Çarşamba, Nisan 10, 2013

Emeğe yaramak ya da yaramamak işte bütün mesele bu

Babaannesinin köyünden-Fotoğraf çekmeyi unutmuşum bir önceki haftadan

Çalışırken sorun olurdu çünkü haftasonu yapılacak dünya kadar iş varken sürekli bir yerlere gitmek isteyen bir bey vardı..Dinlemezdi hoş çıkardık hep banada işlerimi yapmak için gece kalırdı. Yorulurdum haliyle..

Evde olmanın en güzel yanı bu olsa gerek.Erol planlarını atlattığında artık itiraz bile etmiyorum.. Takılıyorum peşine..Cumartesi sabah bir çıkıyoruz evden akşam yatmaya gelip pazar öğlen tekrar çıkıyoruz..Planlar bazen Eray odaklı oluyor bazen ebeveyn odaklı:)

Bu haftasonu Eray'ın piyano dersi iptal edilince Beykoz'a köye gittik.Artık sezon açıldı ya haftada bir kere oraya gitmek boynumuzun borcu.Eray orada gerçekten çok mutlu.Toprağı kazdı babasıyla, babaannesinin saksıda ki çiçeklerini biz görmeden kökünden söküp toprağa ekti..Aaa oğlum ne yaptın sen diye sorduğunda babaannesi 'babaannecim bak diktim ya oraya diyerek' kendini affettirmeye çalıştı..Kediden,köpekten vs korkmayan oğlum malesef küçüklüğünden beri karıncalardan korkar.Ama bu haftasonu onlara solucan da eklendi.Toprağı kazarken soluncanlar var ama burada,solucanlar var ama burada diye sürekli söylendi sonra yanıma gelip gelip 'annecim karıncaları toplar mısın' dedi.Ben de buradan diyorum ki yok artık...

Yer müsait olduğu için babasıyla arabayı yıkadı.Annemin bir tabiri vardır gerçekten emeğe yarayınca yapar mı? Eray genç bir delikanlı olduğunda babası Eray hadi arabayı yıka oğlum dese ne der acaba.Annesine çektiyse kesin banane ya sen yıka diyebilir.Küçükken hatırlıyorum bayılırdım toz almaya.Annem elime bir bez verse diye gözünün içine bakardım.Lakin çok fazla vazo, şekerlik,süs tabakları olduğu için evde annem pek yanaşmazdı toz aldırmaya. Lise yıllarına geldiğim vakit vermişti elime bez de ben hep yan çizerdim.Hala en nefret ettiğim işlerden biridir toz almak.Bekleyip görelim bakalım acelem yok Eray gerçekten emeğe yarayınca neler yapacak acaba..

İnsanlık hali unutmuşum  ya da şöyle diyeyim havanın cumartesi bu kadar sıcak olacağını tahmin etmemiştim.Şapkasını almamışız yanına dedesinin şapkası da büyük gelince babaannesinin bonesinden birini alıp bandana yaptım kafasına.Mavi de öyle yakıştı ki..Kendi de sevdi..Çok yakışıklı oldum annecim di mi dedi. Çok çok yakışıklı oldun dedim,çok sevindi.Bir bilse kuzguna yavrusunun nasıl göründüğünü ya da kirpinin yavrusunun nasıl sevdiğini..

Aslında buraya geldiğimde çok farklı bir yazı yazacaktım.Babamın vazoları 2 başlığını atacaktım. Uzun zamandır bir garibim.Bir lafa başlayıp başka laftan sola dönüyorum sonra da bambaşka bir laftan çıkıyorum.Son zamanlarda da en çok şu repliği kullanıyorum..Ben ne anlatıyordum.Eskiden not aldığımı, telefona hatırlatma koyduğumu bilmem beynim not defterimdi benim.Lakin bir süredir herşeyi unutuyorum.Not yazmadan, hatırlatma koymadan hiçbirşey yapamıyorum.Yaşlanıyorum galiba desem yok canım daha çok gencim yaşım başım kaç ki henüz benim..Sadece düşüncelerim dağınık bu aralar benim..

Aha da yine yaptım.Babamın vazolarını anlatacakken haftasonunu anlatmaya başladım sonrada kendi derdimden dem vurdum..Yok yok kabul etmiyorum sadece düşüncelerim dağınık bu aralar benim..

Pazar gününden bir kare-O kadar tabak çanağın içinden bir şey kırılmadan alnımızın akıyla çıktık.

Cuma, Nisan 05, 2013

Ahretliğim

Efendim bu blogu okuyan,takip eden herkes bilir Allah varlığını üzerinden hiç eksik etmesin bir ahretliğim var benim..Bir gün dedi ki neden biz ortak bir blog açmıyoruz.Evet neden açmıyoruz dedim başladık ortak bir blogda yazmaya.Kısa bir süre önce yazmaya başlamış olsak da şimdiden bana öyle iyi geldi ki..İnşallah uzun yıllar sağlıkla orada yazmayı nasip eder Allah.

http://ahretligim.blogspot.com/

Perşembe, Nisan 04, 2013

Ben hep söylerim


Akşam yemeğini maaile fazla kaçırdık.Hadi yürüyüşe çıkalım dedik.Çok güzel bir hava vardı dışarıda.Tontalak daha çıkar çıkmaz havayı içine çekerek ohhh iyi geldi, hava çok güzelmiş demez mi? Gülüştük.Hiç şikayet etmeden epeyce yürüdü.Hepimize iyi geldi..Hep söylerim blog işte huzur bu kısacık anlarda..

Hadi yorulduk bir yerlerde kahve içelim dedik..Kendimize kahve,tontalağa tatlı ısmarladık..Hep söylerim blog mutluluk bir kahve fincanında...

Oturduk cam kenarı bir masaya..Masada Fenerbahçe dergisi varmış ya tontalak başladı en büyük Fınarbahçe diye slogan atmaya..Ağzımız tabii kulaklarımızda..Ana tarafından da baba tarafından da tontalak Fenerbahçeli yani biz öyle biliyoruz blog.Başladık futbol hakkında konuşmaya..Babası sordu laf olsun diye 'hangi takımlısın sen'.Galatasaray demez mi? Şaşırdık..Babası başladı mahsuscuktan baskı yapmaya.. Hayır dedi blog ben Galatasaraylıyım o herkesi yener..O kadar da kendinden emin.He o yüzden dün üç tane yediniz di mi dedi.Tontalak ısrar etti o herkesi yener demelere..İki çocuk başladı mı tartışmaya. Kimden öğreniyorsun oğlum bunları dedi büyük çocuk.Küçük çocuk demez mi Beyza'dan.Biliyor musun Beyza Galatasaraylı..İşin rengini işte o zaman anladık.Ağzımdan kaçmış gibi yaptım bir kız yüzünden bizi sattın öyle mi dedim.Kesin bir dille evet dedi. Gülümsedim.Evet gülümsedim hiç şaşırma en azından dürüsttü,kıvırmadı.Hep söylerim blog bir aileyi birbirine bağlayan en önemli şeydir dürüstlük..

Geri dönüş yolunda tontalak yürümek iyi geldi,kızgınlığım geçti dedi..Aaa kızgınmıydın sen dedim. Hayır değildim ama yürümek iyi geldi dedi.Galiba stres attık demek istedi.Hep söylerim blog kendini iyi hissetmenin en iyi yoludur küçücük bir çocuğun cümleleri,kirlenmemiş düşünceleri..

Dün isyanlardaydı tontalak o yüzden bu akşam uyumaya babasıyla gitti.Babası dün geç geldi ya eve sabah beni hizaya çekti.Babama söyle eve gelmeyince benim canım çok sıkılıyor.Hep babama arabaları tamir ettiriyorlar(otomotiv sektörü ya babasının araba tamir ettiğini zannediyor) babam çok güçlü ya ama artık tamir etmeyi öğrensinler tamam mı eve geç gelmesin dedi.İçim buruldu.Bir akşam bile görmeyeye tahammülü yok babasını..Hep söylerim blog işte ailemizin varlığı,sağlığı en büyük şükür nedenimiz..

Bu aralar tontalak annecim toplantın yok,işe gitmeyeceksin di mi diye sormaya başladı.İşe gitmiyorum Eray işten çıktım ya evdeyim dedim.Hiç işe girmeyeceksin tamam mı diye söz almaya çalıştı.Sana daha öncede söyledim bir süre için çalışmıyorum zamanı gelince tekrar gireceğim ama bunu sonra konuşuyoruz şimdi bir süre daha evdeyim dedim.Bana dedi ki anne 'gızlar çalışmaz erkekler çalışır' Kendi ellerimle maço yaratmışım diye tam dövünmeye başlayacakken tontalak devam etti.Annecim biliyor musun anneler çalışırsa çocukları annelerini özler,ağlar o yüzden anneler çalışmaz..Yani gız=anne..Hep söylerim blog hemen bir yargıya varmadan önce karşısındakinin ne dediğini dinlemek sonrada anlamak gerekir..

Bana müsade blog benim bey bu akşam buyurdu.İşlerini hallet Fenerbahçe maçını birlikte izleyeceğiz dedi.Maç başladı bile.Tahmin et bakalım ben diyeceğim.Hep söylerim blog bir ilişkinin selameti için en uygun anahtar birbirinin zevkine saygı duyup zaman geçirmektir..


Çarşamba, Nisan 03, 2013

Sorumluluk Üzerine

Yazmadıkça üzülüyorum aklımın bir köşesinde hep sen varsın.Ama gel gör ki yazamıyorum.
Sebebini de bilmiyorum.Aslında kelimeler,cümleler akıyor aklımdan sadece açıp sana aklımdakileri aktaramıyorum.Desem ki soğudum senden yoo diyorum sonra, soğusam her gün aklıma gelir misin?Her gün bana suçluluk hissettirir misin? Ha gayret hanımiğnesi diyorum az emek vermedin lakin yapamıyorum..

O yüzden şeytanın bacağını kırayım dedim bugün..Oturdum bilgisayar başına..Aslında öyle dolu dolu geçiyor ki günlerim okuyorum,sinemaya gidiyorum haftasonları bizimkilerle kırk kapının ipini çekiyorum.İş yazmaya gelince işte orada tutuluyorum..Bugün silkelenme zamanı biliyorum silkelenmesem sonradan pişman olacağım..Artık blog birşeylerden pişman olmak, arkaya bakmak istemiyorum.

Taksim-Galata Mevlevihane gezisinden 24 Mart 2013

Bugün tontalağımla aramızda geçen bir dialogdan bahsetmeye geldim sana.Sorumluluk üzerine bir dialog.Her gün öyle cümleler kuruyor ki gülsem mi, düşünsem mi, şaşırsam mı bilemiyorum.
 
Babasıyla kavga edince öyle sinirlendi öyle sinirlendi ki blog önce haşbam(hasbam )dedi babasına.
Hasbamı nereden öğrenmiş diye sorma bana çünkü kaynağını bende bilemiyorum.Sadece sordum ona Eray hasbam ne demek..Hasbam kötü insan demekmiş öyle dedi inan bana..Sinirini alamayınca yanıma geldi annecim babacığıma tuzak kuracağım bana yardım et dedi.İşte blog böyle bir çocuk bizimkisi..Sinirlenince bile babacım demeyi ihmal etmez ahh bu nasıl yaman çelişki..Neyse efendim babana tuzak kurmak için sana yardım edemem dedim.Sadece bir anlığına düşündü dedi ki
 
Annecim bu bir sorumluluk
 
Affedersin ama Eray'cım bu nasıl bir sorumlulukmuş ben anlamadım dedim..Yalan değil gerçekten de anlamadım.Dedi ki bu bir sorumluluk
 
Beni korumak için
 
Ya blog onu korumak bir sorumlulukmuş.Tabii gerçeklik payıda yok hani.Yaşı kaç olursa olsun onu koruyup kollamak benim bu dünyada ki en büyük sorumluluğum da bunu kendi işine geldiği gibi  çevirmesi ne diyeyim ki bilemedim şimdi..
 
Birde teyzesi ile dertleşmesi yok mu..Biliyorum biraz daha büyüyünce tontalak benim en iyi sohbet arkadaşım olacak bunu hissediyorum..Teyzenin canı sıkkın bir anında tontalağa sorar
 
-Eray dünya neden bu kadar adaletsiz sen söyle bana
-Allah öyle yaratmış
-Peki Eray dünya nasıl iyi bir hale gelir
-Onu da Allah bilir
 
Hala gülüyorum..Yok canım blog tontalağın mutluluğun anahtarını verecek sanmadın di mi? Böyle sorulara ancak bu kadar cevap verilir..
 
Söz veriyorum daha sık yazacağım sana..Aslında sana yazmak kendimi hep iyi hissettirmiştir sadece şaşırıyorum nasıl unutmuşum bunu... 


Salı, Şubat 12, 2013

Tatildeyken Biz



Tatil başlayınca ne gerek var tatile benim enerjim hala yerinde bak annecim kaslarıma diyen çocuk okulun açılmasına birkaç gün kala ne okulu ben okula gitmeyeceğim diyerek beni çok korkuttu. Neyse ki düşündüğüm gibi olmadı pazartesi sabah herzaman ki saatinde kalktı giyindi hazırlandı kahvaltısını etti servise bindi ve el sallayarak annecim babama selam söyle dedi.Servis uzaklaşana kadar ardından öylece baktım.Alışmışım..

Kah güldük kah çatıştık kah güzel sohbetler ettik kah küstük kah korundum kah satışa geldim,çok güzel sözler duydum,bazı lafları duymamak için kulaklarımı kapadım.Kısaca dolu dolu bir tatil geçirdik..

Kah korundum çünkü uyanınca salona geçtiğimizde salonun alt üst olduğunu gördük Eray'la.Suçlu tabi babası..Sandalyede gömlek,pijamalar orada burada,salon masasının üstünde yok yok..Eray bu manzarayı görünce aaa annecim babacım odayı ne hale getirmiş dedi.Sinirlendi ve bana döndü dedi ki...

'Sakın annecim odayı poplama(toplama),odayı babam dağıttı herkes dağıttığını poplamak zorunda

Kah satışa geldim çünkü; pazartesi ateşlendi çarşamba babası Eray'ın durumunu iyi görünce hadi Sultanahmet gezisi düzenleyelim dedi.Ben karşı çıktım tabi dinlemesi gerek diyerek ve tontalak o an sattı beni

Babacım biz senle gidelim Sultanaypede..Annecim gelmesin ne dersin...

Kah güzel sözler duydum oğlumdan aslında iltifat etmeyi karşısında ki insanı mutlu etmeyi çok güzel bilir..

Annecim bugün çok güzel görünüyorsun(üzerimde eşofman ve tişört var)..Annecim sen çiçeksin birde kelebeksin annecim sen kalpsin kalp:)

Kah çatıştık ve çatışma sonunda kulaklarımı tıkadığım da oldu..

Artık benim ailem değilsiniz,ben kendime başka bir aile bulamacam.Bana hiç kızmayan bir aile..

ya da babasına kızdığında

Keşke sen benim babam olmasaydın..

İlklerde yaşandı unutmadan yazmak lazım.İlk defa sirke gitti tontalak bey..Tabi aradığını bulamadı hani annecim beni sirke götürecektin dedi gösteri boyunca. Çizgi filmlerde gördüğü gibi yani hayvanlı bir sirk bekliyordu galiba..Ne diyelim öyle bir sirke gitmeyi tontalak bey daha çok bekler..


02/02/2013 -Galtürk Rüyalar Ülkesine Yolculuk-Karne hediyesi-Tim Maslak




Sinemaya gittik Efsane Beşli ve Kahraman Maymuna..Kahraman Maymunda Eray çok güldü ben hiç sevmedim.Önemli olan Eray'ın beğenmesiydi izledik sonuna kadar. Efsane Beşliye ise bayıldım, bayıldım.Eray ve ben ağzımız açık seyrettik..

Konusu ise kısaca şöyle ;Kara(Öcü) adıyla bilinen kötü ruh dünyayı ele geçirip umutları,güzel olan herşeyi yok edip sadece dünyaya korku salmak ister.Bu planı öğrenen Kuzey(Noel baba),Uyku perisi,Diş perisi,Paskalya Tavşanı ve Jack Froust güçlerini birleştirerek karaya karşı mücadele ederler. Bu arada ne olursa olsun mutlu sonları sevdiğimi yazmış mıydım hiç...


Kahraman Maymun Göktürk-03/02/2013
Efsane Beşli -Trump Towers-07/02/2013


Eray'ın deyimiyle Sultanaypede de gittik.Camiye girdik,sokaklarda dolaştık,yemek yedik..Her ne kadar akşam trafiğine kalmış olsakta güzel bir gündü, her ne kadar çatışmalar yaşamış olsakta güzel bir tatildi...

Sultanahmet 06/02/2013

Pazartesi, Ocak 28, 2013

Üstün Cesaret Sertifikası



İki hafta önce okuldan bir yazı geldi bize.Bir izin formu..KKK aşısını vurmak için izin istiyorlardı. Şaşırdım okulun hemşiresini aradım bilgi aldım.Sağlık bakanlığı aşı takvimini öne çekmiş.Neden diye sordum doğal olarak ..Kızamıkçık salgını olabilirmiş..Tedirgin oldum kendi doktorumuzu aradım.Evet öyle bir şey var sen yaptır aşıyı bir sakıncası yok dostum dedi bana..Sonra ekledi unutma bu aşıyı hiç yaptırmamış sayacaksın vakti zamanı gelince tekrar yaptıracaksın dedi..Telefonu kapadım aslında neden yaptırmamış sayacağım demek aklıma gelmedi saolsın Nil hatırlattı bana...İlk yüze yüze geleceğim vakit soracağım bunu aklıma sonrada bloga yazdım..Hatta not alayım

Önemli Not: Doktorla karşılaştığında KKK aşını neden tekrar yaptıracağını sor sakın unutma

Aşı olacağını tontalağa hiç söylemedim malum okula gitmek istemeyecekti.Süpriz olsun dedim..Hatta içten içe çok kızacak,kıyamet koparacak bile dedim..22 Ocak akşamı okuldan dönünce biliyor musun aşı olduk bugün dedi..Aaa dedim hiç bilmiyormuş gibi...Neden dedim..Sağlıklı olmak için dedi. Can alıcı soruyu sordum..Çok acıdı mı? ağladın mı?Çok vakur bir ifadeyle biraz ağladım dedi ve konuyu kapadı bir daha da hiç açmadı..

Tekrar ,tekrar ve tekrar anladım ki benim minik bebeğim her geçen gün biraz daha olgunlaşıyor...

22 Ocak 2013 KKK(kızamık-kızamıkçık-kabakulak) aşısı

Perşembe, Ocak 24, 2013

Uyku Duası


Her akşam 20.30 da hazırlıklara başlanır..Önce bir masal okunur,sonra dişler fırçalanır ardından pijama giyilir sonra doğruca yatağa..Uyku duası vakti...

Cumartesi, Ocak 19, 2013

Bu Adam Benim Babam


Bilmiyordum bana söylendiğinde de o yüzden anlayamıyordum.Çünkü hep

Kalbim kırıldığında ağladım
Çaresiz hissettiğimde ağladım
Umutsuzluğa düştüğümde ağladım
Öfkeden dolup taştığımda ağladım
Hayal kırıklığına uğradığımda ağladım

18 Ocak 2013 Cuma akşamı insanın mutluluktan da ağlayabileceğini anladım

4 yaş 4 aylık oğlumun ilk şiiri 'Bu adam benim babam'..Eray'a düşen kısmın sözleri...

Bu adam benim babam,sekiz köşe kasketiyle
Omzun da sakosuyla hey
Cebinde yok parası ,Bafradır cigarası ,yüreğindedir yarası
Altı çocuk büyütmüş, bir işçi maaşıyla
Bu adam benim babam hey
Ağlama benim babam ,ağlama naçar babam
Kara gün geçer babam hey
Bir kapıyı kapatan yeniden açar babam
Ağlama benim babam hey
 
İlk Şiir :Bu Adam Benim Babam
18 Ocak 2013
 
Not: Çok güzel bir akşamdı sadece şiir söylemedi ayrıntılar ise daha sonra:)

Pazar, Aralık 16, 2012

İyilik Yap İyilik Bul


Bu haftaki oyunun adı İyilik Yap İyilik Bul.Kukla gösterisi ile başlayıp gölge oyunu ile devam etti.Gölge oyununda kimler yoktu ki..Pepee ile Şila türkü söyleyip oynadı,Keloğlan ile Nasreddin hoca atıştı,Şirine Gargamelden kaçmak için Kunfu Pandadan yardım istedi..Üçüncü bölümde oyuncular yeteneklerini sergiledi..

Ve sonra yeteneklerini sergileme sırası çocuklara geldi..Şarkı söylemek,dans etmek veya şiir söylemek isteyen parmak kaldırsın dediklerinde tontalak efendi bir dakika düşünmedi men men men dedi.Hopp sahnede buldu kendini.Bu çocukta nasıl bir özgüven var anlamadım gitti...

Ocak ayında şiir dinletisi olduğu için bir şiir ezberlemişti.Ne olduğunu yazarak süprizi bozmam.. Sahneye çıkmadan Eray'cım şiirini oku bak bu bir fırsat dedim tamam dedi.Sahnede tabiki yan çizdi. Eray şiir şiir şiir diye tempo tutsam da hiç oralı olmadı,sahnede şarkı söyleyeceğim dedi.Fotoğraf makinesiz çıkmam abi diyenlerden olan ben lazım ya fotoğraf makinesini evde unutmuşum.Neyseki cep telefonum yanımdaydı da birkaç poz çektim.


Evdeki hesap çarşıya uymadı talep çok olunca tek bir şarkı seçip bunu söyleyin dediler lakin Eray mini mini bir kuş şarkısını bilmediği için söyleyemedi..Laf açılmışken Tontalak bu aralar kimin söylediğini bilmediğim bir şarkı tutturmuş diline..

Yanıyorum yanıyorum yanıyorum heleee
 
Kimden duydum dedim Duygu öğretmenim söylüyor dedi...Bu aralar bu şarkı ile yatıp kalkıyoruz bu da biline..Neyse sonunda gangnam ve apaçi dansını yaparak(!) az da olsa hevesini aldı...Bu haftaki tiyatro faslımızı tek kelime ile tanımlamak gerekirse fazlasıyla enerjikti.Tontalak efendi şimdiden haftaya gideceğimiz oyunu sabırsızlıkla bekliyor:)
 
 
İyilik Yap İyilik Bul
Göktürk Kültür Merkezi
16/12/2012 11.00
 


 

Pazar, Aralık 09, 2012

Gökkuşağının Peşinde


Bugünün çocuk oyunu Gökkuşağının peşinde idi. Şunu yazmadan geçemeyeceğim şimdiye kadar orada izlediğim en iyi oyundu.Eray oynanan tüm oyunları zaten sevmişti lakin bu başkaydı çünkü bu oyunu bende severek izledim.Oyuncuların performansları,espriler, müzikler,konu.. hepsi ama hepsi çok güzeldi..

Kısaca konusu şöyle; kara prens ülkesindeki tüm ormanları yok ettiği için artık yağmur yağmaz ülkesi bu sebeple kuraklık içindedir. Yağmur'u evine getirebilmek için yağmur'un en iyi arkadaşı Gökkuşağını kaçırır ve kendi ülkesine götürür. Gökkuşağı'nın en iyi arkadaşı Kato ve Kiro gökkuşağını kurtarmak için Kara Prens'in peşine düşerler.Yolda bir sürü macera yaşayıp Gökkuşağını kurtarırlar.Lakin başka bir sorun daha vardır. Kara Prens yaptıklarından pişmandır ve ülkesini kurtarmak istemektedir. Kato ve Kiro Kara Prens'e yardım etmeye karar verir..Acaba Kara Prens ülkesini kurtarabilecek midir? Bilmem..Artık o kadarını yazmayayım bir zahmet gidip izleyin:)


Eray oyunda yine çok heyecanlandı sanki oyunu ben yazmışım gibi dönüp dönüp annecim şimdi ne olacak dedi..Çıkışta babasına babacım çok eğlenceliydi Kara Prens vardı tüm ağaçları kesti diye oyunu anlatmaya başladı.Baba oğul önde ele ele tutuşup arabaya yürürlerken arkada tontalağın heyecanlı heyecanlı oyunu anlatmasını izledim.Kesinlikle bu programlar tontalağıma çok iyi geliyor..O zaman devam...



Gökkuşağı'nın Peşinde
09.12.2012 11.00
Göktürk Kültür Merkezi

Salı, Aralık 04, 2012

Sticker



45-50 yaşlarında ki resim öğretmeni zili duyar sınıftan çıkmaya hazırlanırken sınıfın haylazı tontalak resim öğretmenine yaklaşır sarılır,öper ve seni seviyorum öğretmenim diyerek yanağına dokunur.. Resim öğretmeni çok yorulmuştur ee kolay değildir 5 yaş sınıfına insan potresi yaptırmak..Hızlı adımlarla odasına giderken bir tuhaflık hisseder..Herkesin kendisine sebebini anlamadığı bir şekilde güldüğünü görür..Her adımda gülücükler katlanır..Aynaya baktığında ise sebebini anlar..Sınıfın haylazı tontalak öğretmeninin yanağına dokunduğu sırada kalp şeklinde bir sticker yapıştırmıştır:)

Bu yazıyı yazan haylaz çocuğun annesi der ki; hababam sınıfı öğrencisi ayarındaki oğlumla hangi okullara gidem...

Not:Fotoğraf Motorlu Kuş adlı çocuk oyununda çekildi.Tontalak yine çok eğlendi...Tiyatrodan çıkışta dedi ki 'annecim şimdi hangi tiyatroya gidiyoruz'..

Motorlu Kuş Çocuk Oyunu
02.12.2012 11.00 Göktürk Kültür Merkezi.

Cuma, Kasım 30, 2012

Anne Ben Büyüyorum


Fotoğrafı bilgisayara aktardığım günden beri dönüp dönüp bakıyorum.Bu fotoğrafta beni bu kadar çeken ne?

Dış mekan yok,iç mekan desen hiç yok,fotoğrafta bir action ya da canlılık yok.Eee peki.

Galiba sadece bir bakış beni bu fotoğrafa hapseden.Yooo yooo sadece bir bakış da değil aslında.İfade ve duruş sanki şöyle bağırıyor...ANNE BEN BÜYÜYORUM,KENDİMİ KURTARIYORUM..

Perşembe, Kasım 29, 2012

Trak yedim

Canımı yakan biriyle oturup konuşacağım hatta kahkaha atacağım aklıma hiç gelmezdi.Kalçama sabah akşam iğne vururken yani canımı yakarken arkadaş olduk,her gittiğimde güzel sohbetler ediyoruz.Nasıl oldu dedi doğal olarak..Hani tiyatrocuya sahnede trak gelir ya o an herşeyi unutur bir nevi benimde öyle oldu dedim.Sabah gözlerimi açtım ağrım çoktu yataktan kalktım bir adım attım kendimi iki el ve iki dizimin üstünde buldum.Evim benim sahnem.O an bildiğim herşey uçup gitti.Adım atmayı,sağa-sola dönmeyi,hatta kımıldamayı beceremedim. Sanki vücüdum değildi kilitlenen beynim kilit olmuştu hiçbir yere komut veremiyordu.Uçtu bebeliğimden beri rutin olarak yaptığım herşey..Kısaca trak yedim..

Hoş şimdi güle oynaya anlatsamda çok kötü bir gündü.Allahtan henüz Erol evden çıkmamıştı bir süre bocaladıktan sonra çığlık atmak aklıma geldi.Geldi kolumdan tuttu ama doğrulamadım.Erol'un yardımıyla iki büklüm çığlık ata ata yürüdüm.Mutfağa doğru yönelince nereye gidiyorsun dedi.Eray'a kahvaltı hazırlanması lazım yoksa geç kalır dediğimde Erol bana delirmişim gibi baktı. Galiba hala şok geçiriyordum.Saçmalama ben hazırlarım dedi salondaki koltuğa oturtmaya çalıştı ama ı ıhh arkama yaslanamadım..

Beni bilen bilir ağrı eşiğim yüksektir herşeye ıhh mıhh demem de galiba o an psikolojik olarak çöktüm başladım hüngür hüngür ağlamaya.Seslerimize tontalağım uyandı beni ağlarken görünce hiç düşünmeden odasına gidip Bobosunu(ayısı,uyku arkadaşı) getirdi ve kucağıma verdi.'Şimdi kendini iyi hissediyor musun annecim' dedi.Bobo mu yani ayısını mı verdi diyebilirsiniz çünkü o ayının Eray için ne anlama geldiğini bilmiyorsunuz..Bobo tontalağımın kıymetlisi,en iyi ve ilk arkadaşı.Herşeyini paylaşır lakin Bobosunu asla..Sonra bana sarıldı seni seviyorum annecim dedi.Ne kadar çok seviyorsun diye sorsana annecim dedi.Sordum seni dönyalar kadar çok seviyorum dedi.Evet acım dinmedi lakin psikolojik olarak toparlandım.Erol Eray'ı okula gönderdi bir yarım saat için kilit vaziyetim açıldı.Eczacı der ki şanslısın açılmayabilirdi de.Bir tanıdığım markette kilitlenmiş ve öylece kalmış,açılamamış dedi..Sonradan anlatılınca yani acı uçup gidince komik geliyor di mi kulağa..

Neyse doktora gittik,muayene etti eski emar ve röntgenlere baktı verdiğim jimnastik hareketlerini yapıyor musun dedi.Yapmadığım için lafı ağzımda geveledim..Önce şu iğneyi yaptır rahatla dedi sonra emar ve tahlil verdi.İğne rahatlatınca Erol'a ne emarı iyiyim işte dediğimde gözlerinden alevler saçarak bana bakıyordu..Zaten bana kızmıştı doktora kaç gündür gitmedim diye..Perşembeden beri yatıyordum evde sadece Eray'ın cumartesi piyano dersi ve pazar mickey'in gösterisi için çıkmıştık.O dört gün o kadar canım yandı ki uykusuzluktan,acıdan resmen yüzüm gözüm değişmişti şimdi aynaya baktıkça farkı görebiliyorum..

Emar da bir fıtık çıktı ama önemli birşey değilmiş ameliyata götürmeyen cinstenmiş.Sorun başka aslında 2009 senesinden beri biliyorum lakin dikkat etmedim.Bel kaslarımda sorun var tedavisi ise sadece jimnastik ile güçlendirmek..İşte öyle yapacaksın işte böyle yapacaksın bunu hayat biçimi haline getireceksin yani klasik doktor lafları:) Belimi rahatlatmak için sabah-akşam epey bir iğne verdi Allahtan şu an iyiyim..

Artık dualarıma yeni birşey daha eklendi..Allahım ne olur bir daha trak yemeyeyim gerçekten zihnen,bedenen,ruhen çok acı veriyor...Bugünüme de şükürler olsun ..

Biz istedik diye Med Science klübüne gidiyordu lakin çocuğum kendi deyimiyle hep Piyannooo klübüne gitmek istedi.Şimdi erken dedik ama yanlış yaptık.Neyseki öğretmen ile konuştuk piyano klübüne kaydırdık iki haftadır oraya gidiyor.O kadar mutlu ki atlamam kelimelerle..Piyano öğretmeni ile konuştum çok iyi bir kulağı var bence kabiliyeti de var lakin konsantre olamıyor,dikkati çabuk dağılıyor bu konuda zayıf dedi:)Bakalım bundan ne zaman sıkılacak tontalak efendi..

Bobosu ile aşkı bir zamanlar anlatmışım :) http://hanimignesi.blogspot.com/2011/03/goremesekte-bazen-herseyin-bir-nedeni.html

Mickey'in Müzik Festivali


Pazar günü gittik. Eray tüm hafta gösteriyi sabırsızlıkla bekledi. Aslında kendi kendime hep söz veriyorum hafta sonuna bir program yaptığımda asla tontalağa söylemeyeceğim diyorum..Galiba ondan daha çok ben heyecanlandığım için ağzımı gevşetiveriyorum..Sonunda da kendim ettim kendim buldum türküsünü kendime gönderiyorum...Daha hafta başından başladı tontalak Mickey'in evine ne zaman gideceğiz diye söylenmeye ha bugün ha yarın derken neyse ki geldi büyük gün..

Üç aile çıktık yola çocuklar o kadar heyecanlıydı ki...Çocuklar bizim arabadaydı..Şimdi herkes beni dinlesin kuralları açıklıyorum mızmızlanmak yok, anne şunu istiyorum bunu istiyorum demek yok kısaca anneyi babayı üzmek yok tamam mı anlaşıldı mı dedim herkes tamam dedi..Tontalak bey de ses yok o başka konuya takılmış ve dedi ki 'annecim şimdi sen başkan mı oldun'...

Başkan demişken Erayların öğretmeni hergün bir başkan seçiyormuş sınıfta..Eray'a sordum Eray'cım başkanın görevi ne,neler yapıyor sınıfta...Der ki başkanın görevi gonuşanları(konuşanları) öğretmene söylemekmiş...Yani yıllar geçsede başkanın görevi hiç ama hiç değişmemiş..

Neyse güle oynaya vardık salona müzikal gerçekten çok güzeldi...Mickey ve arkadaşlarını daha çok görmek isteyen arkadaşın çocukları biraz hayal kırıklığına uğradı onlar gitsin Mickeyler gelsin diye mızmızlandı..Eray neyse ki bu durumu umursamadı tüm müzikali zevkle seyretti...Müzikal de neler yoktu ki Aladdin ve sevgili cini, Küçük deniz kızı, oyuncak hikayesinden Andy,Jessie,Buzzi....

Bu gösteride anladım ki tontalak da annesi gibi müzikal insanı:))Şimdi birazda fotoğraflar konuşsun






 
Ve Final
 
 
Mickey'in Müzik Festivali
25 Kasım 2012 11.00  Trump Towers
 
Not:Fotoğraflarla ilgili depolama alanınız bitmiştir dedi,..Diyorum ki ben de HAYDA...

Salı, Kasım 27, 2012

Ödevler.....


Bu yıl ödevleri çok fazla tontalağın hatta şaşırıyorum bazen..Bazılarını çok seviyorum bazılarına ne gerek var bu yaş için diyorum..Sevdiğim ödevlerden biri her çarşamba ve cuma okuldan hikaye kitabı geliyor onu okuyoruz sonra tontalağın eline verip resimlere bakıp anlatmasını bekliyoruz güzel şeyler çıkıyor bu hikaye kitaplarından..İmzamızı atıp hikaye kitaplarını geri gönderiyoruz..

İngilizce öğretmeni ise her hafta bir çizgi film gönderiyor tontalak bu ödevini çok ama çok seviyor.. Bazen aman anlasın Türkçe açayım diyorum hemen beyefendi uyarıyor 'hayır annecim ingilizce aç Sare teacher öyle dedi..Canıma minnet oturup seyrediyor sadece geri gönderme kısmında üzülüyor. Ödünç aldığımızı,geri iade etmemiz gerektiğini anlattım bir süre artık sorun çıkartmıyor..

Cuma günü haftasonu için hem sınıf öğretmeni hemde İngilizce öğretmeni ödev veriyor..Bu ödevler bana oyy oyy dedirtiyor..



Bu haftaki ödevi tontalak da bizde çok sevdik,güzel zaman geçirdik...Kraft kağıdına Eray'ı yatırdık babası kalemle ölçüsünü aldı,çok güldü..Babacım gıdıklanıyorum dedi kıpır kıpırdı:)Sonra başladık içini doldurmaya..Saçlarını beyaz örgü yumağından yaptık..Eray kesti biz yapıştırdık...Gözler ve burun düğmelerden...Kulak kumaştan,ağzı kırmızı örgü yumağından..Şort lacivert kumaştan..Artık evde ne varsa döktük ortaya...İş gömlek,ceket yapmaya gelince Erol ben çizeyim Eray boyasın daha çok ödeve katkıda bulunur dedi..Boyama işinde Eray çok mutlu oldu...Diğer yıllara göre artık boyarken daha dikkat ediyor, dışarıya taşırmamak için çaba gösteriyor.....Son olarak ayakkabılarını boyayınca ilk fotoğraftaki gibi bir tablo çıktı ortaya..Çok gururlandı...



Salı, Kasım 20, 2012

Küçük Mucizeler Dükkanı


Bazı duygular vardır destan yazsanız da tam olarak anlatılmaz bazı duygular vardır anlatmak için tek bir kelime yeter.Debbie Macomber'in üç kitabını arka arkaya okudum.Küçük Mücizeler dükkanı,Bir yumak mutluluk ve Küçük mücizeler dükkanına dönüş.. Kitapların son sayfalarını kapadığımda hissettiğim şey tek kelime ile Umut..Evet hikayeler sürekli mutlu sonla bitiyor lakin mutlu sonlara ihtiyacım olduğu için şu günlerde gözüme hiç batmıyor..Televizyonda,gazetelerde,çevremde öyle şeyler okuyor ve görüyorum ki böyle kitaplar bazen ilaç gibi geliyor benim gibilere...

Herşey iki kere kansere yakalanıp hastalıktan kurtulan bir kadının tuhafiye ve örgü kursu açmasıyla başlıyor .Örgü kursuna gelenlerin o dükkana ayak bastığı andan itibaren değişen hayatlarını konu alıyor.Kitaplar kafa yormuyor,anlatım dili çok sade ve akıcı..Sadece konuları bazen o kadar çok tekrar ediyor ki bu tekrarları zekama hakaret olarak algıladım:)

Evdeyim evet lakin hala gündüz kitap okuyamıyorum.Yapılacak işler,gidilecek yerler oluyor gündüz vakit yaratamıyorum.Hoş birkaç sefer okumaya çalıştım zaten sevmedim o saatte okumayı.Dışarıdan gelen araba ve insan sesleri,arada çalan telefon sesi çekip alıyor ya beni o dünyadan sevmedim bölünmeyi. En iyisi gece okumak..Tontalağı yatırdıktan sonra bir ıhlamur eşliğinde gecenin sessizliğinde hikayeyi kenardan izlemek..Eskiden olsa kahve içerdim de biyolojik saat işliyor hem de acımasızca hoş ondan mıdır bilmem geceleri kahve dokunuyor artık.

Hala gülüyorum aklıma geldikçe..Bugün konudan konuya atlıyorum kabul ediyorum.Perşembe günleri sinema günü ya arkadaşımla çıkışta kitapçıya ardından da cafeye gidiyoruz kitapların kritiklerini yapıyoruz.Arkadaş ben senin hızına yetişemiyorum ama diye serzenişte bulundu sonra da eşiyle aralarında geçen konuşmayı aktardı.O da dizi seyretmez akşamları lakin eşi seyrederken yanında otururmuş artık okuduğumuz kitapların kritiğini yapınca nasılsa diziden tad almıyorum diye başka odaya geçip kitap okumaya başlamış.Bir böyle iki böyle artık eşi demiş ki Ayla ile takıldığından beri benimle oturup televizyon izlemez oldun yakında çay da demlemezsin bana ıhlamur kaynatırsın:)

Şimdi de itiraf zamanı..Nedeni bilmiyorum hep ön yargı ile baktığım bir kitabı okudum geçenlerde.. Duyguların Rengini çok sevdim..Sadece ten rengi siyah olduğu için ülkelerinde ikinci sınıf vatandaş muamelesi gören insanların hikayesi var içinde.Bazı şeyleri okudukça içim buruldu..Siyahlarla beyazların aynı okula gidememesi,aynı otobüse binememesi hatta aynı evde aynı tuvaleti kullanaması çok iç parçalayıcı...Yazarın anlatım dili yine çok sade kısaca çok sevdim..

Küçük Mucizeler Dükkanı         
Yazar: Debbie Macomber
Çeviren:Ozan Aydın
Sayfa:480

Bir Yumak Mutluluk
Yazar: Debbie Macomber
Çeviren:Ozan Aydın
Sayfa:480

Küçük Mucizeler Dükkanına Dönüş
Yazar: Debbie Macomber
Çeviren:Ozan Aydın
Sayfa:528

Duyguların Rengi
Yazar:Kathryn Stockett
Çeviren :Ayça Sağlam
Sayfa:576

Herşeyin bir zamanı var kanımca


Evde olduğumdan beri Eray ile ilgili yazacaklarımı hep ihmal ettim.Aslında o kadar çok şey birikti ki mesela geçen gün veli toplantısı oldu, ilk defa motora bindi,Atatürk'ün evini ziyaret etti.Ha birde diyaloglarımız...

09 Kasımda kuzenimin çocuğunun doğum günü vardı..Kuzenim Ayla Eray'ı okula gönderme o gün eğlence var,palyaço gelecek çocuğa da değişiklik olur dedi de ben bir dakika bile düşünmedim bu konuyu.O gün okul çıkışı geliriz dedim.Olmaz diye ısrar etti tüm eğlenceyi karışacak ama... Kaçıracak yapacak birşey yok...İki sebepten dolayı kabul etmedim aslında tek sebep bile yeterli de .. Okul zamanında okul,eğlence zamanında eğlence olur...Ben bu zihniyet ile büyüdüm ve hiç de pişman olmadım...

Eray daha çok küçük bu zihniyet için hatta çok katısın diyenler bile çıkabilir lakin bilirim ki bir çocuğun temelleri bu yaşlarda atılır.Annem bu konularda bana çok güvendi bir kere ile arkasına bakmadı.Üniversite de arkadaşlar çok ısrar ederdi lakin fikrim bir kere bile değişmedi.Siz gidin ben ders bitince katılırım...Çok inek olduğum için miydi bu tavrım yooo sadece prensiplerimden ödün vermezdim.Hem eğlence illa ders saatinde mi olur,dersler bitince pekala da gezmeye,tozmaya vakit kalırdı..Ben hep derim okul hayatımı dolu dolu,sindire sindire yaşadım.Okul zamanında okula gittim diğer zamanlarda dolu dolu gezdim,eğlendim.İnsan sınırlarını çizince, ne istediğini bilince herşeye vakit de kalıyor bu arada..


Sözün özü bu sebeplerden ötürü kuzenime okul çıkışı geliriz dedim.Ha birde o gün Eray'ım okul gezisi vardı.Florya'da ki Atatürk evini ziyaret edeceklerdi.Orayı görmesini çok istedim.Geldiğinde nelerin dikkatini çektiğini sordum.Bin yıl düşünsem banyoların dikkatini çekeceğini düşünmezdim.Atatürk evinde bir sürü banyo var annecim ama girmek yasakmış:) Sonra deniz kenarında olmasını sevmiş hatta bir ara öğretmenine ben yüzmeye gidiyorum bile demiş.Öğretmeni aklım çıktı böyle deyince elini bırakmadım korktum dedi.Çok ısrar etmiş öğretmenim azcık yüzücem ne olurrr... Çocuk olmak böyle birşey galiba..Yani herşey mümkün onların gözünde.Kasım ayında Marmara denizinde yaşına başına bakmadan yüzmek çok ütopik gelmiyor çocuğun gözüne...

Neyse doğum günü Eray'ı okuldan ben aldım şimdi babasının işten çıkmasını beklersek daha geç olurdu.Beşiktaştan motora biner Üskürdar'a geçeriz dedim..Hem tontalağım ilk defa motora bineceği için tepkisini merak ettim.Çok sevdi lakin inanılmaz soru sordu. Merak ediyorum bu arada bir çocuk dakika da kaç soru sorabilir..


İlk motor 09/11/2012 
Beşiktaş-Üsküdar hattı

Atatürk evi Florya 09/11/2012

Pazar, Kasım 18, 2012

Ah Bir Çocuk Olabilsem


Bu hafta her akşam yatmaya hazırlanırken annecim beni tiyatroya götürür müsün dedi tontalak efendi.Haftasonu götürmeye söz verdim.Nereye gitsek diye düşünürken Göktürk Kültür Merkezinin her cumartesi,pazar ücretsiz çocuk tiyatrosu oynadığını öğrendim.

Arkadaşı aradım pazar için program yaptık ve sabah gittik.Salon tıklım tıklımdı.Anons yaptılar bir ara daha çok çocuk yararlansın diye büyük çocukların anne ve babalarını dışarıya çıkmaları konusunda ricada bulundular. Bizim gibi küçük çocuklu anneler ise çocuklarını kucaklarına aldı. Tontalak efendi önce itiraz eder gibi oldu kucakta oturmamak için ama anlatınca anladı neyse ki.. Çocukların tiyatroya böyle ilgi duyması beni inanılmaz sevindirdi.

Oyun devam ederken annecim çok eğleniyorum dedi,sürekli kahkalar attı.Bana göre oyun eh işte olsa da önemli olan tontalağın beğenmesi.Çıkışta hayika(harika) bir oyundu diyerek beni çok güldürdü. Artık her pazar gidilmesi konusunda karar alındı..

18/11/2012 saat: 11.00
Ah Bir Çocuk Olabilsem
Göktürk Kültür Merkezi