Uzay'da gösteri

Cuma akşamı tontalağımın yıl sonu gösterisi vardı. Oradayken çok heyecanlıydım heyecanlı olmasına da artık eskisi gibi düşünmüyorum. İnsan yaşadıkça öğreniyor. Yıl sonu gösterileri olmasa da olur. Çocuklara eziyetten başka bir şey değil.

Evet Eray'ın okulun tiyatro kulübün de olmasını çok isterim ya da ne bilim üretebileceği, kendini geliştirebileceği, yaratıcılığını kullanabileceği bir kulüpte. Gösteriler bunun tam tersi. Daha çok öğretmenlerin bir yıl boyunca aha da bunu yaptık dedikleri bir platform.

Böyle düşünmem tabi orada mutlu olmama, heyecanlanmama engel olmadı. Eray çok rahattı. Belki de o yüzden çok mutluydum. Üzerinde baskı hissetseydim ya da ne bilim başarısız olacağına dair kaygı hissetseydim üzülürdüm. Ama yok adam sahne adamı. Seviyor orada bulunmayı.

Gösteri güzeldi lakin çok uzun tutulmuştu. Bence o kadarına gerek yoktu. Yoruldu kuzular. Gösteride tema Uzay idi. Çeşit çeşit gezegenler vardı. Her gezegene gittiklerinde bir puzzle aldılar, gösteri sonunda o puzzle birleştirdiler. Sevgi dolu bir dünya için el ele yazıyordu galiba. Buna toplum olarak çok ihtiyacımız var.

İlk olarak Dans Gezegenine gittiler. Kafkasla başladılar. Ben onları o kıyafetle görünce tabii şok oldum. Geveze oğlum hiç bahsetmedi. Artık sürprizin ne olduğunu öğreniyor mu ne?

Sevgi Gezegenine geçerek Semazen oldular. Müzik, atmosfer, çocukların performansı ellerimin titremesine, boğazımın düğümlenmesine yol açtı. Semazen gösterisi bitene kadar titredim. Çok güzeldi. Kızların en sonunda dediği gibi 'ya olduğun gibi görün ya da göründüğün gibi ol.

 

 

Hızlı dönmeye başladıklarında salonda bir alkış koptu.

 

 

Spor gezegenine giderek jimnastik gösterine başladılar. İşte o gösteri de tırnak yemeyen ben tırnak yemeğe başlamışım. Önce takla attılar.

 

 Sonra çemberlerden takla atarak geçtiler

 

Sonra birbirilerinin üzerinden takla attılar.

 

 

Sonra tek tek takla atlayıp yere dizildiler. Üç-beş kişinin üzerinden takla atılmaya başlanınca bende tırnak eti falan kalmadı:)

 

Jimnastik bitince astronotlarımız robot dansı yaptı o komikti. Ablam Eray niye öyle garip garip hareketler yapıyor dediğinde çok güldüm. Çakmamış köfteyi akıllım.

 

Müzik gezegenine gitmeden olmaz, oraya da uğrayalım dedik. Evvel zaman içinde kalbur zaman içinde şarkısını fotoğrafta görülen alet neyse hahh işte onunla çaldılar.

 

 

Astronotlarımız kıyafet değiştirmek için sık sık Uzay mekiğine bindi. Uzaya fırlatılma efektleri gerçekten güzel olmuştu. Gezegenler arası geçişler o uzay mekiği sayesinde sırıtmadı, doğal durdu.

 

 

Ve final. Türk astronotlarımız uzayda anlı şanlı Türk bayrağımızı gururla açtı.

 

 

Ana sınıfı yıl sonu gösterisi 23 Mayıs 2014 -19.00

 

Zinhar notsuz olmaz: Yılsonu gösterisi için kıyafet parası şu kadar yazıldığında şaşırmış olmamdan sebep Eray'ın yanında çüş dedim. Eray da hemen zıpladı.

-Annecim öğretmenim bizim fakir olmamızı mı istiyor

-Neden öyle dedin

-Çok para istemiş kıyafet için, o parayı yollama

-Olur mu Eray'cım öyle şey

-Olur annecim olur kıyafeti, gösteriyi öğretmenim istediği için parayı o versin:)

 

Demek ki neymiş tontalağın yanında daha dikkatli olmam lazım.

 

 

 

Kriter mükemmel çocuk değil mutlu çocuk yetiştirmek olmalı

Bugün günlerden perşembe değil de pazartesi gibi hissediyorum. Her tatil dönüşü sistemim böyle şaşırıyor. Aman tatil olsun da sistem elbet düzelir.

Dün beyaz kıyafetlerimizi giydik erkenden okulumuzun yolunu tuttuk.Malum bayramımızı kutlayacaktık.Anasınıfı olarak hayat bayram olsa şarkısı eşliğinde dans edilecekti, program da neredeyse sona koymuşlar. Sabırla bekledik. Boyunun uzun olması sebebiyle arkadaydı ve bu yüzden çok az fotoğraf çekebildim. Çocuğumun kaderi bu:)

 

Programda aksaklıklar, unutmalar çok oldu öğretmenler ah vah etti ama biz sürekli alkışlayıp destek olduk.Onları da anlamaya çalışıyorum emeklerinin karşılığını almak istiyorlar lakin kriter mükemmel çocuk yetiştirmek olmamalı.Kriter mutlu çocuk yetiştirmek olmalı. Sahnede çocukların yüzüne baktığımda çoğunun mutlu olduğunu gördüm. Müziğe yanlış zamanda girmiş, yanlış nota basmış, şiiri unutmuş ne önemi var.

 

 

Eray'ın arkadaşının annesi bir ara programda Ayla buradan nereye gideceksiniz ,biliyorum illa ki bir program yapmışsındır dedi. Evet bildi lakin program çocuğuma kısmet olmadı. Her zaman dediğim gibi bazı şeyler nasip kısmet meselesi.

Geçen hafta Sabancı Müzesini arayıp 23 nisan etkinliği için yer ayırtmıştım. Beş sokak oyunu oynanacaktı( sek sek, yağ satarım bal satarım gibi), çocuklar eğlenecekti fakat trafikte 2.5 saate yakın kaldık.İnanılacak gibi değil biliyorum,sahil de kilit bir trafik vardı.Erol kontağı kapatıyor bir kaldığımız yerde bazen 20 dakika kaldığımız oluyordu. Ben dondurma almak için iniyorum bir geliyorum araba bir adım ilerlemiş, su almak için iniyorum bakıyorum araba hiç ilerlememiş. En sonunda pes edip eve döndük. Eray çok ağladı. Hep sizin yüzünüzden diye bizi suçladı. Eğer biz erkenden yola çıksaymışız(erkende çıktık aslında) geç kalmazmışız diye suratımıza suratımıza höykürdü. Üzüldüm...

 

Bisikletini alıp babasıyla parka gidince arabadaki halinden eser yoktu.Çok mutlu oldu. Çocukları mutlu edebilmek aslında o kadar kolay ki. Keşke biz büyükler de onlar gibi olabilsek.    

Darbukatör Baryam

 

Geçen hafta cuma tontalağımın okulunda Bilim-Kültür Şenliği vardı. Resimler, projeler vs. sergilendi.Erayların sınıfının da küçük bir standı vardı. Ben öğle tatilimde gidip gezdim. Oğlum çok mutluydu çünkü palyaçoda gelmiş okula, ana sınıfı olarak oyunlar oynamışlar, eğlenmişler.

 

Sergiyi gezmek için Eray'la birlikte spor salonuna çıktık tabi ki Eray sergiyle ilgilenmedi, fotoğraftan da anlaşılacağı gibi o dümbelek peşindeydi.

 

 

 

 

Bilim-Kültür Şenliği 11/04/2014

Yer: Okulun Spor Salonu

 

 

Halka

Dönem dönem takılıp kaldığım fotoğraflar vardır benim..Açtığım zaman bana dolu dolu nefes aldıran, geleceğe dair umutla bakmamı sağlayan...İşte bu aralar bu fotoğrafı açıp açıp bakıyorum.Her seferinde yüzümde bir tebessüm oluşuyor..Benim kara kuzum büyümüş de gösteri öncesinde arkadaşlarıyla poz veriyor..

Heyy delikanlılar şöyle geçin de fotoğrafınızı çekeyim dedim her biri bir zincirin halkası gibi girdiler birbirine.Güldüm. Hoşuma gitti.Mest oldum..

Gösteride kamera annemdeydi çekiyor zannediyorum ya cepten çekmedim bende..Eve geldik taktık televizyona seyredeceğiz şöyle çay eşliğinde..O da ne..Hiçbirşey yok.Meğersem annem hiçbir şey çekememiş.Sağlık olsun dedik bizde.Ama şunu söyleyeyim gösteriye 5 yaş damgasını vurdu.. Tontalağımın arkadaşının annesi ben çektim sana veririm dediği zamanda sorun çözüldü gitti.

Bu halka bir başlangıç..İnsan sosyal bir varlık ya..Bakalım tontalağımın hayatında daha ne halkalar olacak..

 

Gösteri tarihi -16 Nisan 2013

Yer:Okulun sinema salonu

Bu Adam Benim Babam

Bilmiyordum bana söylendiğinde de o yüzden anlayamıyordum.Çünkü hep

Kalbim kırıldığında ağladım
Çaresiz hissettiğimde ağladım
Umutsuzluğa düştüğümde ağladım
Öfkeden dolup taştığımda ağladım
Hayal kırıklığına uğradığımda ağladım

18 Ocak 2013 Cuma akşamı insanın mutluluktan da ağlayabileceğini anladım

4 yaş 4 aylık oğlumun ilk şiiri 'Bu adam benim babam'..Eray'a düşen kısmın sözleri...

Bu adam benim babam,sekiz köşe kasketiyle

Omzun da sakosuyla hey

Cebinde yok parası ,Bafradır cigarası ,yüreğindedir yarası

Altı çocuk büyütmüş, bir işçi maaşıyla

Bu adam benim babam hey

Ağlama benim babam ,ağlama naçar babam

Kara gün geçer babam hey

Bir kapıyı kapatan yeniden açar babam

Ağlama benim babam hey

 

İlk Şiir :Bu Adam Benim Babam

18 Ocak 2013

 

Not: Çok güzel bir akşamdı sadece şiir söylemedi ayrıntılar ise daha sonra:)

Yok Böyle Bir Dans

İlk görüntüler Yok Böyle Bir Dansa ait.Tontalak bey grubun ispiyoncusu olduğu için arkadaşlarını gözetlemekle meşgul.Yani utanmasa tahtaya dans etmeyenleri yazacak.Bu şikayet etme huyu öğretmenine göre düzeldi ama şimdi ben gördüklerime mi öğretmene mi inanayım.Allahtan Zeyneple eşlemişler:)

İkinci Görüntüler Şarkı Söylemek Lazıma ait:)Biri annemi sevelim diğeri de Barış Manço'nun şarkısı.Eray Barış Manço'yu çok sever.

Yıl Sonu Gösterisi

19.05.2012 Tontalak beyin yıl sonu gösterisi vardı.

Ayrıntılar çok sonra.....

İlk Gösteri

Cumartesi günü okulun şiir gösterisi vardı ve ilk defa Eray bir gösteriye katıldı.Erayların sınıfı henüz küçük olduğundan(3,5 civarı) onlar Küçük kurbağa şarkısını söyledi 5-6 yaşlar ise birbirinden güzel şiirler okudular..Hayret ettim 6 yaşında bir çocuk vardı bir şiir böyle mi güzel okunur, dizelerdeki yoğunluk böyle mi seyirciye aktarılır.Kayınpederim hüngür hüngür ağladı o derece yani.....

Çok heyecanlandık ailecek kaç gündür düşünüyordum nasıl olacak nasıl edecek diye.Çünkü Eray’ın öğretmeni sürekli provalara katılmıyor,ilgilenmiyor diyordu.Ben giysileri nasıl giydireceğim diye düşünüyordum alırken bile denetmedi ‘anne biyenmedim annecim dedi durdu. İtiraf ediyorum ilk defa zorla Eray’a kıyafet giydirdik ben giymesin diye pes ediyordum ki kayınvalidem izin vermedi.Giydikten sonra sorun çıkarmadı sadece papyon takmak istemedi ona da eyvallah dedik o kadarına bile şükrettik.Kendi okulları değildi bağlı bulundukları diğer okula gittik, kapıda okul müdürü bizi karşıladı yukarıda parti var Eray eğer papyonunu takarsan katılabilirsin dedi ona itiraz etmedi çünkü Eray parti hastası:)Öğretmenini görür görmez pasta nerde ötetmenim dedi çünkü Eray’a göre parti demek pasta demekti.

Çok güzel bir gündü gösteri bitene kadar tirr tirrrr titredim görende benim sahne alacağımı düşünür.

Öğretmeninin dediği gibi olmadı kuzum herşeye katıldı o kadar mutluydu ki.Hatta gösterisi bitince dedesinin kucağında diğer sınıfın gösterilerini bile izledi sadece bir ara dedecimmmmm orada şarkı söyleyeceğim dedi sahne delisi oğlum.Sergileri vardı,sergiyi de çok büyük bir ciddiyetle gezdi.O zaman biraz fotoğraflar konuşsun.

Eray arkadaşlarıyla sırasını bekliyor.Kızlar çok güzeldi gittim yanlarına dedim ki aaa ben sizleri tanıyamadım siz hangi ülkenin prensesisiniz.Nasıl da hoşlarına gitti nasıl da kikirdediler:)

Sergide bebekliklerine ait eşyalar

Eray sergiyi tüm ciddiyeti ile gezerken

4.yaş yani Erayların sınıf projeleri

 5-6 yaş sınıfının projeleri

Canım oğlum o gün bize yaşattığın güzellikler için tekrar teşekkür ederim.

İlk Gösteri : 07/01/2011-Küçük Kurbağa şarkısı