Sigaradan Pişman Ol

Efendim uzun zamandır ne yazmıyorum bu bloga. Tabi ki tontalağımın diyaloglarını. Bu diyaloglar bazen düşündürücü, bazen müdahale edici, bazen öğretici , bazen de...

Evet bazen mesaj kaygılı ve düşündürücü diyaloglar

Bir dönem çocuk kanallarında sigara ile ilgili bir kamu spotu dönüyordu. Bundan çok etkilenmiş olsa gerek bahçede sigara içen teyzesini görünce

-Zigara pişmanlıktır. Zigaradan pişman ol teyzeciğim. Reca edersem zigarayı bırakır mısın?

Evet bazen müdahele edici ;

-Kuzum, kara kuzum
-Annecim sakın örtmenimin yanında bana kuzum deme
-Efendim, ne diyeceğim
-Aslanım de kaplanım de ama sakın kuzum deme

 Evet bazen de öfkeli ;

-Eray'cım anneannenin arkadaşı Gül teyze gelecek sakın evi dağıtma olur mu?
-Banane şimdiden sevmedim onu hiç çiçekten isim mi olurmuş.

-Seni patronuna şikayet edicem annecim bir daha seni işe almasın

 

Evet bazen öğretici;

-Ressamlık benim kanımda süzülüyor (dedi ve devam etti) Biliyor musun her şeyin bir rengi vardır annecim.

-Kitap okumayı(aslında bakmak) çok seviyorum ,kitap okumak hayallerimi zenginleştirir.

Evet bazen şaşırtıcı ;

-Torunum yağmur yağıyor mu orada(babaanne telefonda sorar)
-yağıyor tabii
-aaaaa
-aaa deme sakın yağmur Allah'ın rahmeti sen bunu bilmiyor musun?

Evet bazen çok ciddi ;

(Babaannesinde ödevi çizgi çalışmasını yapıyor bu arada geveze anne-babaanne konuşuyor)

-Offf çok gonuşuyorsunuz gonuşmayın kafamı dağıtıyorsunuz.

Evet bazen de ukala dümbeleği ;

(Gelirken sıcak çikolata almayı unutan annesine)

-Anneannem 50 kere söyledi sana bu da 51 oldu neden almadın. (bu lafın güzel yanından bakmak istiyorum oğlum sayı saymayı biliyor)

Evet bazen annesinden gizli ;

-Teyze seninle biraz odanda gonuşabilir miyiz?

Evet bazen korku dolu;

(Bir cumartesi babaanneye gideceğiz yoldan taksi bulmaya çalışıyoruz ama yok.15 dakika hem yürüdük hem taksi bakındık. En sonunda şükürler olsun bir taksi aldı bizi ve taksiciye can alıcı soruyu sordu)

- Abi sen hangi takımlısın
-Galatasaraylıyım
-O zaman sen bir eziksin
-Aaa  oğlum öyle demek istemedin di mi? (zar zor taksi bulmuşum)Hem nereden duyuyorsun bu lafları Eray hiç yakışıyor mu sana :)
-Biz okulda arkadaşlarımla Galatasaraylılara hep ezik deriz annecim.

Evet bazen komik ;

(Yılsonu gösterisinde neler olacağını anlattı ve sonra)

-Annecim sende gel istersen fotoğraf çekebilirsin ama farları(flaş) kapatırsın çünkü bizlerin tikkatini dağıtıyor.

Evet bazen özlem dolu ;

-Annecim okula gitsem seni özlüyorum, evde kalsam okulumu özlüyorum bir fikrim var bizim okulda çalışsana seni  her gün görürüm o zaman
-Oğlum sizin okulda nasıl çalışırım, ne yaparım
-Immm (bir süre düşünür) temizlik yaparsın
-Yok ben temizlik yapmak istemiyorum
-buldum çay taşırsın
-çay da taşımak istemiyorum
-annecim çok çok çok çalışırsın zamanla öğretmen olursun, sabırlı olmalısın bizim örtmen hasta olduğunda yerine sen gelirsin

Evet bazen çok sportif;

(Darüşaka Doğuş-İstanbul BSB basketbol maçı)

-Hadi aslanım, hadi aslanım tühhh be (basketi kaçırınca)

Evet bazen memnuniyetsiz;

(Sunum için değişik görünsün diye kotuna elbise askısı taktım)

-Hiç güzel olmadı böyle çiftlik adamlarına benzedim

Evet bazen çokça tembel ;

(Öğretmeni hedef belirlemiş şu kadar kaplumbağa toplarsanız (her yaptıklarında bir kaplumbağa yapışıyor dosyalarına) akvaryum hediye edeceğim demiş)

-Aaaa bu çok güzel fikir Eray'cım zaten akvaryum istiyordun hemen çalışmaya başlayalım mı? belki senin olur.
-Boşverrrrr annecim hayvancıdan( petshop) gider alırız.

Evet bazen de ne olursa olsun çocuk işte dedirten  ;

(Nikah-düğün videosunu izliyoruz nereden aklımıza geldiyse)

-aaa annecim ben neredeydim, bensiz mi gittiniz düğüne yoska...

Alıştırma tekerlekleri

 

Eray'ım hafta sonları babasıyla bir saat olsa da mutlaka bisiklet sürer.Cumartesi babası alıştırma tekerleklerini çıkaracağım dediği zaman olmaz, düşer, daha çok küçük diyerek bahaneler sıraladım. Ben bu konularda(Erayla ilgili) çok cesaretsizim. Gittim bu lafları bir de tontalağımın yanında ettim. Hayır babacım çıkarma sakın süremem dedi sonra yaptığım hatayı fark ettim.

Hadi bakalım hanimiğnesi topla bakalım durumu derken açık açık konuşmaya karar verdim. Bazen kendisinin büyüdüğünü unuttuğumu fazlasıyla telaş yaptığımı aslında kocaman bir çocuk olduğunu,  çalışarak, çabalayarak bu işi yapabileceğini söyleyerek yaptığım hatayı düzeltmeye çalıştım. Hiç çocuğun yanında düşer denilerek cesareti kırılır mı benim ki de laf işte. Kendime çok kızdım lakin ne bilim boşta bulundum.

Ben evde temizlik yaparken merak ettim aradım. Ne yapalım belim koptu ama kullanıyor şu an dedi. Sadece nasıl yani diyebildim. Onlarla gitmediğime çok pişman oldum. Eve gelince videoyu izledim ilk gün için bence süper. Yalnız videoyu bloga yükleyemedim (facebooka yüklemekte sorun yok anlamadım) bende ekran görüntüsünü aldım.

Kaç kere seyrettim videoyu bilemezsiniz. Konu sadece altı üstü bir bisiklet kullanıyor olması değil işte :)

03/05/2014 İlk defa alıştırma tekerleksiz bisiklet kullandı. Kask, dizlik alınması için araştırmalara başlandı.

Not: Tontalağım ateşlendi, bugün anneanne evinde dinlenmede. Tüm gece ayaktaydık. Bir de denetleme var işyerinde herkes çok gergin ben bu haftaya kötü başladım inşallah devamı iyi gelir.

Çok Artistlik Hareketler Bunlar

Tontalağımın en çok yüzme öğrenmesini istiyordum. Küçükken bazı şeyleri yapmak daha kolay sonradan zor olmasın dedim. O yüzden yaz tatilinde 1,5 ay yaz okuluna gönderdim.

Ay bu durumun millete dert olacağını nereden bilebilirdim. Çocuk zaten kışın hep okuldaydı ne gerek vardı diyenler, önceden çalışıyordun hadi anladık şimdi evdesin bari çocuk dinlensin diyenler ve çocuğumu benden daha çok(!) düşününler.. İlk zamanlar kendimi savunmaya başladım sonra yahu ben kendimi niye savunuyorum ki diye söylenenleri ımm ommm ummm şeklinde dinleyerek kafamı salladım..

Evet o dönemde evdeydim ve evde olmam çocuğumu yaz okuluna göndermemem anlamına gelmezdi ki. Çocuğumdan kurtulmam onu düşünmüyorum anlamına  hele hiç gelmez. Hatta çok düşündüğüm için gönderdim. Çocuklar sanki bizim dönemdeki gibi sokakta mı oynuyorlar Allah aşkınıza. Hem yazın evde ne yapacaktı benimle. Söyleyeyim. Yemek yapabilmek için televizyon karşısına oturtacaktım evi temizleyebilmek için eline ıpad verecektim.

Zaten okul çok yakında idi sabah bıraktım 16,00 gibi aldım. O vakte kadar bende her şeyimi hallettim ve yatana kadar bol bol oğluma vakit ayırdım. Hem çok önemli bir nedenimiz daha vardı yüzme öğrenmek. İyi ki de göndermişim çok eğlenceli vakitler geçirdi orada. Her gün 1,5 saat yüzme vardı. O saat gelene kadar öğretmenini mahvetmiş o ayrı mesele.

Örtmenim ne zaman yüzme saati, örtmenin ne zaman yüzme saati... 

 

İlk günlerden bir fotoğraf. Önce iki kollukla yüzmeye başladı. Eve geldiğinde o kadar mutluydu ki

 

Zamanla tek kolluğa düştü

 

Ta ta tatammm kolluksuz yüzdüğü ilk fotoğraf 26 Temmuz 2013.Eve geldiğinde ballandıra ballandıra anlattı. Önce inanamadım sonra ertesi gün öğretmeni biliyor musunuz Eray artık kolluksuz yüzüyor dedi.

 

Yaz okulu bitti bir ay cumartesi- pazar 1 saat spor salonuna gitti.

 

 

Sonra yaz tatili için Marmaris-Alaçatı ve Cundaya gittik. Bol bol yüzdü. Yüzüyor derken kat etmesi gereken daha çok yolu var. Çünkü çabucak yoruluyor ve yorulduğundan birinin onu tutması gerekiyor.Yüzme konusunda çok cesur hatta beni korkutan bir cesurluk bu.

 

 

Dalmayı çok seviyor. Çocuk bir dalıyor ortalıkta yok. Beni otelde bas bas bağırttılar baba-oğul. Erol ben sana göstereceğim dedim tatil boyunca. O da çok abartıyorsun çok abartıyorsun dedi durdu. Gül gibi geçindik Allah şahit:)

 

 

Tatilin üçüncü gününde dalmayı geçip artistlik harekete geçtiler. Ama benim kalbim güm güm. Babası Eray'ı kaldırıyor ve tüm gücüyle fırlatıyor. Öyle kahkahalar attı ki otel çınladı mutluluğundan. Tamam tamam ,yeter o kadar demişim ki Eray en sonunda bana 'sen hiç eğlenceli bir anne değilsin' dedi.Kalbim tabi ünlü düşünür, yazar, söyler Teoman'ın dediği gibi Paramparça...

 

 

Harbi artizzzlik hareketler bunlar

 

 

Allah'ın izniyle bu yaz yüzmeye tekrar başlayacak o günü iple çekiyor. Yalnız tek bir şartı varmış okula gitmeyecekmiş sebebi de sevmediğinden değil artık öğrenmiş bebek değilmiş ne gerek varmış. Otel havuzlarına gidecekmiş bizde aynen şöyle dedik oldu gözlerimiz doldu.

 

İlk kolluksuz yüzme 26 Temmuz 2013

 

Not: Videoyu yükleyemedim:(

 

Hanımiğnesi tarihi gururla yazar

16/04/2014- Okul ile birlikte gittiği bowling

Bir önceki yazıyı yazarken demiştim ya hani ilk müzikale gittiği tarihi blogumda aradım ve şak buldum diye. Sonra bir şak da kafama şaklattım. Ah ah ben tontalağımın ne ilklerini yazmayı atladım.

Seviyorum ben yazmayı.Yazdıklarım öyle edebi sanattan örnekler içermese de blogun kuruluş amacına hizmet ettiği bir gerçek. Yazanın yani bendenizin psikolojisine iyi gelmekte. Tontalagımın  ilklerini, diyaloglarını, yaşadığı olaylara dair kesitlerini yazmak, onların kayıt altında olduğunu  bilmek bana nasıl iyi gelmesin.

Düşünün hele anneme soruyorum' kız anne benim ne zaman dişim çıktı' diye. 7-8 aylık civarı diye bir yanıt aldım.7 mi 8 mi dedim yahu ne bileyim not mı aldım ama 6 aylık da olabilir demez mi? Ya tontalak bana sorsa 'kız anne ben ne zaman ilk dondurmamı yedim' diye. Bırakın ayını gününü bile yazarım.16/05/2010 (Allahım inşallah yazmadığım dönemden soru sormaz). Yok yok anneme de kıyamam. O dönemde sanki blog, facebook, twitter vardı da annem mi yazmamış.

İşte bu nedenledir ki ahretliğim vasiyetimi sakın unutma olur mu? Yani bana bir şey olursa kendimi iyi hissettiren blogumu sakın askıda bırakma. Şifreyi biliyorsun uygun bir dille anlatırsın durumu sen nasılsa.

Aman bu konudan çabucak uzaklaşalım. Başlığa ve fotoğrafa bakmasam çoktan hangi konuda yazacağımı unutmuştum. Bu konudan konuya atlama huyum ne olacak bilmem. Buna da kocaman bir amannn. Kendimi böyle seviyorum ve hiç değişmeye niyetim olmadığını bildirir,ellerinizden öperim.

Asıl konuya bilmem kaç paragraftan sonra dönelim. Kuzum okul arkadaşlarıyla ile birlikte bowling oynamaya 16 Nisan 2014 tarihinde gitti. Aha da baştan beri söylemek istediğim olay buydu :) Aslında ilk değil. İlk olarak ben,okul arkadaşları ve anneleriyle gitmişti. Yazmadığım döneme denk geldi. Lakin bloğa yazmamam Facebook'a not almadığım anlamına gelmez. Bu arada Allahım sen zeval verme benim sosyal medya platformlarıma veleddalin amin...

İşte ilk bowlingin fotoğrafı..

Hanımiğnesi tarihi gururla yazar- 14 Aralık 2013
Yer: Okulunun karşısındaki bowling salonu
Hissiyatı : Tontalak mutluluktan çıldırdı

Kibritçi kız müzikali içine sıkıştırılmış bir hayal

Eray geçen hafta pazartesi günü okul arkadaşlarıyla birlikte Zorlu Center'a 'Kibritçi Kız Müzikaline' gitti. Müzikali çok beğenmiş. Konusu nasıldı çok merak ettim dediğim de anlatmaya başladı.Saygısız bir adam varmış kibrite gerek yok çakmak işimi görür diyerek kıza saygısızlık yapmış. Ha bir de saygılı adam varmış kızdan kibrit almış, teşekkür etmiş. Şarkılar, müzikler de varmış çok eğlenmiş.

O böyle anlatınca tontalağımı ilk müzikale götürdüğüm gün geldi aklıma. 20/02/2011 tarihinde yani yaklaşık 29 aylık falan. Oyun Sihirli Dadı .Tabii bu tarihi aklımda tutmam imkansız şak diye açtım blogumu buldum tarihi. Evet tarih aklımda değildi lakin yaşadıklarım dün gibi aklımda. İlk defa olması sebebiyle heyecanım, mutluluğum e tabi durur mu durmaz mı tedirginliğim. Küçük olmasına rağmen durmuştu ve ben listeme bir çizik atmıştım ya benden mutlusu yoktu.

Peki bu konularda neden ben bu kadar mutlu oluyorum. Düşündüm. Hatta bu konuya fazlasıyla kafa yordum ve buldum. Bir dönem başkalarının hayatını yaşamaktan muzdarip olan ben isterim ki çocuğum kendi yolunu kendi bulsun. Birilerini mutlu etmek için değil mutlu olacağını düşündüğü mesleği seçsin, saçını mı uzatacak uzatsın, dünyayı mı gezmek istiyor gezsin. Hedefleri, hayattan beklentileri, planları, hayalleri ne ise ben hoşlanmasam da yapmaya çalışsın. Kendi zevkini kendi yaratsın.

O nedenledir ki minicik çocukken bile önüne çok seçenek koydum.Futbola, basketbola, tiyatroya, sinemaya, müzikale, müzeye daha aklıma gelmeyen birçok yere götürdüm. Ve gördüm ki tiyatro-müzikal gibi şeyleri sevdi hatta gitmekten mutlu oldu. Ben de severdim çocukluğumdan beri. Hatta baleye-operaya öyle tutkunumdur ki.

Beni mutlu etmek için değil, zorlama olduğu için hiç değil çocuğumla ileride ortak bir zevkimiz olacak olması düşüncesiydi galiba beni bu kadar heyecanlandıran.

Hep bir tablo geliyor gözümün önüne. Baba 1.90 ,tontalak da o civarda olsun baba-oğulun ortasında 1.60 lık bir anne. Bu arada o zamanlar 1.60 olmam değil mi mutlaka çekerim ay neyse. Bir oyundan çıkıyoruz. Oyun ne olsun diye hiç düşünmeyeceğim tabiki Giselle (bu oyuna üç kere gitmiştim hatta biri Erol'la ilk randevumuzdu yeri ayrıdır bende) Ne diyordum baleden çıkmışız ben ortalarında, kol kola. Dekoru, koreografiyi, kostümleri falan yorumluyoruz. Ayakta olmaz zaten yaş da ilerlemiş siyatik de artmış baleden sonra mis gibi bir kahve iyi gitmez miydi sizce?

Kibritçi Kız Müzikali 21/ 04/2014
Yer: Zorlu Center

Fotoğraflar okulun sitesinden tırtıklanmıştır. Serviste gösteri çıkışı programı incelerken. Allahım ya nasıl da ciddi.

Başka Bir Duygu

Veli toplantısından çıkar çıkmaz Beykoz'a gittik. Erol'a dedim bundan sonra köye pazar değil cumartesi gidelim. Pazar akşam eve gelince ertesi gün iş olması sebebiyle çok zorlanıyorum.

Köye varır varmaz Eray efendi babasıyla hemen işe koyuldu, yoldaki otları temizlediler. Çabucak yorulur zannettim bırakır dedim ama yok gerçekten çok çalıştı oğlum. Bu başka bir duygu. Gerçekten bambaşka. Baba-oğul el birliği ile çalışırken hissettiğim şeyi nasıl anlatsam. Yok bazı şeyler kelimeye dökülemiyor, yaşamak gerekiyor o yüzden siz anladınız di mi beni.

Kayınvalidem patlıcan, biber, fasulye, salatalık ve bunun gibi bir sürü şey ekmiş, bahçede gezip onlara baktık. Anladım ki ben bu işi hiç anlayamayacağım. Herkes herşeyi anlayacak değil ya..

Her zamanki gibi ızgara yakıldı, yemekler yenildi, çaylar içildi. Yola çıkmadan önce kendime ıspanak arkadaşlara verilmek üzere marul, soğan ,maydanoz topladım. Topraktan mıdır? havadan mıdır? artık bilemiyorum tontalağıma bak yine dinginlik geldi.

Akşam arkadaşa topladıklarımı verince ısrar etti hadi çaya gelin dedi. Tontalağım da arkadaşı Erdem'i çok özlemişti geri çeviremedik ama önce eve geçip köyde olduğumuza dair ipuçlarını veren üstümüzdeki kıyafetlerden kurtulduk. Erayıma Erdemlere gideceğimizi söylediğimde

'Annecim sen harika bir annesin iyi ki doğmuşsun'

dedi. Muhabbet güzeldi, çocuklar birbirini gördüğü için çok mutluydu. Güzel güzel oynadılar.

Pazar kahvaltıdan sonra Eray babasıyla Hansel ve Gretel oyuna gitti. Ben de köyden getirdiğim ıspanağı temizledim, yıkadım, ocağa attım. Gerçekten marketten aldığım ıspanaktan çok farklı oluyor tadı.Tiyatro çıkışı Eray koca bir tabak yedi.

İki oda ve mutfağın perdeleri yıkandı, ütülendi, camları silindi. Geriye salon ve yatak odası kaldı. Pazar günü gerçekten çok yoruldum sabah 09:00 akşam 20:00 sürekli hareket halindeydim.23.00 de çamaşırları asıp yattım.

Alarm yeni bir haftaya başlangıç yapmak için her zaman ki saatinde yani 06.25 de çaldı.

 27/04/2014 -Hansel ve Gretel
Göktürk Kültür Merkezi

Veli toplantısı üzerine bir söz

Cumartesi sabah tontalağımın veli toplantısı vardı. Sabah arabada giderken annecim nereye gidiyoruz diye sordu. Toplantıya dedim, ne toplantısı dedi. Okulunda bu zamana kadar ne yaptınız, neleri öğrendiniz gibi şeyleri konuşacağız dedim. Duruladı önce ve bombayı patlattı.

Annecim ben birazcık yaramazlık yapmış olabilirim, aslında çok da yapmadım biraz yaptım. Bazen de parnak kaldırdım, derslere hep katıldım annecim:)

 

Olayı kısaca özetledi aslında. Bireysel görüşme saatimiz 11,00 idi ve önce sınıf öğretmeni ile görüştük. Şunu belirtmeden geçmeyeyim insan kötüyü bilmeden iyiyi anlayamıyor. Bu seneki öğretmenimiz nasıl demeli işini bilmeyen, tecrübesiz biri beni bilgisizliği ile rahatsız ediyor. Bunu dile getirdiğimde backgroundu çok iyi dediler.Yemişim backgroundunu (Bu arada bizim Türkçe kelimelerimize ne oldu ) Bir de fıtrat diye bir durum vardır. Diplomaya, yabancı dile hiç bakmaz. Neyse daha fazla bu konuyu deşmeyeyim güzel geri bildirimler alarak branş öğretmenlerinin yanına tek tek çıkmaya başladık.

 

Beden öğretmeninin odasının önünde sıra yoktu oraya girdik. Öyle enerji dolu, pozitif bir kadın ki sabah sabah içimi açtı. Geçen sene Eray'ın en sevmediği dersti beden dersi.(geçen seneki öğretmen pek işini sevmeyen biriydi bence Eray bunu hissediyordu, zaten çocuklara da yansıyordu, yeni dönemde çalışılmadı kendisiyle) Bu sene ise seve seve giriyor derse. Okul açıldığında bir iki ay beni izledi, bence ön yargılarını kırmaya çalıştı dedi. Derse katılsın diye hiç zorlamadım yavaş yavaş katıldı şu an neler yapıyor bir görseniz dedi. Benim en sevdiğim öğrenci modelinden Eray yani canı hiç tatlı değil düştü mü, vurdu mu bir tarafını hiç bir şey olmamış gibi devam ediyor, ağlamıyor, mızmızlanmıyor dedi. Bir de karşı tarafa öyle bir izlenim veriyor ki bence kasıtlı yapıyor bunu yapacağım, edemeyeceğim izlenimi. Ama bir bakıyorsunuz yaptığı şeyi harika yapıyor diyerek bizi mutlu etti. Biraz daha konuştuktan sonra kendisine dersi sevdirdiği için teşekkür ettim. Kendimden biliyorum en sevdiğim ders en sevdiğim öğretmenlerin dersi olmuştur.

 

Sonra İngilizce öğretmeninin odasına girdik. Öğretmen Erolla beni Era, Era, Era oooo super boy diyerek şaşalı bir şekilde karşıladı.İnanılmaz yaratıcı bir çocuk dedi, bununla ilgili örnekler verdi. Derse katılımı iyiymiş.Resimler çizer, çizdiği resimleri İngilizce öğretmenine İngilizce kelimelerle

anlatırmış. Kocaman bir gülümseme ile odadan çıktık.

 

Müzik öğretmenin odasına girmeden Erol'la bakışıp gülüştük. Az çok neler söyleyeceğini bildiğimiz için. Derse pek katılmıyormuş hatta sıra altına giriyormuş. Öğretmeni bu konudan çok şikayetçi. Derse katılımını sağlamak için şarkıların ritimlerini öğrendim:) Onu anlatmak değil, görmek lazımdı. Düşünün

 

El-le-rim tom-bik tom-bik

Kir-le-nin- ce ne ko-mik

 

şarkısı eşliğinde sağ el masaya bir kere vur, sol el masaya bir kere vur, sağ el omzuma bir kere, sol el omzuma bir kere, üç kere el çırp şarkı bitine kadar devam et . Öğretmenle ritimleri sayıp masalara falan vuruyoruz. Hatta başka şarkı için ayağa kalktık ayaklar yere vuruluyor, eller çırpılıyor:) Dışarıdan nasıl görünüyorduk merak ettim.Dört şarkının da ritimlerini öğrendim. Küçük darbuka alıp evde bu ritimleri eğlenceye dönüştürmeyi düşünüyoruz belki sever kim bilir :)

 

Evet bilerek en sona bıraktım görsel sanatlar öğretmeni. Her konuştuğumda oğlumun keşke böyle bir sınıf öğretmeni olsa dediğim kişi. Bilgisine, tecrübelerine güvendiğim bana her konuda yardımcı olan kişi. Eray'ın sanata olan tutkusunu artık herkes biliyor. O nedenle bu ders de öğretmeni de bizim için çok özel. Bir ara bizi güldürdü. Cep telefonuna Eray'ın çizdiği bir resmi kaydetmiş 16 yaşındaki oğluna bunu 6 yaşında bir öğrencim çizdi gel de (kendisi cin ali çizemezmiş) çizmeyi dene demiş, oğlu inanamamış. Dışarı da ne yapabiliriz dediğim zaman sakın ha dedi çok erken ilkokul 3 ten önce olmaz ilk iki sene çocukların okuma-yazma öğrendiği zor bir dönem o yüzden geri bile teper yeteneği törpülenir dedi. Çok güzel geri bildirimlerle toplantıyı bitirdik. 

 

Eray çıkışta hiç önemsemiyormuş gibi 'yaramazlık yapıyor muymuşum peki' diye sordu.

Öğretmenin aileleri öğrencilerini şikayet etmek için çağırmadı ki sadece derslerden konuştuk dedim. Derslere katıldığın için öğretmenlerin senden çok memnun, sadece müzik dersine girmek istemiyormuşsun. Sorumluluk öyle bir şey ki istemediğimiz şeyleri de yaptırır bize. Bana da  bazen iş de istemediğim şeyleri veriyorlar. Bana ne ben bu işi sevmedim yapmam demiyorum, yapıyorum. Çünkü o iş benim sorumluluğum, görevim. Okul da senin görevin, sorumluluğun o nedenle çarşamba günü müzik dersine girmeye söz veriyor musun dedim. İtiraz etmeden söz veriyorum annecim artık gireceğim dedi. Bakalım sözünü tutacak mı tontalak efendi...

 

Veli toplantısı 26/04/2014

 

Not:Ana-oğul ilk selfiemiz :) İnsanlar bir üst seviyeye geçti yani Belfieye biz ancak selfie çektirdik... Ne bilim sevmiyordum şimdi şimdi ısınmaya başladım

 

 

Kriter mükemmel çocuk değil mutlu çocuk yetiştirmek olmalı

Bugün günlerden perşembe değil de pazartesi gibi hissediyorum. Her tatil dönüşü sistemim böyle şaşırıyor. Aman tatil olsun da sistem elbet düzelir.

Dün beyaz kıyafetlerimizi giydik erkenden okulumuzun yolunu tuttuk.Malum bayramımızı kutlayacaktık.Anasınıfı olarak hayat bayram olsa şarkısı eşliğinde dans edilecekti, program da neredeyse sona koymuşlar. Sabırla bekledik. Boyunun uzun olması sebebiyle arkadaydı ve bu yüzden çok az fotoğraf çekebildim. Çocuğumun kaderi bu:)

 

Programda aksaklıklar, unutmalar çok oldu öğretmenler ah vah etti ama biz sürekli alkışlayıp destek olduk.Onları da anlamaya çalışıyorum emeklerinin karşılığını almak istiyorlar lakin kriter mükemmel çocuk yetiştirmek olmamalı.Kriter mutlu çocuk yetiştirmek olmalı. Sahnede çocukların yüzüne baktığımda çoğunun mutlu olduğunu gördüm. Müziğe yanlış zamanda girmiş, yanlış nota basmış, şiiri unutmuş ne önemi var.

 

 

Eray'ın arkadaşının annesi bir ara programda Ayla buradan nereye gideceksiniz ,biliyorum illa ki bir program yapmışsındır dedi. Evet bildi lakin program çocuğuma kısmet olmadı. Her zaman dediğim gibi bazı şeyler nasip kısmet meselesi.

Geçen hafta Sabancı Müzesini arayıp 23 nisan etkinliği için yer ayırtmıştım. Beş sokak oyunu oynanacaktı( sek sek, yağ satarım bal satarım gibi), çocuklar eğlenecekti fakat trafikte 2.5 saate yakın kaldık.İnanılacak gibi değil biliyorum,sahil de kilit bir trafik vardı.Erol kontağı kapatıyor bir kaldığımız yerde bazen 20 dakika kaldığımız oluyordu. Ben dondurma almak için iniyorum bir geliyorum araba bir adım ilerlemiş, su almak için iniyorum bakıyorum araba hiç ilerlememiş. En sonunda pes edip eve döndük. Eray çok ağladı. Hep sizin yüzünüzden diye bizi suçladı. Eğer biz erkenden yola çıksaymışız(erkende çıktık aslında) geç kalmazmışız diye suratımıza suratımıza höykürdü. Üzüldüm...

 

Bisikletini alıp babasıyla parka gidince arabadaki halinden eser yoktu.Çok mutlu oldu. Çocukları mutlu edebilmek aslında o kadar kolay ki. Keşke biz büyükler de onlar gibi olabilsek.    

Rio 2

Çocuk kanallarında fragmanları döndüğünden beri Rio'ya gitmek istiyordu tontalak efendi. Seri filmi olduğu için birincisini izlettirdim lakin kendim izlemedim. Ah izlemediğime ne kadar pişman oldum. Filmi ben çok sevdim. İlk fırsatta birincisini de izleyeceğim.

Filmin hikayesi iyiydi. Kısaca yazayım;kendilerini mavi makav türünün son kuşları zanneden Harika ve Mavili televizyonda bir haber izler. Amazonda makav kuşlarına ait bir iz bulunmuştur. Bunu duyan Harika ailesiyle birlikte Amazon'a gitmek istemektedir çünkü çocuklarının doğal hayatı yaşamalarını arzulamaktadır.Mavili pek istemese de bir anda kendilerini Amazon'a keyifli ama bir o kadar da tehlikeli bir macera içinde bulurlar.Bu arada Amazonda Harikayı bir sürpriz beklemektedir. Onu yazmam, sürprizi bozmam. Ha bir de önceki bölümü izleyenler bilir kötü papağan Nigel intikam peşinde koşmaktadır.

Filmin müzikleri ve dansları çok keyifliydi. Dublaj ise oldukça iyiydi. Maviliye üzerinden hiç eksik etmediği GPS ve bel çantasına bayıldım. Hele Nigel'in trajik ölüm sahnesi vardı ki lokum lokum.

Sonuç olarak eğlenceli, esprili ve görsel olarak doyurucu bu filmi kaçırmayın:)

Rio 2- 19/04/2014  Trump Towers

Haftasonundan Havadisler

 

Okulda Ebru yaparken

Bazen düşünüyorum Tontalağı biz istediğimiz(çoğunlukla babası) için mi alıştırdık gezmelere yoksa hep dışarıda hep bir şeyler yapmak istediği için mi o mu alıştırdı bizi gezmelere. Belki de her ikisi de. Yine koşturmalı, bol planlı bir hafta sonunu geride bıraktık. Alıştım bu tempoya. Bazen ah vah etsem de hücrelerim yeniliyor, yaşadığımı hissediyorum...

Çalar saati kursaydık o vakide acırdı halimize çalmazdı yeminle. Tontalak bu acır mı halimize. Eee çocuğum da haklı haliyle geç kalkıp günümüzü mü öldürecek.O yüzden 06,50 de kalkmalı hadi herkes kalsın sabah oldu diye çığlık atmalı. Baba-oğul kalkmalı anne bir 40 dakika daha sefa yapmalı. Çok mu gördünüz ee aşk olsun size.

Kalktığım da baba-oğul derslere başlamıştı bile. Ders yapmak için en verimli saatler bizim için. Kahvaltı hazırlamadan önce nevresimler değişip makineye atılmalı, sonra kahvaltı hazırlamaya koyulmalı. Uzun uzun sofrada keyif yapılmalı. Ooo 11,00 geliyor saat yani tiyatro zamanı.

Göktürk belediyesinde her cumartesi-pazar saat 11,00 de ücretsiz çocuk oyunu oynar. Bu haftaki oyunun adı Soytarılar Okulu. Bana sormayın nasıldı diye tiyatroya baba-oğul takıldı, anne ise ev işleri ile. Büyük çocuk beğenmemiş oyunu, küçüğüm çok sevmiş. Küçüğüm eğlenmiş ya gerisi çok da önemli değil. Bisiklet arabanın bagajına atılmıştı tiyatro çıkışı okulun bahçesinde bir saat tur atıldı. Anne garibim ne yapsın. Toz alsın, evi süpürsün, banyoyu ciflesin, çamaşır assın..

Aaa bu arada telefonda gelsin, gelsin ki el ayak, program birbirine girsin. Arayan arkadaşım çocukları sinemaya götürelim desin. Tontalak da çok istediği için Rio'yu bu teklif geri çevrilemesin. 16,15 seansı için anlaşmaya varılsın.

Parktan dönen çocukların karnı doyurulsun anne işe, tontalak ders çalışmaya devam etsin. Hazırlanılsın sonra doğruca sinemaya. Tontalağım ve ben çok sevdik filmi ayrıntılar ise efenim çok sonra.

Pazar ise yine Tontalak geleneği bozmasın sabahın köründe ben kalktım siz de kalkın desin. Annenin hafta sonu için ayarladığı eğitim programına baba-oğul gidilsin. Merak edenler için yazıyorum. Sabancı Müzesinde çocuklar için ücretsiz eğitim programları oluyor. 2008 li çocuklar için 'Kumaş Tasarımcıları' adlı eğitim programı vardı bu hafta. (Eray geçen ay da Zafer Madalyonlarına katılmıştı) Çocuklar önce müzeyi geziyor sonra eğitime katılıyor, Eray orayı çok seviyor.

Müze çıkışı ise doğru köye. Ben bu hafta katılamadım onlara. Çünkü yapılacak dünya kadar iş vardı. Ütü, Kuaföre gitmek, terzide Eray'ın pantolon paçalarını yaptırtmak, çamaşır yıkamak, tekrar ev süpürmek vs vs vs .

Ay yoruldum yazmaktan hafta sonu bizden havadisler bu kadar.

Not: Bu yazıyı dün yayınlayacaktım bitmesine az kalmıştı fakat yayınlayamadım keyfim kaçmıştı. Otur şimdi Uluslararası Ekonomi Politik Açıdan AB'nin Geleceğini yaz ve Güvenlik Alanında Küreselleşen Belirsizlik makalesini irdele. Of nereden başlasam ya da hiç başlamasam

İlk Ziyaret

 

Cuma okul çıkışı anneannesi tontalağımı işyerime getirdi. Öncesinde anneme çiçek alalım demiş girmişler çiçekçiye.Bu arada usulü-erkanı iyi bilir tontalak efendi.Kocaman bir çiçek seçmiş uzun uğraştan sonra tek bir güle razı gelmiş. Geldiği için çok sevinçliydi. Bilgisayarda Word sayfasını açıp bir şeyler yazdı, sonra resim çizdi lakin aklı hep mutfakta. Kendisinden bir şeyleri ellememe  konusunda söz aldıktan sonra daldık mutfağa

 

 

Tontalak şanslıydı çünkü Nuran teyzesi o gün çamur çalışıyordu.Birlikte bir sepet yaptılar. Sonra işin inceliklerini öğrenmeye çalıştı. Nuran teyzesi ona gül yapmayı gösterdi. İnsanları meşgul etmek istemediğimiz için gitme zamanı geldi Eray dediğimizde ise çok üzüldü. Teyzesi sepetini fırında pişireceğine ve bir dahaki gelişine kadar saklayacağına söz verdi. Eray da sepetin kenarlarına gül-gül-çilek, gül-gül-çilek yap tamam mı ama sıra aynen benim dediğim gibi olacak diyerek herkesi güldürdü. Herkes için güzel bir gündü :)

 



 

 Not: Aslında Eray'ın ilk gelişi değil. Dedesi de bu işletmede çalıştığı için buraları çok iyi biliyor. Annesi burada çalışmaya başladığından beri ilk ziyareti.

 

Anneyi ilk ziyaret  18/ 04/ 2014

 

Bir öğle tatili klasiği 2

 

Kaç kere yanından geçtim kim bilir. Hiç ama hiç görmemişim. Nuran Abla 'hele şükür kimse yok önünde bir fotoğrafını çekeyim' dediği zaman dikkatimi çekti. Kırmızılı ağaç ofisime o kadar yakın ki. Nasıl olur da bu güzelliği atlamışım diye şaşırdım.

 

İşte benim sorunum bu bazen ileriye o kadar odaklanıyorum ki burnumun uçunundakini kaçırıyorum.

 

 

Not: Fotoğraf bu öğle tatilinden. Fotoğraf makinem yanımda değil de cepten çektim. En kısa zamanda yani pazartesi makine ile gidip daha net bir fotoğrafı çekilecek.

Darbukatör Baryam

 

Geçen hafta cuma tontalağımın okulunda Bilim-Kültür Şenliği vardı. Resimler, projeler vs. sergilendi.Erayların sınıfının da küçük bir standı vardı. Ben öğle tatilimde gidip gezdim. Oğlum çok mutluydu çünkü palyaçoda gelmiş okula, ana sınıfı olarak oyunlar oynamışlar, eğlenmişler.

 

Sergiyi gezmek için Eray'la birlikte spor salonuna çıktık tabi ki Eray sergiyle ilgilenmedi, fotoğraftan da anlaşılacağı gibi o dümbelek peşindeydi.

 

 

 

 

Bilim-Kültür Şenliği 11/04/2014

Yer: Okulun Spor Salonu

 

 

Kirli çevre insanın ruhunu kirletir, kirli ruhlar çevreyi kirletir*

Tontalağımla anlamaz nasılsa diye bazı şeyleri konuşmamazlık etmedim. Hep konuştum konuşmakla kalmayıp hayatımızda da uyguladım. Çünkü davranışlar sözlerden her zaman daha etkili olmuştur.

Doğada yer alan tüm canlıların bir varoluş nedeni olduğunu ve hepsinin ayrı ayrı görevleri olduğunu anlattım. Doğanın dengesini korumak için bu canlıların önemli olduğunu vurguladım. Ve ne yazık ki canlılar içinde en çok doğaya insanların zarar verdiğini anlattığımda 'neden annecim' dedi. Maalesef nedenini bende bilmiyorum. Gerçekten neden

Davranışlarımızın meyvesini alıyoruz uzun zamandır.

Alt kat komşumuzla sokak kapısında karşılaştık. Aynı yaşta çocuğumuz olduğu için okul ile ilgili uzun uzun konuştuk. Konuşma bitince biz parka komşumuz ise eve girecekti. Ama oda ne kadın apartmana giremiyor. Bizim apartman kapısının önünde neredeyse 7/24 yatan bir köpek var. Oraya alışmış karışmayız bizde. Bazen üstünden atlarız, elimiz kolumuz dolu ise müsaade isteriz. Kadın korkuyor onu da anlıyorum çünkü bende köpeklerden korkarım lakin ben tanımadığım köpeklerden korkarım. Eve girebilmek için hoşştt bıktım senden burada artık yatma dedi. Bunu duyan Tontalağın nevri döndü.

'Köpeğe saygısız davranamazsın tamam mı? Bağırırsan, saygısız davranırsan seni popondan ısırırsa hiç karışmam'

Kadın ben saygısızlık yapmadım ki diye lafı ağzında geveledi sadece çok korkuyorum dedi. Tontalak da saygısızlık yapmazsan bir şey yapmaz korkma dedi.

Geçen hafta sonu da market alışverişinden dönüyoruz, babasıyla ben yan yana tontalak ise biraz önümüzde. Ben dikkat etmemişim Eray'ın bağırmasıyla irkildim.

'Abiiiii abiii yere tüküremezsin, duaya(doğa) saygısız davranamazsın

diye bağırdı. Babası da sus oğlum o senin büyüğün dediğinde bu sefer benim nevrim döndü. Susma oğlum sakın susma dedim. Sen susarsan biz susarsan bu çevrenin hali ne olacak dedim. Hatta oğlumu tebrik ettim. Erol'la da konuştum bu konularda duyarlı bir evlat yetiştirmek istiyorsak sakın susturma dedim. Zaten her şey sustuğumuz için, aman bana dokunmayan yılan mantığını benimsediğimiz için gelmiyor mu başımıza.


*Kirli Çevre İnsanın Ruhunu Kirletir, Kirli Ruhlar Çevreyi Kirletir-Aziz Nesin

Nuh:Büyük Tufan

Nuh Büyük Tufan vizyona girdiği gün Erol hemen gitmek istedi. Çoluklu çocukluysan öyle ha gidelim demekle olmuyor. Ama benim beye bunu altı senede anlatamadım:) İkinci haftasında Allah başımızdan eksik etmesin annem baktı Eray'a öyle çıkabildik.

Imax seyredeceğim diye tutturdu o yüzden İstinye park bize ters olmasına rağmen oraya gitmeye karar verdik. Ben Erol'u uyardım bak ikinci haftası tıklım tıklım olur salon önceden alalım biletleri dedim o konuda da dinletemedim. Ben işten çıkar fırlar alırım dedi karışmadım.18.30 da İstinye parkta 21.00 seansı için biletleri almış birde telefonda' iyi ki de erken gitmişim az daha yer bulamayacakmışım ortalardan yer bulmayı başardım' dedi. Arkalardan olsaydı daha iyi olurdu ya neyse dedim telefonu kapadım.

İşim anneme çok yakın olduğu için iş çıkışı gittim yemeğimi yedim tontalağımla ilgilendim sonra ablamla çıktık yola. İstinye parka gittiğimde biletlere hiç bakmadım neden bakayım ki Erol demiş ortalardan yer buldum diye. Arkadaşları bekledik tam 21.00 da girdik salona. Gerçekten çok büyük bir salon ve çok kalabalık. Görevli demez mi hangi sıra. Erol bilet sendeydi neresi diye sordum.B sırası dedi ben şok oldum. Hangi B, A'dan sonra gelen B mi diye sormaz mıyım herkesin yanında.Sana inanamıyorum önden ikinci sıradan mı yer aldın dedim. Evet başka yer yoktu ki dedi. Eee sen ortalardan buldum demiştin telefonda .Evet B sırasının en ortasından aldım bakkkkkk dedi. Adam filme o kadar çok gitmek istiyor ki o an önden ikinci sıra olduğunu önemsememiş. Ama sıranın ortasında olmasına özen göstermiş:)

Ne kadar kötü olabilir ki dedim sonra fragmanlar daha başlar başlamaz pişman oldum. Dev yok ne devi devasa büyüklükte bir ekran ,gözümüzde gözlük ,gözler şela. Boynum ağrıdı hatta Facebook'a  boynu tutulmuş hissediyor bile yazdım:)

Neyse filmden bahsedelim birazda. Ben filmi Hz.Nuh'un hayatı veya Büyük Tufan anlatılıyormuş gibi seyretmedim, öyle bir beklenti içine girmedim. Daha çok fantastik, epik tarzda bir filmi seyreder gibi seyrettim. Sonuçta bir Hollywood filmi, gerçekleri yansıtacağı nasıl beklenebilirdi ki.

Birçok ülkede yasaklandı, bazı insanların hassas noktasına dokundu. Yasaklar elbette ki çözüm değil. Evet Hz.Nuh'un hayatı hakkında hiç birşey bilmeyen bazı insanlar olayların film de anlatıldığı gibi olduğuna inanabilir. Lakin unutmamalı ki Allah insanı akıl, mukayese kabiliyeti gibi birçok şeyle donatmış. Araştırsın, öğrensin...

Hem nasıl gerçekleri yansıtsın. Film de Hz.Nuh insanlardan kaçan, insanlığın sonunu getirmeye çalışan, acımasız, katil, bencil biri olarak gösterilmiş. Tam tersi o dönemde insanlar putlara tapmaya başlamıştı ve Hz.Nuh insanları dine davet etmek için gönderildi. İkna etmeye çalıştı hatta insanları yola getirmek için alaya alınmaya bile razı geldi. Artık hiçbir yol kalmayınca büyük tufan başladı.

Hz.Nuh'un gemisine aslında inanmayan kimse binememiştir. Hatta oğlu Yam (Kenan)bile. Babasına inanmamış bir dağda sığınırım demiş dalgalar onu alıp götürmüştür. Film bunun tam tersini işlemiş.

Elhasıl Büyük Tufan içerik yönünden çok zayıf olsa da görsellik açısından iyiydi .Lakin sadece görsellik kurtarmıyor filmi.

Uzay ve Gök Cisimleri Sunumu

Efendim bu konuyu atlayamam, atlamamalıyım yoksa Allah çarpar. Tontalağımın ilk sunumu. Evet her hafta bir konu araştırıp sınıf içinde anlatıyorlar ama bu başka.

Okulun ilk günlerinde bir dosya verildi elimize. Çocukların bir şeyi ortaya koyma becerisini geliştirmek,özgüven gelişimi gibi nedenlerle  her ay serbest  kürsü çalışması yapılacak dendi. Yani bir konu seçilecek, araştırılacak ve sınıf da anlatılacak. Bize martta sıra geldi.Uzun süre düşündük tontalak ile. Önce dünya çocukları dedi sonra hayvanlar dedi konu sürekli değişti, karar veremedi.Şubat sonu oldu yani yumurta kapıya dayandı ortada hala bir şey yok. Benim aklımda bu konu vardı ama söylemedim bakalım ne yapacak diye bekledim. Baktım ki zaman geldi gök cisimleri ile ilgili bir araştırma yapsak ne dersin dedim. Heyecanlandı itiraz etmeden kabul etti. Zaten çok düşkün bu konuya. O kadar düşkün ki hatta uzayda ki solucan delikleri ile ilgili belgesel izleyecek kadar.

Ben bir gecede araştırdım. Erayla fotoğraflara karar verdik. Babası da slaytları hazırladı. Kaldı önümüzde 8 gün. Sunumu televizyona aktardık her akşam öğrenci gibi onu dinledik. İlk birkaç gün oyun gibi gelmiş olmalı hevesle yaptı ama daha sonra yapmayacağım demeler, sıkılmalar eyvah dedirtti bana. Çok da üstelemedim olduğu kadar  artık dedim. Sunumun fotoğraflarının ilk halini ekliyorum son halini evde unutmuşum( kısaltmalar, eklemeler oldu çünkü)

Sunumun başlangıcında annecim arkadaşlarım benim Eray Kalafat ve 6 A olduğumu bilmiyor mu sanki o yüzden onu söylemeyeceğim 'arkadaşlar size Uzay ve gökcisimlerini anlatacağım diyeceğim ' diyerek bizi çok güldürdü. Ee haklı tabii bizdeki de artistlik işte.

Anlatacağı cümle aklında kalsın diye fotoğrafları ona göre seçtik. Mesela zaman kavramı için kum saati kullanmak gibi.

O gün sunumu yapan çocuğun annesi girebildiği için sınıfa girmeden önce beni kenara çekti. Ya unutursam annecim diye kaygısını dile getirdi. Unutursa da önemli olmadığı, önemli olanın oraya çıkmak ve elinden geleni yapmak olduğunu anlattım.Rahatladı



 

Evde o kadar iyi değildi, isteksizdi. Lakin sınıfta çocuk resmen dönüştü.O kadar güzel sundu ki çocuğumla gurur duydum, duygulandım.Yardımcı öğretmeni sürekli Ayla hanım bayıldım özgüvenine ve duruşuna dedi. Eray böyle bir çocuk hazırlık aşamasında sorun çıkartır ama sahne denen yere adım attığında başka bir şey olur. Bu durumu her ara ve yıl sonu gösterilerinde yaşarız 

 

Sunum sonunda sunumla ilgili çocuklara küçük hediyeler verilmesi gerekiyordu. Erkeklere dünya top kızlara dünya kalemtraş ve dolaplarına yapıştırmak için kayan yıldız, gezegen vb şeyler hediye ettik.

 

 

 

Uzayda neler varmış

 

 

 

 

 

Öğretmenleri okulun sitesine koymak için fotoğraflar çekti işte ilk fotoğraf oradan tırtıkladı:)

 

İlk Sunum :13/03/2014

Konu: Uzay ve Gökcisimleri