Ispanaklı Gül Böreği

Hani bir gün tontalak evden ayrılmaya karar verdiğinde bu evden gidiyom demişti.Bu evi öyle ağzını burnunu eğerek söylemişti ki. Ona istinaden yazmıştım bir kaç satır. İşte o satırların içinde bu ev var ya bu ev herşeyimiz, nefes alabildiğimiz köşelerimiz demiştim...Gerçekten de öyle....Bu evde yaşayan herkesin canı sıkılınca nefes almak için kaçtığı köşesi var ve bu köşe o kişinin karakterini mi desem,isteklerini mi desem işte onu ele verir

Erol bey mesela hava buz gibi de olsa terasa kaçar,sandalyesine oturur acaba kuşlara bakıp uzaklara mı gitmek ister..Bilmem...Erol beyden başka kim bilebilir...Tontalak ise isyanlarda olduğu ya da küstüğü zaman ışığı yakmadan merdivenlerde oturur..İki elini yanağına koyup öyle bir cool duruşu vardır ki kimsecikler yavruma kıyamaz..

Ben mi? Beynim ayaklarıma komut vermeden daha otomatiğe bağlanmış gibi her seferinde mutfağıma koşarım. Galiba ben en iyi orada dolu dolu nefes alırım..Hele de yeni bir tarif deniyorsam nefesten ciğerlerim bayram eder..Ama yok uzun zamandan beri yeni tarifler denediğim yok...Bildiklerimi yapıp yapıp duruyorum halbuki muftak ve yeni tarifler terapi gibi geliyor..İnşallah siyam ikizim biraz daha durulduğunda, biraz daha büyüdüğünde istediğim gibi uzun vakitler geçirebilirim.

Ispanaklı gül böreği bildiklerimden birde bunu kol böreği şeklinde yaparım...Kendimize yaparken kol böreği, misafire yaparken gül böreği şeklinde yani:)) Bu böreğin ayrıca bir özelliği var..Benim için özel bir anlamı:)) Bir gün annem yedi böreği sonra senin böreğin güzel oluyor tarifini versene dedi..Annemin ağzından o kelimeler döküldüğü anda bende hava oldu 1500..Erol'a dedim ki duydun mu annem benden tarif istedi. Ben mesela annemden tarif isteyecek olsam ölçüsü göz kararı..Kekin bile yağını,ununu göz kararı atardı ben sinir olurdum. Ahh bendeki ölçü kaşıklarını bir görse kesin cık cıklar... Ne yaparsın zamane aşçısı(!) işte...

Tarif ise az sonra..Çünkü tontalak şu an sırtımda...Bir çocuk sırtımda iken yazıya odaklanamıyorum:)) Küççük beyi uyutup hemen geliyorum:))

Malzemeler

 5 adet yufka

3  yumurta

½  su bardağı süt

½ su bardağı yoğurt

¾ su bardağı yağ

1 tatlı kaşığı tuz

İç harcı için

 1 adet soğan (orta boy)

 3 yemek kaşığı sıvı yağ

750 gr ıspanak

Tuz, kırmızı pul biber ve karabiber

1-Soğanı yemeklik doğrayıp üç kaşık sıvıyağ ile soteleyin, doğranmış ıspanakları ilave edip sönene kadar kavurun, altını söndürüp tuz ve baharatları ekleyin.

2-İki yumurta(birini üzerine sürmek için ayırın)süt,yoğurt ve sıvı yağı karıştırın.

3-Bir yufkayı dörde kesin.Yağlı harçtan fırça yardımı ile yufkaya sürün.Kestiğiniz parçaların en uzun köşesine ıspanaklı harcı koyarak yanlarını içe katlayın ve rulo şeklinde sarın. Ruloyu içe doğru sararak gül şeklini verin.Kalan harcı böreklerin üstüne sürebilirsiniz.Ben birkaç saat börekleri buzdolabında bekletirim..Üzerine yumurta sürüp fırına verin.(180 derecede yaparım ben)

Afiyet olsun efendim…

Ağır Abi

Yok yok bugün benim doğum günüm değil, daha 20 gün var doğum günüme...Tontalak efendiye çarşamba akşamı bir kaç arkadaşı ve akrabalarıyla doğum günü yaptık. Çok eğlendi çok ertesi gün çok mülayim idi..Böyle organizasyonlar çocuklara çok iyi geliyor,ayrıntılar ise çok sonra...Şimdi video zamanı, sabah hızını alamadı sürekli eyki doğdun annecim dedi durdu..Bu çocuk şarkı söylemeyi çok seviyor.

Marketteki abla ile Eray'ın arası çok iyi onu da çağırmıştı doğum gününe:))Abla sabah soruyor tontalağa Eray doğum günün nasıldı...İyiydi dedi. Peki oynadın mı diye sorduğunda hayır oynamadım ben gız mıyım, gızlar oynar dedi.. Ablası o ağır abi dedim,kahkaha attı.Ama sen gızsın oynayabilirsin dedi..Ablaya Eray'ın evde kimse yokken Kadir İnanır gibi ağır ağır kollarını iki yana açıp oynadığını ve oynamayı çok sevdiğini söylemedim bu Eray'la aramızda bir sır, lütfen izleyici bu sırrı iyi saklayın

29 Ağustos 2008

29 Ağustos 2008... Yani 4 yıl önce bugün... Saat 09.45.. Bir melek doğdu dünyaya..Hani derler ya beraberinde bir anne doğdu. O an o dakika öyle ulvi duygular hissetmedi..Şaşkındı,yorgundu,ağrısı vardı, korkuyordu.....

Bir bebek belli bir aya  kadar farkına varamaz ya yaşanılanların hahhh annenin durumu da tam öyleydi.Saniyeler dakikaları, dakikalar saatleri, saatler günleri kovaladıkça farkındalığı arttı, hissettikleri kökleşti, duyguları demlendi.....

Hem bilmezdi başına gelecekleri..Bebeği gazını çıkardığında oh be diyeceğini...Kakasının rengi konusunda telefona sarılıp eşine bilgi vereceğini...Ateşler içinde yandıkça 'Allahım ona değil bana ver diyeceğini...Nefes aldığı süre boyunca hayatına sonsuz bir endişe duygusunun yer edeceğini lakin zamanla bu duyguyu kontrol edebileceğini...Çocuğunun hayatını,hayallerini yaşarken de mutlu olabileceğini...

En önemlisi bu anne neyi öğrendi biliyor musunuz? Çocuğunun,umudun vücut bulmuş hali olduğunu.....

Ve o anne hep evladına geleceğe dair umudum diye sarıldı...

4 yıl önce bugün  saat 09.45 de bir çocuk ve bir anne doğdu..

Derim ki...

Sadece bir anlığına yerinden kalktım döndüğümde şaheserim(!)katledilmişti.Ben senin sulu boya çalışmana karışıyor muyum? bozuyor muyum diye dudağımı sarkıttım.Bana dedi ki

-annecim ağacın büyümesi için daha çok güneş IŞIĞI lazımdı bir tane daha güneş yaptım..

derim ki iyi niyetli olduğu için affedilmeyi haketmeli...

En çok kaprisi bana yapar lakin en çok da beni düşünür.Babasıyla akşam markete giderken

-annecim biz parkete gidiyoruz sakın korkma tamam mı?

-yok korkmam oğlum

-sende televizyon seyret

-seyrederim

-canavarlar gelirse bize fefefonla haber ver biz seni koruruz

derim ki ayaklarının üzerinde durmayı bilsen de arada sahiplenilmek güzel bir duygu..

dün bezelye pişirdim iki tabak yedi tontalak yerken dedi ki

-annecim bu yemek çok düzel olmuş, çok beğendim

derim ki insan bazen takdir etmeyi de bilmeli

dün akşam işten babası döndü

-hojjjgeldin babacım günün nasıldı

-iyiydi oğlum

-yoruldun mu

-biraz

-hı tamam 

derim ki insanlar kısacık bir hal hatır sormayı karşısından esirgememeli...

dün sabah 06.15 de gözlerini açtı tontalak ve 

-annecim babaannecime gidelim

-eray yat kızdırma beni bu saatte hiç babaanneye gidilir mi?

-o zaman anneanneye gidelim:)

bu sabahta hadi pizza yapalım diye uyandı. Derim ki anneyi çıldırtmanın yolları hakkında hangi peri bu bücürlere geceden sufle veriyorsa o peri bulunarak tek ayak üzerinde ceza verilmeli.

Sahi sanat kim içindir

İlk birkaç gün duvara toslamış gibi oldum. Allahtan durumu çabuk toparlayıp hemen adapte olan biriyim.Hiç ama hiç yalnız bırakmıyor tontalak beni.Gözlerimizi açıp uyandığımız zamandan başlayıp tekrar gece yatana kadar ki geçen sürede siyam ikizi gibiyiz.Hiç abartmıyorum tuvalete bile benimle geliyor,ben kapımı kilitliyorum kapıda nöbet bekliyor galiba banyo penceresinden her an sıvışacağımı düşünüyor.Sabah kalkınca benimle anlaşma yapıyor. ‘Annecim ocağa tencere koyma tamam mı? Fırına da tencere koyma diyor.Yani yemek yapmama bile tahammülü yok..Kıyamıyorum..

38. haftaya kadar çalıştım hem de davul gibi şiş bacaklarla bir kere ıhh demedim, diyemezdim. Senelik iznim üç haftaydı son aylarım yaza geldi sıcaktan sabahlara kadar uyumadım o senelik iznimden bir gün ya bir gün kullanmadım çocuğumla bir gün daha fazla kalayım diye.Oradan artır buradan artır 4.5 aylık olunca işe başladım.Yeter mi yahu bu süre süt kuzusuna…Anlıyorum… Yılların hasreti var yüreğinde…Silkelendim..

Sabah gözlerini açar açmaz ‘annecim hemen plan yapmalıyız’diyor.O gün yapılacakları birlikte planlıyoruz…Önce mutfakta kahvaltı hazırlıyoruz. Salonun ortasına örtü serip televizyonu açıp birlikte piknik yapıyoruz hem de hiç acele etmeden. Sonra televizyonu kapatıp internetten çıkardığımız ödevleri yapıyoruz..Şaşırtıyor beni ödev yapmaya her gün daha istekli daha fazla yapmak istiyor.Neler mi yapıyoruz…Mesela sayılarla ilgili çalışmalar yapıyoruz,zaten biliyor ama yazmayı unutmasın diye tekrarlıyoruz..Çizgileri birleştirme yapıyoruz ya da farklı olanları bulup daire içine alıyoruz.Hoş bazen tontalak yine tontalaklığını gösteriyor

-Eray’cım burada farklı olan hangisi

-üzüm

-tamam o zaman üzümü daire içine al

-almam

-neden

-çünkü ben elmayı yuvarlak içine almaya karar verdim

diyor ,kafamı masaya vurmama sebep oluyor.

-Eray’cım bu dört kaplumbağadan biri farklı,sence hangisi

-bu(ilkini gösteriyor)

-aferin sana bildin,peki neden

-çünkü bunun yuvarlakları yok üzerinde

-bravo sana, o zaman onu daire içine al

-almam

-neden

-onu sevmedim,bunu yuvarlak içine alcam öyle karar verdim

Yani bu aralar favori cümlesi’ çünkü annecim ben öyle karar verdim…Evladımı olduğu gibi kabul edip programımıza devam ediyoruz.

Bir posta oyuncaklarla oynuyoruz.Kah acil dudum(durum) acil dudum diyerek beni yıkılan kayalıklar arasında mahsur kalan insanları tutarmaya(kurtarmaya) çağırıyor, kah bayılarak doktor olmama sebep oluyor.Tontalak oyun bulmak ve kurmak konusunda hiç sıkıntı çekmiyor. Sonra meyve tabağı molası

Programımıza mutlaka sanatsal bir faaliyetle devam ediyoruz,genelde bu sulu boya ile resim yapmak oluyor bazen gitarı ya da davulu eline alıp ben çalcam sen oynayacaksın da diyor.Bu resimler bugün ki sulu boya çalışmamızdan..Konuyu hep serbest bırakıyoruz ilham denilen şey malum kalıplara sığmaya gelmez.Birinci resim Eray’a ikinci resim ise lütfen gülmeyin bana ait.

Evet biliyorum resim denilen şeye kabiliyetim yok hiç de olmadı zaten..Ortaokulu ortaköyde şu an harabe olan deniz kıyısında bir okulda okudum.Resim öğretmenimiz denize bakıp resim çizmemizi isterdi neler yoktu ki o manzarada..Küçük sallar,kocaman yük gemileri, kız kulesi,mavi bir deniz, sesimi hiç duyuramadığım o martılar..Arkadaşlarım şaheserler yaratırdı bende resmimi ortaya çıkarmaya utanırdım.Utancım o manzaraya hakkını verememekten.

Neyse birinci resim Eray’ın demiştik, resimden anlaşılacağı gibi Eray efendi ‘sanat sanat içindir’ anlayışını benimsiyor o yüzden blogdaşlarım resmi anlamaya çalışmayın.Sanatçımız burada galiba yarattığı düşsel gerçekçilik, betimlediği gerçek dışı düşsel mekan ve garip düşsel imgelem ile bir karşıtlık yakalamak istemiş..İkinci resim ise sanat toplum içindir diyen annesinin.. Her zaman ki gibi kanatkar yani pembe panjurlu,bahçeli mini minicik bir ev,bahçesinde evladı için salıncak…

Yemek yapmak için mola tabiki tontalak ile giriyoruz mutfağa sağ baldırımdan asla ayrılmıyor maazallah beşinci kattan aşağıya kaçış planları yapabilirim,pişen yemekler yeniliyor ne olursa olsun seçmesine izin yok. Yemek yedikten sonra bir gün dedi ki bana

-artık süt dilimi yemeye hak kazandım mı annecim

Yemekten sonra yine oyun zamanı ,ha bu arada arkadaşlarımla mailleşirken bile kucağımda.Saat 17.30 u gösterirken ise park zamanı taa ki babası parktan bizi alıncaya kadar.Parktan sonra banyo,akşam yemeği…Bir ömür böyle tükeniyor galiba...

Not: Bugün parkta çok huysuzluk yaptı bende akşam cezalısın mamut seyretmek yok dedim.Bak görürsün nasıl seyredecem dedi bana nasıl da diklendi hala o cümle kulaklarımda..Bak görürsün nasıl seyredecem....Eve girer girmez annecim parkta yaptıklarım için özür dilerim nüften ceza verme bana dedi.Hayır cezalısın dedim affet beni ne olur dedi hemde elli kere.Her zaman aynı şeyi yapıyorsun affetmiyorum dedim.Güven bana annecim bir daha yapmayacağım dedi ve elimi öpüp alnına koydu...Nereden öğreniyor bu çocuk bu cümleleri hiç bilmiyorum....

Ali babanın Çiftliği

&

&

Kamerasız Ali babanın çiftliğini daha güzel söyler.Kamera devreye girince heyecan yapar,dili dolanır.Kendi performansını beğenmeyince bakın nasıl tepki verir.Ne diyelim sanatçı kaprisi işte...

&

Annesi birde ses düzenini ayarlayabilseydi tam süper olacaktı

İki günün bilançosu

Yeni yeni kelimeler duyuyorum tontalağımdan bazen güldürüyor bazen şaşırtıyor bazen de hoppola nereden duydun ki dedirtiyor.Geçen akşam oturuyoruz Erol tontalağın balonuyla oynuyordu bunu gören tontalak çok kızdı.Elimi tutup 'annecim hemen babama kızmalıyız' dedi

-Kızmak mı Eray'cım neden babana kızmalıyız
-balonumla oynuyor
-Oynasın babanda kocaman bir çocuk sayılır
-hayır annecim babam cocuk değil o YETiŞKEN ENSAN(yetişkin insan) hadi babama gızmalıyız
-neden kızmalıyız ki
-çünkü balonumu izinsiz aldı
-tamam anladım bence babanı eşyalarını izinsiz almaması konusunda uyarmalıyız, kızmamalıyız
-hayır gızmalıyız
-bir şeyi kızmadan da anlatabiliriz hem kızarsak üzülebilir

dedim sonra Erol'u tontalağın eşyalarını ve oyuncaklarını izinsiz almaması konusunda uyardık, güzelce anlattık.Babası da bir daha yapmayacağına dair söz verdi konu bir kriz çıkmadan tatlıya bağlandı.

Dedesi aradı pazar günü müsaitseniz tontalağa bayramlık almaya gidelim dedi.Bayramlık mı dedim nasılda aklımdan uçup gitmiş,dedesi hatırlatmasa unutacaktım.Evdeki giysilerinden giydirirdim eminim tontalak bu işe çok sevinirdi.Çünkü beyefendi yeni kıyafet sevmiyor,giymiyor..Mağazaya girdik dedesi dedi ki

-Tosunum gel sana kıyafet alacağım
-GEREK YOK

Balonu balık şeklinde, dün akşam gel annecim oyun oynayalım dedi.Balığı keser gibi yapıp

-Kaç paralık balık istiyorsun BAYIM
-(bir an şaşırdıktan sonra )Eray'cım erkekler Bay olur kadınlar ise Bayan olur
-öyle mi?  Kaç paralık balık istiyorsun BAYAN:)

O saatten sonra oldu adım bayan.

Artık salonda değil yatağında yatması konusunda konuşma yaptık Erayla..Sıcaklarda anneannesiyle birlikte salonda yatmasına izin verdik lakin şükür ki havalar biraz düzeldi yatağına dönmelisin dedim

-Ya röya görersem annecim
-sen rüya görmek istemiyor musun Eray'cım
-Röya neden görmek istemeyeyim CANIM:))

İki gündür evdeyim ya neler gelmedi ki başıma,mesela

Tehdit edildim!!!!

-Evimi bozarsan evini bozarım (koltuk minderlerinden ev yapmış kendine)

-Eray sen beni tehdit mi ediyorsun

-bu bir TARTIŞMA

Şebeğe döndüm!!!

-Ben davul çalcam sende oynayacaksın

Şımartıldım!!!

-ben sana şarkı yaptım biliyor musun?

-öyle mi?peki dinleyebilir miyim?

annem güzel annem sen çok güzelsin

yağmurlar yağdı 

bulutlar kırıldı

kamyonlar geldi

annem çok güzelsin:))

Serdar Ortaç şarkılarından neyi eksik bu bestenin

Yeni bilgiler öğrendim!!!

Eray'cım armut getireyim mi?(babaannesinin bahçesinden)

-yerim, armudu kabuğuyla yicem

-aaa öyle mi(şaşırıyorum çünü tontalak kabuklardan hoşlanmaz)

-teteminler kabukta biliyoorrr musun?

-tetemin Eray'cım vitamin mi demek

-evet teteminleri yersek hastalanmayız biliyoorr musun?

Sonra armudu kabuğa ile yemeğe başladı,armuda bakıp dedi ki; neden ben teteminleri göremiyom annecim:))

Not: Tontalak evdeki kuralları belirledi,elime kitap aldım kitabı elimden çekti titap okumak yok dedi. Bilgisayarı açtım,bilgisayarı kapayıp bilgisayar saati bitti dedi.Bakalım bu kurallara daha ne kadar dayanacağım:))

Son Kullanma Tarihi-14.08.2012

29 Ocak 2002 yılında girdiğim kapıdan bugün yani 14 Ağustos 2012 tarihinde çıkıyorum.Dile kolay tam 10,5 yıl olmuş.Neler sığmamış ki bu yıllara...

Oburiksimle tanıştım, evlendim,tontalağıma hamile kaldım,karnım burnumda 38. haftaya kadar şu merdivenlerden çıkarken söylendim,nice mutluluklar yaşadım, bir o kadar da depresyonun dibine dalış yaptım, dolu dolu nefes aldım,nefes alabilmek için kese kağıtlarına ihtiyaç duydum,öfkelendim,huzuru sarmaladım,tüm olumsuzluklara-haksızlıklara rağmen yoluma koşarak devam ettim,bazen körleşip yolumu kaybettim.Çığlık attım,bazen de lal dilim konuşamadım.Kısaca ben bu zaman zarfında hayatımın en önemli dönemini yaşadım.

Ama Bitti...Bitmek zorundaydı...Hani bir şeyin miadı dolduğunda kullanırsan zarar verir ya bünyeye benim de ruhuma zarar vermeyi başladı.Bugün son ve ben sadece akşamı düşünüyorum.Dertlerini dinleyip beraber gözyaşı döktüğüm,sıkıntılarımı anlatıp hafiflediğim insanlarla vedalaşma düşüncesi içimi buruyor.Vedalardan nefret ederim.. Sessizce geldiğim bu yerden sessizce çıkıp gitmek istesem de bu vedalar da yapılmalı....Zira bir defter kapanıyorsa layığıyla son cümlesine kadar yazılmalı....

Deniz Anası Bildiriyor

Dün akşam tontalak zor bir akşam yaşattı bize yani anne ve anneannesine..Yoruldum.. Hem ruhen hem de zihnen.Aslında son zamanlarımız hep böyle.Annem sürekli Ayla lafını dinletsene dedi durdu.Yok çocuk hiçbir mantıklı açıklamaya gelmiyor ki... Lafımı geçiremeyince öyle kızdı ki bana

Hıhh anaymış ne anası senden olsa olsa deniz anası olur

dedi,kapıyı çarptı ve gitti.Salonda kal geldi o an bana.Mikemmel çocuk yetiştirdiğimizi iddia edemem zaten mükemmel çocuk peşinde değil mutlu çocuk peşindeyim lakin deniz anası da sayılmam, sayılmamalıyım, sayılmıyorum di mi?

Annem sıklıkla kendi anneliğiyle karşılaştırıyor beni.Annemin tabiri ile bizler mum gibi büyüdük. Kaş,göz koordinasyonu ile hizaya gelirdik.Annenin lafı üzere haşa laf koyamazdık. Belli bir yaşa kadar kıyafetlerimizi bizler değil annem alırdı.Oyuncaklarımızı toplamadığımızda uzun süre oyuncaklarla oynayamazdık yani cezayı anlardık,bir daha tekrarlayamazdık.Takdir edilince ödüllendirilmenin keyfi,kıymeti,tadı bambaşka olurdu zira o anı her zaman yaşayamazdık.Çocukların büyüklerin lafına karışmadığı,karışamadığı bir zamanda yaşadık. Peki o neslin insanlarına hiç dikkat ettiniz mi?Özgüvenden noksan, girişemeyen bir ruh ,korkak, kararsız insan toplulukları.....

Ben sizi böyle yetiştirmedim der sürekli annem.Ya da ben zamanında yapmadım eksik mi oldunuz?büyümediniz mi? Yanlış anlaşılmasın annemin bilgisine,tecrübesine bir liman gibi çok sığındım zamanında.

Ama şu bir gerçek ki dünya yerinde durmuyor.Dönüyor,dönüyor ve yine dönüyor.Dönerken değişiyor,değiştikçe yenileniyor.O yüzden 25-30 sene önceki çocuklarla sonrası çocukların aynı olmasını bekleyemezsin. Bu çocukları aynı metodlarla yetiştiremezsin, yetemezsin.

Bir kere ihtiyaçları değişiyor.25-30 sene öncenin anneleri genelde evdeydi.Bu dönemin çocukları anneye aç.Bu en basit bir örnek.Eskiden anne evdeyse 7 yaşından önce okula başlamazdın zaten gerekte yoktu çoğumuz sokak çocuğuydu.Şimdi annesi evde olan çocuk 4 yaşında yarım gün bile olsa başlıyor çünkü çocuğun sosyalleşmesi gerekiyor.Apartman çocukluğu buna ihtiyaç duyuyor,bu ihtiyaç karşılanmak zorunda.

Ben ilk Eray'ı kreşe verince ilk tepkiyi annem verdi. Çocuğu ezecekler,çocuğu zayıflatacaklar diye. Belki zayıflayacak ama ruhu, zihni, fikirleri doyacak anne demiştim o zaman deniz anası dememişti bana. Ne olacak zamane annesi dedi hemde burun kıvırarak...

Kısaca sözün özü şu herşeyi zamanına ve koşullarına göre değerlendirmek gerekir ha bir de....

Çoğumuz zamane annesiyiz çoğumuz deniz anasıyız

Gülme komşuna gelmesin başına

Geçen hafta iki blogda okumuştum ne yalan söyleyeyim oturduğum yerde kikir kikir güldüm.Allahım zamane çocukları neler neler yapıyor dedim. Allahtan tontalak bunları yapmak için daha küçük diyerek arkama yaslandım.Herzaman ki gibi yanıldım.Ve herzaman ki gibi söylediğimi yaladım.

İki akşam önce bize çok sinirlendi tontalak efendi kapıyı sertçe kapayıp odadan çıktı.Peşinden gitmedik, ilgilenmedik beş dakika sonra odaya geldi.Lakin görüntüsü biraz daha farklıydı. Başında şapkası, sırtında çantası kapıyı açtı ‘ben gidiyom’ dedi.Ahh evladım gittiğini haber verecek kadarda ince yapılı.Önce herkes birbirine baktı.Şaşkınlıktan ne ne ne yapıyorsun diyebildim sadece.BU evden gidiyom dedi...

Bu ev= Sığınağımız

Bu ev=Limanımız

Bu ev=Bir arada olabildiğimiz çatımız

Bu ev=Yuvamız

Bu ev var ya bu ev herşeyimiz,nefes alabildiğimiz köşelerimiz..Nasıl da tontalak o kelimeyi ağzını yüzünü buruşturarak söyledi.Kapıyı sertçe kapadı bu sefer ilgilendim eteklerim tutuşmuş gibi peşinden gittim.

-Nereye gidiyorsun Eray’cım
-Halama gidiyom(benim halama gidiyor onu çok sever)
-Halana mı?
-Eray’cım nasıl gidersin oralara halanın evi çok uzak
-Daksiyle(taksi) giderim
-O zaman bende gelirim peşinden
-Tamirciye giderim dizin arabanızı bozar
-Sorunlarımızı konuşarak halledebiliriz,evden ayrılmana gerek yok
-Var,ben dizinle gonuşmuyom
-Eray’cım gidersen ben seni özlerim,gidersen üzülürüm( anne sihirli kelimeleri iyi biliyor tabii)
-Döz veriyorum annecim yarın gelirim:)

Ya işte böyle...Gülme komşuna gelir başına dememişler boşuna.Bakalım bu minik ergen daha neler yaşatacak annesine,babasına ve tüm soyuna..

Bir de son zamanlarda ne dersem diyeyim kendisi kontrol ediyor söylediklerimi.Eray’cım zımbanın içinde tel yok...İnanmaz içine bakar gerçekten de zımba teli yoktur

–HAKLISIN annecim ucu yokmuş içinde

Ha birde son zamanlarda her lafın içinde.Geçenlerde her yıl olduğu gibi babacım bizi iftara götürdü dışarıya yalnız tek bir eksikle.Ablacım yoktu yanımızda.Önce bir tuhaf olduk ama ne yalan söyleyeyim ezanla birlikte yemekleri görünce yumulduk.Neyse ne diyordum evden çıkmadan evvel otopark sorunu çok yaşarız Erol arabayı evde bırakalım,taksiyle döneriz dedim.Bizim sazan zıpladı

-Olmass annecim daksi çok pahalıdır:)

Dün akşam birşeyler yiyor tontalak ama öyle özensiz yiyor ki hep üstüne döküyor.

-Eray’cım biraz daha dikkatli yer misin lütfen baksana hep üstüne döküyorsun
-Boşverrrr annecim değiştiririm

Tabi köle İsaura’dan hallice bir anne var ya evde..Boşverinnnn

NoT:Bu sıcaklarda o kadar çok su tüketiyor ki tontalak.Geçen gün su içti şöyle bir replik dökülüverdi ağzından....Ohhh çok rahatattım(rahatladım)

Neden Sevmeyeyim

Arabanın kapısını kapadım sinirle. Beni hayal kırıklığına uğrattın Eray lafı ağzımdan birden çıkıverdi.Hiçbir lafın altında kalmadığı gibi bunun da altında kalmadı.Bana öyle baktı ki sonra da ekledi SENDE BENİ dedi.Ne yani hiç tanımadığım kadının yanına gidip affedersiniz ama oğlum sizinle arkadaş olup aynı masada oturmamızı istiyor demediğim için mi seni hayal kırıklığına uğrattım dedim.Hiç ses etmedi,benimle muhatap olmadı bile.

Yine kahve dünyasındayız azcık hava alalım azcık kahve içelim diye bir akşam gidiverdik. Eray dondurmasını yedi biz kahvemizi içtik Huşu içinde otururken yan masadaki çocuk geldi anne işte bu arabadan istiyorum dedi.Annesine Eray’ın oyuncağını gösterdiği an Eray hareketlendi çocuğun peşinden gitti.Bir iki dakika sonra anne arkakaşımın masasına gel, sandalye boş dedi.Gitmedim tabi..Yeni arkadaşının annesiyle arkadaş olmayınca o kadar insanın içinde bana kızdı,ağladı,sinirlendi,tepindi....Of ama ya sosyalliğinde bir sınırı olmalı. Mesela konuşmaları duyan arkadaşının annesi,babası ve masadaki birkaç kişinin suratları mahkeme duvarı gibiyse, küçücük bir çocuğa bir yarım tebessümü esirgiyorsa..... Aslında normal şartlarda yabancılarla iletişimde sorun yaşamayan küçük çocuk bile bu negatif elektriği hissettiyse o yüzden arkakaşıyla oynayabilmek için annesini de o masaya dahil etmek istiyorsa...İşte o insanlarla sosyalleşemezsin evladım demek istedim amma demedim tabi....Bir de yolunu gösteriyor tontalak bana meyaba deyip tanışacak mışım? Varsın bu nedenden ötürü hayal kırıklığına uğratayım onu eminim büyünce anlayacaktır beni:)

Bu aralar Tontalak ile olimpiyatlara takılıyoruz ve çok eğleniyoruz.Uzun atlama yarışlarını seyrederken dedim ki

-Sende atlamak ister miydim Eray’cım
-Ya düşürsem annecim ya üstüm kirlenirse

Anladım ben anlayacağımı çocuğumda sporcu ruhu yok.Başka bir gün kadınlar kategorisinde sırıkla atlama görüntülerini izliyoruz.Dedi ki bana

-Annecim sen de atla
-Yok Eray’cım ben atlayamam,yapamam
-Başarabilirsin annecim
-Yok Eray nasıl başarayım,yapamam
-Denemelisin annecim,bir kere dene
-Eray’cım yapamam
-Sende gızsın(kızsın) başarabilirsin:) (kadınlar kategorisi olduğu için sadece kızların sırıkla atlattığını zannetti tontalak)

Bu aralar aklı fikri hinlikte..Dün öğlen seramik,ufak bir vazo kırmış tontalak.Resim tahtasının önüne koyardım onu, boya kalemlerini de içine atardım derli toplu dursun diye. Neyse annem görmemiş olayı kırılmış bir şekilde işte.Ağlamaya başlamış hemen anneannesine babacım bana çok kızacak demiş. Annem yanlışlıkla olduysa baban kızmaz dediyse de inandıramamış tontalağı.Yatak odasına gidip bir süre oturmuş sonra anneannesine bir fikrim var anneannecim diyerek planını açıklamış

-Anneannecim bana karton,yapıştırıcı ver
-ne yapacaksın onlarla
-Kutu(vazo) yapcam birde sulu boya ile boyarsak tamam:)

Akşam babasından yaptığı hareketlerinin sorumluluğu alırsa, yalan söylemeyip dürüst olursa,bla bla bla..... Uzun bir nutuk dinledik tontalak sayesinde.

Bu aralar ise oyuncaklarını toplamamak için inanılmaz direniyor ve sen topla annecim diyor. Nedenini sordum..Bana çok yorgunum dedi. Yorgun musun ne yaptın da yoruldun Eray’cım..

-Oyuncaklarımla çok oynadım,çok yoruldum annecim

Ha bu arada sorulara soru ile karşılık vermeyi de öğrendi.Babasının haftasonu nöbeti olduğu gün işyerine getirdim tontalağı.İş arkadaşımız Eray’ı görünce çok sevindi ve bir soru sordu,hay sormaz olaydı

-Babanı seviyor musun Eray
-Babamı neden sevmeyeyim:)

Not:Bu aralar  yeni gelen kişiye işleri öğretiyorum.O yüzden bloguma yazamıyorum, blogları okuyamıyorum:(

Cevapsız Sorular

Acaba vah benim emeklerim demeli miyim?

Peki ne kadar daha örselendikçe örselenecek yüreğim...

 Şimdi şu an da ne hissetmeliyim?

Flaş flaş flaş.... Duydunuz mu  millet son havadisi...Yaşanıyorrrrrr...

Bu arada 15 Temmuz kısmet olmadı bana....

Peki siz evet evet siz ne düşünürdünüz?

Ayar

Bir gün arkadaşlar bize ziyarete geldi bebek istiyorlardı ve bu konuda çok heyecanlıydılar. Erkek olan arkadaş dedi ki çocuk ile birlikte hayatınız,düzeniniz değişti mi? Erol’la önce birbirimize baktık ve o kadar çok gülmüşüz ki şaşırdılar.Derin bir nefes aldım önce soruyu çocuk olduktan sonra hayatınızda değişmeyen bir şey var mı diye sorarsanız daha basit bir şekilde cevaplayabilirim dedim.Galiba çok korktular:)

Uyku düzenimizden tutunda seyrettiğimiz programlara kadar yemeklerde kullandığım yağdan tutunda tatile gitme zamanlarımıza kadar dışarıda yemek yerken seçeceğimiz mekandan içtiğimiz suya kadar herşey değişti. Evet evet içtiğimiz su.Eray doğar doğmaz bıraktık damacana ile su almayı.Hoş anne sütü aldığı için suya ihtiyacı yoktu ama sanki otomatiğe bağlanmıştık en iyisi bizce hangisi ise onu yapmaya başladık.Cam şişelerde içtik sonra büyüyünce camı fırlatmasın diye tek kullanımlık plastik şişelere döndük.Biz eve 5 lt su aldık.O yüzden eve bolca stoklarız.

Dün akşam su şişeleri ile elim kolum dolu halde eve geldiğimde annem Ayla bu kadar su ne olacak dedi.Bu konuda küçük bir filden farksız olan Eray’a dönerek çocuğum içsin diye aldım dedim.Bana çocuğum deme dedi.Ne diyeyim peki diye sorduğumda beni dumura uğratacak bir cevap verdi.Bana tötü(kötü) adam de... Ben tötü adam olcam ve ensanların(insanların) eşyalarını alcam..Daha da şaşırtıcı olanı Erol taş gibi hahahaa diye kötü bir gülüş fırlattı.Çocuğumun ay pardon kötü adamımın kariyer planlamasını sabırla dinledim..

Annem karşısındakinin çocuk olduğunu unutup abartılı tepkiler verebilir...Vay başımıza gelen, bu çocuk ne olacak böyle, oyy oyy biz nerede hata yaptık nerelere gidelim komşular, yetişin a dostlar, nerde bu devlet nerde bu pedagog.... Konuşmamıza müdahale etmesin diye anneme kafamı salladım. Bilmem birileri farketti mi hala kapıdayım. Hadi gel kötü adam seninle biraz konuşalım diyerek salona geçtik..Ha bu arada bir kez daha asla asla demiyeceğim dedim.Arkadaşıma geçen gün asla çocuğumun meslek seçimine karışmam demiştim....Ama ne bilim bwn böyle bir şey söyleyeceğini...Kötü adam neden olmak istiyordu öğrenmek lazımdı bu arada.

-Peki neden kötü adam olmak istiyorsun
-Çünkü kötü adam olmak çok ejcenceli annecim

Eğlenceliymiş o sebepten kötü adam olmak istiyormuş.Eeee kötülükte daha çok atraksiyon, daha çok heyecan ve daha çok adrenalin var tabiki.Durmak yok konuşmaya devam etmek lazım

- Polisler öncelikle sadece suçluları yakalar biliyorsun(bu derin bir mevzu hiç girmeyelim sadece çocuğu polislerden korkutmak istemiyorum)Başkalarının eşyalarını izinsiz alırsan, canlarını yakarsan yani kötü adam olursan polislerin seni yakalayacağını biliyor musun? Hepsinden önce eşyasını alacağın kişi ne kadar üzülecek belki ağlayacak düşünebiliyor musun?Senin oyuncaklarını senin iznin olmadan alsalardı sen ne hissederdin. Kötülük yaptıktan sonra alacağın cezaya da katlanabilecek misin?Peki sen kötü adam hapishanenin nasıl bir yer olduğunu biliyor musun? -Kafasını sağa sola hayır anlamında sallıyor o yüzden devam ediyorum-Hapishaneye girersen uzun bir süre dışarıya çıkamazsın, eve gelemezsin, parka-sinemaya gidemezsin,okula gidemezin,bilgisayar kullanamazsın..... vurucu laf gelir süt dilimi yiyemezsin......dedikten sonra sözümü keserek dedi ki

-Tanam tanam annecim iyi adam olayım BARİ

Hayatın nereye gideceği belli olmayan bir yol kimilerine uzun kimilerine kısa varsayımdan yola çıkarsak ..Bu yolda hangimiz bazen ayarı bozulup sağa ya da sola çekmedi ki..Annelik galiba bu uzun ve zor yolda ara sıra çocuğuna ayar çekmek için yanında varolmak demek:)

Not:Kötü adamdan sonra kahraman olmak istedi tontalak.Peki neden kahraman olmak istiyorsun Eray’cım...Çünkü annecim karaman olmak çok ejcenceli...

Dün akşam yemekten sonra tontalağın tabiri ile kahve evine(dünyası)gittik.Birbirimizi karşılıklı olarak hayal kırıklığına uğratıp eve döndük, sebebi mi çok sonra....

Teleskop aşkına

Mutfakta yemek yemeği reddetti.Mutfakta klima yok ya terliyormuş beyefendi.Sen bilirsin dediler anneanne, baba ve anne şeklinde başladılar yemeğe.15 dakika geçti 'anneeeecimm' diye bir ses duyulmadı sanki yemeğin tadı bile değişti...Şişştt ...Durun...Bu sessizlik....

Bir anneye bungee jumping yapmak değil,bu sessizlik ancak pompalar adrenalin.Tontalak tehlikeye bodoslama dalmaya alışık olduğu için.Çocuğu olan tüm anneler bilir bu sessizliği....Tehlikeli işler peşindeyim ya da onaylamadığın şeyler yapıyorum annecimmmm.

Ayy dayanamayacağım neden bu kadar sessiz bu çocuk diye kanatlandı annesi, kondu salonun kapısına. Kulağını dayadı kapıya ses yok.Güp güp güp güp duydunuz mu anneciğinin deli gibi çarpan kalbinin sesini. Kapı açıldı,gözler yuvalarından fırladı ve sadece ne yaptın sen oğlum diyebildi.

-Seleskop (teleskop)yaptım annecim.

Not:O halıyı kaldırırken ben bile zorlanıyorum nasıl kaldırıp iki koltuğun arasına tıkıştırdı bilmem eğer babaanne olsaydı ortamda yüzde yüz diyeceği cümleyi biliyorum ’yedirdiğim, içirdiğim her şey helalı hoş olsun oğlum’. Bu arada annesi teleskop almamış umrunda mı tontalak buluyor kendine göre çözümü. 

Sabır

Pazar günü babası sundu seçenekleri.Nereye gitmek istersin oğlum.

-Ormana mı?

-Gölete mi?

-Sinemaya mı?

Tabiki gölet dedi tontalak efendi.Peki yanımızda bisikletini de götürelim mi binmek ister misin? Biz evet ya da hayır diye cevap beklerken dedi ki;

-Neden olmasın babacım

Bisikletine çok az bindi gölette balık tutanları görünce bende balık tutacağım dedi.Yanımızda olta yok desek de Nuh dedi peygamber demedi.Keloğlanın oltaları gibi olta yaptı babası. Eray’cım nasıl balık tutacaksın dedim yani ip (misina) olmadan tutulmaz diye konuşmaya devam edecektim lafımı bitirmeden araya girdi

-Eray’cım nasıl balık tutacaksın

-Sabırlı olcam annecim

Yani balık tutmak için gerekli olan şey SABIR(mış).Dün de tontalak efendiden bunu öğrendik.



Haberler haberler haberler

Sıcak pardon fokur fokur kaynayan bir Temmuz sabahında yine hep birlikteyiz efendim. Bugün ki gündemimizi fotoğraflardan da anlaşılacağı üzere bir masal kitabı ile açıyoruz.Lakin bu herhangi bir masal kitabı değil gönlü büyük yüreği büyük Nil hanım teyzemizin geleceğe ait umutlarıma göndermiş olduğu bir kitap.Adı Mutlu Su aygırı.

Akşam işten çıkışta tontalak bayılacak bu kitaba bayılacak diye eve vardım.Kapıyı açtı hojjjgeldiniz dedi herzaman ki gibi bende arkamda sakladığım kitabı göstererek sürpriz diye bağırdım.Apartman sakinlerinden bu vesile ile özür dilerim kapının önünde o biçimde cırlamak istemedim lütfen heyecanıma verin.Kaşlarını çattı hemen onu geri getir dedi arkasını döndü ve salona girdi.Ama ama ama diye diye peşinden gittim sonra sebebini anladım onsuz kitapçıya gittiğimi zannetti.Ekmek musaf çarpsın ben kitapçıya gitmedim, hem sensiz kitapçıya gidecek kadar cesur değilim, bu bir hediye... .neler dedim neler inanmadı bir süre trip attı,kitabın yüzüne bakmadı.Böyle durumlarda uygulanacak tek bir taktik biliyorum ben onu uyguladım... Eray’a hiç laf atmayarak direk Erol’la konuştum.Erol biliyor musun küçük bir su aygırı var kitapta şarkı da söylüyor galiba su aygırı olmaktan çok mutsuz neyse güzel bir kitaba benziyor diyerek kitabı tontalak efendinin görebileceği bir yere koyarak hiç ilgilenmedim.Bu arada ben doğurduğum evladımı eh bilirim.Gözümün bir ucuyla bakıyorum bir süre sonra tontalak efendi masala doğru çekiliyor,çekiliyor,çekiliyor bingo elinde.Önce kaçak göçek resimleri inceledi sormamak için kendiyle mücadele etse de ahh şu merak yok mu? Sorular sormaya başladı gel kucağıma okuyayım dedim.Hoş biz bir masalı okumaktan çok tartışırız.Çünkü her cümlenin sonunda tontalak efendi mutlaka bir soru sorar ne okudum nerede kaldım hep kafam karışır.

-Neden annecim su aygırı yere düştü
-Çünkü Eray’cım su aygırları maymunlar gibi değil, daha şişman daha iri o yüzden ağacın dalı su aygırını taşıyamadı ve kırıldı
-Immm yemek yemesin cücülsün(küçülsün) sonra ağaca çıksın,ağaç kırılmaz o zaman
-Eray’cım o küçük bir su aygırı ve büyüyebilmek için yemek yemeli( anne kişisin görevi fırsatını bulduğu anda mesajlar da vermeli).

Bizim masal okuma işimiz dakikalarımızı alsa da tontalak Mutlu Su aygırını çok sevdi.Teşekkür ederiz Nil hanım Teyzemiz...

Efendim şimdi diğer haber başlıklarına bir göz atalım.Tontalak efendi çok huysuz, Tontalak efendi rahatına çok düşkün ,Tontalak efendi çok hazır cevap,Tontalak efendi maalesef ki üslubu çok değişti...

Tontalak efendi çok huysuz haber başlığının ayrıntılarına bir göz atalım.Bilindiği üzere havalar çok sıcak.. Bir hatırlatma yapmadan geçmeyelim kronik kalp hastaları(annecim sana söylüyorum),hamileler(Bahar sana söylüyorum)yaşı 33 olanlar(yaşımın 33 olması tamamiyle bir tesadüf) bütün işlerini bırakıp tüm gün yan gelip yatsın zira bu havalar pek fena...Neyse efendim ne diyorduk hava çok sıcak ve tontalak efendi bu sıcaklardan çok rahatsız. Annanemiz iki-üç saatte bir klimayı kapatıp evi havalandırıyor malum klima denilen şey pek de masum değil.Pencereyi açınca tontalak terlemiş ve anneanneye bakalım ne demiş.Söz sende Züleyha Sultan

-Anneannecim yaptığını biyendin mi?(bu arada boğazını siliyor)
-Evet beğendim
-Ben hiç biyenmedim

Zamane çocukları dedikten sonra diğer haberimize geçelim.Tüm gün anne ve babasını görmeyen tontalak efendi anne eve adımını atar atmaz oyun bombardımana tutar.İki akşam önce korsancılık oynayalım dedi.Tuvalet kağıdının boş rulosunu alıp dürbün yaptı karaya çıkıp halıya ay pardon kuma bir X işareti yapıp buyada hazine var dedi.Hazineyi bulmak için o zaman dur bir kürek getireyim de kazalım dedim.Ben kazıyorum küçük korsan beni izliyor.Bu arada hizmeti de iyi onu inkar edemem

-Korsan açıktın mı
-Evet açıktım küçük korsan
-al bu yemekleri ye ,korsan yoyuldun mu? gel biyaz uyu
-Evet dinlensem iyi olacak
-tamam kazmaya devam et
-Pardon küçük korsan buraya geldiğimizden beri ben kazıyorum neden sen kazmıyorsun
-Çünkü bu senin fikrindi

Tontalak efendinin genetik yapısından mı(babası da çok ehl-i keyiftir) yoksa yetiştirilme tarzından mı bak bu konu tartışılır(Z takımında bu konu tartışılacak) çok rahatına düşkündür.Baba uzaklarda olup araba olmayınca otobüs ve metroya bindireyim dedim hem can sıkıntısı geçsin hem de alışsın.Giyinirken otobüse bineceğimizi söyledim ve dedi ki

-Opobüste klima var mı annecim
-Evet var
-Hee tamam o zaman...peki tooolet (tuvalet) var mı?
-Hayır Eray’cım yok
-Ama ya benim çişim gelirse
-Herzaman yaptığın şeyi yapacaksın Eray yani tutacaksın..
-annecim
-efendim
-Opobüsü boşver daksiye (taksi) binelim

Son olarak ise tontalak efendinin değişen üslubundan kısaca bahsedip haber bültenimizi bitirelim.İstediği şeyi vermeyen bana o kadar sinirlendi ki ofoolll buyadan dedi.Ofolun ne demek olduğunu bir an anlamadım acaba başka türlü anlat oyununu mu oynasak demeye kalmadan zaten başka türlü anlattı.İşaret parmağı ile kapıyı göstererek ofooll hemen dedi.Defol mu dedim hemen gözlerim annemi aradı annemin ağzı bu arada bir karış açık kalmıştı. Tontalak efendinin en hassas noktası ağlayan insanlar yani ağlayan bir insan görünce dayanamaz,çok üzülür.Bunu bildiğim için gidip merdivende ağladım yani mış gibi yaptım. Banane o da bana defol demeseymiş.Şimdi hangimizin daha çocuk olduğunu tartışmanın zamanı değil.Geldi yanıma sarıldı bana annecim ben seni gandırdım,şaka yaptım....Sonra öpüştük,koklaştık ve MUTLU SON.

Tontalak efendiden haberler kısaca böyle sayın izleyici.Şimdi spor haberleri...2012 Londra Yaz Olimpiyatları bugün start verdi ailecek çok heyecanlıyız inşallah Türk bayrağını birçok kez dalgalandırırız.Kendilerine canı gönülden başarılar diler kalbimizin onlarla orada attığını söylemek isteriz

Hava durumunu ise ünlü üstadın şu gözleriyle bitirmek istiyorum...Sıcak çok sıcak daha da sıcak olacak..

Bir daha ki bültenimizde buluşmak üzere esen kalın..

Pazara gitmek mi? 2.Bölüm

Hemen hemen her haftasonu Eray gider babaannesinin Beykoz’da ki köyüne.Orayı o kadar çok sever ki..Akşam dönüşümüz işkence olur bizim için.Ortalığı ayağa kaldırır geri dönmemek için.Bahçe sular,toprağı kazar,dedesiyle mutlaka birşeyler eker...Gerçekten de çocuğumu toprak mutlu ediyor olmalı

Bu hafta cumartesi çalıştığım için pazar evde kalıp temizlik yapacaktım Eray’da babasıyla köye gidecekti.
Fakat kayınvalidem aradı Ayla bana yardıma gel dedi.Çok da anlarım ya o işlerden dedim,olsun gel sana yapacak illa ki bir iş bulunur dedi.Annemi de aldık vardık köye.Hem İstanbul hem de İstanbul dışı..

Oooo gerçektende iş çok.Fasulyeler,biberler toplanacak onlardan turşu kurulacak.Erikler toplanacak erik şurubu yapılacak,yaprak toplanıp bidonlara basılacak....Vira Bismillah diyerek işe başladık ama önce bahçeyi bir gezelim.

Armutlar bu sene çok güzel,bir tane aşırdım söylemesi ayıp lakin biraz daha olmalı

Bu sene bahçede en çok olan meyva elma.Geçen sene çok olmamıştı.Bu sene o kadar çok ki.

  

Bir Karadenizliler Töngel deriz.Bu sene geçen seneye oranla daha az.Sebebi bilinmiyor lakin çok merak ediliyor:)

Ben bahçede ayva ağacı olduğunu bile bilmiyordum annemi gezdirirken bende öğrenmiş oldum.Aaa şu ayvaya ne kadar benziyor di mi? Kayınvalidem der ki; Ayla ayva zaten o:)

Kara erikler.Kırmızı eriklerin kökü kurutularak şurup yapıldı:)Dut ağacı,incir ağacı da var gittiğimizde annem pepino dikti.

Geçen sene domateslere ve salatalıklara hastalık gelmişti.Çok az vardı,bize kısmet olmadı.Bu sene kayınvalidemler çocuğu gibi baktı domateslere ve mükafatını aldılar.Bu yaz Eray hemen hemen hiç marketten salatalık yemedi,salatalıklar köyden geldi.Domatesler bu yıl o kadar çok ki(maşallah diyelim)Henüz kızarmadı.Kızarınca kendileriyle bizzat ilgileneceğim galiba konserve olacaklar.Onlar adına üzgünüm...

Cherry domatesler

Bahçede hem çarliston hem de sivri biber var.

İki senedir neredeyse hiç başka yerden taze fasulye almadık.Haftalık olarak bahçeden girer mutfağımıza. Eray'ın en sevdiği yemeklerden biridir.O yüzden geçen yaz kayınvalidemle buzluğa attık.Kışın bile Eray taze fasulye yedi.Yazın haftada bir öğün mutlaka yer aynen pazıyı yediği gibi.Kabaklarda çoktur,Eray'a mücver yapılır.Bahçedeki diğer sebzeler;kabak,pazı,semizotu,lahana,marul, taze soğan...

Geçen senenin patlıcanları harikaydı ama kayınvalidemler yanlış dikmiş bu sene,dolmalık patlıcan çıkınca şaşırdık:) Olsun patlıcanların bu dombalak halini de çok sevdim

Tatataatammm bu seneki süpriz patatesler.Bu patateslerin bir özelliği de tontalak efendi kendi tontik elleriyle dikti.Deneme amaçlı sadece dört kök dikildi sonrada nefesler tutuldu.Sonuç başarılı.Seneye daha fazla ekilecek.Bu patatesler de yine Eray'a rezerve edildi.Patatesli omlet yapılıyor,haşlanıyor bu bahçe var ya en çok tontalağıma yarıyor.

Saçaklı Mısırlar.Kendileriyle bizzat ben ilgileneceğim onlarla ilgili hain planlarım var

Biraz da fındık var.Nanelerde bahçeden.Seriyorum evin gölge bir yerine yavaş yavaş kuruyor..Avuçlarımla ufaladıktan sonra ince elekten geçiyorum.

Sonra başladık işe.Bibeler,fasulyeler toplandı.

Turşular kuruldu, fasulye-biber karışık.Küçük olan benim.Herhalde tüm gün bedava çalışacak değildim:) Bende turşu kurmayı birşey zannederdim o kadar basit ki.

Erikler biz gelmeden toplanmıştı,kaynatıldı süzgeçlerden geçirildi,kavanozlara koyuldu.Bilmem söylememe gerek var mı?Kayınvalidem de pişer bana da düşer elbette ki...Yapraklar da toplanıp kışa hazır hale getirildi:)

Sonra parlak bir fikir geldi aklıma kariyer planlamamı yaptım:)15 gün sonra işsizler ordusuna katılacağım ya, bahçede de bazı mahsuller çok... Demem o ki bir tezgah kurup tontalağımla pazarcılık mı yapsam. Kayınvalidem ben utanırım asla yapamam öyle şeyler dedi de 'çaya çorbaya doldur torbaya lemonnnnn 1 milyon demekte ne var...

Not:Tontalak efendi öyle ehl-i keyiftir ki bahçeyi sularken tabure ile geziyor.Taburesini koyup totosunu yerleştiriyor.Sonra da offf çok yoruldum diyor.

Pazara gitmek mi? 1.Bölüm burada http://hanimignesi.blogspot.com/2011/09/pazara-gitmek-mi.html

Buz Devri 4-Kıtalar Ayrılıyor

Geçen hafta televizyon seyreden küçük bey Buz Devri 4 görünce beni sinemaya götür annecim dedi. O hafta program çok dolu olduğu için cumartesi iş çıkışı gidebildik. Mısırlarımızı aldık girdik içeriye ben yanlış filme mi girdim diye sağa-sola bir baktım saat 19,00 matinesi olduğu içindi galiba sadece iki üç çocuk vardı diğerleri hepsi büyüktü.Ben tabi biraz gerginim ya çok ses yaparda çevreyi rahatsız ederse diye..

Fragmanlar dönerken hadi arabalar başlasın dedi ben de arabalar filmi değil Eray’cım bu başka bir film dediğim zaman bir çığlık koptu 'banane ben arabaları seyredeceğim' dedi.Dur bakalım biraz seyredelim arabalar gelecek mi diye sakinleştirdim ama bir yandan da böyle bir şey başıma geleceğini düşünmediğimden B planım olmadığı için müteessirdim.Allah’ım ben ne yapacağım dedim durdum kesinlikle Erol’un dilinden kurtulamayacaktım o çeneyi gece boyu çekmek zorundaydım.(Ayla durmaz demişti çünkü)

Film hızlı başladı,Eray’ın dikkatini çekti.Komik sahnelerde öyle bir kahkaha attı ki yahu bu çocuğun anası nerede der gibi sağa-sola bakışlar fırlattım.Ohh kimse Eray’la ilgilenmiyordu,herkes filme konsantre olmuştu neyse ki.Eray’cım şiştttt biraz sessiz güler misin insanlar rahatsız olabilir dediğimde 'ama çok komik annecim'dedi.İlk 10-15 dakika Eray’dan huzursuzluğa dair bir atak beklediğim için gergindim ama çocuğum ayakkabılarını çıkarmış, ayaklarını yukarıya toplamış ağa pozisyonunda mısırı yiyerek çok güzel film seyredince ben de kendimi filmin kollarına bıraktım.

Şahsen Buz devrini daha önce seyretmediğime çok pişman oldum.O kadar sevdim ki. Sevgi, dostluk, ergen sorunları çok güzel anlatıyor.Seslendirme harikaydı.Bizler için kült olan espriler havada kalmayacak şekilde sahnelere yerleştirilmişti.Nereye karpuz kesecektik, enişte oturmaya mı geldik. Ergen şeftaliye ise bayıldım,babasıyla tartıştığı bölümde bende bir ebeveyn olmamdan mı kaynaklı bilmem ayyy demeden kendimi alamadım.

Ara olunca tamam konsantresi bozuldu asla seyretmez dedim lakin son 10 dakikaya gelene kadar bir sorun çıkarmadı.Sonuçta filmi bitirebildik,çok eğlendik..Herkese kesinlikle tavsiye ederim.

Filmden çıkınca uyuduğu için ertesi güne kaldı filme dair kritiğimiz.Benim Eray’a ait hayallerimden biridir bu Bir filme,tiyatroya, müzikale gittiğimizde çıkışta kol kola girip seyrettiğimiz şeye dair kritik yapmak, düşüncelerimizi paylaşmak.Daha küçük olduğu için ben yönlendirdim.Filmde neler vardı Eray babanda merak ediyor dedim mesela.

Çocuğumun aklında kalan sahnelerden birkaç kesitler..Gız babasıyla kavga etti, dağlar(buzulllar aslında) yıkıldı.Maymun mamutu bağladı.Annesini babası kurtaramadı gızı kurtardı yani çocuğun aklında kalan hep action sahneleri .Ahh bu erkeklerin hepsi mi aynı.Sonra anneannesine anlattı filmi lakin anlatmaya başlaması çok komikti,çok güldüm

Bir mamut vardı annanecim..Mamutun gızı vardı o da mamuttu..Mamutun garısı vardı o da mamuttu:) Ahh bu mamutlar hepsi mi aynı.

Sonuç olarak Eray’cım sence film nasıldı dedim son olarak. Dedi ki;

Film çok düzeldi annecim ama çok türültürüydü(gürültü).Yorumda son nokta işte ben buna derim...

Bir dahaki film kritiğimize kadar efendim kendinize iyi bakın

Buz Devri 4-Kıtalar Ayrılıyor: 14/07/2012 19,00
Cevahir Sinema Salonu

İlk sinema  http://hanimignesi.blogspot.com/2011/08/oglum-seni-annen-nerede-dogurdu-ilk.html