Bir öğle tatili klasiği

 

 

Her öğle tatilimde yürüyüşe gidiyorum öyle tempolu bir yürüyüş değil bu. Mide dolu zaten istesem de tempolu yürüyemem. Benim ki bir nevi temiz hava almak, çevreyi keşfetmek,masa başında çalıştığım için ayaklarımı yazmak*

 

Park içinde çalışmanın en büyük avantajı bu galiba. Öğle tatillerinde o yüzden çok mutluyum.O 45 dakika tüm sorunları, sorumlulukları, kaygıları, lüzumsuz lafları askıya asıp yürümeye gidiyorum.

 

 

Not: Fotoğraf bu öğlenden.. 

 

* Ayaklarım yazılsın lafı anneannemindir. Biraz yürüyeyim de ayaklarım yazılsın der hep. Gerçekte böyle bir tabir var mı bilmiyorum, her söylediğinde hoşuma gider bende kullanmak istedim. 

Komşu komşunun külüne muhtaçtır.

 

Fotoğraf bu hafta sonundan. Çocuğum bahçede çok yoruldu. O kadar yoruldu ki karşı tarafta oturan amcaya

 

'Komşuuuu komşuuuuu bana yardıma gelir misin'

 

 

bile dedi. Adamcağız ne desin kendi bahçemde işim bitsin gelirim dedi:) Alttaki fotoğrafta ise geçen haftadan. Not edeyim dedim. Bu yıl 06/04/2014 tarihinde köy sezonu açıldı

 

 

 

 

Hafta Sonu Koşturmaları

 

Koştura koştura bir haftasonundan sonra geldik yine işyerine.. Allahtan pazartesi sendorumu yaşamayanlardanım. Sadece pazartesi diğer günlere nazaran daha yorgun olurum. Sebep malum iki güne temizliği, yemeği, gezmeyi, dersleri sığdırmaya çalışmak.

 

Cuma akşamı koşa koşa annemin yanına gittim oğlumu gördüm sonra sinemaya gitmek için yola çıktım .İlk defa tontalak peşime takıldı.Normalde siz gezin ben anneannem de kalırım diyen bir çocuk olduğu için şaşırdım. Neyse ki çok da ısrar etmedi. Nuh Büyük Tufana gittik onu daha sonra yazarım.

 

Sabah Eray'ı almak için anneme gittiğimde varolsun mükellef bir kahvaltı hazırlamış. Yedik içtik sonra hep birlikte doktora gittik. Benim kronik sorunum Roza için. Elmacık kemiklerim üstünde minik minik birkaç tane kırmızı noktalar halinde varlığını sürdürmekte. Aslında abartılacak bir şey değil ama ne bilim gözüme takılıyor işte( Birde önlem alınmasa ilerleyebilir)

 

Yine yasaklar listesi.. Yüzde yüz yasak olanlar bir de arada kaçamak yapabileceğim şeylerin listesi. Güneş asla yok. Yüksek faktörlü güneş kremi verdi. Birde sürekli geniş çeperli şapka takacaksın dedi. Buhar (sıcak duş, sauna gibi),acı- baharatlı şeyler, alkol yok. Bunlardan kaçamak yapmak da yok. Dikkat edeceğim ama yüzde yüzde yasak olmayanlar;çikolata, kafein(günde sadece bir türk kahvesine izin var),mayalı gıdalar(hazır yoğurt değil ev yapımı yoğurt gibi),doktorun verdiğinin dışında kozmetik ürünlerin hepsi yasak. Birde bana oy my god dedirten beyaz ekmek yok.Tahıllı ekmek yiyebilirmişim sağolsun ona izin verdi.

 

Okulu bitirdim ohh rahatım demek de yok. Rahatlık okulu bitirdikten çocuk okula başlayana kadar ki zaman dilimi. Hoş o zaman diliminde de var aslında başka başka ödevler, sınavlar ya neyse. Eve geldik ilk iş ödevlerin çoğu yapıldı. Çizgi çalışmasını yap oğlum ben hemen geliyorum dedim içeri girdiğimden ne göreyim. Çocuk cetveli almış  çizgi çalışması yapıyor.Tembel mi, pratik akıllı mı ne diyeceğimi bilemedim. Ödev yaparken çok söylenir çok itiraz eder adamı çok yorar. Hep bir sorgulama hali. Resimdeki kuşu sarı renge boyayın der ya ödev o hemen itiraz eder. Neden sarı renge boyayacakmışım. Ödevlerimi yapmayacağım dediğinde de artık hiç mücadele etmiyorum.Sadece bir kere uyarıyorum. Eray ödevlerini yapmayacaksan çantana kaldırıyorum pazartesi ödev kontrol saatinde öğretmenine neden yapmadığını sen anlatacaksın diyorum. Tamam der yapar ama ah o çenesi yok mu.

Ödev saati bitince dört koldan temizlik zamanı. Erol'la bir olunca hemencecik de bitiverdi. Ee senelerin verdiği de bir pratiklik de var.

 

Pazarımız ise gergindi. Tontalağın araştırma ödevini yaptık( Nesli tükenmekte olan pandalar)  tam yazıcıdan çıkarırken sen masadaki sodayı bile isteye it ve bilgisayara dök .Soda masa dahil her yere saçıl. Tabi o an bilgisayar sizlere ömür. Cenazesi öğlen namazına müteakip kaldırıldı. Tontalak da sıkı bir azar işitti bizden. Hatta uzun süre konuşmadık. Önceden söz vermemiş olsak Beykoz'a ceza  olsun diye gitmeyecektik ama babaanne bekliyordu bizi kıramadık. Laf açılmışken köy sezonunu geçen hafta açtık. Tontalak çok mutlu orada hatta o kadar mutlu ki 'ömrümün sonuna kadar burada kalabilirim' dedi. Nasıl mutlu olmasın. Kazıyor, tohum ekiyor, toprakla oynuyor, suluyor...

 

Madem haftasonunu anlatıyorum bir de dedim ki insanoğlu nankör, insanoğlu elindekinin kıymetini bilmiyor, insanoğlu nedense hep kendi görmek istediğini görüyor.

 

Not: Fotoğraf öğle tatilinden. Her öğle tatilde çıkıp yürüyoruz Nuran abla ile. Fotoğraflar çekiyoruz, güzellikleri depolayıp çalışmaya dönüyoruz.

 

 

 



Sorunlar-Sorular ve Öneriler

Ayyyy çıldıracağım...Coştum yine dalgalanıyorum ben modundayım bu aralar yazayım, yazayım, yazayım diyorum ama hayır blog illa ki bir sorun çıkartacak bana.

Bir ve en önemli sorun fotoğraf ekleyemiyorum. Fotoğraf ekleyemedikçe yazamıyorum. Fotoğrafsız bloğumu çiçeksiz bir bahçeye benzetiyorum.

İkinci sorun ise paragraflar arası çok aralık bırakıyor, düzeltemiyorum. Bir başak olarak o görüntü rahatsız ediyor beni..

Üçüncü sorun geçen hafta alerji olayına merhaba dedim. Boğaz gıdıklanması, göz-burun akıntısı, göz ağrısı, baş ağrısı, ses kısıklığı bıdı bıdı bıdı..

İlk iki sorun için önerisi olanı seve seve dinlerim.Üçüncü sorunu ise ben hallederim:)

Bebek Oyuncağı

Var galiba bir on gün önce okuldan mesaj geldi. Yarın okulun pdr servisi tarafından okul olgunluğu ve gelişim testi yapılacak dendi. Mesajı okudum ve kapadım ,tontalağa bundan hiç bahsetmedim. Kuzum bu yaşta daha sınav heyecanı, sınav stresi yapmasın dedim :)Ohhh iyi de ettim.

Ertesi gün oldu tontalak eve döndü. Herzaman ki gibi sordum 'günün nasıl geçti'. Çok iyi geçti dedi. Bu konu da bana benzemiş. Günü ya çok iyi geçer ya da çok çok çok kötü. Yavrumda da anasını gibi orta denge kavramı yok gibi. Biliyor musun annecim Saadet hanım bugün bize bir şey yaptı diye devam etti. Bilmiyormuş gibi ' aaa öylemi ne yaptı dedim. Birinci sınıfa hazır mıymışız  değil miymişiz gibi birşeyler dedi. Eee nasıl geçti peki dedim.

'Bebek oyuncaydı neden o kadar kolaydı ki bizi bebek mi sandılar'

dedi.Üç beş gün geçti okuldan arandım. Öğlen tatilinde hemen atlayıp gittim.İşte işin okula yakın olmasının en büyük avantajı bu. Kimseden izin almak zorunda kalmıyorsun.

Gelelim sonuçlara Eray 5 yaş 8 aylık bu arada. Dil gelişimi geçen dönem 6 yaş 10 aylık iken bu dönem 7.5 yaş civarına denk geliyormuş. Dikkat-hız gibi şeyler 6 yaş 6 aylık dedi vs vs vs bu liste uzayıp gider aslında. Benim en çok dikkatimi geçen dönem yapılmayan şekil-uzay yeteneği, parçaları bir araya getirme-tasarım gibi şeylere tekabül eden kısım çekti. O bölüm 9+ yaş imiş. Gerçekten çok şaşırdım. Sesi kulaklarımda çınladı bir ara. 'Bebek oyuncaydı annecim'.

Saadet hanım geçen sene ile bu sene arasında Eray'ın nasıl bir gelişim gösterdiğini güzel sözlerle anlattı. Ben de bazı konulardaki kaygılarımı dile getirdim. Mesela arkadaşlarıyla arası çok sıkı fıkı değildir evet oynar ama ne bileyim işte( Dila hariç itiraf ediyorum oğlum Dila'ya aşık bu konudan sonradan bahsedilecek) Çünkü dedi Saadet hanım Eray farklı düşünme becerileri olan bir çocuk (3 yaş öğretmenini hatırladım o an o da derdi ki farklı düşüncelerin adamı) Arkadaşların yaptığı hareketler ona bebekçe, garip gelebiliyor dedi. Sonra hareketliliğinden, yazın ne yapmamız gerektiğinden vs vs konuştuk. Bir öğle tatilini daha bitirdik.

Bu arada okulumuza kaydımızı da yaptırdık. Biz özel okulda okumasını tercih ettik. 2+2 özel okulda da devlet okulunda da 4 eder ve okuyan çocuk her yerde okur bunun bilincindeyiz. Sadece güvenlik, temizlik, sosyal aktiviteler vs gibi nedenler sebebiyle seçtik. (Aslında bir yanım özel okulu hiç istemiyor üç senede bıktırdılar beni) Yoksa eğitim yönünden tek bir kaygım bile yoktu. Bende devlet okulunda okudum çok da güzel okudum.

 İnşallah Allah sağlıkla o günleri görmeyi nasip eder ve kuzum için hayırlı olur.

 

Yeni iş

Annem uyarmıştı beni zaten taaa yıllar yılar önce..Şöyle ki...

Erol'la çıkarken bunu bilen konu komşu istemeye gelecekler mi? diye bir süre bu soruyla meşgul etti gündemi. İstediler. Bizimkiler de verdiler gittiler. Sonra söz ne zaman demeye başladılar bende söz olduğu zaman haberiniz olur demek çok istesem de demedim. Söz oldu sıra nişana geldi, nişan bitti, evlilik bitti derken evliliğin daha başlarında çocuk düşünmüyor musunuz dediler. Ohaaaa.. Aç parantez biliyorum ahretliğim ne düşündüğünü. Seninle ortak bir dilimizin,geçmişimizin olmasını çok seviyorum kapa parantez..

Neyse efendim nerede kaldık. Ha çocuk diyorduk. Tontalağımı kucağıma aldım bebemin kırkı çıkmamış ikinci çocuğu düşünüyor musunuz demez mi biri. Şaka mısın arkadaş sen demeyi istesem de yine diyemedim. Ne yaptım arkasından anneme söylendim. Annem dedi bu işler böyle. Söz olur nişan derler, nişan olur evlilik derler, evlilik olur çocuk derler, çocuk olur kardeşsiz olmaz derler, kardeş olur başbakan üç dedi derler..

Çalışmayı bıraktım iş bulamadın mı hala dediler. Kaç kere aramıyorum ki bulayım dedim. Sonra
İstanbul'un en iyi üniversitesinde okudun evde oturmak için miydi dediler. Evde oturmak için eğitimsiz olmak mı gerekir bu mutlu olmak ya da olmamakla ilgili hatta şartlarla ilgili dedim. Sonra hiç demedim, sonra hiç duymadım hatta sonra hiç görmedim.

Bir süre önce arkadaşım yargıya varmadan adam gibi bir soru sordu 'Çalışmayı düşünüyor musun' dedi. Galiba ben o defteri kapıyorum birşeylere en baştan başlamak istemiyorum dedim. Bu cümleyi kurduğumun ertesi günü telefon geldi, bu cümleyi kurduğumun üçüncü günü apar topar işe başladım. Hem de çocukluğumun en mutlu günlerinin geçtiği yerden.. O yüzden bu aralar yazamadım. Adapte olmaya çalışıyorum bu tempoya. Unutmuşum bu tempoyu, bu yorgunluğu:)

Bu arada tontalağa da çalışmaya başlayacağım sen ne dersin dedim. Çalış tabi sen çalışırsan daha çok paramız olur, zengin oluruz dedi. Çocuk paraya sattı beni iyi mi:)

Öyle bir yer ki burası öğle tatilinde parkta dolaşabildiğim bir yer. Binalar arası bir evrak bırakırken omzuma şalımı atıp temiz havayı içime çekip laleleri seyredebildiğim bir yer. Sanat dolu, el emeği göz nuru dolu bir yer.Dezavantajları da yok değil tabii. Ama ben şu an sadece güzellikleri görmek istiyorum. Ne kadar burada olurum bilmiyorum sadece şunu biliyorum olduğum kadar tadını çıkarmaya çalışıyorum.

Bugün

Bugün hiç ısınamadım. Dışarıda kar soğuğu var sanki.İçim tir tir titriyor.Arena'da bir önceki maçın atmosferini yaratmak için Metro girişine suni kar yağdırmışlar.Oranın soğuğu mu geldi buraya yoksa.

Bugün öğlen arkadaştan telefon geldi.Bizde toplanıyoruz çay içeceğiz sen de gel dedi.Uzun çok uzun zaman olmuştu böyle bir oturmaya gitmeli.Ne bilim sevmiyorum galiba.Yanlızlığımı seviyorum bu aralar.Yalnız sinemaya gitmeyi,kitapçılarda dolanmayı,bir yerde oturup kahve içmeyi daha çok sevsemde arkadaşlarla evde oturmak da iyi geldi.Havam değişti.Giderken çıtır çıtır simit de aldım çayın yanına iyi gitti aslında.

Bugün tontalağı okuldan babası aldı.Kaç gündür yalvarıyordu ne olur işyerine götür beni diye.Babası uzun süre işyerine gelmesini yasakladı.Sebep yaramazlık dozunu birazcık kaçırmış.Hatta kibarlıkta nam salmış oğlum yöneticiye birden' senin anan var mı anan' demiş.Herkes şaşırmış.Ne diyecekti ki devamın da 'ananı al da git mi yoksa'..

Bugün bezelye,makarna,çorba,Eray'ım sever diye biraz da köfte yaptım.Salatanın içine marul, tere, maydanoz,havuç artık elime ne geçtiyse koydum.Sıpa eve tok geldi ya bu yaşta.

Bugün ablam geldi bize.Eray'ı uyutma ihalesi teyzeye kaldı haliyle.Eray uyumadan hemen önce 'teyzecim annem babam ben uyuyunca hemen yanımdan kalkıyor sen kalkma olur mu demiş. Bunu duyunca içim bir kötü oldu hiç ama hiç sorma.

Bugün hayatımda ilk defa artık yaz gelsin dedim.Anlayın o kadar içim,dışım donuyor benim.Bu duruma benden kocaman bir hoppala..

Son olarak bugün ekose desenli battaniyenim altında bir Türkan Şoray filmi ne güzel giderdi oysa.

Çizimler

Tontalağımın en büyük tutkusudur çizmek. Nereye ve ne ile çizdiğinin bir önemi yok yeter ki çizsin. Not kağıdı, resim defteri, eli...Tükenmez kalem, kurşun kalem, pastel boya, tebeşir. Evimizde envai çeşit boya ve boy boy kağıtlar var tontalağımın tutkusuna hizmet etmek için.

Öğretmeni çizmeyi o kadar çok seviyor ki servisten iner inmez boya kalemlerinin yanına gidiyor dediğinde o da bir şey mi gözünü açar açmaz masasına koşup bir kaç sayfa birşey çizmeden servise binmiyor dedim.Yeteneği var mı tartışılır lakin tartışılmaz tek şey var ki çizerek kendini ifade ediyor ve bu onu çok mutlu ediyor.O yüzden bugün tontalağımın resimlerinden bir kaç kare ekleyeceğim.

22 Ekim 2013-Kalp sistemi:) Kalbe giden borular varmış.Bu borulardan sular (bazen kan)geçermiş. Su bittiğinde alarm çalmaya başlarmış.Alarmın dalgaları çok hoşuma gitti.Okulda teneffüste yapmış eve geldiğinde annecim biliyor musun dek(tek) başıma yaptım dedi..

 

23 Kasım 2013-Atatürk'ün evi:Uzun zamandır Atatürk ve hayatı ile ilgili şeyleri çizmeyi çok seviyor.Resimlerine bazen dialoglarda ekliyor.Yazıları ben yazıyorum onun dışında fikirlerde, çizimlerde Eray'a ait. Burası bilindiği üzere Selanik. Bu evde Atatürk'ün annesi Zübeyla(Zübeyda) hanım oğluna sesleniyor.

 

'Oğlum Atatürk gel buraya yemek hazır.Aç aç savaşa gitme sana çok besleyici yemekler hazirladim'. Görüldüğü üzere sadece çizimler yok öğretici mesajlar da veriyor tontalak:)

 

 

10 Ocak 2013:Atatürk'ün resmi: Hiç de fena olmamış di mi..Çizerken bilgiler de vermeyi ihmal etmez hiç.Kırmızılar savaşan askerlerin kanıymış, Türk bayrağı da bu şekilde oluşmuş.

 

 

Osmanlı Askeri: Ata biraz ters binmiş ama olsun düz herkes biner zaten:) Cumhuriyetten önce Osmanlılar varmış tontalak öyle der...

 

Bu serbest çalışmalarından biri:) Bu tür resimler çizmeyi de çok sever.

 

Eray'dan insan manzaraları: Evden çıkacağız vakit yok adam illa birşeyler çizdirmem lazım diyor yani sigara tiryakisinin sigara krizine girmesi gibi.İki dakika da insanın haliyet-i ruhiyesini çizdi. Favorim dil çıkaran;)

 

Gelecekte olmak istediği meslek: Aslında bu bir ödevdi.Öğretmeni olmak istediği mesleği çizip getirin demiş.Eray'cım sen ne olmak istersin dediğimde komutan demesi beni biraz şoka uğrattı. Ressam, çevre bakanı,dağcı gibi şeyler söyleyen çocuğun asker demesi beni haliyle şaşırttı.Sonra işin rengi anlaşıldı.Öğretmeni Atatürk ile ilgili dergi çalışmasında Eray çok etkilendi,çok ilgilendi komutan olmak istiyor dediğinde anladım:) Ne seçerse seçsin mutlu olsunda...Eray burada komutan olmuş gögsündeki yıldızlara dikkatinizi çekerim.Burada benim tek katkım istersen ağaç çiz askeriyelerde yeşillik çok olur demem:)

 

 

Hava durumu: Bu çizimde havanız nasıl olursa olsun sizin havanız güzel olsun dedirtten cinsten.

 

 Efendim son resim benim resmim.Hazır mısınız bu güzellik karşısında:)) Ta ta tatammmm karşınızda hanımiğnesi...

 

 

Okulda çizmiş ve şekilli delgeçle şekillendirmiş.İtiraf ediyorum biraz trip attım.Ben bu kadar kilolu muyum dedim.Annecim kilo aldın ya sen diyerek pot üzerine pot kırdı:) İnci gibi dişlerimin ve kırmızı rujumun hatırına affettim.Anne yüreği işte. 

 

Ha bu arada Mona Lisa da kimmiş bu duruş karşısında...

 

 

 

 

Ya Satacak Bir Evimiz Olmasaydı...

Efendim hayalleri ve istekleri geniş bir çocuk bu tontalak. Öyle istekler ki bunlar oldu gözlerimiz doldu dedirten cinsten.Çevremizdeki herkes bilir tontalağı her yıl leyleği havada görenlerden ve bu yüzdendir ki acayip sever gezmeleri.

Gezmeyi çok sevdiğinden midir bilinmez bir ara taktı bana karavan alın demeye.Babasıyla internette karavan fotoğraflarına bakıp nereye gideceğinin hayallerini kurdu.Karavanla yatıp karavanla kalktı. Her seferinde karavan alamayacığımızı söyledim ama kestirip atmadım.Hayallerinin peşinden gitsin diye hedef belirledim.Herşeyi anne babasından beklememesini güzel okulları bitirip meslek sahibi olduktan sonra kendisinin alabileceğini söyledim.Tontalak bu 'oooo ben büyüyene kadar' dedi. Bazen öyle ısrarcı oldu ki çıldırttı beni.

-Oğlum şu an ki şartlarda karavan alamayız,paramız yok
-O zaman bu evi satalım annecim orada yaşarız.

Küçüklüğünden beri sever köpekleri öyle sever ki köpek aşkı tavan yaptığında sabahtan akşama kadar köpek alalım diye insanın başını şişirebilir

-Oğlum evimiz köpek beslemek için uygun değil
-Bahçeli ev alalım
-Onu almak için paramız yok
-Bu evi satıp bahçeli ev alalım o zaman

Bir dönem Amerika'ya gitmenin hayalini kurdu.Özgürlük anıtını görmeye can attı.Şu aralar ise dünyanın başka yerlerini gözüne kestirdi..

-Babacım hani özgürlük anıtına benzeyen şey var ya aslında çok da benzemiyor biraz benziyor biraz benzemiyor onun adı neydi
-Eyfel kulesinden mi bahsediyorsun
-Evet babacım o neredeydi
-Paris yani Fransa
-oraya gidebilir miyiz lüftennnnnnn
-Yok oğlum şu an gidemeyiz
-ya Mısır:)
-Eray'cım şu an hiçbir yere gidemeyiz,paramız yok:)

Ne cevap verdiğini yazmama gerek yok galiba.Ya bu ev olmasaydı tontalak hangi hayale sarıldı bilmem.

Ben küçükken daha kabul edilebilir isteklerim olurdu.Ne bilim barbie oyuncak, şakudu şukudu eden bir terlik,belki lunaparka gitmek(o da özel günlerde).Annem paramız yok dediyse zinhar ısrar edilmezdi.O zamanlar laf da dinlenilirdi halden de anlanılırdı.Ya şimdi...

Zamane çocuklarına zamanından önce herşeyi vererek çıtayı yükselttik mi yoksa.

Fotoğraf: Temmuz 2013 Yaz Okulundan bir kare

Minik Ergen ve Dili

Tontalağım perşembe günü okulda ateşlendi. Hemen babası almaya gitti. O günden beri ateş devam ediyor. Dün doktora gittik.Ya beta oluyor ya pfapa.Streptokok testi negatif yani bu sefer ki pfapa atağımış.

Şimdi geldik eczaneden iğneyi vurdurmadık içirdik. Eczaneci prednolü sulandırdı bizde meyve suyuna kattık hop bir güzel mideye indirdi.Bu yöntemi daha çok sevdik.İğne içilir mi diye önce bir itiraz eder oldu lakin popona vurulmasını mı tercih edersin dediğimizde tamam tamam içerim diyerek yelkenleri suya indirdi.Şu an ateş çıkacak mı çıkmayacak mı beklemedeyiz.

Okulun ilk dönemi 'ilkokula hazır mı diye olgunluk testi' ve 'adını unuttuğum bir gelişim testi' yapıldı çocuklara.Orada dikkatimi çeken şey dil gelişim bölümü oldu.5 yaş 2 aylık tontalağın dil gelişimi 6 yaş 10 aylık çıkmış.Hiç şaşırmadım. Son dönemde dili pabuç kadar.Özellikle yapmak istediği ve bizim izin vermediğimiz konular hakkında..

'Babacım sen kral annecim sen kraliçe değilsin...Babacım sen padişah annecim sen sultan değilsin.. Sen baba bu evin patronu değilsin.Sende(beni göstererek) bu dünyanın hakimi değilsin.Herşey sizin istediğiniz gibi olamaz.

 

Biz ne mi yaptık hiç birşey tabi.Koltukta donduk kaldık Erol'la.Son dönemde ise başka cümle kurar oldu.

 

'Benim tüm hayatımı kontrol edemezsiniz tamam mı' 

 

5.5 yaşında bunları diyen bir çocuk 15 inde ne der acaba.Şimdilik öğrenmek istemiyorum.Allah uzun ve sağlıklı ömürler versin yaşayarak öğreniriz nasılsa..

 

Kendime Not: Pfapa atağı 20/02/2014. 40 mg Predonolun bir kısmı içirildi.

 

 

Show Must Go On

Aslında çok özledim öyle özledim ki buraları kelimelerim kifayetsiz kalır.Peki neden mi gelmiyorum. Bilmiyorum...Vakitsizlik desem hayır o olamaz bol bol vaktim var.Yazmak için nedenim yok desem hayır bu da olamaz..Hayatımda bir tontalak var ki benim adam sürekli malzeme veriyor bana..Ayrıca geziyorum, görüyorum, öğreniyorum,okuyorum,nefes alıyorum daha ne olsun..İçimden gelmiyor desem hayır bu da olamaz kafamda sürekli yazıyorum..Eeee o zaman derdim ne benim..

Aslında pişmanım Eray'ın hayatında öyle güzel ilkleri oldu ki kayıt altına alamadım..Aklıma geldikçe yazmaya çalışacağım..Ha bu arada dil hala pabuç gibi.Öyle cümleler kuruyor ki bazen kalakalıyorum.

Bende pek bir değişiklik yok diye yazacaktım ki kendime geldim.Bal gibi var işte. Hem insan nasıl aynı kalır hiç anlamam.Zaten bu dünyada en çok kıl olduğum cümle

-Nasılsın canım nasıl gidiyor
-Ne olsun bildiğin gibi işte herşey aynı

değil midir? Herşey nasıl aynı kalabilir.Mesela benim sabah havam parçalı bulutlu, öğlen güneşli, akşam sisli olabilir,gün içinde bile değişebilirim.

Yazmadığım süre boyunca işe girdim,çıktım, kilo aldım,yanlızlığı daha çok sever oldum, okumaya düştüm,bazı şeyleri sorgulamayı bıraktım, kabullendim,daha az gülmeye başladım..Galiba en önemli değişiklik benim gibi geveze birinin daha az konuşmaya başlaması...Alıştı herkes..İnsanoğlu nelere alışmamış ki benim sessizliğime alışmasın.Bende ki de laf işte.

Eray ile ilgili açığı kapatmak için kronolojik bir sıra oluşturup fotoğraflar ekleyeceğim hiç yoktan iyidir düşüncesiyle..Ama bugün değil annem gelecekmiş,yoldaymış bana müsade.

Fotoğraf 30 Ağustos 2013 Cunda adası..Eray beyin yüzü limoni çünkü o otelde kalıp deniz ya da havuza girmek istiyor.Herşey sizin istediğiniz gibi olamaz diye veryasın ediyor.

Ayı Sorunsalı

Eray üzerini değiştirirken Erol ' bu aralar çok kilo aldı bu çocuk,ayı gibi oldu dedi.Bunu duyan Eray istifini bozmadan

Ayı diyen Ayıdır

 

diyerek ağzımızın açık kalmasına neden oldu.Erol sen ne diyorsun böyle diyince normalde taraf olmayı hiç sevmeyen ben dedim ki..Bence bu soruyu şöyle sor..Ben ne diyorum böyle..Çocuğun ne suçu var..


Fotoğraf okulun internet sitesinden..Saksılara çiçek tohumları ektiler

 

Değişim

Dışarıdan gözlemleyen biri yahu bu kadının hiç mi derdi yok diyebilir. İnsan içinde çok canlı, şen şakrak,pozitif bir insanımdır hatta o ara ben bile kendime yahu benim hiç mi derdim yok diyebilirim..

Tabiki bu cümlenin sonunda koca bir AMA gelecek.Gel gör ki kapımı kapatıp,pencerelerimi örtünce yani yanlız kalınca tarifi olmayan bir huzursuzluk içindeyim.Uzun zamandır böyle.Nedenini bilmiyorum aslında biliyor da bilmemezlikten geliyorum..Her pazartesi diyete başlayacağım diyenler gibi silkeleneceğim ve kendime geleceğim diyorum.Yok silkelenemiyorum yok kendime gelemiyorum

İçimdeki huzursuzluğun tarifi galiba değişim..Hergün biraz daha değiştiğimi görüyorum..Değişimler beni korkutur.. O nedenle değil miydi ki memnun olmadığım işyerinde tam 11 yıl çalışmam.5 yaşındaki çocuğum dedi ki geçen ay' annecim eşyaların yerini değiştirmeye ne dersin'. Taşındığımızdan beri herşey aynı yerde yani dört koca yıl.Çocuk bile dayanamadı bu duruma. Babası evdeyken salondaki eşyaların yerini değiştirdik.Ölüm yokmuş sonunda...

Korkma diyorum kendime asıl değişememekten kork..Arkanı dönüp düne baktığında aynı Ayla'yı  görürsen işte o zaman kork..Bu fani dünyada hakkıyla yaşayamamışsın demek ki...

Her gün kendime hatırlatıyorum ölüm yok bu değişimin sonunda..

Bayram Havası

 

Geçen sene gitmek kısmet olmamıştı o yüzden sabah hazırlıklarımızı yaptık doğruca Çilekli tesislerine gittik.Çocuk Karnavalı vardı.Şişme oyun parkları,dans ve pandomim gösterileri,palyaçolar daha neler neler.Çocukların şansına hava çok güzeldi.Zaman zaman da yayıldık çimenlere...

 

Babası çok yüksek,tehlikeli izin verme dedi çıkmasına da tüm çocuklar eğlenirken yapma demek, yapamazsın demek olmazdı.Çok da güzel çıktı ve attı kendini aşağıya...

 

 

Pandomimi merakla izledi galiba ne yapmaya çalıştıklarını anlamaya çalıştı.

Kalabalıktan bir süre sonra sıkıldı çünkü yürürken hep ona çarpıyorlarmış:)Başka yere gidelim dedi. Bugün onun günüydü ya hay hay dedik.Kendimizi Ortaköy sahilinde bulduk.Baloncuklarını uçurdu denize.

Yolumuzun üstünde Tchibo'ya girdik.Babam bir ürün değiştirirken bizde bekliyorduk.Sonra bir ses duydum.Bir tane sıcak çikolata alabilir miyim lütfen..Başımı bir çevirdim tontalak bey sipariş veriyor kendine.Küçük beyin rahatlığına bak..Adam da sana sıcak çikolata vermeyeceğim de kime vereceğim dedi..Mecbur bizde oturduk.Çikolatasını bitiremeyince plastik bardağa koydurdu dışarıda devam etti.

 

 

Bugün Tontalağım ve bizim için güzel bir gündü.İnşallah tontalağımın her günü bayram havasında geçer.

 

23 Nisan 2013 Çilekli Spor Tesisleri

 

 

Tontalak Gerçekleri Saklıyor...

Hikaye kitabımızın kapağı bizden, hikayesini oluşturmak sizden diye yazmışlar karneye. Dünya kitap günüymüş o yüzden çocuğumuzla birlikte hikaye kitabı oluşturmamız gerekiyormuş. Bu haftaki ödevlerinden biriydi bu. Ha bir de eklemişler 3 veya 4 sayfalık bir hikaye olsun lütfen..

Önce tontalağa sordum birkaç cümlelik bir hikaye oluşturdu.Daha fazlasını yapmasını istemek zaten hayal olurdu.O yüzden önce oturduk birlikte konuyu belirledik.Sorular sordum,cevaplar aldım. Mesela annesi ne demiştir dedim.Hikayede ki vazo ve bardağı Eray belirledi, efektleri de o kattı(poommm, şangırrr). Vazo kırıklarının nereye saklanması gerektiğini o söyledi.Sonuçta benim de büyük katkılarımla ortaya bir hikaye çıkardık.Kayıtlara geçsin diye yazıyorum bakalım beğenecek misiniz?

Tontalak Gerçekleri Saklıyor

 

 

Kırmızı evin küçük ve tek oğlu tontalak annesi yasakladığı halde vazolarla oynuyordu.Kendi de ne olduğunu anlamadan vazo elinden kaydı ve poomm diye bir ses çıkardı.Vazoyu eline aldığında ağzının kırık olduğunu gördü ve çok korktu.Ceza almaktan çekindiği için vazonun kırık parçasını çatıya sakladı.

 

Annesi temizlik yaparken vazonun kırık olduğunu görerek tontalağa seslendi..

 

-Tontalak yanıma gelir misin?

-Annecim oyun oynuyorum sonra gelirim

-Tontalak hemen buraya gel

 

Tontalak koşarak annesinin yanına gitti.

 

-Oğlum bak vazo kırılmış,vazoyu sen mi kırdın.

-Ben kırmadım annecim, biliyorsun ki vazolarla oynamam yasak

-Korktuğun için benden gerçekleri saklamazsın değil mi?

-Hayır annecim

 

Tontalağın annesi hanımiğnesi bazı şeyleri zamana bırakarak üstelememeye karar verdi.

 

Birkaç gün sonra hava çok rüzgarlıydı.Hanımiğnesi temiz hava girsin diye pencereyi açık bırakmıştı. Tontalak o sırada salonda tamircilik oyununu oynuyordu.Birden şangır diye bir ses duyuldu.Tontalak başını çevirdiğinde rüzgardan bardağın yere düştüğünü gördü.Hanımiğnesi de sesi duyunca koşarak geldi.

-Tontalak ne yaptın sen diye bağırdı
-Ben kırmadım annecim bardağı rüzgar devirdi
-Hayır sana inanmıyorum vazoyu da kırmadığını söyledin halbuki seni kırarken gördüm.Kaç gündür bana gerçekleri söylemeni bekliyorum ama söylemedin.Artık sana güvenmiyorum.

Tontalak haykırarak bana güvenmelisin dedi

-İnan bana bardağı ben kırmadım.Tamam itiraf ediyorum vazoyu yanlışlıkla ben kırdım.Ceza almaktan korktuğum için yalan söyledim.Ama inan annecim bardağı ben kırmadım dedi.

Hanımiğnesi tontalağa sarılarak

-İnsanlar hata yapabilir oğlum önemli olan insanın yaptığı hatanın sorumluluğunu almasıdır.Hem bak gördün mü yalan söylediğinde ne oldu.Yalan söylediğinde insanların güvenini kaybedebilirsin.
-Söz veriyorum annecim bir daha asla yalan söylemeyeceğim ve tekrar güvenini kazanacağım
-Tamam tontalağım ikinci bir şansı herkes hakeder.Lütfen bu sefer şansını iyi kullan..Ha bu arada bir hafta süt dilimi yemek yasak
-Cezamı çekmeye razıyım annecim ve ikinci şansımı iyi kullanacağım

dedi. Anne-oğul sarıldı ve bir sorunun daha konuşarak üstesinden geldiler..

Not:Anne kişisi hikayede mesaj vermeden de duramaz.Bu arada bu tontalak serisi daha çok devam eder:) Hikaye de tontalak ismini kullandığımda Eray bey neden benim ismimi kullanıyorsun ki dedi:)Yani tontalağı o kadar benimsemiş.

Not2: Hikayeyi okuyan ablam telefonla arıyor..Kızım vazo kırıklarını saklamak için daha iyi bir yer bulamadınız mı? biz öyle mi saklardık:) Ne yapayım tontalak böyle istedi:) Ablacım küçük bir çocuğun hayal gücüne hele de bu konuda hiç müdahele edemem..



 



Kayıp Aranıyor

Teyzemiz soruyor; Eray sen neden bu kadar yaramazsın

Cevap tontalaktan anında geliyor

Düşüncelerim ve fikirlerim kaybolduğu için

Böyle bir cevap beklemeyen teyze yaşadığı şaşkınlığı üzerinden atarak tekrar soruyor..Peki düşüncelerini ve fikirlerini bulursan ne olacak

O zaman uslu bir çocuk olacağım

Demem o ki tontalağımın düşüncelerini ve fikirlerini gören olursa insaniyet namına haber versin zira bu aralar yangın var diye bağıracağım...

Halka

Dönem dönem takılıp kaldığım fotoğraflar vardır benim..Açtığım zaman bana dolu dolu nefes aldıran, geleceğe dair umutla bakmamı sağlayan...İşte bu aralar bu fotoğrafı açıp açıp bakıyorum.Her seferinde yüzümde bir tebessüm oluşuyor..Benim kara kuzum büyümüş de gösteri öncesinde arkadaşlarıyla poz veriyor..

Heyy delikanlılar şöyle geçin de fotoğrafınızı çekeyim dedim her biri bir zincirin halkası gibi girdiler birbirine.Güldüm. Hoşuma gitti.Mest oldum..

Gösteride kamera annemdeydi çekiyor zannediyorum ya cepten çekmedim bende..Eve geldik taktık televizyona seyredeceğiz şöyle çay eşliğinde..O da ne..Hiçbirşey yok.Meğersem annem hiçbir şey çekememiş.Sağlık olsun dedik bizde.Ama şunu söyleyeyim gösteriye 5 yaş damgasını vurdu.. Tontalağımın arkadaşının annesi ben çektim sana veririm dediği zamanda sorun çözüldü gitti.

Bu halka bir başlangıç..İnsan sosyal bir varlık ya..Bakalım tontalağımın hayatında daha ne halkalar olacak..

 

Gösteri tarihi -16 Nisan 2013

Yer:Okulun sinema salonu

Üstad ile röportaj

Efendim bu akşam bizim evde ne tesadüfdür ki(!) üstad ile karşılaştık.Kendisini daha yakından tanımak için röportaj teklif ettim saolsun kendisi beni kırmadı..Sorularıma içtenlikle ve şaşırtıcı bir biçimde sıkılmadan cevap verdi.Aldım elime kağıt kalemi aklıma gelen soruları hızlıca sordum.. Bakalım ne cevaplar vermiş..

Eray bey sizi sevenler belki merak ediyordur en çok hangi rengi seviyorsunuz?
Yeşil,kahverengi,kırmızı..Sakın black yazma.

En sevdiğiniz ders hangisi?
Drama

En çok hangi oyunu oymayı seversiniz?
Saklambaç ama kimse benimle saklambaç oynamıyor

Sizce bu dünyadaki en kötü şey nedir?
Seni döverim demek

Peki en güzel şey nedir?
Sana bir hediye aldım,sana bir kalp hazırladım demek

Sizi bu dünyada en çok mutlu eden şey ne?
Arkakaşlarımla oyun oynamak

Sizi evinde misafir etmeye can atanlar olabilir o yüzden soruyorum en sevdiğiniz yemek hangisi?
Köfte,pomames(patates),heyvesuyu

En sevdiğiniz erkek ismi nedir?
Eray

En sevdiğiniz kız ismi peki
Beyza

En sevdiğiniz güzel söz hangisi?
Seni çok seviyorum..Annecim seni çok seviyorum çok güzel bir söz di mi?

En çok neyi çizmeyi seversiniz?
Gezegen çizmeyi

Büyüyünce ne olmak istersiniz?
Polis

Polis mi? Peki neden?
Çünkü Calliou polis olmak istiyordu ama sakın annecim calliou polis olmak istiyordu dediğimi yazma(röportajın bazı bölümlerini saklamak bana doğru bir davranış gelmediği için olduğu gibi yazıyorum sonuçta tarafsız bir araştırmacıyım)

En çok hangi oyuncağınızı seversiniz?
Boboyu(uyku arkadaşı, ayısı)

Peki neden?
Çünkü çok şirin

Peki en sevdiğiniz hayvan?
Maymun sakın neden deme öyle işte (galiba neden diye fazla sordum üstadı kızdırdım)

Uğurlu sayınız nedir?
100.000

En çok hangi kıyafetinizi giymekten hoşlanırsınız?
Pantalon( hangisi diye sorduğumda mavi kot pantalon dedi)

En sevdiğin arkadaşınız kim?
Beyza

En sevdiğiniz öğretmenleriniz?
Canan öğretmenim, Duygu öğretmenim

En çok nereye gitmek isterdiniz?
Sirke gitmek isterdim

Peki en çok nereye gitmekten hoşlanırsınız?
Babamın işyerine

En sevdiğin film hangisi?
Vinidi pu (Winnie the Pooh)

Mesela bir rüya gördünüz nasıl bir rüya görmek sizi mutlu ederdi?
Kraliçeli rüya görmek yani Beyza kraliçe olsun beni de kral seçsinler( tüm yollar Beyza hanıma çıkıyor bu arada)

İyi bir insan olmak için ne yapmak gerekir?
Sabırlı olmak

Mutluluğun anahtarı sizce nedir?
Oyun oynamak

Peki insanlardaki mutsuzluğun kaynağı nedir?
Oyun oynamamak:)

En çok hangi mevsimi seviyorsunuz ve neden?
Kış çünkü çok eycenceli...Arkadaşlarımla karpotu oynamak çok eycenceli

En sevdiğiniz spor hangisi?
Futbol ama artık annecim yeter

Tamam tamam Eray bey lütfen son iki soru..Futbol demişken hangi takımı tutuyorsunuz?
Fınarbahçe

En çok hangi müzik aletini seviyorsunuz?
Piyano ve gitar

Son olarak bu röportajı okuyan kişilere ne demek isterdiniz?
Seni seviyorum

Ben bu röportajı yaparken o kadar eğlendim ve mutlu oldum ki kelimelerle anlatamam.Rüyalı soruyu sorduğumda aldığım cevap karşısında içimden alçak köfte demedim de değil hani.İnsan anneciğini görür di mi? Neyse bilmediğim şeyleri de öğrendim.Mesela uğurlu sayısının yüzbin olduğunu bilmiyordum.Bazen şaşırdım.En sevdiği hayvan inek idi ya Eray'ın çünkü ona süt getiriyordu bu sefer maymun dedi.Ya da polis olmak istemesi şaşırttı o hep başkakan olmak isterdi( başbakan) O yüzden mesela birkaç ayda bir bu soruları sormaya karar verdim..Bakalım birkaç ay sonra neler neler değişecek hayatında tontalağımın..

Fotoğraf Croodlar filmine gittiğimiz gün çekildi 14-04-2013