Salı, Ocak 03, 2012

10


Efendim sene 2000 üniversiteden mezun olmuşum güzel bir yerde bir iş var çağrılmışım, gitmedim.Offf anne bilmem kaç sene okudum azcık dinleneceğim dedim.Sonra 2000 kasım krizi patladı gitti, Allah için güzel dinlendim.İş yok ayrı işi olanlar işlerini kaybetti çevremde, bence kötü günlerdi.O aralar bende can sıkıntısından kurstan kursa attım kendimi.Sonra bir gün telefon geldi arayan babamdı bir iş varmış,otomotiv sektörüymüş, görüşmeye çağrıyorlarmış.Ben ıhh mıhh diye ağzımda geveliyorum lafı lakin parasızlığında gözü kör olsun.Artık ailemin değil kendi mangırlarımı harcamak istiyordum,gittim.Hayatta burada ben çalışmam dediğim yerde bu ay 10.senemi bitiriyorum:)

Arabalara ait hiç ama hiçbirşey bilmiyordum.Yok o kadar da değil yalan söylemeyeyim..Dört kapısı,dört lastiği,sağa-sola çevirmek için bir simidi,heee bir de yürümesi için motoru...Neyse efendim ilk işim topuklu ayakkabı ve kumaş pantolon almak oldu.Napcan hemşire düzen öyle.Anne ben yapamacağım, başaramayacağım dedim günlerce.Yalan yok annem hep arkamdaydı,sana güveniyorum dedi,destekledi hatta ders verdi.Evde ayakkabıyla gezdim bir süre,o zamanlar bence dünyanın en zor şeyi idi topuklu ayakkabı ile yürümek.Nasıl olmasın o zamana kadar giydiklerim sandalet,converse,dili hep dışarıda olan botlar....

İlk günümü hatırlıyorum şok üzerine şok yaşadığım gündü.İşe girdiğimde bir passat,polo,golf ve borayı bilirdim daha da başka bir şey bilmezdim.Bugün sen otur dediler bana,otur ve seyret.Müdürümle aynı odada çalışacaktım bu durumdan hiç hoşlanmadım.Bir usta geldi müdüre arabaya kedi girmiş dedi,ben ayyy zavallıcık dedim sonra seyrettim bana denildiği gibi.O usta 10 dakika sonra tekrar geldi tamam kediyi cihaza bağladık dedi gözlerim faltaşı gibi açıldı.Kanım dondu,Allahım ben nasıl bir yerde çalışıyorum heyyyy hayvan hakları koruyucuları, heyyyyy insanlık neredesin diye içten içe bağırıyorum.Kedinin suçu neydi, hem cihaza niye bağladılar.Ayyy kalbim sıkıştı.Herkes çıktı odadan bir kız kaldı onu sonradan çok sevdim Allahtan o vardı.Neden zavallı kediyi cihaza bağladılar ki dedim.Güldü yok canım gülmekten göbeği çatladı. Evet arabaya kedi girmiş ama cihaza bağlanan bizim CADDY imiş:)

Diyorum ya o gün garip bir gün diye.Herkes bir telaşlı Turan diye biri gelecek ha geldi ha gelmedi galiba acayip sorunlu biriymiş.Milletin gözü yollarda kaldı sonra bir ses tamam geldi Turan dediler.Şimdi ki gibi asma katta çalışmıyordum.Düşünün cam bir ofis ve kapısına kadar araba girebiliyor.Bir araba yanaştı içinden çıkan kişiyi de acayip merak ediyorum bana denildiği gibi pür dikkat seyrediyorum aaaa çıka çıka arabadan bizim Volkan usta çıkmaz mı? Meğersem Turan diye bahsedilen kişi değil, araba modeli olan TOURAN imiş:)

7-8 ay çalıştım raporlama bölümde derken sevdiğim arkadaş hastalandı beni çağırdılar sen geç yerine dediler de ben şaşkın.O iş uzmanlık ister.Aracın ıncık cıncık herşeyi bilmek ister, teknik ister,insan yönetmeyi bilmek ister.İtiraz bile edemedim attılar beni işi öğrenmem için sahaya.Önce topuklu ayakkabılar çıktı ayaktan,etek boyum uzadı, saçlarımı topladım,atölyede dolaşıyorum.Bir usta vardı Allah ondan razı olsun çok yardımcı oldu bana dedi ki Ayla hanım yedek parçadan davul muydu minare tozu muydu onu alın gelin.Aaaaa ne garip bir ismi var dedim.Öyle dedi,gittim yedek parçaya minare tozunu istedim herkes kahkaha attı meğersem ustaların çıraklara yaptığı bir şaka imiş:)Önceleri hoşlanmadılar bu durumdan bence çok haklıydılar.Sen git okulunu oku,eğitimini al sonra acemi biri gelsin hayır buna onay vermiyorum desin.Bir de ben 1-0 yenik başladım cinsiyetimden dolayı.Epey bir mücadele ettim akşam 22,00 lara kadar çalıştım,çok yoruldum galiba o işin hakkından da geldim.Hatta bir gün şirketin arabasındayken Erol’a bu aracın turbosu mu arızalı ıslık sesi çıkarıyor diyecek kadar:)Hamilelik dolayısıyla yapamayacağım bir işti,gerçekten çok tempolu,stresli.....Daha rahat bir yere aldılar beni  sonra öylede kaldı:)

Şu aralar çok sorguluyorum,düşünüyorum,kırgınım,gönül bağımı bir süre önce kestim.O yüzden bir 10 sene daha burada çalışmak istediğimden galiba emin değilim.Son paragrafı yazdığımı unutalım yaaaa nereden nereye diyelim:))

Görsel :Ahretliğim Yunkabu

22 yorum:

Bahar ve kızısı Yağmur dedi ki...

yılların da emeği var ama gönül bağı koptuysa eskisi gibi olmaz :(

bahriye-krm dedi ki...

tam da yazmak istediğimi bahar yazmış...bir tarafta tamıtamına 10 yıl,bir tarafta da kopan bağlar,kırgınlıklar...
zor :(

Nilhan - Küçük Mucizem dedi ki...

Aylam ne yaparlarsa yapsınlar artık o kırgınlıklar düzelmez. ama şunu düşün 10 yıllık(dile kolay) deneyim, referans, işe hakimiyet... Başka bir yerde yapabilir misin? Çalışmaya devam etmek istiyor musun?
Gelen gideni aratır mı? Off ben korkağım kabul ediyorum. Riski göze alamıyorum.
Ama şayet artık evimin kadını tontalağımın anası olmak istiyorum dersen, bir saniye bile düşünme derim.
Hakkında hayırlısı be Aylam. işin gırgırı bir tarafa zor karar.

Ayla dedi ki...

Bahar malesef öyle aslında ben bu yazıyı 10. yıl için yazdım neşeli başladım sonra öyle bitirdim.Aslında ben nereden nereye demek için yazmak istemiştim.Ne bilim öyle işte

Bahriye öyle kolay değil, ben bu işi kimselerden öğrenmedim hastalanan kişi gitti ben tek başıma kaldım öğreneceğim diye 22,00 kadar kaldım.Dediğim gibi sadece neşeli bir yazı yazmak istemiştim maksatım nereden nereye demek içindi...

Yok Nilhan çalışmaya ara vermek gibi bir düşüncem yok ben çalışmalıyım.Sadece bu aralar fazla sorguluyorum bazı şeyleri sindiremiyorum o kadar.Evet bir karar vereceğim sadece zamanını bekliyorum.Aslına sorarsan bende çok korkağımdır.Tek bir odada çalışıyorum,öteye git diyenim yok,iş sıkıntılı evet lakin 10 senelik olmamdan ötürü belli bir rahatım var ama herşey bunlar değil malesef. Son paragrafı unutun:))Ben nereden nereye demek için yazmak istemiştim yani:)))

İkiz Annesi dedi ki...

Canım uzun dönem çalıştığın bir yere kırgın olmak ne demektir iyi bilirim.Bir yanın oraya hiç gitmek bile istemez ama bir yanın da "Ne vefasızsın" der seni yer durur.Ama şu bir gerçek ki eskisi gibi olmuyor ne yazık ki:(
Umarım hakkında en hayırlı olan olur canım benim.
Sevgiler..

nil dedi ki...

Seninle gurur duyarak okudum,başarmışsın işte,anneler bilir...Gönül dediğin hassas, umarım barışırsınız eski dostla,hayırlısı neyse o olsun senin için. İyi ki yazmışsın,gülerek okudum.Caddy e kediye,topuklu aayakkabı olayına daha çok güldüm.

abide dedi ki...

10 yıl dile kolay insan bir müddet sonra iş yerine alışıyor ama kırgınlıklar olduğu zaman eskisi gibi istekli çalışılamıyor.Ayrıca bir iş yerinde bu kadar uzun süre çalışmakta büyük başarıdır.Hakkında hayırlısı olsun canım.

Tibetin annesi dedi ki...

aranızdaki ilişki bittiyse, ne yaparsan yap, eskisi gibi olmaz... hayırlısı olsun diyelim Aylacım...

otuzundansonra dedi ki...

Ayla'cım aynı firmada 20 yılın üstünde çalışıyorum,bu durumun artıları da eksileride var tabii.
farklı yerlerde çalışmanın kişiye farklı pencerelerden bakmayı öğrettiği kesin,aynı firmada körelmek diye birşeyde var tabii
eğer büyük beklentilerin ve hırsların yoksaa yola devam derim sana.
ama beklentiler ve hırslar varsa iş konusunda gelişmek için farklı yerlerde çalışmak gerekiyor,sevgiler

bu arada bende senin gibi diyorum bazen nerden nereyeeee

Ayla dedi ki...

Aylin teşekkür ederim.Bilmiyorum bazen düşünüyorum şartlar düzeltilebilirse galiba ben yenilenebilir ama yok eskisi gibi kalırsa yok ben nefes alamam burada bilirim...

Nil teşekkür ederim.Hala arkadaş toplantılarında fıkra niyetine anlatılır benim yaptıklarım hala Erol çok güler:))O günler çok güzeldi Nil gerçekten,bak yine tebessüm ettim:))Şartlar düzelebilirse kendimi tanıyorum kolay affederim...

Ayla dedi ki...

Abide teşekkür ederim evet bazen zamanın nasıl geçtiğine inanamıyorum hala topuklu ayakkabı ile yürümeye çalışan,kumaş olan herşeyden nefret edip söylene söylene gelen beni düşünüyorum.O günler başkaydı,inşallah hayırlısı olur ne diyelim

Sibelcim inşallah hayırlısı olur,ben şu an ki işten başka departmana alırlarsa hemen barışabilirim:))

Ayla dedi ki...

Otuzundan sonra kişilik olarak çok fazla hırsları olan biri değilimdir kariyer anlamında.Eğer öyle biri olsaydım zamanında birkaç öenmli fırsat çıktı önüme ama dediğim gibi çok fazla bu anlamda ideallerim yok.Bnim için öenmli olan huzurlu muyum,mutlu muyum(ruhen ve madden)ona baktım.Lakin artık beklentilerimi kesinlikle karşılamıyor burası her anlamda.Arpacık kumrusu gibi düşüünüyorum alıştığım bir düzenim var,öteye git diyenim yok ama işte bazı şeyler var ki işte onlarda anlatılamıyor haksızlık gibi

dilek dedi ki...

içinden gelmiyosa oraya gitmek orada çalışmak bırak gitsin bence. Şartlar ne elveriyo bilmiyorum ama insan istemediği yerde çalışamıyo:(

hypo dedi ki...

tebrik eder başarılarınızın devamını dilerim.

ASLI dedi ki...

Keyifle okudum Ayla...
calisma yeri önemli bir mekan.Kirgin isen zor olur senin icin...
Touran geliyor.Harika yaa :)

Filiz dedi ki...

10 yıl aynı yerde çalışmak bence bu çok büyük bir başarı ben son satırları okumadım diyelim bence geçici bir durum ve düzelecek bizde 15. yıl yazını okuyacağız inş :)

Emine dedi ki...

Ayla on yıl çok uzun bir süre..
alışkanlık yapabilir, sıkıcı olabilir..ama senin istikrarını ve başarını gösterir..gönlüne göre olsun dilerim bundan sonrası..

bu arada sakıncası yoksa vw hangi bayidesin? ben sıkça birine uğruyorum da :)

Ayla dedi ki...

Dilek henüz o aşamada değilim biliyorum bazı arkadaşlarımdan ayakları geri geri gidiyor resmen,işe gelmek işkence dediğim gibi henüz o aşamada değilim yine umutla gelebiliyorum işime,ama bu şartlarla olmaz onu da biliyorum,çok teşekkür ederim ayrıca

Cüneyt bu yazıdan başarılı olduğum anlamına çıkmaz ya neyse teşekkür ederim yinede

Ayla dedi ki...

Aslı beğenmene sevindim.İlk günler yaptıklarımı anlatsam varsa karizma yerlerde:)O yüzden bir iki şeyi anlattım.Sorma ama Turan diye okunuyor ya bende zannettim ki şirketin sevdiği(!) bir amca

Filiz inşallah bakalım kısmet alıştığım düzeni bozmak istemem ama işte.Burada şu gerçek ki rahatım...

Ayla dedi ki...

Emine ben tam bir başağım:)alışkanlıklar sıkmaz beni karakterimde biraz öyle.O yüzden zorlamam sadece alışkanlıklarımı bırakırken kötü olurum.Bakalım kısmet diyelim...

Didem Yazici dedi ki...

Aylacım, bende 14 senedir aynı yerde çalışıyorum. Çok kırdılar beni son zamanlarda. Tası tarağı toplayıp gitme vaktimin yaklaştığını hissediyorum...

Ayla dedi ki...

Didem aslında ben birkaç gün önce karar verdim konuştum eşimle-ailemle haziran sonunu beklemem lazım malesef:(yani bir 5 ay daha var.Senin içinde hayırlısı olur inşallah.Bazı şeyler bitince içinde,yüreğinde olmuyor.Hakkımızda hayırlısı