Çarşamba, Eylül 14, 2011

Ukde


Biliyor musun benim hiç oyun hamurum olmadı dedi.Parnak boyaları gördü, benim hiç parnak boyalarım da olmadı. Sonra devam etti en kısa zamanda kendime alacağım bunlardan bende oynayacağım.Gözlerim doldu ne yalan söyleyeyim hatta gözlerimden bir iki damla yaş geldi bile diyebilirim. İki elim dizde dövünüp ağıtlar yakacaktım da kahkaha atmaktan karnıma kramplar girdi.Bunu söyleyen yolun yarısına bir kaç ay kalmış ablam.Ana okulunda alınan malzemelere çocukların isimlerini tek tek etiketleyin denilince ablamla oturduk deliye pösteki saydırır gibi malzemeleri etiketledik. Deliye pösteki saydırır gibi dediğime bakmayın ben yaparken çok mutlu oldum,neler düşündüm bir bilseniz.Meğersem ablamın da o dakikalar oyun hamurunun olmaması içine işlermiş

Eh be ablam küçükken bize oyun hamuru mu lazımdı.Çamur yoğururduk aktivite niyetine.

Evet bizim hiç oyun hamurumuz olmadı da biz gerçekten çok şanslıydık çok.Bir düşün sadece nasıl büyüdüğümüzü.


Not: Dün akşam gittim oyun hamuru aldım kendisine,henüz haberi yok süpriz yapıp,birlikte oynacağım.Garibimin içinde ukte kalmasın:)))Erayla ilgili anlatılacak çok şey var çok.Ayrıntılar az sonra,masadaki işler çıldırmış önce onları sakinleştirmem lazım.

8 yorum:

Tibetin annesi dedi ki...

temiz iş çıkarmışsınız. ablan da çocuğu olunca oynar bol bol ;)

hypo dedi ki...

bunlar pahalı bir şeye benziyorlar?

Ayla dedi ki...

Sibel saolasın.Ablan pek çocuk doğurmayı düşünmüyor, o evlat edincekmiş düşüncesi değişmezse son durum bu.

Cüneyt sorma pazartesi saçtık geldik paraları sağa-sola birde istediğin markayı alamıyorsun onları belirlediği markayı alıyorsun.Kitap seti yuh dedirtti bana daha inglizce kitabını ve hikaye kitaplarını henüz almadık fiyatını bile duymak istemiyorum:))Ama saolsun ablam sponsor oldu bize.

abide dedi ki...

Ne güzel duruyorlar :) Ablan gibi çoçuk olup oyun hamurlarıyla oynamak, boyalarla resim yapmak geldi içimden :))

Ayla dedi ki...

Abide hepimizin içinde bir çocuk olduğu tezinden yola çıkıp düzenlemek lazım böyle ara sıra aktiviteler, ne eğlenceli olurdu.Ben artık Erayın sayesinden oynuyorum her akşam hoş Eray bana oynatmıyor elimden alıp mızıkçılık yapıyor ya neyse:)

Tibetin annesi dedi ki...

daha iyi ;) onunla oynar :)

Bahar ve kızısı Yağmur dedi ki...

biz küçükken sokakta kil vardı. ıslatır şekil verirdik, birde kırmızı tuğla'yı un gibi yapıp suyla karıştırır istediğimizi yapardık, daha ne olsun :)
şimdikiler renkli cezbetmiş ablanı :)
öperim ;)

Ayla dedi ki...

Sibel inşallah.Allah o günleride gösterir bize...

Bahar bencede renklerden:)) kırmızı tuğlanın tozu ile bizde oynardık, taş ile ezerdik de kili hatırlamıyorum bak.Sokak insanın yaratıcılığı geliştirdi yani o zamanlar..