HANIM İĞNESİ

Hazirana kadar hayalet olsam....

2012-02-03T15:56:00.006+02:00

Fikir aklıma düştüğünden beri sadece saatleri sayardım şimdi ise dakikaları.... Ve korkarım ki sıra saniyelere de gelecek

Oraya gitsem yani işgüzarların beni görmek istedikleri yere.Bir süreliğine nasılsa orada kendime bir yaşam kursam.Yemeğim bile odama gelse.Kimseye görünmesem hazirana kadar hayalet olsam....

Otobandan Kar Manzaraları

2012-02-01T17:49:00.008+02:00

Fotoğraf bu sabahtan arabanın içinden çektim.Saat 07,00.

Susuyorum

2012-02-01T11:18:00.011+02:00

Haftasonumuz full misafir ağırlamakla geçti.İyi ki de geldiler çünkü Eray bey kötü bir alışkanlığından kurtuldu.Hiç bu kadar kolay olacağını düşünmemiştim. Hoş ben neyi düşünürsem tersi çıkar ya neyse.Efendim nereden alıştı bilmem Eray bey küp şeker görünce yemek için çıldırıyordu.Hani öyle bir evdir ki bizim ev annesi yani bendeniz 15 yaşında bıraktım çay,kahve artık akla ne gelirse içeceklere şeker atmayı.(annem-babamda kullanmaz)Babası da pek kullanmaz.

Yani biz bizeyken şeker ortalıkta bile görünmez.Misafir gelmese bizim eve bilirim şeker de alınmaz.Sorun zaten biz bir yere gidersek ya da birileri bizim eve gelirse yaşanırdı,görmezse aklına bile gelmez.

Geçen gün annem dişini çektirdi.Comadin diye bir ilaç kullanır annem kanı sulandıran.Kalp ameliyatı olduğundan beri her gün o hapı içmek zorunda.Bir diş bile çektiremez kalp doktoruna gitmeden o hap kanı sulandırdığı için kanama durmaz.O yüzden ya ilacı keserler ya da bir iğne vurulur basit bir diş çekme eylemi ancak öyle gerçekleşir.Dişini hiç uyuşturmadan çekmişler çok kanamış.Erolla kendi aramızda konuşmuştuk dişini çektirdi diye ,çok kanamış Erol demiştim Eray duymuştu konu ile çok ilgilenmişti herzaman ki gibi.

-Annanecimin dişine ne olmuş annecim

-dişini çekmişler oğlum
-yeden annecim
-dişi çürümüş doktorda çekmiş dişini

demiştim.Konu kapandı.Erayla bu şeker yemekle ilgili ne konuşmalar yapıldı lakin adam herzaman ki gibi tınlamadı.Misafirlerimizle otururken bu konuda açıldı.Arkadaşımız dedi ki şeker yersen dişlerin çürür biliyor musun?Tabii bende hemen şimşekler çaktı.Bilmem kaç kere dişlerin çürür demiştim lakin durum farklıydı önünde bir örnek vardı.

-İlker biliyor musun geçen gün annemin dişini çektiler
-aaaa neden, ne olmuş(çaktı davayı tabii)
-annem galiba çok şeker yemiş İlker,dişi çürümüş,doktor da dişini çekmiş
-yapma ya şeker yenilince dişlerin çürümesi normal

Eray’ı bir görmeli, sofradan bir şeker almıştı elinde tuttu dakikalarca,çocuk ağzına atamıyor. Aslında onu öyle görünce içim cız etmedi de değil..Evdeki herkes Eray’ı seyrediyor o şekerle bir vedalaşması var.Bingo şekeri yemedi men yemeyecem dedi babasına verdi.Arkadaşlar gelirken yanların da çikolata da getirmişler Eray’a. Ben dedim ki çok çikolata yersen dişlerin çürürJbiraz ye olur mu?Bir kızdı Eray bana bu diş çürütmüyor şeker çürütüyor tamam mı dediJSonra silkelendim zaten şeker gerçeği çocuğuma çok ağır geldi artık çikolota olayı da başka bir oyuna ve susuyorum....

Çok bekledim bu blogu okuyan bilir gerçekten çok bekledim.Oğlumun seni seviyorum annecim demesini çok bekledim.Konuşmaya başladı evet sürekli sevdiğini söyledi lakin seni sevdim annecim şeklindeydi hep. Haftasonu gelen arkadaşının eşinin kucağından nerdeyse hiç inmedi.Kadını öptü,sarıldı,sorular sordu bir dakika rahat bırakmadı.Sonra birden seni seviyorum ablacım dedi.Ayaktaydım ve sırtım dönüktü yüzümü onlara döndüm ağzım tabii açık acaba doğru mu duydum diye sorguluyorum.Ve yine seni seviyorum ablacım dedi.Evet ya doğru duymuştum.Ama ya ben bu cümle yapısını ne çok beklemiştim. Oyyy adaletin bu mu dünya diyorum daha da bu konuyla ilgili başka bir şey demiyorum ve susuyorum.

(28/01/2012 tarihinde Eray ilk defa seni seviyorum dedi hem de annesi olmayan başka bir anneye.)

Televizyonla alakamız neredeyse hiç kalmadı ya haber izliyoruz çok az ya da bazı programlara bakıyoruz göz ucuyla.Bir programda adam mobilya işini anlatıyor ağaçları kesiyorlar onu gösteriyor sonra nasıl yapıldığını anlatacakken Eray birden

-annecim yeden annecim(çok telaşlı)
-ne neden Eraycım anlamadım
-yeden annecim yeden
-Eraycım ne sorduğunu anlamıyorum,önce bir sakinleş,gel kucağıma şimdi sor
-yeden annecim ağaçları kesiyorlar
-şimdi oğlum(saçmalamak için galiba zaman kazanıyorum)aslında ağaçlar kesilmez ama bu kesilen ağaçlar artık çokkkk yaşlı ağaçlar onlarla masa ,sandalye yapacaklar
-hayır annecim yapmasınlar,annecim ağaçları kesmesinler

Sözün bittiği yerde olduğum için susuyorum...

27/01/2012 tarihinde Eray bana sen çok kötü bir annesin dedi bir de bunu söylerken gözlerini kıstı.Bir an kalakaldım.Peki neden öyle dedi.Elindeki tahta kepçeyle televizyon ekranına vurmasına izin vermediğim için mi?.Televizyonu tamir ediyormuş tontalak bey.Televizyonumuz bozuk değil ki dedim.Ben ustayım dedi dam dam dam vurmaya devam etti.Tahta kepçeyi elinde çekip aldım televizyonu kıracaksın dediğimde sen kötü bir annesin dedi hem de gözlerini kısarak....

Şimdi ben tahta kepçeyi elinden aldım diye mi, yoksa hayal gücüm zayıf diye mi bu lafa maruz kaldım hiç anlamadım o yüzden yine susuyorum....

Neden annecim

2012-01-31T09:36:00.005+02:00

Her akşam eline bir masal kitabı alıp yanıma gelince itiraf ediyorum kaçacak delik bulmak istiyorum.Lakin tabiki kaçmıyorum.Keşke diyorum bazı çocuklar gibi okumamı istese.Çeşit çeşit kitaplar alsam,okusam hem de hiç bıkmadan usanmadan.Severim kitap okumayı,masalın içine girmeyi,karakterleri konuşturmayı..

Evet tontalak her akşam kitabını alıp geliyor yalnız masalı okutmuyor.O kitaba bağlı kalmamızı zinhar kabul etmiyor,eğer okuduğumuzu anlarsa evde kıyamet kopuyor.Kitaptan herhangi bir sayfa açıyor ve başlıyor.

-Annecim cocuk neden üzgün
-Çünkü babası kızmış Eraycım
-babası neden kızmış annecim
-Yemek saati olmuş ve çocuk oyuncaklarını toplamamış birde çok yaramazlık yapmış.
-Hayır annecim cocuk mamamaz (yaramaz)diyil tamam mı?(çocukların birliği)

Bir de her anlatana böyle müdahale edip yaratıcılığımı kısıtlıyor:)

-Sence neden üzgün çocuk Eray
-Immmm(işaret parmağını yanağına getirip düşünüyor) buldum annecim.Büyükanne(arkadaki muhafızı büyükanne dedi saçındakinden ve göbeğinden ötürü) sopa ile dövmüş çocuk üzülmüş
-Peki babası neden çocuğa kızgın bakıyor
-papaktaki(tabak)yemekler yere düşmüş,yerden almış
-Aaaaa babası yerden yemekleri aldığı için mi kızmış
-Yemekler pis olmuş annecim
-Hıııı

Bununla kalsa iyi o sayfadaki resmin herşeyini sorar.Mesela babası penpe(pembe) koltuğa neden oturmuyor, neden ayakta annecimmmm. Ya da

-Bu ne annecim(sehpadakini gösteriyor)

-(Harbiden ya bu ne)süs oğlum,sehpayı süslemek için koymuşlar

-Yerden geldi
-Marketten almışlar
-Hangi marketten almışlar
-Çamlık Marketten almışlar
-Yeden annecim çamlık
-çünkü evlerine en yakın market oymuş da ondan
-hayır annecim çamlık diyil(kendisi Migrosu severde)tamam mı?

Sorar sorar sorar sonra resmin ıcığını cıcığını çıkardıktan sonra başka sayfaya geçer.

-Annecim bu pöpek yeden kızgın

-Eraycım ocakta yemeğimiz var oğlum bakmazsam yanar sen babana sor bir bakalım ya da dur ben sorayım

-babası bu köpek neden kızgın lütfen çocuğa travma yaşatmadan anlat....

Not:Bazen sadece benim tepkimi ölçmek için yapar saf ben sonradan anlar.

-Annecim yapıyorsun
-Bulaşıkları makineye diziyorum Eracım
-Yeden annecim
-Tabaklar kirli oğlum
-Yeden kirlendi annecim
-Yemek yedik,kirlendi
-Yeden yemek yedik annecim
-Çünkü karnımız açıktı oğlum
-annecim karnımız yeden acıktı

Çünkü diye anlatmaya başlamışken babaannesine baktı kikirdedi sonra birlikte kahkaha attılar elele tutuşup salona giderken 3,5 yaşındaki veledin benimle maytap geçtiğini anca anladım arkasından bağırdım

-Bacaksız benimle dalga mı geçiyorsun sen
-Ama bak annecim benim bacağım var

İşte....

2012-01-27T14:54:00.004+02:00

Annemin bir elinde kabak dolu bir tepsi ,diğer elinde oyacak içeri girdi.(yazarken oyacak mı dedim ama öyle bunun adı oyacak var mı başka ismi bilmiyorum)Kuruldu masaya,Eray da hemen oturdu yanına. Biliyorum ya iş yaptırmaz kadına.Yooo gayet sakin bir şekilde annanesini izliyor tabii bende Eray’ı.Niye bu kadar sakin,niye arıza çıkarmadı,neden hala anneme karışmadı diye içten içe sorular soruyorum.Annem iki kabak oydu sonra diğerine geçecekken Eray

-Tamam annaneciğim şimdi sıra mendeee

Güldük.Biraz o oymaya çalıştı(tabii yapamadı)sonra annane eline aldı tamam Eraycım sıran geçti şimdi sıra bende.Sonra Eray’ın öğretmeninin dediğini hatırladım.Eray sırasını beklemeyi bilmiyor dediydi ya gel de inan şimdi,bal gibi sırasını beklemeyi biliyor işteJ

Pilotluk hala istediği meslek olmasına rağmen birkaç gündür başka bir şeye taktı.

-Annecim bakkk men bazazen oldum.Sen de bazazen ol diye beni yanına çağırdı.Semazen olmak kim ben kim diye içten içe söylensem de oğlumun davetini kırmadım gittim birlikte semazen olduk.Valla çok dönemedim attım hemen kendimi koltuğa.Eray epey döndü şaşırdım sonra durdu kollarını iki yana açtı ve dedi ki

Annecim ev uçuyorrrrrr:)

Sonra anladım neden birkaç gündür semazen olmaya taktığını ha pilot ha semazen ikisi de uçuyor işte....

Bu aralar o kadar soru soruyor ki Eray.Bazen derin bir nefes alsam da elimden geldiğince cevaplamaya çalışıyorum.Haberlerde kaza yapan arabayı gören küçük bey sorar

-Annecim ababaya ne olmuş?

-kaza yapmış Eraycım
-yeden(neden) annecim
-çünkü kırmızı ışıkta geçmiş, bir de arabayı çok hızlı kullanıyormuş
-annecim neden cibbide(kırmızıya tontalakca da cibbi derdi hala kırmızı demiyor) geçmiş
-çünkü acelesi varmış
-annecim yeden acelesi varmış
-eraycım yatması gereken saatte yatmamış,sabah uyumuş kalkamamış
-annecim yeden yatmamış
Bu dialog böyle uzar gider.Neden yatmamış oğlum bilmiyorum bu konuda uzman olan sensin sana sormalı demeliydim de demedim anne yüreği sormuyor işte....

Babaannesi bu yazıyı yazarken biraz önce telefon açtı gülüyordu.Sabahtan beri Eray 'bu ev bugün neden ısınmadı' diye söylenip duruyor senden mi duydu bu lafı dedi.Ne diyeyim ben şimdi taklitçi böcek işte.....

Okul Öncesi Eğitim Gelişim Raporu

2012-01-26T09:31:00.003+02:00

1-Psikomotor Gelişimi
Bedensel koordinasyon gerektiren hareketleri(yürüme,koşma,tırmanma,sürünme vb) yapabiliyor.El ve göz koordinasyonu gerektiren hareketleri(kesme,yapıştırma,katlama,resim yapma,boyama,çizgi çizme vb)yapabiliyor.Küçük kasları kullanarak belli hareketleri (koparma,şekil verme,sıkma,yırtma vb)yapabiliyor

2-Sosyal-Duygusal Gelişimi
Etkinliklere kendi isteği ile katılıyor zaman zaman yetişkin desteğine¹ ihtiyaç duyuyor.Grup içerinde iletişim kendiliğinden başlatabiliyor ve olumsuz duygu ve düşüncelerini rahat bir şekilde ifade edebiliyor.Bazen lideri izliyor ve paylaşımcı davranıyor.Sınıf içerindeki araç-gereçleri zaman zaman² istekli topluyor ve düzenleyebiliyor.

3-Dil Gelişimi
Hikaye anlatabiliyor,yarım bırakılan hikayeyi tamamlayabiliyor.Öğretilen şiir, tekerleme, bilmece,parmak oyunu ve şarkıları söyleyebiliyor.Günlük deneyimlerini anlatıyor.Zıt anlamlı sözcüklerin birkaçını³ söyleyebiliyor.Yaşadığı bir problemi ifade edebiliyor.Cümle kurabiliyor.

4-Bilişsel Gelişimi
Yardım edildiği sürece eşleştirme ve gruplama çalışmaları yapabiliyor.Algılaması iyi düzeyde.Ancak zaman zaman birden fazla olan yönergeleri anlamakta zorlanabiliyor.Öğretilen sayıları, renkleri ve birçok kavramı tanıyor.Kendisi ve ailesi ile ilgili bilgileri açıklayabiliyor.*İnsan resmini belirli şematik şekilde çizebiliyor. Az parçalı yaz-bozu tamamlayabiliyor. Nesnelerin ne amaçla kullanılacağını biliyor.

5-Öz Bakım Becerileri
Yemek yeme kurallarına uyuyor.Yardımsız yemek yiyebiliyor fakat zaman zaman yedirilmeyi bekliyor** Yetişkin yardımına ihtiyaç duyarak giyinebiliyor.Küçük tuvaletini yardımsız yapabiliyor fakat temizlik konusunda yetişkin yardımına ihtiyaç duyuyor.Ellerini yüzünü yıkayabiliyor.

6-İlgi Alanları
Duygularını vücut dili*** ile anlatabilmekte,hamurla oynamayı sevmektedir.Arkadaşlarına oranla daha fazla hayal kurmaktadır.Sosyal ilişki kurmaktan hoşlanır.

1 Beğenmediği bir faaliyet olduğu zaman men biyenmedim hıhhhh diyerek faaliyetlere katılmıyormuş. Öğretmeni ikna etmek için uğraşsa da keçi soyundan geldiği için bazen faaliyetlere katılmıyor.Bir kere hayır dediyse zinhar o evet olamıyor.

2Öğretmeni hadi Eraycım şimdi oyuncakları topluyoruz dediği zaman eğer bir şeye kızdıysa manane ten topla men toplamayacağım diyerek tepki veriyormuş..Oyyyy bizim zamanımızda öğretmenin lafı üzerine laf söylenmezdi ya neyse

3Büyük-küçük,aşağıda-yukarıda,soğuk-sıcak,uzak-yakın bunlardan bazıları.Birkaç tane daha var ama yazmak istediği zaman insanın aklına gelmiyor işte:)

*Kol kırılır yen içinde kalır ya da evde olan evde kalır lafını bir ara tontalağa öğretmek lazım:)

**Bazen aşırı tembelliği tutar.Ya da şöyle diyeyim biraz da alıştırmaya bağlı.Annane-babaanne al paşam ,al şehzadem diye diye ağzına lokmaları koydukları için galiba okulda da bu ilgiyi bekliyor

***Arkadaşı ağladığı zaman çok üzülürmüş,o yüzden hiçbirşey söylemeden gider arkadaşına sarılırmış.

Karne olayı bu yaşta (3 yaş 5 aylık)hikaye.Önemli olan gelişim raporu.Bakalım ikinci dönem ne gibi değişikler olacak gelişiminde:)

Not:)Erol babaanneden ricacı oldu on gün bize gelecek babaanne yani Eray 06,30 da kalkmak zorunda kalmayacak.Sabah çok güzel uyuyordu,evde ağlama,mızmızlanma sesi yoktu.Bugün mutluluk benim için çocuğumun sıcacık yatağında yatmasında,annesinin sabah onu öyle izlemesinde...Gün güzel başladı

Şems! Unutma!

2012-01-24T09:26:00.010+02:00

Gün gelir, sen olurum, ben olurum, biz olurum.

Yabancı olurum, âşık olurum, mâşuk olurum.

Gün gelir, karanlığa ağıp ışık olurum.

Kerrâ Hatun olurum, sonra Alaâddin ile Veled,

Bir garip yabancı sonra,

Kimyâ’nın acılı ruhu olurum.

Parçalara ayrılıp bütün olurum.

Size bir masal bırakırım,

Şu zalim dünyaya bir mesel.

Adını “Şeeeems!.. Unutma!..” korum.

Gün gelir, ben de kendi hikâyemde yok olurum

Unutma diye,sırf unutturma diye

Şems! Unutma! Mevlana ve ruh ikizi Şems’in hikayesi .Mevlana’nın evine bir akşam bir hikayeci gelir işte bu hikayecinin gelmesiyle başlar oyun.Hikayecinin gelmesiyle evdeki düzeninin nasıl bozulduğunu ve Şems’in kaybolmasının ardından evdeki 6 kişinin birbiriyle olan hesaplaşmalarını konu alır.Şems ve Mevlana oyunda sadece süliet olarak var.Arka fondaki canlı ebru performansı insana huzur veriyor.Dansçılar,perküsyon yapanlar da ağır giden oyuna biraz renk katıyor.Oyun müziklerini yapan Jehan Barbur hem sesi hem oyunu hem de yaptığı müziklerle büyüleyici.

1,5 saat tek perdelik lirik bir metinle seyirciyi oyunda tutmak zordur.Ben oyunu o kadar çok sevdim ki galiba ben oyundan çıkmayayım diye kayboldum

Yazan - Yöneten : Özen Yula

Koreografi : Cihan Yöntem
Işık : Yakup Çartık
Dekor ve Kostüm : Başak Özdoğan, Fatoş Öztürk
Müzik : Jehan Barbur, Cenk Erdoğan
Canlı Perküsyon : Mert Önal
Ebru Sanatçıları : Bora Özpeker, Nur Gökalp Özpeker
Oynayanlar : Yetkin Dikiciler(Hikayeci), Teoman Kumbaracıbaşı(Veled), Sinan Tuzcu(Alaeddin), Sema Keçik(Kerra hatun), Beste Bereket(Kimya Hatun), Jehan Barbur(Tavus Hatun)
Dansçılar : Utku Demirkaya, Orçun Okurgan, Melis Baykal, Ece Gözmen

Kenter Tiyatrosu-23/01/2012 20,00

Not:Cuma günü ablamın doğum günüydü.Bu oyun Erol'la benim ablama doğum günü hediyem.Tekrar doğum günün kutlu olsun özgür ruhum.

Assistant Manager

2012-01-23T09:46:00.003+02:00

Son zamanda kendimi Eray’ın annesi gibi değil de asistanı gibi hissediyorum.Tüm programını düzenliyorum hatta bazen hangi gün nerede ne vardı diye hatırlamaya çalışıyorum.Evet o kadar yoğun tontalak bey bu aralar.Biz onun yanında bu kadar sosyal değiliz düşündükçe gülüyorum.

Malum Cuma günü karneler alındı,kırık bir kalbi yok oğlumun.Hoş bence karne kısmı formalite önemli olan gelişim raporu.Gelişim raporunu bir ara bloguma yazacağım kayıtlarda bulunsun diye.Bu haftasonu Eray’ın resmen peşinde koşturdum.Cumartesi sabah kalktık okula bıraktım okulda programları vardı 15,30 kadar.O okuldayken ben asistanım ya arkadaşına hediye seçmek için alışveriş merkezindeydim.Eray beyler okuldan alındı daha önceden almış olduğum ve kırık yılın çarşambası bir araya gelmeliydi dediğim Hansel ve Gretel’e biletimiz vardı.Tiyatro Cevahirdeydi,biz oraya gittiğimiz zaman fellik fellik eğlence merkezinden kaçar, önünden bile geçmeyiz.Erol’a inşallah tiyatro eğlence merkezinden uzaktadır da Eray görmez dedim ya tiyatro tam olarak eğlence merkezinin göbeğinde çıkmaz mı?.Eray orayı görünce sevinçten çıldırdı bende iki elim başımda eyvahh dedim.Düşünün şimdi 3,5 yaşındaki bir çocuğu eğlenceye mi akar yoksa durun ben bir Hansel ve Gretel’i seyretmeye mi gideyim der.Cevabı artık size bırakıyorum.Hoş ben o yaşlarda eminim tiyatroyu seçerdim.

Allahtan önce gitmiştik de biraz oyun oynama fırsatı buldu sonra 17,00 de tiyatroya geçtik ama geçene kadar biz neler çektik.Adam oyuncaklara gideceğim diye tutturdu neyse ki oyun başlayınca unuttu.Çok güldü o kadar çok güldü ki oyuna ben şaşırdım.(ben oyunu pek beğenmedim)Evet seyrediyor yalnız birkaç sorun var ayakta seyrediyor, bazen başkalarına laf atıyor.Mesela o gün öndeki kadının saçını çekip 'ne yapıyon abla' dedi:)Ya da oyunculara laf atıyor ‘karga karga yerdeydin (neredeydin) sen’ gibi....Sonuçta çok eğlendi hatta çıkışta bir kadın bana aferin valla ne çok eğlendi,ne çok güldü diye tebrik etti:)Asistanız ya tebrikleri aldığım kadar Eray namına da özür de diledim.Saçını çektiği kadından verdiğimiz rahatsızlıktan dolayı af diledik.Eve koşturup hazırlandık.Eray bey’in arkadaşının doğum günü partisi vardı oraya gittik.Gün bittiğinde akşam nereye yatacağımı bilemedim.

Üç gün daha okula gidecek Eray çünkü gezileri var.Efendim pazar Akvaryum gezisi, salı Tim Maslak Center de Neşeli Ayaklar adlı film gibi.Diyorum ya çok yoğun bu aralar.Eray’ın servisi üç gün daha çalışacak lakin üç gün için ekstra ücret istedi Gezi ücretleri ayrı sadece annaneye bırakıp alması için istediği para çok abuk.Sinirlendim zaten aylık veriyoruz servis ücretini 15 gün gitmeyecek olsa da parayı alıyor lakin üç gün gidecek diye ekstra ücret. Erol mecburuz ne yapacağız dedi.Valla hiç mecbur değiliz parayı ağaçtan toplamıyoruz dedim.Annem becerikli kadındır teyzesini ayarlamış ayarlamasına da izin almasına gönlüm razı olmadı.Sonra başka çözüm yolu buldu annemin bir ahretliği var tam 35 yıllık.Onun eşi emekli evde oturuyor.Ben bırakır alırım Eray’ı elime mi yapışacak demiş.Ohh dedim bundan iyisi şam da kayısı.O servisçiye taktım ya bu çözüme çok sevindim.

İlk Karne:20/01/2012
İkinci Tiyatro:Hansel ve Gretel Cevahir- 21/01/2012 17,00

İn-Out

2012-01-20T15:51:00.004+02:00

Bir akşam annanede kaldı Eray.Yatakları hazırlarken annanesinin yanına gitmiş

Annanecim men uyumaya hazır değilim

demiş.Peki sen ne dedin diye sordum anneme ne diyeyim kızım öylece kaldım bir şey diyemedim hazır değilmiş dedi.Güldüm.Heyyyy gidi Züleyha sultan sen böyle olacak kadın mıydın dedim:) Bizim zamanımızda böyle miydi annem söze ne hacet tek kaşını kaldırması yeterdi bize hoopp doğruca yatağa.Ne diyoruz efendim o zaman tek kaş havada OUT, hazır olmak ya da olmamak işte bütün mesele bu İN

Malum olaylı bir avm gezimiz oldu bizim ailecek.Teyzesi tövbe etti bir daha tontalak ile dışarıya çıkmamaya.İyice gerilmiş sinirler.Dede herzaman ki gibi Eray’ın yanında babasına bir bir bir anlatıyoruz yaptıklarını babam kızıyor tabii bize orada olan orada kalır tamam konuyu kapatın diyerek tontalak ile güçlerini birleştiriyor.Eray dedesin yanında kabardıkça kabarıyor elinde su var gaza gelip suyu halıya kasıtlı olarak döküyor.Sinirler yay gibi gergin.Benim sesim pek yüksek perdeden çıkmaz lakin çıktığı zamanda oyyyy oyy oktav konusunda İboya ders veririm.

-Erayy neden suyu yere döküyorsun diye bir bağırdım.

-bağırma bana dedi.
-Eraycım ben neden suyu yere döktüğünü anlamıyorum
-anne senden bıktım(bu arada yakasını tutmuş silkeliyor) Hadi evine git men annanemde kalacağım
-Pardonn ama burası benim babamın evi
-hayır annanemin evi,hadi evine git evine

Ne diyoruz efendim anne evi OUT, annane evi İN

Pazartesi tontalak şirkette rüzgar gibi geçti. Odama girer girmez masaya kuruldu post-it aldı birşeyler karaladı sonra bilgisayarın tam orta yerine yapıştırdı.Burada kalsın diye de talimatını verdi. Atmadım.Sadece bilgisayarımın kenarına aldım çalışmamı engellemesin diye.Bu not iyi hissettiyor kendimi.Karalama gibi gözükse de tabi ki bu bir not.Ne yazabilir acaba dedim.Sonra düşündüm bir çocuk en çok ne isteyebilir.Bence bu notta şöyle yazıyor;Aydede yerine kurulmadan önce eve gitmeyi unutma.Maalesef ilk günden yapamadım.Malum kar 18,10 da çıktığımız şirketten 21,10 da girdik eve. Pepee gibi hıhhh yapıp kapıyı yüzüme kapıyı çarpmasından korktum ama korkulan olmadı.Sadece neredeydin sen dedi:).Gün boyunca bu notu okuyarak akşamı ediyorum,yüreğim hafifliyor

Ne diyoruz o zaman bir evladın anneye yazdığı not hep İN

151

2012-01-19T16:43:00.000+02:00

Gün yaşanılanlara yakışır biçimde bitmeliydi.Bitti de.Gün içinde kendimle karşılaşmak istemediğimden bakmadım aynaya.Hani öyle yaparlar ya kadın az biraz tırlatmıştır doktor demiştir ki azcık açık havaya çıkarttın Leyla’yı.... Hahhh işte akşam bizimkiler de öyle yaptı.Bahane tabii Akmerkezim geldi dedi ablam. Yemekte de durmadı gözyaşlarım..Hem yedim hem ağladım .Annenin yaptığı yemeğinin tadını hiçbir tat da bulamazsınız ya dün akşam annemin yaptığı yemeğin tadı bile farklıydı.Tüm duygularım karman çormandı ya hani demek damak tadıma da bu karmaşıklık sirayet etmişti.Aslında beş duyu organım aynı haldeydi.Sesler birbirine karışmıştı, iç ses ile dış sesi ayırt edemiyordum,sevgiyle dokunan eli hissetmiyordum,yemeğin tadını alamıyordum, benim için endişenler yürekleri göremiyordum......

Öyle dedi bana bugün ahretliğim yani senin dayanıklılığına şaşırıyorum.Herşey bir insanın başına aynı gün gelebilir mi?Gelebilirmiş.Önce sıkı bir sol kroşe aldım,nefesim kesildi,tamam dedim bu sol kroşe uzun süre ayağa kaldırmaz beni.Öyle olmadı kalktım,sağdan soldan almaya hatta devam ettim her biri diğeri aratmayan... Ahretliğim artık bu kadar da olmaz ,herşey üst üste geldi dedi günün sonunda.Oldu ama

Arabada devam ettim artık hangi birine ağladığımı unuttum,aklıma o an hangisi gelirse. Anneme vardığımız da atkım ıslanmıştı.Gitmeyelim dedim.Israr ettiler.Biliyorum babası yoksa yanımızda tontalağı zapetmek çok zordur.Bir çocuğu annesinden başka en iyi kim tanıyabilir.Abartma dedi ablam,peki dedi sustum.Tesadüf bu ya Eray’ın bir üst yaş yani 5 yaş sınıfından bir çocuğun annesi ile karşılaştık.İlk gördüğümde kanım ısınmıştı kadına.Hiç tanımam aslında ne bilim sevdim işte.Beni gördüğünde çok şaşırdı önce kekeledi.Zaten Türkçeyi az bilir kendisi yabancı uyruklu.

Önce çok güzel oynadı Eray sonra arızaya bağladı neler yaptı bir bilseniz.Çıkartmadık bir çocuğu üç kişi AVM den.Gitmem dedi artık AVM kapanacak yerlere atıyor tontalak.Üç kişi bir çocuğu tutamadık hayret verici.Herşeyi unuttum yerden çocuğu kaldırmaya çalışıyorum hayır ben gitmem diye bağırıyor.Üç saat daha kalsak biliyorum yine doymayacak.Alışveriş merkezlerinden nefret eden kadının böyle AVM delisi bir oğlu olsun.Erolu beklemedik atladık taksiye lakin o taksiye bindirene kadar neler yaşadık.Sonra taksi yokuşta kaldı ne ileri gidebiliyor ne geri.Hala lastik kokusu burnumda.İşte o an ağlamayı kesti tontalak action ona iyi geldi.Araç kaydı ileri gidemiyor ,dik yokuş geri geri çıkamıyor.Ayy ne dakikalardı en çok eğlenen bizim tontalaktı.Haa bir de ben şu yaşıma geldim daha o kadar renkli bir taksici tanımadım.

Vardık evimize öylece bırakmıştık sofrayı.Babam bulaşıkları yıkamış makineye bile atmamış,evin kırıntılarını süpürmüş, eve çeki düzen vermiş.Eskidenmiş azizim koca önde karısı üç adım geride... Haa insanlar yan yana yaraşır birde.Erol gelince bir bir anlattık yaptıklarını ve bir daha Erolsuz Eray’la adım atmamaya karar verdik.Hatta 18 yaşına kadar...

Annemlerde yattık.Neden o kadın beni görünce şaşırdı ki dedim yatmadan önce aynaya baktım.Gözlerim göz kapaklarımın ağırlığını taşıyamaz olmuş ne kötü dedim. Çok rahat olmasa da uyudum biraz ,yastığımı gece ne çok aradım.

Neden şu gün değil bilmiyorum, Şubat 1’i sabırsızlıkla bekliyorum.Sadece üzerine 151 gün sayacağım.O gün vakitlice olmadı belki lakin bir sofradan kalkacağım.Yaa işte böyle be blog ben derim ki hayatta ne üzüntüler yaşanırsa yaşansın iyi ki umut denilen birşey var.

Kabuk

2012-01-18T16:15:00.003+02:00

Hani Oğuz Atay demiş ya ‘Cam kırıkları gibidir bazen kelimeler, ağzına dolar insanın... Sussan acıtır,konuşsan kanatır’

Öyle de böyle de içte kaldıkca ağız dolusu kelimeler acıtıyor zaten diye kayışları sıyırsam bir gün mesela

O gün tek kişilik bir oyun oynasam sahnede sadece benim repliklerim olsa...Seyirciler üçü-beşi geçmese,zaten o oyuna sadece canımı yakanların bileti olsa.Oyun başlamadan teksti yırtsam hatta yaksam.Bana sürekli sufle vermeye çalışanları bu oyun benim bu sefer doğaçlama olacak diyip tatile yollasam.Ve oyun başlasa... Hiç susmadan konuşsam.Ağız dolusu kelimeler ağzımdan saçıldıkça etrafa her yer kan revan içinde kalsa.Çok kanasa....

Rahatlasam,hafiflik gelse yüreğime.Yaralarımın gün be gün kabuk bağlamasını izlesem.

Sonra sessizce o kabuğun düşmesini beklesem...

Deneme Testi

2012-01-17T16:26:00.002+02:00

Tarih:16/01/2012
Saat :07.45-09,00 arası
Yer:Tontalağın annesinin dolayısıyla babasının işyeri
Kontrolör:Hanımiğnesi
Denek:Tontalak
Deneğin trafiğe çıkış tarihi:29/08/2008
Deneğin kişisel özellikleri:Sevgi böceği,stil sahibi,hazırcevap,özgür ruh,kural tanımaz,laf dinlemez söz söylenmez kişilik
Deneme testinin amacı:Tontalağın annanesinin şubat ortasında iki hafta şehir dışında olacak olması sebebiyle 16,30 dan sonra işyerinde zapt edilebilir mi?zapt edilemez mi? test etmek

Sonuç:Annesinin gösterdiği sandalyeye değil,annesinin çalışma masasında ki sandalyeye oturması, annesine bilgisayarı hiç kullandırtmaması, mesai saatinde caliliou aç diye çıldırması, çalan telefonlara annesinin açmasına izin vermemesi,arayan kişilerle senli-benli konuşması, konuşmayı uzun tutanlara hadi bye bye diyip telefonları yüzlerine kapaması,canı sıkıldığında annesinin odasının kapısını çarpıp işyerini tavaf etmesi ve insanları meşgul etmesi,müşteri bekleme salonunda avazı çıktığı kadar bağırması,işyeri hayatının daha renkli olduğuna karar verip ben okula gitmem,çalışacağım demesi ve bunu müşterilerinin önünde yapması nedeniyle ilk deneme testi başarısızlıkla sonuçlandı

İkinci deneme tarihi:Kırmızı kar yağdığı zaman

İmdatttt:Tontalağın servis güzargahında olmak koşuluyla gönüllü, saat 16,30-19,00 arası 15 gün bakacak bir baba yiğit arıyoruz.Valla ben bu yakışıklı delikanlıya bakarım diyenlerin hanımiğnesine başvurmaları gerekmektedir.

Yok canım ne başvurcam diyenlere bir not:Valla bilmem bugün bana yarın sana....

Masal

2012-01-14T11:39:00.003+02:00

Bir varmış bir yokmuş evvel zaman içinde kalbur zaman içinde pireler berber develer tellal iken ben anamın beşiğini tıngır mıngır sallar iken güzel bir ülkede mutlu mu mutlu küçük bir prens yaşarmış.Herşey yolunda giderken küçük prensin yaşadığı ülke de çok büyük bir salgın baş göstermiş.Bu salgın daha çok küçük çocukları etkilemiş çocuklar yataklara düşmüş. Çocukların günlerce düşmeyen ateşleri karşısında analar sabahlara kadar başuçlarında perişan olmuş.

Küçük prens de bu hastalıktan nasibini almış.Büyük kral küçük prensin hiçbirşey yememesinden ötürü çok üzgünmüş.Küçük prensin annesi kocamın babası büyük kral nasılsa demeden ekmek davası peşinde koştuğu için gündüzleri işteymiş.Büyük kraliçe elinden geleni yapmış yani sarayımda oncaaaa aşçı var demeden küçük prensin en sevdiği yemekleri kendi eliyle pişirmiş.Lakin yediğini sürekli çıkaran küçük prens tek lokma bile yiyemez olmuş.Büyük kraliçe son koz olan makarnayı da kullanmış ama küçük prens tadına bile bakmamış. Büyük kral bu durum karşısında çok üzülmüş ve küçük prensin yanına gelerek

-Prensim söyle sana ne alayım,sen söyle ben alayım,ülkeye ferman salayım.Muz, armut, elma,süt dilimi, muzlu süt,döner ,karpuz(gaza gelmiş yanlışlıkla söylemiş büyük kral) söyle ne alayım
-Men tarpuz(karpuz) istiyorum
-Karpuzun şimdi mevsimi değil prensim,başka bir şey iste
-Men tarpuz istiyorum kralcimmm(alt dudak üst dudaktan açık ara önde,bakışlar ise dönemin ünlü şarkısı olan küçük Emrahtan daha acınaklı bir biçimde )

Tüm saray 'küçük prensim başka bir şey iste'diye ikna etmeye çalışmış fakat ikna edememiş.Tarpuz da tarpuz diye diretmiş,ateşi varken tarpuz diye sayıklamış.Büyük kral ülkeye ferman salmış ve karpuz bulunarak küçük prense sunulmuş.Karpuzu görünce küçük prensin gözlerinde ki mutluluk tüm saray halkını çok mutlu etmiş ve büyük bir iştahla karpuzu mideye indirmiş.

Herkes ermiş muradına bir çıkalım kerevetine demeden önce küçük prens karpuzunu yedikten sonra hani benim motorum demiş(bisikletine motor demeye bayılırmış)Motoruna binmeden önce tüm önlemlerini almış ve çokkkk uzak diyarlara doğru(sarayın diğer odasına )yol almış.....

Gökten üç elma düşmüş.Biri bu masalı yazana,diğeri bu masalı yazmaya sebep olana ,biri deeeeee bu masalı okuyan tüm canlara...

Çekirdekten Yetişme

2012-01-13T14:37:00.012+02:00

Öğreniyorum!

Baba evde olmadığı için Eray’ın çişe gitmesi için ben yardım ettim.İşi bitti elimdeki peçeteyi klozete atmak üzereyken Eray tuttu bileğimden annecimmm peçepeyi oraya diğilll çüpe at çüpe dedi.Ne anlatmak istediğini anlamadım ya attım gitti.İşaret parmağını sallaya sallaya

-Annecim ötetmen tana çok kızacak

dedi.Öğretmen bana neden kızsın ki dedim,cevap vermedi.Öğretmene sordum meğersem okulda tuvaletler tıkanmasın diye peçetelerin klozete atılması yasakmış.Bende oğlumdan birşeyler öğreniyorum o günden sonra peçeteler artık çöpe.Hiç deeee bir kerem öğretmenden korkmadım ben.Maksat okulda uygulanan kuralları evde desteklemek

Stil!

Hava durumuna bakmak mı ne kadar banel bir davranış.Sabah 06,30 da pencere açılır,kafa dışarıya çıkarılır ve hava hakkında profesyonel(!) bir biçimde bilgi alındıktan sonra bu sabah çok soğuk Erol eşofmanın altına pijama giydirelim dedim.Babası pijamayı eline aldı tontalak anlamaya çalışıyor.

-hadi oğlum giy
-bu pijama ama
-evet oğlum pijama
-bu uyurken giyilir ama
-haklısın oğlum hadi giy
-babacim mununla(bununla)okula gidemem ama
-üstüne eşofman giydireceğim kimse görmez
-men munu giyemem babacim
-oğlum hasta olursun,hem bak bunu üstüne giydireceğim kimse göremez
-Hayirrrrr babacimmmmm,munu giyemem men

Giymeyeceğini aslında biliyordum da ya yerse dedim,yemedi sonuçta oğlumun bir stili var.

Komik!

Pazartesi Erayla sohbet ediyoruz, kahkaha attı ve dedi ki

Annecim ten çok komiksin.

Hoşuma gitti ne yalan söyleyeyim.Ama sonra yoksa bu çocuk bana anne sen çok şebeksin mi demeye çalıştı diye de bir kuşku kaplamadı da değil.Yok canım tontalağım anne sen çok eğlenceli bir annesin demek istedi bence.Yani di mi?

Çekirdekten yetişme!

Bu haftanın gündemi bizim evde Eray’ın okumak istemeyip çarçabuk işe hayatına atılmak istemesi.Okula gitmeyip işe gidip para kazacakmış ha birde pilotluk sevdasından da vazgeçmiş değil

-Eraycım okula gitmezsen pilot olamazsın

-olurum

-Eraycım okuyacaksın ki pilot olasın

-manene okumam

Dilimin döndüğünce anlatmaya çalıştım dinlemedi beniJ Çekirdekten yetişme tiyatrocu duydum ne bilim tamirci,elektirikçi vs .Lakin siz hiç çekirdekten yetişme pilot duydunuz mu?

Not:Babaannesi ilaç içecek diye sabah kahvaltı etmesi konusunda ısrar etmiş sonra da yediklerini çıkarmış.Ten yaptın, yedirdin men kustum diye babaannesine çok kızmış,eline vurarak ilacı dökmüş.Biraz sakinleşince hem bağırdığı için hemde ilacı döktüğü için ötür dilerim babaannecim demiş hiç kıyamaz sevdiklerine....

Hastalık sebebiyle ilk devamsızlık

2012-01-12T17:19:00.001+02:00

Bugün Eray’ım ilk defa hastalık sebebiyle okuluna gidemedi.12 eylülde başladık okula iki gün gidemedi başka sebeplerden lakin ilk defa hastalık sebebiyle gidemedi bir tuhaf oldum.Dün akşam anneme gider girmez canım sıkıldı Eray’ın bakışlarına takıldı gözüm.Enerjisi çok yüksek olsada gözleri bir tuhaf bakıyordu,anneme bu gece uzun olacak Eray ateşlenecek dedim.Öyle de oldu.Ateşlendi.38,7 dereceye çıkınca ilaçla müdahale ettim.İlaç ancak 37,7 kadar düşürdü.Üç saat sonra tekrar çıktı,tüm gece inledi arada sayıkladı.....

Normalde ateşini ölçtürür,ilacını içer bu sefer çok huysuzdu,hiç bir şey yapmamıza izin vermedi,zor bir geceydi.Ateş 37,7 düşmüşken bir ara saat 03,00 civarıydı kalktı babacimmmm çiş geldi dedi.Bizim evin yazılı olmayan kuralları mı demeli ,görevleri mi bilemedim şimdi hahh işte ondan var.Baba çişten,kakadan sorumludur, anne yemek yedirmekten,baba diş fırçalatmaktan sorumludur anne ödevlerden,baba pijama giydirmekten sorumludur anne ilaçtı, doktor randevusu almaktı artık aklınıza çocuk ile ne gelirse onlardan.O yüzden Eray’cım da bilir neyi kime söyleyeceğini.

Çişe kalktıktan sonra annecim beni dodoya(doktor) götür men çok hastayım dedi.Sabah olsun götüreceğim oğlum hem kendi doktorumuza gideceğiz tamam mı dedim.Kabul etmedi tabiki.Sırtladık Eray’ı sabah babaanneye getirdik yine ateş 38 dereceyi geçti hemen ilaç verdim ve işe geldim.Eray hastalandığında önceden ellerim titrerdi,panik olurdum,işe geldim diye kahrederdim sonra zamanla daha sakin olmayı öğrendim heee üzüntü baki tabi.Çocuk bu hastalanacak düşe kalka büyeyecek lafları sıkça söylenirdi ya bana o şekilde kendimi telkinde etmeye başladım.Yalnız bir şeye hala alışamadım.Kime göre saçma gelebilir lakin bende öyle.Eray ateşler içinde yanarken kış olsada üstünü örtemiyorum ya uzandığım yerde kendi üstümü örtmekten inanılmaz suçluluk duyuyorum yada çocuğumun üzerine açıkken kendi üstümü örtmeyi içime sindiremiyorum.Neyse

Sabah babaanneye gelince tabii kızdı bize dodoya gidecektik dedi.Getireceğim oğlum söz doktora telefon açacağım sonra seni gelip alacağım dedim.Ama menin böbeğim (göbek) ağrıyor dedi.Söz verip çıktık lakin resmen telefonla taciz etti beni tontalak:)Babaannesine beni arattırdı’ hadi anne dodoya gidecektik’ dedi.Şanslı günümdeyim sabah erkenden aradığımda buldum bir randevu,öğlen gittik.Hemşire işte boyuna kilosuna bakıyor kadının yanında yüzünü buruşturarak demez mi 'ama bu dodo diğil annecimmm'.Hemşire de güldü ne yapsın.

Doktorumuzu çok seviyorum.Muayene etme tarzını çok seviyorum,Erayla dialogunu çok seviyorum.Eray’cım neresi ağrıyor gösterir misin dedi. Böbeğim ağrıyor, aaaaa ağzım çok ağrıyor, pipim ağrıyor dedi nasılda tatlı talı anlatıyor tonralak sonra doktor bana göz kırptı .Bakayım dedi göster bakalım neresi dedi ımmm burası dedi pipide bir sorun yok azcık nazlıymışız:)Lakin boğazlar kötü halde.Felaket bir salgın var ortada özellikle yuvaya ve okula giden çocuklarda Beta mikrobu görülüyor dedi.Eray’ın boğazı da beta mikrobuna benziyor lakin tahlil vermeyeceğim zaten antibiyotik verilmesi lazım(normalde hemen antibiyotik veren bir doktor değildir) baktık pazara kadar düşmedi o zaman yaparız dedi.Teşekkür ettik tam çıkarken Eray hani şeker dedi.Hastanelerde usul öyle,muayene olduktan sonra ödüllendirmek galiba maksat hemen eline bir şeker tutuşturulur.Şekerimizi aldık, babaanneye bıraktık yine kürkçü dükkanı misali işimize geldik.

Bu gecemizde zor geçecek anlaşılan

Okumayacakmış

2012-01-11T14:28:00.005+02:00

Eray ilk defa dün maynak dedi,şaşırdım.İnşallah da son olur.Çok şaşırsam da çok üstelemedim bilirim ki üzerine çok düşersem,yasaklarsam Eray da bu söz yer edecek.Sadece Eray’cım bu sözü nereden duydun dedim.Uzundan duydum dedi.Sustum konuyu dağıtmak adına başka konudan bahsettim Bilmeyenler için yazıyorum uzun Keloğlan masallarında bir karakter.Hoş o lafı söylese söylese Huysuz derde dedim içimden yalan yok.

Keloğlanı Eray çok seviyor çok kahkaha atıyor lakin henüz kendisinin haberi yok o çizgi filmi artık seyretmesine izin vermeyeceğim,zaten tüm gün okulda olduğu için çizgi film az seyrediyor.Artık bende kaçak göçek seyrederim ne yapayım Sadece manyak konusu değil, canavar ve hayaletlerden bahsetmeye başladı tontalak.Yooo korkmuyor lakin kullanıyor. Geçen gün yine ortamızda yatmak için bir bahane buldu.Anne evde canavar var dedi.Canavar mı dedim ilk defa duydum bu lafı ondan.Evet annecim evde canavar var dedi meğersem canavarı da Keloğlanından duymuş.Sonra aynı gece bakkkkk anne dedi(gölgeyi göstererek) hayalet var orada diyince içimden yok artık dedim.Eray’cım hayalet diye bir şey yoktur dedim.Çok kızdı bana var anne hayalet nanam mı dedi.Keloğlan varken öz anasına mı inanacak bendeki de laf işte.Sözün özü şu televizyon konusunda daha dikkatli davranmak gerek.

Cumartesi kırk kapının ipini çektiğimiz bir gündü.Son durakta bir arkadaşa çaya gitmek oldu.Gösteri sonrası olduğu için Eray sürekli aynı şarkıyı söylüyor .Küçük kurbağa küçük kurbağa kuyruğun nerede....Ev sahibesi ise Erayla muhabbet kuracak ya dedi ki Eray senin kuyruğun nerede....Tontalak şarkısını yarıda kesti ve dedi ki cocukların(ç yok c var) kuyruğu olmaz, pöpeklerin olur nanam mı dedi.Ev sahibesi Eray’ı çok sevdi çocuk düşünüyorlar lütfen benim çocuğum da böyle olsun diye dua ediyor.Söylesem mi acaba dedim Eray hakkında gerçekleri.... Bugün çocuğum pamuk şekeri gibi sakın aldanma desem olmaz sonuçta herkes gördüğüne inanır.Keşke Pazar görseydi bizi de öyle karar verseydi.Çok zor bir pazardı gözüm bir ara cama ilişti, şuracıktan(5.kat canım bir şey değil) atayım kendimi dedim.Yok be intihara meylim hiçbir zaman olmadı benim.Sadece tebdil-i mekanda ferahlık vardır ya o nedenle havamı alayım azcık dedim.

Pazartesi akşamı geç gittim eve 21,30 kadar çalıştım.Eray tabii hemen hesabını sordu.
-Annecim yerdeydin sen..
-İşteydim oğlum.
-Babacimmm yerdeydi.
-Baban da işteydi oğlum.
-İşte naptin sen.
-Para kazandım
-Mende para kazanacağım annecimmmm
-İnşallah oğlum o da olacak ama önce okulunu bitirmen lazım
-Okul bitti annecim
-Evet bugün için okul bitti.Okulun bitirmen için daha çok zamanın var.Eray’cım daha yolun başındasın
-Annecim men para kazanacam

İki gündür aynı muhabbet annecim ten okula git men işe...Ahh be oğlum okul günlerime geri dönebilsem keşke.Eray okumayacakmış işe gidecek para kazanacakmış vahhh diyorum da başka bir şey demiyorum

Not:Bazen çok yaramazlık yapıyor ceza anlacağını anladığı an ellerini iki yana açıyor annemmmm bidanemmm ten menim canımsın diyor(Pepee buna benzer şarkıyı annesine söylüyor)İçim eriyor, eriyor,eriyor eriyor haaa bu arada yazdım mı çokkkk eriyor lakin taviz yok:)

İlk Gösteri

2012-01-09T09:45:00.001+02:00

Cumartesi günü okulun şiir gösterisi vardı ve ilk defa Eray bir gösteriye katıldı.Erayların sınıfı henüz küçük olduğundan(3,5 civarı) onlar Küçük kurbağa şarkısını söyledi 5-6 yaşlar ise birbirinden güzel şiirler okudular..Hayret ettim 6 yaşında bir çocuk vardı bir şiir böyle mi güzel okunur, dizelerdeki yoğunluk böyle mi seyirciye aktarılır.Kayınpederim hüngür hüngür ağladı o derece yani.....

Çok heyecanlandık ailecek kaç gündür düşünüyordum nasıl olacak nasıl edecek diye.Çünkü Eray’ın öğretmeni sürekli provalara katılmıyor,ilgilenmiyor diyordu.Ben giysileri nasıl giydireceğim diye düşünüyordum alırken bile denetmedi ‘anne biyenmedim annecim dedi durdu. İtiraf ediyorum ilk defa zorla Eray’a kıyafet giydirdik ben giymesin diye pes ediyordum ki kayınvalidem izin vermedi.Giydikten sonra sorun çıkarmadı sadece papyon takmak istemedi ona da eyvallah dedik o kadarına bile şükrettik.Kendi okulları değildi bağlı bulundukları diğer okula gittik, kapıda okul müdürü bizi karşıladı yukarıda parti var Eray eğer papyonunu takarsan katılabilirsin dedi ona itiraz etmedi çünkü Eray parti hastası:)Öğretmenini görür görmez pasta nerde ötetmenim dedi çünkü Eray’a göre parti demek pasta demekti.

Çok güzel bir gündü gösteri bitene kadar tirr tirrrr titredim görende benim sahne alacağımı düşünür.

Öğretmeninin dediği gibi olmadı kuzum herşeye katıldı o kadar mutluydu ki.Hatta gösterisi bitince dedesinin kucağında diğer sınıfın gösterilerini bile izledi sadece bir ara dedecimmmmm orada şarkı söyleyeceğim dedi sahne delisi oğlum.Sergileri vardı,sergiyi de çok büyük bir ciddiyetle gezdi.O zaman biraz fotoğraflar konuşsun.

Eray arkadaşlarıyla sırasını bekliyor.Kızlar çok güzeldi gittim yanlarına dedim ki aaa ben sizleri tanıyamadım siz hangi ülkenin prensesisiniz.Nasıl da hoşlarına gitti nasıl da kikirdediler:)

Sergide bebekliklerine ait eşyalar

Eray sergiyi tüm ciddiyeti ile gezerken

4.yaş yani Erayların sınıf projeleri

5-6 yaş sınıfının projeleri

Canım oğlum o gün bize yaşattığın güzellikler için tekrar teşekkür ederim.

İlk Gösteri : 07/01/2011-Küçük Kurbağa şarkısı

Maskeli Kediler

2012-01-06T11:10:00.005+02:00

İstanbul’da yeni bir çete kurulmuş adı da Maskeli Kediler.Çete üyeleri şimdilik beş kişiden oluşuyor.Ne münasebet efendim hiçbir illegal işlerle bağlantıları yok bu çetenin.Sadece annelerine babalarına umut ve mutluluk dağıtıyorlarmış.Şaka bir yana öğretmeni bu fotoğrafı gönderdiğinden beri bakıyorum aslında şaşıracak bir durum yok ortada ama işte ister istemez geçmişe gidiyorum.Tek derdi annesini emmek ve gazının çıkarılması olan tontalağın artık bizden ayrı bir sosyal çevresi var.Okul gezilerine katılıyor, servise biniyor,arkadaş grubu var.İnsan bunları düşündükçe zamanın bu kadar çabuk aktığına inanamıyor.Neyse biz yine bu haftanın bilançosuna bir göz atalım;

Her akşam tontalağa sorarız günün nasıl geçti,okulda neler yaptın diye.Tontalak efendi işte şu dersi yaptık,bu faaliyete katıldım gibi yararlı şeylerden asla bahsetmez genelde o sınıfta ki olayların magazinsel boyutunda. Yok canım ne dedikodusu biz ona magazinsel yönü ağır basan havadisler diyoruz kısacası.Dün akşam sordum yine okulda neler yaptın diye.Ege çok ağlamış hem de Ege babacimmmmmm diye ağlamış.Sen arkadaşın ağlarken bir şey yaptın mı peki diye sordum.Evet ona sarıldım dedi.Sarılınca hoşuna gitti mi diye sorduğunda evet Ege güldü dedi.Magazinsel yönü ağır bassa da arkadaşını teselli biçimi çok hoşuma gitti.(Öğretmenine sordum aynen Eray'ın anlattığı gibi olmuş)

Aslında öğrenmem lazım bazı soruların basit cevapları var yani herşeyi o kadar da ciddiye alma derim kendime ama unuturum.Eray’ın arabada çenesi çok düşer çok soru sorar,birkaç gün önce sabah okula gelirken ‘anne bu köprüyü kim daptı (yaptı)dedi. Hıııımmm dedim düşündüm Eray’cım köprüyü kimin yaptığını bilmiyorum ama öğrenirim akşam söylerim dedim.Anneee dedi sesteki vurgu şu bu soruyu bilemeyecek ne var der gibiydi.Sonra devam etti anne köprüyü kepçe kazdı kamyondaki amca(o ara kamyon vardı köprünün üstünde) daptiiii....Ama ben ama ben araştıracaktım mühendisini,hangi yılda yapıldığını hatta ve hatta projeyi onaylayanı bile söyleyecektim yoksa kepçe kazdı demekte ne var:)

İki gece önce uçarak gidiyorum annemlere bu aralar coştum yine dalgalanıyorum ben modunda olduğum için tontalağıma kavuşayım diye can atıyorum.Odaya bir girdim ne göreyim hani boks maçlarında olur ya hakem bağırmıştır herkes köşesine....Tontalak bir köşede, ablam odanın başka köşesinde suratlar ise beş karış.Tabii hemen olaya el attım ne oldu burada dedim teyzesi ilk sözü alan kişi..

T:Oğlun bana seni sevmiyorum artık dedi,Ayla bu söz kalbime oturdu artık bende Erayla oyun oynamayacağım çok kırıldım dedi
A:aaa oğlum doğru mu,neden öyle dedin
E:ebet

dedi ve teyzesine tekrar dönüp teni tevmiyorum diye haykırdı.Sonra bana koştu ten menim annemsin dedi yaladı,öptü,kokladı tekrar yaladı,öptü,kokladı.Tabii ki ben senin annenin oğlum dedim sonra kavganın neden çıktığı anlaşıldı.Teyzesi Eray’a anneleri değiştirelim senin annen benim annem olsun demiş lakin çok büyük bir tepkiyle karşılaşmış.Teyzesi yine üstüne gitmiş annen bizim kızımız demiş.Eray cevap vermeden durur mu hayirrr anneyi men Eray’ın evinden getirdim demiş sonra o meşhur lafı yani artık teni tevmiyorum denilmiş. Oturdum koltuğa bir tarafta canım ciğerim oğlum diğer tarafta özgür ruhum diğer yarım.Oğlum olduğu için demiyorum tamam seni sevmiyorum dememeliydi:)lakin hiç bir çocuğun en kıymetlisi olan annesi istenir mi? Neyse küs ayrıldılar ertesi gün oldu Eray bu olayı unutur mu?Dün servis şoförü annanenin evinin sokağına girince şoföre çok bağırmış annanenin evi burası meni babaannenin evine götür diye tabii teyzeye hala çok kırgın.Servis şoförü şaşkın ilk defa böyle oluyor demiş adamcağız olayı ne bilsin.Annem anlatmamış sonuçta kol kırılır bizde yen içinde kalır.Akşam ne ile karşılaşacağımı bilmeden gittim bilirim ki ablamda çocuk demez keçilik eder.Sonuç şu: Asayiş berkemal sahi iki gece önce bir şey mi olmuştu:)

Anneler duygusal derler ama var ya bu babalar çok fena, hiç kıyamıyor bizim ki oğluna.Uyku zamanı Eray ortamız da yatmak istedi uzun bir süre önce ben alıştırma dedim çok ,yok babası ne olacak yatsın Ayla dedi.Yine akşam ortamıza gelmek için bahanesi hazır.Bana demez direkt babasına der
E:Babacimmmmm uuuuuuuuu kurt geldi bak
A:Yooo ben duymadım sesi
E:Babacim men gelim
B:Gel oğlum gel hem korkma ben kurtu döverim
E:Babacimmmm kurtu dövme çok ağlar ,kurta sarıl,öp, kurt kendi evine gitti:)

Pazar akşamı televizyon seyrediyoruz Eray tek başına oyun oynuyor.Tabii ben coşuyorum çünkü tek başına oyun oynamaz mutlaka babasını ya da beni çağırır.Ben neler diyorum artık büyüyor artık daha uslu oluyor.Eray sanki elinde bir şey varmış gibi bak anne attimmm diyor ben alkışlıyorum aferin oğlumaaaa.Yine diyor attimmm ben alkışlıyorum sonra ne göreyim laploppp masanın üstündeydi onun tuşlarını tek tek söküyor ve gerçekten atıyor

Tikkat tikkat B,V,C ve Ş harflerini kaybettik ailece hem hükümsüzüz hem de pek üzgünüz....

Mutluluk-Mim yazısı

2012-01-05T10:56:00.006+02:00

Mutluluk nedir? 2+2=4 gibi maalesef kesin bir cevabı yok.Kimine göre bir somun ekmekte, bir anneye göre çocuğunun gülüşünde,bir çocuğa göre oyuncaklarında,bir şaire göre yeni yazdığı mısralarda,yaşını almış bir annanenin anılarında.... Yani mutluluk desen şey kişiden kişiye göre değişir hatta zamana,mekana,duruma göre bile değişir.Hani elime alsam bir mikrofon, sokaklara atsam kendimi ve desem ki nasıl mutlu olursun ya da karşındaki insanı mutlu etmek için neler yaparsın.Bazıları ortak bazıları farklı bazıları çok yaratıcı cevaplar verirdi eminim.Bana sorarsanız birini mutlu etmek bumerang gibi bir şey derdim geri dönüşleri olan...Ben mutluluğun gözle görülebildiğine,koklandığı,duyulduğuna yani beş duyu organı ile algılanabildiğine inanırım.Hani bu hafta biri bana sorsa Ayla dese sence mutluluk nedir?Bana göre şu an şu dakika mutluluk bir fotoğraf karesinde....

Tabii ki durduk yerde açmadım ben bu konuyu Nilhanım demiş ki birini mutlu etmenin 10 yolu nedir.Bence beni zorlayan bir mim bu.İnsan kendini mutlu etmenin yolunu az çok bilir yani bu kendisini tanımaktan ileri gelir ya karşındakini nasıl mutlu edersin.O zaman başlayalım mı?

Selamlaşma ve Tebessüm:Tontalağı okula bırakırken her sabah aynı yerde 90 yaşına merdiven dayamış sabah sporunu yapan bir amca ile karşılaşıyoruz..Her sabah günaydın der tebessümümü eksik etmem bu kadar basit bir hareket bir insanı bu kadar mutlu edebilir mi?Ya da hiç tanımadığı,zevklerini bilmediği, anılarını hiç paylaşmadığı bir insanı bir sabah görmeyince bu kadar telaşlanabilir mi?

On numara bir yemekte:Erol’u mutlu etmenin en kolay yöntemi güzel yapılmış bir yemek,özenle hazırlanmış bir sofra.Mutfaktan güzel güzel kokular yayılırken kedi gibi etrafımda dolanırken yemek ne zaman hazır diye sorduğundaki sabırsızlıkta,yüzündeki ifade de benim mutluğum.Diyorum ya bence birini mutlu etmek bumerang gibi bir şey...

Bir insanın emeğini takdir etmekte,güzel sözler zikretmekte:Annelerin hakkının hiç birşeyle ödenmeyeceğini ben anladım.Bir akşam yemeğinde annenize bugün yemek harika olmuş dediğinizde yüzünü hiç seyrettiniz mi?

Hediyeleşmekte:Babamı mutlu etmenin yolu koleksiyonuna uygun zarif bir vazodaJ(bu blogu uzun zamandan beri takip edenler anlar)

Aydede yerine konuşlanmadan önce eve gitmekte:Tontalağa sorsak herhalde mutluluk nedir diye?Her akşam annemin-babamın eve gelmesi ve onları kapıda karşılamak derdi herhalde. Her akşam ama her akşam sanki ilk defa geliyormuşuz gibi öyle bir mutlulukla karşılıyor ki.Bir çocuğu aslında mutlu etmek çok kolay;eve giderken aldığınız bir boya kitabında,bir süt diliminde,zaman ayırıp legolarla yaptınız evde,alınan bir arabada,anlattığınız bir masalda,bir tabak makarnada...Keşke çocuk gözüyle bakabilsek dünyaya.

Özenle hazırlanmış bir davet:Arkadaşlarıma çok değer veririm neyi sevip sevmediklerini iyi bilirim.O yüzden evde davet verirsem mutlaka kişiye göre bir menü hazırlarım.Bilirim ki bir arkadaşım sarmayı çok sever, bilirim ki bir arkadaşım ıspanaklı böreğin yoluna güller döker, bilirim ki bir arkadaşım tiramisuyu yemez yanında yatar...Evet yorucu zaten bir insanı mutlu etmenin yöntemi de bu:Yorulacaksın,zaman ayıracaksın,değer vereceksiniz,kafa patlatacaksın.Onlar ımm ımmmm diye sesler eşliğinde yerken seyretmekte benim payıma düşen mutluluk.

Kompliman:):Ablamı mutlu etmenin yolu kuzum bu elbise size çok yakışmış, zaten güzel olan size ayrı bir güzellik katmış demek olabilir mesela yada başarılarınla gurur duyuyorum demek..Bazı insanlar açık sözlü olmakla-patavatsızlığı karıştırıyor nasıl yapıyorlarsa.Bazı gerçekler ne kadar samimi olsan da bir insanın yüzüne dan dan dannn diye vurulmaz.Herşeyin bir usulü erkanı var.Yani bir gerçeği söyleminin de bir üslubu var.Zaten marifet de orada...

Dinlemek,Sıcak bir kahve:Konuşmaya ihtiyacı olduğunu hissettiğin arkadaşına ne olursa olsun zaman ayırmak, bir kahve ısmarlamak.Herkesin aynı düşünmesi mümkün değil,yargılamadan,sorgulamadan, herkesin bulunduğu zamanı,ortamı,koşulları göz önünde bulundurarak dinlemek.Bazen insan aynı düşünmediği için karşı tarafı anlamakta zorlanabilir,illa ki söz gerekli değil ki dokunarak bu dünyada o kadar da yalnız olmadığını hissettirmek eminim karşı taraf için mutluluktur.Yani benim için öyle bazen çok sıkılırım ağlarım Erol karşımda paralar kendini çözüm bulmak için bulamayınca bunalır.Derim ki ben senden çözüm beklemedim ki sadece haklısın yada anlıyorum diyip dinlesen de kafi...

Kısaca mutlu etmenin yolu karşı tarafa nefes aldırmakta.Bazı insanlar bunlar anlık mutluluklar der burun kıvırır.Ben derim ki hayatta zaten anların toplamı değil mi?

Ben de bu mim Emine, Abide ve Bahriye'ye gönderiyorum zorlama yok tabiki isterlerse

Minik Jokey

2012-01-04T09:36:00.000+02:00

Bir süre önce yazmıştım ya ilk defa Eray ata bindi diye işte fotoğrafları.Öğretmeninin makinesi bozukmuş cepten çekmiş o yüzden net değil olsun ben gördüm ya mutluluğunu yetti bana.Tabi bu arada öğretmenin ömrünü yedim fotoğrafta fotoğraf diye.Kayıtlardaki yerini aldı en sonundaJÇok sevmiş ata binmeyi sadece sırasını beklemek istememiş hep bana hep bana demiş bu konuda biraz oradakileri zorlamış ya neyse.

Dün akşam herzaman ki gibi annaneden eve gelmek istemedi tontalak.Babasıyla oturup sıkı bir pazarlığa girişti. Babası tontalağı eve uçakla getirirse gelebilirmişJUçak mı dedim şaşırarak evet anne uçak dedi.Men uçağa binmek istiyorum diye de ekledi.Şartı bu tontalağın ne kadar çok yerine getirebilir bir istek değil mi?Ha bir de tontalak pilot olmak istiyormuş. Pilot olup rüze(füze)kullanacakmış.Sonra teyzesine döndü işaret parmağı ile göstererek çok kararlı bir ses tonuyla ten çüçük (küçük)pilot (galiba yardımcı pilot demek istedi)olacaksın dedi.Oyyyy başrolde olmaya alışkın teyzeye bu laf edilir mi?Teyze başladı tabii fakirlik edebiyatına..Sen de bana öyle davran Eray ben alışkınım zaten bu hayat sahnesinde ikinci adam olmaya demeye kalmadan Erol tontalağı sırtla Erol, koş Erol koş bu edebiyat başladıysa bitmez sabaha....

Canım oğlum senin olduğun her sahnede ben figüran bile olmaya razıyım ona göre.Napcan oğlum anne yüreği işteJ

10

2012-01-03T14:56:00.008+02:00

Efendim sene 2000 üniversiteden mezun olmuşum güzel bir yerde bir iş var çağrılmışım, gitmedim.Offf anne bilmem kaç sene okudum azcık dinleneceğim dedim.Sonra 2000 kasım krizi patladı gitti, Allah için güzel dinlendim.İş yok ayrı işi olanlar işlerini kaybetti çevremde, bence kötü günlerdi.O aralar bende can sıkıntısından kurstan kursa attım kendimi.Sonra bir gün telefon geldi arayan babamdı bir iş varmış,otomotiv sektörüymüş, görüşmeye çağrıyorlarmış.Ben ıhh mıhh diye ağzımda geveliyorum lafı lakin parasızlığında gözü kör olsun.Artık ailemin değil kendi mangırlarımı harcamak istiyordum,gittim.Hayatta burada ben çalışmam dediğim yerde bu ay 10.senemi bitiriyorum:)

Arabalara ait hiç ama hiçbirşey bilmiyordum.Yok o kadar da değil yalan söylemeyeyim..Dört kapısı,dört lastiği,sağa-sola çevirmek için bir simidi,heee bir de yürümesi için motoru...Neyse efendim ilk işim topuklu ayakkabı ve kumaş pantolon almak oldu.Napcan hemşire düzen öyle.Anne ben yapamacağım, başaramayacağım dedim günlerce.Yalan yok annem hep arkamdaydı,sana güveniyorum dedi,destekledi hatta ders verdi.Evde ayakkabıyla gezdim bir süre,o zamanlar bence dünyanın en zor şeyi idi topuklu ayakkabı ile yürümek.Nasıl olmasın o zamana kadar giydiklerim sandalet,converse,dili hep dışarıda olan botlar....

İlk günümü hatırlıyorum şok üzerine şok yaşadığım gündü.İşe girdiğimde bir passat,polo,golf ve borayı bilirdim daha da başka bir şey bilmezdim.Bugün sen otur dediler bana,otur ve seyret.Müdürümle aynı odada çalışacaktım bu durumdan hiç hoşlanmadım.Bir usta geldi müdüre arabaya kedi girmiş dedi,ben ayyy zavallıcık dedim sonra seyrettim bana denildiği gibi.O usta 10 dakika sonra tekrar geldi tamam kediyi cihaza bağladık dedi gözlerim faltaşı gibi açıldı.Kanım dondu,Allahım ben nasıl bir yerde çalışıyorum heyyyy hayvan hakları koruyucuları, heyyyyy insanlık neredesin diye içten içe bağırıyorum.Kedinin suçu neydi, hem cihaza niye bağladılar.Ayyy kalbim sıkıştı.Herkes çıktı odadan bir kız kaldı onu sonradan çok sevdim Allahtan o vardı.Neden zavallı kediyi cihaza bağladılar ki dedim.Güldü yok canım gülmekten göbeği çatladı. Evet arabaya kedi girmiş ama cihaza bağlanan bizim CADDY imiş:)

Diyorum ya o gün garip bir gün diye.Herkes bir telaşlı Turan diye biri gelecek ha geldi ha gelmedi galiba acayip sorunlu biriymiş.Milletin gözü yollarda kaldı sonra bir ses tamam geldi Turan dediler.Şimdi ki gibi asma katta çalışmıyordum.Düşünün cam bir ofis ve kapısına kadar araba girebiliyor.Bir araba yanaştı içinden çıkan kişiyi de acayip merak ediyorum bana denildiği gibi pür dikkat seyrediyorum aaaa çıka çıka arabadan bizim Volkan usta çıkmaz mı? Meğersem Turan diye bahsedilen kişi değil, araba modeli olan TOURAN imiş:)

7-8 ay çalıştım raporlama bölümde derken sevdiğim arkadaş hastalandı beni çağırdılar sen geç yerine dediler de ben şaşkın.O iş uzmanlık ister.Aracın ıncık cıncık herşeyi bilmek ister, teknik ister,insan yönetmeyi bilmek ister.İtiraz bile edemedim attılar beni işi öğrenmem için sahaya.Önce topuklu ayakkabılar çıktı ayaktan,etek boyum uzadı, saçlarımı topladım,atölyede dolaşıyorum.Bir usta vardı Allah ondan razı olsun çok yardımcı oldu bana dedi ki Ayla hanım yedek parçadan davul muydu minare tozu muydu onu alın gelin.Aaaaa ne garip bir ismi var dedim.Öyle dedi,gittim yedek parçaya minare tozunu istedim herkes kahkaha attı meğersem ustaların çıraklara yaptığı bir şaka imiş:)Önceleri hoşlanmadılar bu durumdan bence çok haklıydılar.Sen git okulunu oku,eğitimini al sonra acemi biri gelsin hayır buna onay vermiyorum desin.Bir de ben 1-0 yenik başladım cinsiyetimden dolayı.Epey bir mücadele ettim akşam 22,00 lara kadar çalıştım,çok yoruldum galiba o işin hakkından da geldim.Hatta bir gün şirketin arabasındayken Erol’a bu aracın turbosu mu arızalı ıslık sesi çıkarıyor diyecek kadar:)Hamilelik dolayısıyla yapamayacağım bir işti,gerçekten çok tempolu,stresli.....Daha rahat bir yere aldılar beni sonra öylede kaldı:)

Şu aralar çok sorguluyorum,düşünüyorum,kırgınım,gönül bağımı bir süre önce kestim.O yüzden bir 10 sene daha burada çalışmak istediğimden galiba emin değilim.Son paragrafı yazdığımı unutalım yaaaa nereden nereye diyelim:))

Görsel :Ahretliğim Yunkabu

Bir haftanın bilançosu-3.bölüm

2011-12-30T10:08:00.023+02:00

Ne ka ekmek o ka köfte!

Şaşırtıyor her gün beni ya da şöyle diyeyim çabuk büyüyor hemen öğreniyor düzeni.Eskisi gibi düşünmüyorum o yüzden de dillendirmiyorum .Hani sıklıkla dediğim ne zaman büyüyecek lafını artık ağzıma bile almıyorum.Çabuk büyüyorlar lakin o an ki sıkıntıyla bunu görmüyorsun.Sonra öyle bir an geliyor ki oğlum sen ne zaman büyüdün böyle... Birkaç gün önce konuşuyoruz Erayla.

-Eraycım okul nasıldı, neler yaptın
-Mamamazlık yaptım anne
-Yaramazlık yapmayacaktın hani öğretmenin ne yaptı peki
-Ötetmeni çok üzdüm men
-Eraycım konuştuk bunları seninle öğretmeni üzmeyecektin derken daha lafımı bile bitirmemişken elini salladı.Boşverrrr anne dedi.Söylediği kelimeden daha çok mimiklerine,hareketlerine takıldım .Daha çok kafana takma be moruk der gibiydi ya da ya da anneeeee ne ka ekmek o ka köfte... Daha bunu bu yaşta ben bile öğrenememişken .Ne bilim şaşırdım işte.

Öğreniyor!

Annane kararlı, okula gitmek için bu sene çok erken okuldan al evde bakalım demek konusunda çok kararlı.Babaannemiz yüzüme söylemiyor o da annem gibi düşünüyor lakin annemi işliyorJ birlikte saf tutuyorlar.Bu kadar iyi anlaşmaları sevindirici.Annem vazgeçirecek beni ya ‘hem okulda ne öğreniyor bu çocuk’diyor.Çocuğum bir lokmacık kaldı allll diye etimden et koparıyor.Bazen düşünüyorum acaba bu çocuk kimin diye.Eray annemin çocuğu bende bakıcısı gibi hissediyorum.Sürekli bir talimat Eray’ın kahvaltısını ettirdin mi?meyvelerini düzenli yedirdin mi? banyosunu atlama,ödevlerini yaptırdın mı... ayyyyyy imdat be. Ne demiştik öğreniyor.Tamam kabul okula başladığından beri bazı huyları değişti lakin orası ona iyi geliyor.Birkaç gün önce babasına dedi ki

Baba bak bu ret, bu yillov bu da buluuuu dedi.Babası şaşırdı sen red,yellow ve blue nereden öğrendin.Okul da öğrendim dedi.Şimdi evde renkleri gösteriyor. Ret, yillov,bulu,gırin(green) Dört renk öğrenmiş ya gerisini bilmiyor ya kesinlikle istifini bozmadan devam ediyor güya diğer renkleri İngilizce bilmediğini çaktırmıyor.Ret, yillov,bulu,gırii, siyah,beyaz, turuncu,mor bu da liloo.Lilo mu ne...Siz büyükler ona lila diyorsunuz.Bence lilo bu haliyle daha sevimli.

Kurallar!

Tamam kabul Eray biraz kurallara uymakta zorlanan bir çocuk.Öğretmenine göre karakteri böyle,özgürlüğüne inanılmaz düşkünmüş ya belirli kalıplara da sığmıyor.Lakin kabul ettiği kuralın dışına çıkmaktan da hoşlanmıyor .Dün akşam arabada inanılmaz bir sükunet hakim.Fonda on numara bir şarkı ve sessizlik.Baba araba kullanıyor, anne dışarıya seyrediyor meğersem tontalak da o ara babası teftiş edermiş.

-Baba neden kırmızı ışıkta geçtin diye çığlık attı.Erol trafik kurallarına uymakta çok dikkat eder ya kocama güveniyorum lakin yine de aynadan Erol’u kesiyorum.Haklısın oğlum geçtim dediği an ısıracaktım Erol’u hatta çimdikleyeceğim de çocuğun yanında olmuyor işte,sonra ne yaptım gözlerimle yedim adamı.

-Baba neden kırmızı ışıkta geçtin

-Geçtim oğlum hata yaptım

-Baba peki neden geçtin(tepiniyor arabada)

-bir daha söz geçmeyeceğim

-baba nedennnnn

Kıymetli!

Herşeyimiz pek bir kıymetli.Annem her gün anlatıyor.Bir görsen Ayla servisten inerken onu boş su şişesini bile dönüp alıyor dedi.Hostes ablası sen in ben çantanı veririm diyormuş ya hayır çanta menim diyip çantasını kendisi tutuyormuş, hostes ablasının tutmasına izin vermiyormuş. Annem diyor ki inerken çöpünü bile bırakmıyor.Yine seyir halindeyiz ve yine arabada inanılmaz bir huzur hakim.Ben dışarıyı seyrediyordum ki Eray babasına dedi ki;

-Baba ışığı yak

-Işığı mı neden

-Öğğğümü göremiyorum, seyredemiyorum dedi bir baktım elinde burnunun içinden çıkardığı hazinesi...Ayyy Eray dedim bir hamle yaptım sil şu ıslak mendile lütfen elinde tutma oğlum dedim.Elini çekti çok sinirlendi.

Anne o menim öğğğüm tenin(senin) diill nanam mı? dedi. Yol boyu o öğğğününü seyrede seyrede yol aldı.....

Erkek milleti işte!

Dikkat ettim bazı söylemlerime yani erkek adam ağlamaz, erkek adam şunu yapmaz gibi laflar zinhar söylemedim.Yapacağı ya da yapmaması gerektiği hareketleri cinsiyeti ile ilişkilendirmedim.’Erkek olduğun için yapmamam gerekli’ cümlesinden ziyade doğrusu bu, yanlışı bu,ille de bir özne kullanılacak ise insan olduğumuz için dedim mesela. Ağlaması gerekiyorsa ağlasın, korkması gerekiyorsa korksun, hüzünlenmesi gerekiyorsa hüzünlensin yani herkes için geçerli olan duygu hakkını sonuna kadar kullansın şimdi bu yazdıklarım cepte:)

Teyzesi Kazakistan da olduğu için sekiz gündür görmedi tontalak, teyzesi daha eve adımı atar atmaz Teyze babamın ababası pomm pomm pommm oldu(kendini sağa-sola atıyor güya savruluyor) demiş. Teyzesi canım benim korktun mu dediğinde böbürlenerek

Men korkmadım anne korktu demiş.Sen ne yaparsan yap erkek milleti(!)işte....

NoT:Fotoğraflar yine bebeliğinde bu seri böyle gitsin:)Bu hafta süpriz günü bizde bu sabah getirdik hediyelerimizi.Eray'a söyledim arkadaşlarına tek tek dağıtacaksın tamam mı oğlum.Hayır menim onlar dedi, ikna etmeye çalıştım arabada dil döktüm sürekli itiraz etti,anladığım kadarıyla bugün okulda bir kriz çıkacak haydi hayırlısı

emniyet kemeri hayat kurtarır

2011-12-29T11:07:00.004+02:00

Bir gün şirkete kazalı bir araç geldi.Ölümlü bir kaza idi, kazayı yapan kişi kızını kaybetmişti ne acı.Gencecik bir kız....Firmaya dava açtı.Takdiri ilahi o ayrı mesele lakin arabada sadece arkada oturan kızı hayatını kaybetti.Sağa-sola çarpa çarpa can vermiş.İrkilmiştim .Ama ama ama Erol dedim tüm gün nasıl olur.Kızı arkada oturduğu için emniyet kemerini takmamıştı.

O olaydan sonra Erol bana bir video izlettirdi. O videoda dört kaza vardı o videoyu bulamadım lakin yayınladığım videodaki kaza onlardan biriydi.Ben önde otururken mutlaka ama mutlaka kemer takarım iki adımlık bakkala-çakkala gitsem bile. Arkada otururken ihmal ederim,yalan yok. Erol o olay işyerine gelince bana dedi ki arkada otururken kemer takmıyorsun tamam hadi kendin için takmıyorsun sevdiklerin için takmalısın.Çünkü Allah korusun bir kaza anında kemer takmayan kişi arkada savrularak diğer kişilerin canlarına da sebep olabiliyor.Sonra düzenli taktım arkada da...Bir süredir yine ihmal ettim malesef.

Sabah güzel başladı...Eray kalkmamak için çok ağlamazsa, giyinirken çok sorun çıkarmazsa biz güne güzel başladık diyoruz ne garip.Tostunu kendi yemek istedi kuzum,eline verdim, biraz yol aldık.Virajlı ve eğimli bir yola girdik.Virajı alır almaz Erol arabanın kontrolünü kaybetti.Aslında işi gereği sürüş teknikleri konusunda iyiydir.Önce arabanın arkasını vurdu bariyelere, yol çok kaygan aracı toplamaya çalışırken bu sefer sol önü vurdu aracı topladı derken yine kaybetti kontrolü diğer şeride geçip sağ önü vurdu.Biz araba da bir yandan bir yana savruluyoruz.Benim emniyet kemerim yok.Kapı kolunu öyle bir tutmuşum ki o olay hala aklımda Erayımın üstüne düşeceğim diye ödüm koptu.Eray'ın ağzı açık anlamaya çalışan gözlerle bakıyor.

Bende öğreniyorum soğuk kanlı olmayı önceden olsa çığlık atardım.Hem Erol'u panikletmemek için hem de oğlumu korkutmamak için atmadım. Sıkı sıkı tutuyorum arabanın kolunu lakin gözlerim Eray'ın üstünde.O an zaman başka türlü işliyor bence.Saliseler saniye, saniyeler dakikalar oluyor yani.Sanki çok uzun sürdü.En nihayetinde durduk. En büyük şansımız çok erken olması sebebiyle yollar bomboş.... Ya olmasaydı düşünmek bile istemiyorum. Ellerim titrerken Eray annecimmmm lastik mi patladı ne oldu dedi.Birşey yok oğlum herşey yolunda bak hepimiz çok iyiyiz şükürler olsun dedim.Araba yürür halde olduğu için Eray'ı okula getirdik.Eray'ı gözlemledim hemen oyuncaklarına koştu biraz durdum okulda onun cephesinde bir sorun yok.Arabanın üç tarafı hasarlı varsın olsun biz iyiyiz ya sonuçta.Arabayı da gönderdik şirketin kaporta bölümüne canı çok yandı bugün onun,iyileşir inşallah yakında.

Hayat bu ya bazen tökezliyorum,canım acıyor,üzülüyorum...... Gerçek şu sevdiklerin yanında ve sağlıklı mısın o zaman boşverrrrrrr beeee üstad.

Keşkelerim kilitli dünde

2011-12-28T11:42:00.005+02:00

İnsan yazmaktan korkar mı?Ben korkuyorum işte.O yüzden böyle durumlarda iki cümle dahi yazmıyorum. Sanki yazmasam daha kolay unutuyorum ,sanki yazmasam daha çabuk üstünü örtüyorum tüm kırgınlıklarımın.Yazmaya başladığımda kelimelerin beni alıp götüreceği yerden ürküyorum.

Kelimelerin beni alıp götüreceği yer belki de keşkelerim,pişmanlıklarım. Daha geçen gün dememiş miydim birine ‘keşkelerim kilitli dünde bir daha gelemez bugünüme’.Yooo çok uğraştım ben onları kilitlemek için getirmem bugünüme. Sadece canım çok yandı benim, beynim uyuşup ağlayamayacak kadar yandı, aptallaşıp ne düşüneceğimi bilemeyecek kadar yandı, hatta gittiğim yönü göremeyecek kadar yandı. O nedenle gittim ben dünüme.

Görsel:Yunkabu

Bir haftanın bilançosu -2.bölüm

2011-12-23T14:08:00.005+02:00

Bu hafta başında Eray ilk defa ötetmen (öğretmen)beni sevmiyor dedi.Ah keşke onun yüzündeki kırgınlığı bu cümlelerin sonuna yapıştırabilmenin bir yolu olsaydı da görebilseydiniz.Üzüldüm ,kucağıma aldım, saçlarından öpüp kokladım.Okula gitmemek için bir bahane mi acaba bile demedim çünkü o ifade bunu bana dedirtmedi. Bu sefer oğluma çok güvendim.Ne demeliydim şaşırdım,böyle bir durumda bir çocuk ama yüreği kocaman olan bir çocuk nasıl avutulabilirdi.Offf çözümler konusunda ben henüz o sayfaya gelmemiştim, hazırlıksız yakalandım.Sadece evet biliyorum çok saçma olur mu oğlum öğretmenin seni çok seviyor inan bana dedim, hıhhh anne sevmiyor meni dedi öfkelendi..Sabah olduğunda arabada okul saati değil annane saati demeye başladı okulun kapısında ise arabadan iki kişi zor indirdik Eray’ı.Dedektif Gagdet Züleyha’nın kızıydı annesi, tabiki bu işin peşini asla bırakmazdı.Öğretmeni ile uzun uzun konuştu sonra öğrendi ki öğretmeni bir iki kere Eray böyle davranırsan seni sevmeyiz demiş.Ne kadar yanlış bir cümle.Hatta bir çocuğa asla kurulmayacak cümlelerden.Tabii ki karakteri gereği Eray öyle davranmaya devam edecek o zaman öğretmeni onu hiç sevmeyecek çıkarımını yapacak kadar da zeki .Bu lafı unutması için oğlumun biraz zamanı var.

Bu hafta hep kendi mi öğrenecek Eray annesine yol yordam öğretti..Baba oğul arabalar hakkında derin bir sohbete dalmıştı.Adab-ı muaşeret nedir bilmeyen annesi iki kişi konuşurken araya girer.

-Oğlum bugün okul nasıldı
-babamla konuşuyorum anne bekle
demiş sohbete kaldığı yerden devam etmiştir.Sadece biraz daha kibar olmasını beklerdim

Bu hafta Eray pazarlık yapmayı öğrendi.Ocağın ilk haftası oğlumun şiir dinletisi var yalnız azcık bir sorun var Eray katılmıyor provalara beğenmedim diyormuş.Dedesi katılsın diye siz diyin rüşvet ben diyeyim ödül her neyse onu önerdi.

-Tosunum eğer şiir okursan sana 100 ytl vereceğim
-Hayır dede 10 milyon ver(çocuğun yanında eski para ile konuşursan böyle olur)
-Ama eray 100 daha büyük para
-o zaman 14 ver
-tamam anlaştık(el sıkışıyorlar)
-hadi ver dede
-hayır okuduktan sonra
-nanam

Bu hafta Eray yine sevgi kelebeği.Fatsadan annesinin eniştesi geldi.İlk gördüğünde 2 metreye yakın 110 kilo birini görünce aaaaaa diye şaşkınlık içinde kaldı sonra eniş böbeğinde(göbek)bebek mi var dedi herkesi güldürdü.Sevgi kelebeği dev adamın göbeğinde konuşlandı başı eniştesinin göğsündeyken

-enişşşş
-efendimmm
-enişş sevdim teni(seni)

Not:Fotoğraflar yine bebeleğinden

Bu rüyadan inecek var kaptan

2011-12-22T09:19:00.003+02:00

Gece bir rüya gördüm,öyle gerçekçiydi ki sabah kalktığımda sanki şimdi ki işime değil de rüyamda gördüğüm işime gidecek gibi hissettim.Evet bir süredir iş değiştirmek istiyordum da ne bilim....Neyse ışığa bakıp anlatıyorum

Babam emekli olmuştu, emekli parasıyla bir minibüs almıştı.Hatlı minibüslerden hani Beşiktaş bir iki bir iki diyenlerden.Babam minibüs şoförüydü tabiki rüya benim bu rüyada kendime de yer açmam lazım. Bende babamın muavin mi derler hani para toplayan hahh bende minibüsün muaviniydim işte. Babam acemi inmek isteyenler olur anında duramaz, kenara yanaşamaz millet de bir sinirli bir sinirli babama kızıyorlar.Bu millet var ya halden hiç anlamıyor, adam acemi işte azcık idare ediver. Minibüs inanılmaz kalabalık pestilim çıkıyor.Ama yalan yok paralar çil çil etrafıma saçılıyor.İş sıkıntılı evet lakin gani gani para yağınca sesim hiç çıkmıyor.

Sabah kalktım yatakta bir süre oturdum banane Beşiktaş-Sarıyer hattında çalışmam ben dedim. Valla onca paraya rağmen o trafiği hiç çekemem...

Başka rüyalarda görüşümek ümidiyle....

Not: Aslında ne yalan söyleyeyim daha karizmatik daha coollll daha havalı bir iş isterdim:)Ah keşke o paraları o rüyadan araklamanın bir yolu olsaydı.....

Tarz

2011-12-21T10:48:00.001+02:00

Sadece kız çocuklarında bu huy var zannederdim ne kadar çok yanılmışım.Benim çevremdeki kız çocukları günde beş kere üst değiştirir annesinin takılarına ortak olur ne bilim ojesiz çıkmam abi derdi. Daha dün geldi işyerime kuzenim 2 yaşındaki süslüsü tırnaklar ojeli,takılar o biçim, eteği ise ben buradayım diyen cinsten.

Erkek çocuğum olduğunda en azından bunlarla uğraşmam dedim ya hayat yine bana oyy oyyy dedirtti.. Bir süredir evden okula çıkamıyoruz ,sabahın köründe çığlıkları apartmanı inletiyor duyanda çocuğun etinden et kopardığımız düşünür o derece yani. Bugün ne diyecek acaba diye gözlerine bakıyoruz.Getirdiğim kazak azcık ama azcık lafını bile etmeye değmez bileklerinden aşağıda olursa ‘bu çok büükkkk’ giymem diyor.Yok eğer kazak azcık ama azcık dedim ya lafını bile etmeye değmez yukarıda ise bu çok çüçükkk giymem diyor. Yeşil getiriyorum ben mavi giyeceğim diyor mavi getiriyorum bu sefer başka bir şeye takıyor. Babasının kolonyasını,parfümünü sürmeden asla dışarıya adım bile atmıyor,gelip bir de kendisini koklatıyor.Bir tarzı var beyefendinin kot ya da kadife pantolon asla giymiyor, rahat olduğu için sürekli eşofmanı tercih ediyor.

Geçen gün annem almış iki eşofman,iki kazak Eray’a.Eve geldim ki annem dertli bir türlü denetemedim kıyafetleri dedi. Aaaa neden öyle yaptı ki acaba dedim sonra aldıklarını gördüm.Erayımın tarzına çok uzak şeyler:)Ama hediye sonuçta Ayyy annanen ne güzel giysiler almış gel deneyelim oğlum dedim .Denemem diye çığlık atıyor. Neden denemiyorsun oğlum deme gafletinde bulundum

-Anne men beğenmedim
-Aaaa çok güzel giysiler bunlar annane teşekkür ettin mi?(lafı değiştirmeye çalışan annenin çabaları)
-Hayır anne çok tötü bunlar(yüzünü bir ekşitiyor ki)

dedi.Yakınımda olsa mıncıracaktım da mıncırsan ne olacak.Mıncırılarak büyüyen bir neslin çocuğu değil ki o.....

Pazar günü bizim faaliyet günümüz.Her hafta ne yapacağız diye kafayı yiyorum resmen.Düğmelerden ağaç yapmak bir süredir aklımdaydı.Evde daha önce internetten çıktısını aldığım ağaç vardı.Babası onu kesti Eray boyadı gibi:)Boyarken yarım bıraktı düğmeler onun daha çok ilgisini çekti.Ben devam ettim Eray’ın yarım bıraktığı yerden.Aslında öğretmen tamamlamayın demişti ama öğretmen şunu bilmiyor benim küçükken hiç faaliyetim olmadı ki...Düğmelerin yapıştırılacağı yere sadece yapıştırıcıyı sürdüm bir iki tane gösterdim sonrasını Eray yaptı .Babasına da dedim bu sıpa azcık masa başında otursa ,laf dinlese çok güzel şeyler yapacak da işte.Faaliyete katılması paşa keyfinin o an ki hava durumuna bağlı....

Not:Bizim evde düğme ne gezer.Almaya gittim ufak bir tuhafiyeye seçtim seçtim seçtim bir sor di mi ne kadar diye.Tanesi 25 kuruş dedi kadın.Çüşşşş dedim ama içten içten .Tez zamanda benim bir Eminönü yapmam lazım:))Kuruş demişken hala evde milyonlar konuşuyor çocukta bizden alıştı 10 milyon bu anne dedi. Tez zamanda bu kavramı da değiştirmeli....

Çakralarımı açıp 12 dilek tuttum-Mim

2011-12-19T12:51:00.001+02:00

Hayallerim vardır benim bazısı gerçekleşmesi mümkün olan bazısı gerçekleşmesi mümkün olmayan lakin sadece düşüncesi bile kafam yerinde alaturka oldum ben dedirten.Zaman içinde gerçekleşmesini istediğim listelerim vardır benim asla şu tarih olsun demediğim.Pis ama çok pis bir huyum vardır benim.Bir düşünce,bir istek aklıma düşerse eğer gerçekleşmediği her an yorulduğum,nefes alamadığım.O yüzden beklenti içine girmem ben şu tarih olsun diye.Çünkü

Beklenti demek=Üzüntü demek
Beklenti demek=Kocaman bir hayal kırıklığı

Aklıma düşürmeden zamana bırakmak benim için en iyisi.Neden şimdi bunları yazdım.Çünkü blogunu beğeni ile takip ettiğim sevgili Emine mimlemiş beni.Yeni yılda gerçekleşmesini istediğin 12 dileğini söyleyiver demiş.Kendim için sadece 2012 kısmını değiştiriyorum bazı şeyleri zamana bırakıyorum düşüncelerimin de rotasız bir şekilde gezip yormaması adına.Evet önce ön hazırlık yapıyorum.Yani çakralarımı açıp, evrene göz kırpıp 12 dileğimi kulağına fısıldıyorum ha birde yatmadan önce üç göbek atıyorum.

İlk madde ülkem için.Evet bireysel huzur önemli ama ondan daha önemlisi toplumsal huzur.Hepimiz gördük 2011 yılında ülkemiz ne badireler atlattı.Evlerimizde felaketler olurken yedik,içtik yeri geldi güldük lakin huzur içinde yatabildik mi?Kaygılandık, geleceğimizden endişe ettik.O yüzden ilk dileğim toplumsal huzur, barış ve mutluluk.Sonra töre cinayetleri olmasın,ülkemde kız çocukları okula gönderilsin, hayvanlara eziyet edilerek elde edilen kürkler moda diye omuzlarda taşınmasın illa da taşıyacaklarsa kendi derileri olsun,kadınlara –çocuklara fiziksel-psikolojik şiddet uygulanmasın,hani birde olursa ne güzel olurdu dengeli gelir dağılımı...

Ailem ve sevdiklerim için sağlık.Sağlık olmadan huzur da mutluluk da olmuyor çünkü.Bir de sevdiklerim hep kapsama alanımda olsun.

2011 yılında güzel insanlarla karşılaştım ben yine güzel insanlarla,güzel düşüncelerle karşılaşayım.Biliyorum ki güzel insanlar hayatı kolaylaştırıyor, güzel insanlar hayatı renklendiriyor,güzel insanlar karşı tarafı çoğaltıyor.Bir de derim ki ben hayatımı zorlaştıranlar bu sene ve mümkünse diğer seneler eksilmemek adına benden uzak dursun.Onların alıp götürdükleri sonradan yerine konulamıyor....

Ev borcumuz çabucak bitsin biz rahata erelim:)Çabucak bitsin ki yeni yerlere,yeni kültürlere yeni geleneklere nice to meet you diyerek kucak açalım.Navigasyon ile bir bütün olup benim sırtımda çanta,Erol’un sırtında tontalak ile gezmenin dibine vurup çok güzel anılar biriktirelim

Bak bunun için tarih belirtiyorum(bu sene olsun) Erol bana Fotoğrafçılık kursu hediye etsin ama öncesinde 10 numara bir makine alsın.Ve bu dileğimin en kısa bir biçimde iadeli taahhütlü olmak şartıyla ilgili adrese ulaşmasını bekliyorum.

Kanaviçe ya da dikiş dikmeyi öğrenmek...Bıktım artık çünkü bir gömlek düğmesini bile Erol’un anneme diktirmesinden.Ben yaparım diyorum yo adam beni ezip anneme getiriyor.Sertifikamı alıp Erol’un gözüne sokmak en büyük dileğim.Bir hayal canlanıyor gözümde.İşyerinde öğlen tatilimde kasnağım elimde kapıya sırtımı dönmüşüm pencereye yüzüm dönük kanaviçe işliyorum.Kapı aralanıyor belli bir kültürle büyümüş, Amerikalılarda da eğitim görmüş işverenim Ayla hanım ne yapıyorsun diyor.Hiçççç huzuru işliyorum beynime.....

Tontalağım okulunda faaliyetlere katılsın, evde birlikte faaliyet yapmaya başladığımızda ise hayır anne ders saati değil oyuncak saati demesin istiyorum.Şaka bir yana başarı, mutluluk, huzur,sağlık oğlumun yakasına yapışsın hiç bırakmamasını diliyorum.

Ortaköy de anname yakın deniz gören bir yalı, bebeğe demirlemiş bir yat ne bilim evden yata gidebilmek için bir Touareg (vw grubunda çalışırken başka marka söylemeyelim ayıp olmasın),bir bahçıvan,bir aşçı dersem lütfen inanmayın .Benim için para hiçbir zaman bir amaç olmadı.Para ihtiyaçlarımı giderebilmek ve insanca yaşabilmek için bir araçtı.O yüzden alın teri ile kazandığım işimde dalga geçer gibi değil,insana yakışır bir zam istiyorum yani brüt üzerinde%3,%5 demeden.Ya da en iyisi yeni bir başlangıç yapabilmek için işimden ayrılabilmek için birazcık cesaret.

Biraz daha kendime zaman ayırabilmek ...Eskisi gibi spor yapmak gibi,spor yapıp dinlenmek gibi. Tai box, step vs hiç farketmez toksinlerimden arındıkça ohh be dünya varmış demek..

Annemin de dediği gibi gençliğimin kıymetini bilmek istiyorum....Vakit varken daha hakedene hak ettiği değeri vermek,negatif düşünceleri bertaraf etmek,oyyy bea bu dünyada ben ve benim isteklerim de var arkadaş diyebilmek......

Gardolabım yeni ciciler istiyor sesini duyuyorum.Yeni senede sesine kulak verip yeni pırtılar almak istiyorum.Ama bunu alışverişe gitmeden, daha fazla ertelemeden,avmler de dolaşmadan yapmak istiyorum. Ben var ya ben alışverişten nefret ediyorum.

Bir de evin kendi kendine temizleme özelliği olsun, bir hafta ütü yapmayınca o kadar çoğalmasın diyorum yani ben şimdi çok mu birşey istiyorum.

Şimdi ben bu bu mimi;Fulya,Bahar,Hypo,Nilhan,Sibel,Elif,Bahriye,Otuzundan sonra,Ben kızımın Delisiyim,Bir güzel Çift,Nil,domatessuyu.12 kişiye gönderdim lakin mim cevaplamayı sevmiyorlarsa sorun değil

Not:13. dileğimde bu link verme işinin daha basit bir yöntemi bulunsun istiyorum:)

Aç Tavşan Zıplar

2011-12-17T11:18:00.004+02:00

Bugün nöbetçiyim ve tam gün işteyim.Nöbetçi olduğum günleri hiç sevmiyorum.Oğlumun sadece cumartesi-pazarı var uyumak için .O gerçekten çok yorgun.Cumartesi sabah erkenden bizimle yollara düşmesin diye cuma akşamı koştura koştura anneme gidip tontalağı aldık ,babaanneye götürdük ki gece orada kalsın,sabah erkenden uyanmak zorunda kalmasın.Aslında hiç sevmiyorum tontalağı annelere dahi olsa gece bırakmayı, herkes evini yurdunu bilmeli.İşte yüreğim de dayanmıyor uykusuz kalmasına.....

Erol’un fikri geldi yine hazır Eray gece annemdeyken sinemaya gidelim dedi. O da haklı çok yoğun tempomuz var bizim.Biraz es vermek bizimde hakkımız .Hiç bakmamıştık neler var neler yok diye.Seri filmleri var aslında vizyonda onlara gitmek istedik lakin öncesini bilmediğimiz için girmedik.Nicolas Cage filmi takıldı gözümüze hay takılmaz olaydı :)Söyleyeceklerim biraz spoiler içerebilir o yüzden bu filmi seyretmek isteyenler lütfen okumasın.

Yönetmen:Roger Donaldson

Oyuncular: Nicolas Cage, Guy Pearce, Jennifer Carpenter, January Jones, Donna Duplantier, Irone Singleton, Xander Berkeley, David Jensen, Cullen Moss, Harold Perrineau, Mike Pniewski, J.d. Evermore, Beyza Uz, Kylie Creppel, Monica Acosta, Marcus Lyle Brown, Jason Davis, Wayne Pére, Joe Chrest,

Senaryo: Robert Tannen, Todd Hickey,

Konusu; Will(Nicolas Cage) ingilizce öğretmeni eşi Laura ise müzisyendir,mutlu bir evlilikleri vardır.Laura pravo çıkışı cinsel saldırıya uğrayarak,ağır bir biçimde yaralanır.Olayın gerçekleştiği gece Simon adlı bir adam Will’in yanına gelerek gizli bir örgütün parçası olduğunu isterse onun adına karısına tecavüz eden kişiyi bulup olayı (tecavüzcüyü ortadan kaldırmak) küçük bir iyilik karşısında çözebileceklerini söyler.Bu örgüt kendi adaletini kendi sağla mantılığıyla yola çıkmıştır.Adalete güvenmemektir,ağır ve haksız işlediği için kişisel intikamlarını kendileri gerçekleştirmektedir.Will o gece karar vermesi gerekmektedir mantıklı düşünemediği için teklifi kabul ederek kendini gizli bir örgütün içinde bulur.Her iyiliğin tabiki bir bedeli vardır.Bu örgüt aslında kurban yakınlarından oluşmaktadır.Örgüt üyelerinin parolası 'Aç Tavşan Zıplar'.Her kelime bir savı temsil ediyor artık o kadarını da yazmayayım.

Filmi ben beğenmedim aslında konu güzel lakin konu çok vasat işlenmiş. Dialoglar da durağanlık hakim:) slow motion tadında...Aksiyon sahneleri ise eh işte.Janury Jones filmde çok pasif kalmış.Ne bilim tecavüze uğrayan kadının psikoloji üzerinde hiç durulmamış,çok yüzeysel .Olaydan sonra ki karı-koca diyalogları da inanılmaz yüzeysel.

Erol’a sordum beğendin mi diye yok televizyon filmi bu dedi:)Ablacım bu filmi seyretmeyerek inan bir şey kaybetmedin en azından evcağızında yatarak dinlendin bizim gibi gecenin 01,00 de dışarıda bu film için cirit atmadın...

Not:Nicolas Cage filmine gitmeyeceğim diyorum her seferinde kader ağlarını örüyor bir şekilde ve o filmde buluyorum kendimi bedbaht bir biçimde:)))Bi de bi de ben bugün çalışmak değil düğmelerden oğlumla ağaç yapmak istiyorum, off offf iyi haftasonları herkese...

Bir haftanın bilançosu

2011-12-16T11:38:00.006+02:00

*Tontalak 14/12/2011 Çarşamba günü ilk defa ata bindi. Çok sevmiş ata binmeyi sadece sıra beklemek istememiş hep bana hep bana diyip huzursuzluk çıkarmış.Akşam koştura koştura eve gittim sordum

-Oğlum bugün nereye gittiniz, ne yaptınız
-ata bindim
-nasıl bindin(evet evet sorunun saçmalığının bende farkındayım heyecanıma verin)
-dıgıdık dıgıdık (ne desin bu soruya çocuk bundan başka)
-peki korktun mu?
-Hayırrrr anneeee( mimikler, bakışlar, seste ki vurgu şu :Neden korkmalıyım anne)
-di mi yani neden korkacaksın ki,

*Tontalak 15/12/2011 Perşembe ilk defa Tutum-yatırım haftasını kutladı okulunda.Geçen hafta Cuma haftalık karnesinde yazıyordu tutum -yatırım haftasını kutlayacağız demişler.O ne be öyle bir hafta mı var demiştim, sonra cümleyi okumaya devam ettim .Eraycım istersen o gün meyve getirebilirsin.Heeee dedim meyveyi okuyunca.Öğretmeni ile konuştuğum bir gün şey cehaletimi mazur görün sizin tutum –yatırım haftası dediğiniz şey bizim hani küçükken kutladığımız Yerli malı haftası mı?Kadın kahkahayı patlattı Evet Ayla hanım o dedi.İyi ki meyve getirebilirsiniz diye yazmışsınız zira ben sadece oradan yakaladım.Zaten resmi adı da Tutum,Yatırım ve Türk Malları Haftası....Oyy küçükken ben kandırılmışım. Akşam yine koştura koştura eve gittim oğluma sordum
-Oğlum okulda bugün kutlama, eğlence var mıydı?
-he heeeee
-Peki eğlendin mi?
-Ebetttt
-Peki neler yaptın
-habur haburrr armut yedim
-Peki Eray yerli malı ne demekmiş:)
-Pastaaaaaaaa(iki kolunu yanlara açıp coşkuyla)

3,5 yaşına daha gelmemiş bir çocuktan bu haftanın anlam ve önemine ait bir konuşma beklemediniz di mi?Bana sorarsanız yerli malı haftası da kuruyemişşş.Bak canım çekti şimdi.

*Bu hafta bir arkadaş tontalak deme artık şu çocuğa dedi..Artık tontalak değil ki? O da bilmiyor ki canım oğlum, güzel oğlum dediğimiz de anne meni öyle sevme, tontonnnn oğlum diye sev meni dediğini.

*Tontalak bu hafta annanesine sanane demiş.Duyunca bu laf hiç hoşuma gitmedi tabii

*Tontalak ile dün akşam evdeki(arabada da oynarız)kareleri,yuvarlakları ve üçgenleri bul oyunu oynuyoruz.Elime dikdörtgen bir şey geçti
-Bak oğlum kare(aman şimdi dikdörtgeni nasıl bilecek dedim)
-cık cık cık o kıre(kare) diiilll anne o didötgen(dikdörtgen) nanam mı?

Yok tamam ben hakettim de sadece cık cıkkk yapması pek fena koydu yani

*Tontalak birkaç haftadır garip yani karanlık çökünce bir telaş alıyormuş oğlumu, annanesinin peşinde sürekli ay geldi anne baba gelmedi annane diyormuş.Arabayı görünce sevinç çığlıkları atıyor oğlum pencerenin arkasından sesini duymuyorum ama arabandan inince görüyorum ne kadar sevindiğini.Lakin kapıyı açınca ı ıhhh diyor neden geldiniz diye üzerimize kapıyı çarpıyor,hızlıca odaya gidip en kuytu köşede gözlerini yere indirmiş kollarını bağlıyor.Oğlum diyoruz ı ıhh diyor.Peki o zaman gideyim ben ne yapayım ki diyorum anneeee gitme gel anne diyip koşarak sarılıyor.Canım acıyor.Bu sahne canımı çok acıtıyor.Dakikada 30 kere beni öpüyor neredeyse hiç nefes almadan anne seni bitirdim ben diyor.Peki diyorum kalkmak için doğrulmaya çalışıyorum luklukklukkkk bak anne teni yine doldurdum diyip yine öpücüklere boğuyor...

Acaba benim oğlum ayı neden bu kadar çok seviyor

*Dün akşam Eray köpek balığı,öncüncek(örümcek),küçük böcek olup annesini korkutuyor.
-Anneeee mennn böceğimmm
-Ayyyyy Eray ben böcekten korkarım
-Ama anne men çücük böceğim
-Olsun oğlum ben küçük böceklerden de korkarım(artık nasıl rol kestiysem, artık çocuğu nasıl etkilediğiysem oskarlık oyunumla)
-Aaaa anne korkma Eray men Erayy( bir yandan da sarılıyor,sırtımı sıvazlıyor)

Çocuğu korkuyla büyütmeyeyim dedim de ne bilim oyun oynuyoruz diye düşünemedim

*Bu hafta Eray’ın annesi evet evet marketteki kız da beni öyle tanımlamıştı.Siz Eray’ın annesiydiniz di mi? Bu tanımlama o akşam tüm kimliklerimi sildi götürdü.Evet dedim güldüm çevresi geniş oğluma kavuşmak için elimdeki poşetler ile eve doğru yol aldım.Bu hafta Eray’ın annesi çok üzgün.Hani birisi dokunsa ağlayacak.Bu sabah telefonda annanesi dokundu yüreğine, seni anlıyorum kızım dedi. Bu hafta tontalak 06,30 da kalkmamak için çok ağladı menim oğlum çok yorgun.

Not:Fotoğraflar bebeliğinde.Hoş Eray'a sorarsanız Erayım bebek olmamış.Küçük bir bebek gördük televizyonda babası bak Eray sende böyle küçüçük bebektin dedi. Babasına çok kızdı, Eray babasına gerçekten çok kızdı.Baba men bebek diildimmmm

Farklı düşüncelerin adamı

2011-12-14T13:47:00.003+02:00

Farklı düşüncelerin adamı.....Hani şöyle bir resim vardır kahramanımız yatmıştır iki elini kafasının altına koymuştur gözlerini tavana dikmiştir.Uzun uzun seyretmiştir tavanı bu arada yoğun düşüncelere dalmıştır, hah işte gece uyku tutmayınca bende tam bu resimde ki gibiydim.

Farklı düşüncelerin adamı.... Dün Eray’ın öğretmeni Eray için kullandı bu sözü Eray ‘farklı düşüncelerin adamı’ dedi.Artık Eray’ı sindirmişe benziyordu ya da şöyle diyeyim anlamaya çabalıyordu,ön yargılarını yıkmaya çalışıyordu oğlum hakkında

İki gün önce faaliyetine katılmadı diye bir not geldi merak ettim aradım dün faaliyetlere katılmadığı zaman o ara ne yapıyordu?Başka oyun oynadı dedi,gruptan ayrı olarak.Eğer faaliyet,ders her ne ise işte ona hitap etmezse istemediğini çok net bir biçimde ifade ediyormuş.Beğenmedim men...Müfredat denilen şey Eray için vız gelip tırıs gidiyor anladığım.Özgürlüğüne inanılmaz düşkün dedi, kısıtlanmaya,yönlendirmeye asla gelmiyor,kendi alanına müdahale edilmesine ise tahammül edemiyor diye de devam etti. Bir ördek resmi var herkesle anlaşıyoruz ördeği sarı renge boyamaya karar veriyoruz Eray hayır ben maviye boyayacağım diyor mesela. Cumartesi bir seminer vardı,semineri veren üniversitede ki hocam idi onunla sohbet etme imkanı buldum konuştuk biraz dedi.Bu örneği anlattım o da uyardı çocuklarınızın yaratıcılığını kısıtlamayın bırakın neyi hangi renge boyamak istiyorlar boyasınlar dedi konuşmaya bir süre daha devam etti.Uzun uzun anlattı...

Bu arada Ayla hanım Eray’ın benim gibi bir öğretmen ya da bilindik bir meslek seçmeyeceğine ben çok eminim ve dedi ki siz de buna emin olun.Eray daha çok yaratıcılık isteyen bir meslek sahibi olacak o kadar eminim ki çünkü Eray farklı düşüncelerin adamı....

Ne garip sustum şu ana kadar Eray ile her türlü hayali kurdum ama meslek ile ilgili hiçbir şey düşünmemişim. Öyle bir dileğim de yoktu benim yani farklı bir meslek seçsin,enteresan olsun şöyle olsun böyle olsun diye. Sadece gününün yarısını geçireceği mesleğinde mutlu olsun ilk dileğim.Karizmatik,entresan,sıradan, cool hiçbir önemi yok yeter ki hayatını idame edecek kadar kazanıp lanet okuyarak işine gitmesin.Zaten hiçbir şeyin fazlasını cebimize alıp götüremiyoruz ya gerçek dünyaya...

Biz bu huyunu inat olarak değerlendirdik yada uyumsuzluk.10 gün önce eve ödev verdiler 1 yazması konusunda rehberlik edin.Cümle bu.Evin işlerini birinin döndürmesi gerek babası sen rehberlik et bende gardımı alıp ev işlerine gününü göstereyim dedim..Bir süre sonra sesler geldi salondan Erol sinirlenmiş.Efendim 1 tötü imiş o yüzden kokuz (dokuz) yapacakmış. Erol sürekli önce 1 yazalım sonra 9 yazarız diyor .Yoooo diyor bizim küçük bey men kokuz yapacağım babacimmm.İşin garip yanı bize o kadar saçma geliyor ki hem saçma geliyor hem çocuğu ikna etmeye çalışıyoruz.Çocuğum yani 3 yıl 4 aylık çocuğum kokuz yapmak istiyor hayy bu sisteme diye içten içe söyleniliyor....Babası attı kendini dışarıya ,markete gitti ben oturdum başına anne kokuz yapacağım men,tamam yap oğlum dokuzlar bitince 1 yaparız o zaman .Hayır anne 1 tötü yehii(yedi) yaparız:) Yapılamadı o gün mini mini birler.Ha birde o günden bu güne 1 sayısına takmış vaziyette.O kadar ki babası biricik oğlum, bir tanecik oğlum diye sevdiğinde babacimmm bir tötü döt(dört)tanecik oğlum de diyor.

Hep bir önerisi var, hep bir fikri,sürekli sorgulamaları.Dün akşama arabada fonda içli içli bir şarkı çalıyor .Ortam sessiz ıııhhhh diye seslice içimi çektim.Eray’ın sesiyle kendime geldim.Anne neden ıhhhh yaptın dedi.Hiç oğlum öylesine dedim.Neden anne ıhhhh yaptın.Çocukta haklı durduk yere niye.Oğlum şarkı çalışıyor ya şarkıyı sevdim.Ama sevmedin ı ıhh yaptın niye......

Eray’ın en sık kullandığı kelime ımmm buldum öncesinde parmağını şıklatıyor.Ben bir şey söylüyorum ya hemen bir şey düşünüp ımm buldum şöyle yaparız diyor,yani beni o yönlendirmeye çalışıyor,bu beni bazen çok yoruyor.Peki biz onu yönlendirmeye çalışırken o yani can suyum yorulmuyor mu?

Ben kuzu gibi birşeydim öğretmenim ,annem ne derse onu yapardım,kendi düşüncelerimi kendime saklardım kimsenin kırılmasına üzülmesine dayanamazdım isteklerini kabul ederdim.Ablam öyle değildi o yönlendirmeye asla gelemezdi,özgürlüğüne inanılmaz düşkündü,önce onun düşünceleri idi.Bir yanıyla zordur bu insanlar,çok zordur çoğu zaman anlaşılamazlar hem ben annemin neler çektiğini iyi bilirim:)Siz ister kabul edin ister kabul etmeyin Ayla bu çocuk bana her geçen gün daha çok benziyor dedi teyzesi.Tövbe de kız kalbime mi indireceksin dedim herkes kahkaha attı.

Farklı düşüncelerin adamı dün gece ellerim başımın altında gözlerim tavanda kendimle ilgili de birçok düşüncelere saldı.Bazen nerede hata yaptım ben diye sordum ya zamanında dün gece bir noktada ama sadece bir noktada hatamı da buldum aslında......

Not:Hata derken kendimle ilgili bir hatadan sözetmek istedim .Hatam koyun gibi olmaktı:))

Bir de Tontalaktan dinleyin

2011-12-13T08:54:00.003+02:00

Bir gün anne dedi sonra başladı Allahümme salli ala demeye o kadar çok şaşırdım ki...Dua bilmiyor Eray şimdilik dua niyetine her akşam yatmadan Salavat getiriyor çaktırmayın onu dua zannediyor hem niyet önemli di mi?Pijama giyiliyor, süt içiliyor sonrada dua ediliyor:)Buyrun dinleyin

Aslında daha güzel okuyor lakin videoya çekildiği için şekilden şekile giriyor:)))

Keçelerden gelen mutluluk

2011-12-09T10:57:00.002+02:00

Blogda yazı yazmaya başladığımda hiç böyle olacağını düşünmemiştim.Yani yazımı yayınlayacak çıkacak, kayıtlarda bulunacaktı.Birileri ses vermeye başladıkça şaşırdım, kimileri ile mailleştik, telefonlaştık, görüştük bu süreçte çok güzel insanlar tanıdım.Ha bazen canım hiç sıkılmadı mı evet sıkıldı lakin güzelliklerin yanında bahsi bile geçmemeli.

Bu güzel insanlardan bir tanesi de yakışıklı Kerem’in annesi Bahriye.Enerjisini bir kere çok seviyorum.Bazı insanlar huzur verir ya insana işte Bahriye benim için o insanlardan.Geçen hafta bir çekiliş yaptı bildiğiniz üzere bende katıldım ve çekiliş bana çıktı ya çok şaşırdım.Çünkü gerçekten benim için ilktir:) Allahım bende de şans varmış demek ki diyip pek bir sevindim.Aslıda bizim santraldeki kız paket gelince benden daha çok sevinmişe benziyordu zannedersin ki paket ona gelmiş.Yooo yooo çarşambadan beri bana bir paket gelecekti gelmedi mi diye günde bilmem kaç kere arayıp rahatsız etmemim bu konuyla hiçbir alakası yok.Perşembe öğlen hediyem gelince kızın yüzünde bir rahatlama ifadesi vardı ya neyse.İşte bazı insanlar birilerini mutlu gördükçe mutlu olabiliyormuş demek :)dedim yanında ayrıldım

Bahriyeciğim çerçeveyi çok ama çok beğendim.Ellerine,emeğine ve güzel yüreğine sağlık.Senin de dediğin gibi içinde çok güzel bir hatıra sakladım.(tontalağımda yakışmış dimi)

Çekiliş demişken zevkle,hayranlıkla izlediğim bir blog var.Nihan’ın blogu.Nihan'ın blogunu izledikçe her seferinde Allahım ne yetenekler var diyorum.Hikayeleri,çizimlerde ki ince düşünülmüş ayrıntıları,renkleri herşeyi ama herşeyi çok seviyorum.Çekilişe bende katıldım.Allah'ın bildiğini kuldan ne saklayayım hediyelerin hepsi güzelde yastıkları ayrı bir sevdim.Pazartesi belli olacak bakalım o yastıklar kime gidecek eğer katılmak isterseniz bir tık

Ben bu haftamı çok mutlu geçirdim,herkese mutlu ama çok mutlu haftasonları....

Not:Çerçevem bu hafta işyerinde sergilenecek daha sonra tontalağımın odasında yerini alacak.Aslında işyerinde daha çok ihtiyacım var ona lakin götüreyim ben onu eve götüreyim:)))Tontalağımda az değil kardan adama nasıl da mayosuyla nispet yapıyor ama....

Bu aşkın ömrü hiç bitmez

2011-12-08T14:34:00.001+02:00

Dün mutluydum ben.Mutlu olmak için çok büyük nedenlere ihtiyaç duymam.Mesela dün oğlum çok büyümüştü .Tamam yarın oğlum sen ne zaman büyüyeceksin diye başlıklar atacak olabilirim ama dün benim oğlum kocaman adam olmuştu.Terapistin odasına girerken doktora nünaydın(günaydın) dedi herzaman ki gibi, sonra gitti biz söylemeden oturması gereken yere oturdu.Hiç sorun çıkarmadı, doktora oyuncaklarım nerede benim dedi,sürekli sohbet etti yerinden hiç kalkmadı.Doktor önce bir afalladı siz bu çocuğa bir hafta da ne yaptınız dedi.Biliyor musun sizin gibi ailelere bayılıyorum ben diye devam etti. Her söylediğimi yapmaya çalışan,çabalayan......

Bıraktı herşeyi bugün sadece Eray ile sohbet edelim dedi. Ettikçe şaşırdı ,bir hafta da çok hızlanmış lakin çok da hızlanmasın dedi .Devrelerinin karışmaması (bilgi yüklenmesi)adına çok hızlı gitmek de anladığım kadarıyla iyi bir şey değil.Doktor sordu,Eray cevaplandırdı gerçekten huzur dolu bir terapi oldu.Geçen haftayı hatırladım da bu şekilde terapi işe yaramaz ara verelim demişti.Çocuk komut almıyor dediğinde ne yalan söyleyeyim biraz bozulmuştum,sonra ne demek istediğini anlattı,anladım,çok haklıydı.Çünkü bizde roller gerçekten değişmişti.Dün de ara vermeyelim dedi ,bu şekilde ara vermek olmaz bizden daha çok heyecanlıydı ,öyle görünüyordu.Onbeş günde bire indirelim terapiyi dedi.Aslında Eray’ın artık konuşma terapisine ihtiyacı yok gidiyoruz çünkü o kadından çok şey öğreniyorum. Bakalım henüz karar vermedik tabii.

Sonra arabaya oturduk,diğer araba koltuğunu taktığımız için henüz bunu açmaya alışamadı lakin yakındır huzur dolu bir yolculuk yaptık.Babasından istek bir şarkıda bulundu Eray .Sıla dan borç vere şarkısı. Aaaa siz onu boş yere diye biliyorsunuz dimi , doğrusu aslında borç vere...Babası radyodan aradı ama rastlamadı bizde ana oğul borç vere borç vere şarkısını söyleye söyleye geldik yol boyu.Oğlum bize bu devirde kim borç verir ki dedik güldük hatta.

Akşam Eray’ı almaya anneme gittik herzaman ki gibi.Annanem sanki çeyizi yarın serilecek gibi harıl harıl oyayı yetiştirme derdinde ha bu arada kendisi 80 merdiven dayadı.Bir ara Eray annanemin elindeki bobin mi derler hani kısaca ip işte onu aldı fırlattı.Annanem boşta bulundu sesini yükseltti.Alışık değil kuzum. Bizim, dedelerin evet alışık ama büyük annanesinin ona sesini yükseltmesine hiç alışık değil.Hüngür hüngür ağlamaya başladı ama ne ağlamak nedense içine sindirmedi.Sonra bana geldi iki kollarını açtı sarıldı ve dedi ki

-men çok tötü oldum anne

Bir şey diyemedim ki ben sadece sarıldım.Düşündüm ah bilse ileride daha neler yaşayacak tek derdi keşke büyük annesinin sesini yükseltmesi olsa.Kırık not alacak mesela kendisini başarısız hissedecek,badisiyle kavga edecek, ilk aşkı ilk kalp ağrısını yaşayacak,belki ihaneti görecek ,insanı insan yapan özelliklerden mahrum olanlarla karşılaşacak.İnşallah o zaman da yanında olabilirim tontalağımın ,büyük büyük laflar etmeden sadece yanında olup sarılsam da yeter.

NoT :Bir oyun oynuyorduk Eray’la bildi bende nereden geldiyse aklıma çak george dedim.Güldü benimle çok dalga geçti.Anne men corç değilim Eray men Eray dediJ Ben bu küçük adama aşığım hiç söyledim mi?Hani aşkın ömrü üç yıldı. 3 yıl 3 ay geçti hala kalbim deli gibi....

Fotoğraf 15 gün önce saç kesiminden,aslında uzun saçı çok yakıştırıyorum oğluma lakin okulda çok terliyor kuzum

Nakış gibi bir faaliyet

2011-12-08T08:58:00.001+02:00

O kadar emindim ki o yüzden çocuğumu bile alet ettim.Koca koca harflerle yazacaktım bu faaliyetimiz FENERBAHÇE ye adanmıştır diye, zaten son zamanda çok ihmal etmiştim takımımı bir nevi teşekkürde etmek istedim.Bir plan böyle mi ince işlenir tabii ufakcık bir ayrıntıyı atlamışım sadece YENİLMEK.

Pazar günü düşündük okula faaliyet ne yapalım diye.Artık Eray’ın faaliyetlerine pek yardımcı olmak istemiyoruz ,yanında oturarak ufak tefek şeylere destek verelim dedik.Çiçeği internetten indirdim.Kesme işlemini tontalağım çok sevdiği için kes- yapıştır yapabiliriz dedim.Asil renklerimiz olan sarı-laciverti kullanabiliriz dedim de evde lacivert fon kağıdı yok mavi ile idare ederiz kimseciklerde kusurumuza bakmaz dedim.Başlamadan önce de tontalağımı kenara çektim bak oğlum yarın babanın çok önemli bir denetimi var,çok sinirli baban ne derse desin kafa sallayıp he diyeceksin tamam mı dedim.Nanam anne dedi.Bugünlük idare edeceğiz oğlum o bizim babamız böyle günlerde birbirimize destek olmalıyız oğlum biz bir aileyiz dedim.Nanam anne dedi. Başladı kesmeye tontalak da verdiği sözü tutmadı sinir küpü olan babasını iyice deli etti. Neyse kestik ben gösterdim bir sıra sarı bir sıra mavi yapıştıracaksın dedim.Sonra yapıştırma işlemi bitince çiçeğin suratını da kırmızı boyayıp suratını da Galatasaray’a ithaf edecektik arkasından da kırmızı sana çok yakışıyor şarkısını raks ede ede söyleyecektik .Yani resmen nakış işler gibi planı da faaliyeti de işledik.Başta da dediğim gibi sadece bir ayrıntıyı atlamışım canım o kadar kusur bütün nakışlarda olurJ

Liderliği kaptırdık lakin yine lider olur benim Fenerbahçem ben umutluyum ,tontalığımın bu emeğini maaile olarak yine de biz takımımıza adıyoruz.Sonuçta biz pazara kadar değil mezara kadar Fenerbahçeliyiz.

80 yaşındaki annanem Galatasaraylı aslında ana-baba tarafım,tüm sülalem Galatasaraylı .Neyseki tüm sülalede mantıklı düşünen iki kişi çıkmış(ablam ve ben) da doğru olan Fenerbahçenin yolunu bulmuşuz.Neyse annanem akşam tontalağı sıkıştırıyor en büyük Galatasaray de bakayım dedirtmeye çalışıyor.Artık dünya öyle bir hal aldık ki mirim insan en sevdiklerine bile arkasını dönemiyor :)

Bir daha ki faaliyetimizde görüşmek ümidiyle esen kalın.

Gerçekler nerde hüzünler çoğalmış-Mim yazısı

2011-12-07T13:59:00.002+02:00

Kural1; Ödülü veren kişiye teşekkür ediyoruz ve bloğun linkini veriyoruz.

Beni mimleyerek bazı gerçekleri burada anlatmama vesile olan ve ortada sır- mır bıraktırmayan sevgili babaya öncelikle teşekkür ederim.Bakalım neler varmış:)

*Bu zamana kadar hep yanlış bildiğim bir gerçeği paylaşmak istedim öncelikle. Yıllar yılı o lacivert vazoyu sen kırdın dedi ablam.İnandım.Ablamdı sonuçta.İnsan ablasına güvenmezde kime güvenir.O kadar güvendim ki anneciğime bile sorma ihtiyacı hissetmedim.Ben daha küçüktüm o kadar net hatırlamıyordum ablamın hafızası fil gibidir ya olayı deşmedim.Maaile güle oynaya yenen bir akşam yemeğinde(geçen hafta) vitrinin en nadide vazosuna konu nasıl geldiyse geldi ,kırmışım işte dedim.Annem ne kırması sen kırmadın ki o vazoyu ablan kırdı dayak yememek için senin üstüne atmaya çalıştı lakin tüm deliller ablanı gösteriyordu dedi. Ablam pişmiş kelle gibi sırıtıyordu.Bu zamana kadar kandırılmışım.Yıkıldım.

*İtiraf ediyorum evet gelin kimliğimi aldığımdan beri bayramlardan hoşlanmıyorum.Arife günü hatta çok geriliyorum.Bekarken çok severdim,çok eğlenirdim.Annem börek yapardı ben yerdim annem baklava açardı ben göbek atardım, annem dolma sarardı ben hayal kurardım. Siz oturun ben herşeyi yaparım derdi, akrabalarla hoşsohbet bayram geçirirdik.Şimdi en büyük kardeşin gelini olunca sıralama değişti ben bir, köle İsaura 2.

*Orta karar,orta denge,eh işte gibi kavramlar bende yoktur.Ya iyiyimdir ya çok kötü, ya çok mutluyumdur ya çok mutsuz ya çok siyahım ya çok beyaz.Sevdim mi tam severim sildim mi bir kalem de gibi yani. Damar yolu bir türlü açılamayan hastanede ki oğlum için deli gibi bahçede koşabilirim höykürü höyküre ağlayabilirim kimseyi tınlamam.Mutluysam küçük bir çocukla herkesin içinde sek sek oynayıp ip atlayabilirim tamam tamam yakar top bile oynarım ayyyy tutmayın beni...

*Dünya dönüyor sonuçta, şartlar değişiyor,hayat şartlara göre şekilleniyor, ee hanimiğnesi de durduğu yerde durmuyor .Dün ile bugünüme baktığımda çok değişmiş olduğumu görüyorum..Değişimim beni korkutuyor. Karşılaştığım ben den hoşlanacak mıyım hoşlanmayacak mıyım düşüncesi ürkütüyor

*Bazı insanların dilinin kemiği yoktur hani ki o insan profilinden hiç hazetmem.İnsanları kırmaktan inanılmaz çekinirim.Bazı insanları kırmak istemediğimden bazı insanlarla ise ne uğraşacağım bea diyip direkt Allah’a havale ettiğimden lafları ile rahatsız ettiklerinde genelde susarım.Ben bir melek değilim ya sonuçta benimde düşüncelerimin kemiği yoktur ha bu da herkesçe biline kısaca sadece düşünürüm..Geçen gün öğretmeni aradı Eray’ın

-Ayla hanım Eray’a bir şey mi içiriyorsunuz iki gündür çok enerjik
-Yok anam babam ne içirmesi direkt damardan veriyoruz,

*Kendimi durduramıyorum.Nasıl yani demeyin nasıl yazıldıysa öyle durduramıyorum.Uzun bir süre önce farkettim bunu.Dinlenemiyorum diye sürekli konuşuyorum lakin kendimin dinlenmesine izin vermiyorum. Oğlumla ödevler bittiyse iş yaparım iş bittiyse yemek.Az biraz vakit kaldıysa dur televizyonun karşısına geçip ayaklarımı uzatayım derim lakin iki saniyemi almaz ay dur kurabiye yapayım der ayağa kalkarım bu durum geceye kadar devam eder.Ha birde aklıma yapılacak bir şey düştüyse asla onun düşüncelerimde gezmesine izin vermem ,yorar beni tıpkı bu mim gibi:)

*Çok hassas ve kırılgan görünürüm de aslında çok güçlü ve dayanıklıyımdır.Sadece bunu yazdığıma inanamıyorum bazı geceler Eray’ı seyrederim .Bazen bir anne olarak kendimi çok yetersiz ve eksik hissettiğim için başında ağlarım.

Bende bu mimi;Nilhan(kesin mimlemişlerdir seni),Abide,Sibel,Bahriye,Sevgi ve Filiz'e paslıyorum.Eğer tabii cevaplamak isterlerse....

Not:Benim için bir klasiktir. Mimlendiğim zaman Erol’a sorarım.Benim hakkımdaki gerçekler sence neler dedim. Immm dedi seni E.Ö ve E.S olarak iki döneme ayırmamız lazım bu soruyu cevaplandırmam için dedi. E.Ö ve E.S nasıl yani dedim.Eraydan Önce ve Eraydan Sonra demek dedi ve devam etti. Eraydan önce kafa dengiydin şuraya gidelim derdim giderdik şunu yapalım derdim yapardık ama artık öyle değilsin dedi.Öylece baktım. Şimdi ben çocukla Tophaneye nargile içmeye gece vakti nasıl gideyim ya da hadi balık çekti canımız diyerek çocuğun uykusunu bölüp Eminönüne balık ekmek yemeğe....Ama yine ben kafa dengiyim demek istedim demedim sadece şartlarımız değişti Erol bey şartlarımız...

*Gerçekler nerde hüzünler çoğalmış bir şarkı sözü

Eray'ın objektifinden

2011-12-05T11:00:00.000+02:00

Biz doğduğu günden beri söylediğimiz laflara çok dikkat edelim,lafları seçerken acaba darılır mı, kendini başarısız mı hisseder diye eğilip bükülelim peki o ne yapsın

Avm gezimiz sırasında bir dondurmacıya girilir bir güzel dondurma yenir babası da bir yandan Eray’ın yarım bıraktığı bardaktaki mısırı yemektedir .Adamcağız bir mısır tanesini sadece bir mısır tanesi yere düşürür.Tontalak

-Yavaş ye baba yavaş yere döktün diye dondurmacı da avaz avaz bağırıp babasını rezil etti

Hep kendi fikri olsun istedim lakin kendi fikirlerini söylerden de üslubuna özen göstersin diye de örnek davranışlarda bulunduk yani bulunduğumuzu düşünmekle ne kadar yanılmışım:)

Babaannesi hasta olan gelinine iki kap yemek pişirmiş geçmiş olsuna gelmiştir. O ara saçlarını açıp bak hint kınası ile boyadım ama pişman oldum beğenmedim demiş gelini şok geçirmiştir.Pamuk gibi olan saçları ki o rengi çok severim garip bir renge bürünmüştür. Eee kırmak da istememektedir. Tamam tamam kayınvalidesinin gazabına uğramaktan korkmaktadır:)Anne fena olmamış üzülme hem bilirsin ben beyaz saçı daha çok severim ama bu da fena değil ,değişiklik olmuş senin için derken daha lafını bitirmeden tontalak odaya girmiştir

Ayyy bebe çokkkkk tötü olmuş.Bebe çokkkkkk tötü olmuş(nasıl kaşlar çatık baş iki yana sallanıyor)Beyaz saçı goy yerine bebe beyaz saç güzel .Bebe bu çokkk tötü olmuş.(20 kere vardır söyledi kadının yüzüne bam bamm bam diye)

Eskiden her türlü severdim tontalağım hiç itiraz etmezdi.Şimdi herşeye bir kulp takıyor beyefendi

-Tontalağım seni yerim ben yerrrrr
-Anne ben mama değilim

Herşeyin farkında ve bazı şeyleri lehine çevirmek için sürekli bir uğraş halinde
Annesi ortalığı toplamaktadır, baba tontalağın pijamasını giydirmektedir.Kimsenin çıt ettiği yoktur lakin tontalak bu hareketliliğin ne anlama geldiğini iyi bilmektedir.

-Anne uyku saati geldi AMA benim çok uykum yok
-Olan kadar uyuruz Eray bizde
-offf anne

Haftasonu faaliyet yaparken fotoğraf çekecektim.Fotoğraf makinesi Eray'a yasak,ellemez.Yanıma geldi bende çekeceğim dedi.Hayır biraz daha büyüdüğünde dedim.Normalde giderdi bende boşta bulundum birden elimden çekti.Bende elinden almadım biliyorum kriz çıkacak sadece bak bu düğmeye basacaksın dedim o kadar.Şimdi fotoğraflar Eray'ın objektifinden

Babası her zaman ki gibi huysuz ödev yapıyor diye:)Evin dağınıklığına bakmayın sonuçta faaliyet yapıyoruz biz birazdan oda pırıl pırıl olacak:)

Eray'ın objektifinden bisikleti

Eray'ın objektifinden çalışma masası

Eray'ın bakışıyla salon kapısı:)Çocuk olmak gerçekten çok zor

Not:Okuldan öğrenmiş galiba herşeyin bir saati var.Elimde süt görürse eğer şimdi süt saati anne diyor.Sofra kurduğumuz görürse şimdi yemek saati,banyo ettirirken şimdi bıcı bıcı saati, çalışma masasının ortaya geldiğini görürse şimdi ders saati, dersten sıkılırsa eğer diyor ki evet şimdi oyun saati.....

Kokteyl

2011-12-02T13:57:00.003+02:00

Her Çarşamba saat 06,15 gibi kalkıyor Eray tabii biz daha önce.06,30 da kahvaltımızı da alıyoruz çıkıyoruz yollara.Eray uykusunu alamamasından ötürü her çarşamba çok huysuz oluyor.60 km gittikten sonra varıyoruz gideceğimiz terapistin odasına.Randevuyu 08,00 alıyoruz ki 11,00 gibi işte olalım.İki terapidir kadına kök söktürdü.

Doktor çocuğun algısı çok ileri de lakin komut almıyor dedi.Almamasının sebebi de her istenilen yapılması, hayır denilen şeye sonradan evet denilmesi gibi bir sürü sebebi var.Eğer bir soruyu cevaplamak istemiyorsa zinhar cevaplamıyor başka konu açıyor da açıyor lakin o soruyu asla cevaplamıyor, terapisti bile yönlendirmeye çalışıyor.Haftaya bir kere daha yapalım sonra 1 ay mola verelim ,siz evde bu komut alma işini halledin dedi. Hı hı dedik de o süre sonunda büyük ihtimalle devam etmeyeceğiz zaten yaşıtları kadar olmasa da herkesin anlayacağını kadar konuşmaya başladı tontalağım.Birde çok yorulduk biz ailecek.O saate olması sebebiyle Eray hep huysuz gidiyor terapiye,yollarda da çok yoruluyor.Bakalım bir ay geçsinde.

Çarşamba sabahı kötü kalktım gece reflüm azdı yine mide asidi ses tellerime de vurdu sesim kısık kalktım.Nerdeyse 1 haftadır çok az uykuyla işe geldim bu sebepten ötürü.Kimseye de diyemiyorum midem çok kötü diye.Tedaviyi yarıda kestim ya ilaçları içmedim diye lafları ile beni dövüyorlar tüm sevdiklerim eee haklılar ki ben ne diyeyim.

Midem de yok yok doktorum da aynen böyle demişti.O gün birde mide bulantısı eşlik etti ses kısıklığına ha birde öksürük.Terapi dönüşü araba koltuğunu açmayı beceren oğluma yalvarıyorum lüften dur diye.En son arkadan babasının gözlerini bağlıyordu elleriyle.Çok uykusuzum,ağrım çok, her yanım kırılıyor,huysuzum sadece ağlamaya başladım ama öyle böyle değil dolu dolu.Eray yaramazlık yapmayı bıraktı Ne oldu anne dedi. Yok oğlum sadece yorgunum dedim. Geldi kolumu sıvazladı HADİ ANLAT dedi. Güldüm.Anlatacak bir şey yok ki ben çok yoruldum bir de sen araba da böyle yapınca daha çok yoruluyorum dedim. Nanam dedi yine kolumu sıvazladı GEÇTİ dedi.Birbirimize sarıldık azcık nefes aldık.

İşe geldim galiba tüm hafta gece uyumamam, sabah işe gel sonra akşam ki tempo vücut yorgun düştü, hastalandım.Çarşamba izin aldım 13,00 de gidiş o gidiş bu sabah gelebildim daha ben bu yaşıma geldim böyle hastalık bilmedim.En son sezeryan olduğumda serum yemiştim zaten o da ilkti.Sonra dün yedim.Kokteyl gibi bir şey hazırladılar.Mide bulantısı için bir ilaç, ağrı kesici, vitamin, bir şey daha vardı bak unuttum saldılar serumun içine.Nasıl bir şeyse bir saat sonra zınk diye kalktım. Ahh o karışımın formülü bende olacaktı ki dedim.Sadece boğazım kötü, ses hala kısık bugün işe gelmeliydim genel durumum iyi sonuçta dedim ayağa kalktım

Tontalak gece yanımıza gelmek için bin numara çeviriyor en sonra evde kurt var baba dedi birde üstelik uludu.Aman dedim kurt bile böyle güzel ulumuş mu?Babamız ben kurtun ellerini bağladım hadi yat oğlum dedi.Immm dedi bu sefer anne gölge var gölge.Gölgeyi halletsek Pepee aç diyor, Pepeeyi halletsek çişi geliyor, çiş mevzunu halletsek gecenin köründe annaneye gidelim diyor.Bu saatte anneye gidilir mi oğlum desek peki o ne diyor.

O zaman babaanneye gideriz diyor.

Not:Sabah gelir gelmez birkaç bloga baktım.İki gündür okumadım ya özlemişim.Herkesi maalesef ziyaret edemedim çok iş var bugün.Bahriyeciğim elleriyle hazırladığı hediye bize gelecekmiş.Çok mutlu oldum.Şimdiden çok teşekkür ederim,

Dedemin İnsanları

2011-11-28T09:50:00.001+02:00

Belki vardır 15 gündür peşimdeydi sinemaya gidelim diye.Eray hayatımıza teşrif etmeden önce 10 günü geçmezdi sinemaya gitmemiz.Evi otel olarak kullanırdık mutlaka bir aktivite peşindeydik.Aslında evde oturmayı ben çok severdim de Erol rahat vermezdi bana.Şimdi de öyle olsun istiyor haftasonu hep plan peşinde .

Pazar kahvaltıya ahretliğim ve ailesi geleceği için(hastalık sebebiyle plan iptal oldu)cumadan evi temizleyelim dedik.Annem ısrar etti Eray bu akşam bizde kalsın hem evinizi rahat temizleyin hem de azcık dinlenin dedi,bıraktık.Ben adamın hain planlar hazırladığını nereden bileyim.Sinemaya gidelim dedi olmaz dedim herzaman ki gibi. Evi temizledik 22,10 seanasına bilet ayırtmış gittik.O günde dedemin insanları vizyona giriyormuş onu seyrettik.01,00 de çıktık 01,30 eve girdik aynı eskisi gibi:)

Filmin tanıtım yazısı şöyle;

Ozan, Ege’de küçük bir sahil kasabasında yaşayan 10 yaşında bir çocuktur. Girit göçmeni dedesi Mehmet Bey nedeniyle arkadaşları onunla “gavur” diye alay etmektedir. Yalnız kalmaktan korkan Ozan, başta dedesi olmak üzere ailesine kızar “Biz Türküz.” diyerek onlara kafa tutar.

Ozan’ın dedesi Mehmet Bey, kasaba eşrafından, saygın bir adamdır. Kasaba halkına kol kanat gerer, sorunlarıyla ilgilenip, onlara yardım eder. Hoşgörüsüyle bilinen Mehmet Bey torununun bu durumundan dolayı üzülmekte ve endişe duymaktadır. Mehmet Bey daha yedi yaşındayken, ailesi zorla topraklarından kopartılmış, mübadeleyle Girit’ten göçmüşlerdir. Mehmet Bey’in en büyük arzusu ölmeden evvel doğduğu toprakları görebilmektir. Bu özlemle sık sık içinde mektuplar olan şişeleri Ege’nin mavi sularına bırakmaktadır.

Filmi iki kelime ile anlat Ayla hanım deseler herhalde sıcak ve samimi derdim.Seviyorum Ege insanının şivesini.Film ötekileştirmenin anlamsızlığına vurgu yapıyor. Ayrıntılar yani Mehmet bey’in esnafa ayıp olmasın diye dükkanını kilitlemeden gitmesi,komşu-müşteri dialogları,çırak-usta ilişkisi harika işlenmiş.Çırak demişken Mehmet bey’in torunu rolünde oynayan çocuk çok ama çok iyi oynamış,çok sevdim.Sadece bana göre filmin eksisi mesaj verme kaygısıyla edilen kocaman laflar özellikle darbe olunca edilen laflar(oldukça didaktik)Yani mesaj insanların gözüne gözüne sokulmuş işte bu kaygıyı ben sevmiyorum.O mesaj vermek istenirken bence filmden kopuşlar olmuş.Karakterler ve dialoglar o kadar sıcaktı ki o anlamda cast çok iyi seçilmiş sadece deli rolündeki Hümeyrayı sevmedim-sevemedim.Film kısacası;

Orada Türk tohumu,burada Yunan gavuru olan insanların hikayesiydi.

Simülasyon

2011-11-24T14:16:00.007+02:00

Acele acele herzaman ki gibi bir yerlere koştururken şişştttt Ayla dedi bir ses..Arkama baktım beni tanıdın mı dedi. Gözlerimi tanımak istercesine kıstım ,uzun uzun baktım. İsim hafızam zayıftır da görsel hafızam iyidir aslında ama yine de çıkaramadım özür dilerim dedim. Görmediğin için tanımamanız çok normal dedi.Hafifçe tebessüm ettim sonra içimden eee görmediysem nasıl tanıyabilirim ki bu ne biçim bir soru dedim.Anladı galiba bakışlarımdan direkt konuya girdi.Biraz nefes almaya var mısın dedi?Ürktüm bu kimdi ki şimdi .İyi günler size dedim yine acele biçimde yürümeye başladım arkamdan bağırdı Hanimiğnesi bugün bir dilek hakkın olsa ne dileceğini biliyorum ve onu gerçekleştirmeye geldim dedi..Bir an duraksadım,bocaladım, kendime yenik düşüp arkama baktım sinirlendim kimsin sen diye haykırdım.

Hani bir gün eşinle gitmiştin ya 4d simülasyonu ile İstanbul’u gezmiştiniz ona benzer bir simülasyon hazırladık desem derken sözünü kestim. Bunları nerden biliyorsun hem simülasyondan banane dedim.Simülasyon senin geçmişine ait dedi elini uzattı var mısın ?An bile düşünmeden peşine düştüm.Yollar çok ama çok tanıdıktı. Aaaaa burası annemin arka bahçesi dedim bir sandalye vardı sadece tek bir tahta sandalye kemerimi bağlayıp gözlüklerimi taktım ve simülasyon başladı.

İlk önce evimizin içindeydim akşamdı oturma odasından mis gibi kokular geliyordu.Babam yine her zaman ki gibi portakalı soymuş başucumuza koymadan elleriyle kızlarına yediriyordu sonra kabukları sobanın içine attı çok güzel bir koku yayıldı ohh be özlemişim bu kokuyu.... Kafamı sağa çevirdim annem kestaneleri sobanın üstüne atmak için çiziyordu ,babam sobanın üstüne koyup pişirdi yine elleriyle temizleyip kızlarına yedirdi. Sonra ortadan bir an kayboldum kendimi takip ettim yatak odasına sote bir yere saklanmış birşeyler bekliyordum merakla bende bekledim .Ablam girdi odaya sürekli arkasına bakıyordu dolabın içinde bir kutu,kutunun içinde bir sürü tipitip sakızlar vardı.Ablam içinden alırken saklandığım yerden fırladım ahaaaa sen alıyormuşsun demek sakızlarımı, yakaladım dedim.Yine kavgaya tutuştuk.Babam belli periyodlarla bir kutu ablama bir kutu bana sakız alırdı ya ablam hemen bitirirdi sonra benimkine musallat olurdu doğru ya unutmuşum. Babam koştu yine ayırdı bizi.Sürekli ama baba ama baba hep böyle yapıyor kendisininkini bitirip sakladığım yerden bulup benimkini alıyor diye sürekli bağırıyordum.

Bir ses duydum sonra koştum hemen pencereye camlar buhar olmuştu elimle buharı sildim Sabiha teyze değil mi o.Kar ne kadar çok yağmış.Annemi çağırıyordu hadi kaymaya.....Hazırlandık akşam vakti kızakla Sabiha teyzenin arkasına oturdum dik ama çok dik yokuşumuzdan hızlıca inerken bağırıyorum.Anne bakkkkk uçuyorummmmmm Gülümsedim o kızağa tekrar o halimle ne çok oturmak istedim.İçeriye girdik annanem ellerini çırpıyor oooooo mastika şarkısını söyleyip ablam göbek atıyordu.Annem artık kızıyor haydeee yatağa ,annemin hazırladığı koca bardak ballı sütümüzü içtik doğruca yatağa. .Herzaman ki gibi annanemi ortamıza almışız ben kütüphane şeklinde kanepede oturup onları seyrediyorum eskiye ait hikayeler anlatıyor bize.Anane bir daha anlat amaaaa sesi odada heyecanla yankılıyor.....

Sabahın körü annem herkesten önce kalkmış canım benim.Mükellef bir kahvaltı hazırlamış elimi uzatıp almak istiyorum,alamıyorum bir köşede herkesin kahvaltı etmesini bekliyorum.Annem belime kadar olan saçlarımı tarayıp örecek Allah Allah rahat durmuyorum diye tarağın dişlerini geçirdi mi bak kafama yine.Yukarıya halamın mutfağına çıkıyorum Şehriye teyzeye bağırıyorum erikleri koparabilir miyimm.Erik Şehriye teyzenindi ama sadece gövdesi kendi bahçesinde tüm dallar ve erikler halamın penceresinde.Arkama dönüyorum kısık sesle kız hala Şehriyeden hiç isim olur mu acaba tel Şehriye mi diyip hem kikirdeyip hem de dalga geçtiğim kadının eriklerini kütletiyorum.Halam kızıyor kız sus duyacak...... Ooo annem öğlen yemeğini çoktan pişirmiş , hadi bunu git Fatma teyzene götür diyor ama anne çok kötü kokuyor onun evi,sürekli bana sümüklü böcek diyor gitmek istemiyorum diye inat ediyorum.Yaşlılara yardım etmek ne kadar sevap biliyor musun diyor mecbur sevap kazanmak için tabağı alıp gidiyorum,izliyorum o küçük kızı nasılda adımları geri geri gidiyor.Off yine suratı sirke satıyor sümüklü böcek sen mi geldin gir mutfağa koy diyor .Sarımsak kokulu eve girerken midem bulanıyor öğürecek gibi oluyorum hızlıca dışarıya çıkıyorum derin bir nefes alıyorum ohhh dünyalar varmış beaaa

Aylaaaaa diyor tatlı bir ses koşuyorum hızlıca bende peşinde acaba bu kadar mutlulukla nereye gidiyor merakla izliyorum.Aaaaa Emine teyze değil mi o.Şeker veriyor bana herzaman ki gibi .Sen ne tatlı kadındın be Emine teyzem diyorum siniyorum yanı başlarına.Ermeniydi savaş zamanı arabadan düşmüş Türk bir aileye evlatlık verilmiş ya her annem kızdığında Emine teyzem gelirdi aklıma acaba ben hangi arabadan düştüm.

Emin teyzeden çıktığımda birden mevsim değişti.Kar yerden kalmış ilkbahar olmuş.Ablam ve mahalleden arkadaşlar saklambaç oynuyor.Koşuyorum yanlarına bende oynamak istiyorum.İzliyorum sen ebe olacaksın dediler ablam itiraz etti.Sakladı beni arkasına o daha küçük ebe olamaz diye kavgaya tutuştu arkadaşlarla.En son o geldi ebe o olacak dediğinde ablam nasılda hindi gibi kabarıyor.Onun yerine ben ebe olurum o olamaz dediğinde nasılda sarılmak istedim ona. Sıkıldım oynamaktan yürüyorum tontonum diye yaşlıca bir adama sarılıyorum.Ayyy bakkal Osman dedem bu ,torunu yoktu beni torunu bellemişti. Bakkalının karşısında ki bankta oturmuş ben yine bıcır bıcır birşeyler anlatıyorum ben anlatıyorum o kahkahalar atıyor ben anlatıyorum o kahkahalar atıyor. Müşterisi geliyor ben de oradan ayrılıyorum.

Urgancı sokağa sapıyorum vay vayyy bensiz çift kale maç ha diyorum. Çağırıyorlar beni de Yakup, Aytekin,Okay bir tarafta ben, yasemin,Neslihan öbür tarafta.Yine erkekler dalga geçiyor bizimle isterseniz 3-0 başlayın maça.Yasemin ne güzel de çalım atıyor ,kıskanıyorum ben biraz daha çit kırıldım topa girmekten çok korkuyorum.Off yine kavga çıktı bak maçta, şu erkekler ne kadar da mızıkçı ama.Annemin sesi yankılanıyor sokakta oyy ben kaçtım gidiyorum ve yürüyorum.Bizim sokağa girmeden gazoz kapağı görüyorum yerde mutluluktan havalara uçuyorum diğer gazoz kapaklarımın yanına koymak için elbette ki cebime atıyorum. Seyrederken gazoz kapağı ve mutluluk aynı kareye nasıl girer diye çok şaşırıyorum.

Eve girmeden Şaziye teyzeme uğruyorum o mahallede en çok o evi seviyorum.Ayy kıyamam yine radyonun başında oturmuş ağlıyor.O zamanlar hikayesini bilmezdim ya keşke mümkün olsaydı da mutfağa girip iki sade Türk kahvesi pişirip hikayesini ondan dinleyip birlikte ağlasaydık,sarılsaydım diyorum.Yalnız bırakmak için içim acıya acıya oradan ayrılıyorum.

Tam eve girecekken yokuşun başında biri beliriyor,dikkatlice bakıyorum sonra Zakir dedem diye koşuyorum. Elleri dolu ,Eminönünden gelmiş.Memlekette gölde balık tutmak için ağ almış yine.Hep birlikte yemeğe oturuyoruz ne çok isterdim tontalağımı bağrına basmasını,büyük dedesini tanımasını o an sadece dolu dolu ağlıyorum......

Halamın sesiyle irkildim bir yandan da kapıyı çalıyor.Ayla balığa gidiyorum gelecek misin diyor.Annem hızlıca hazırlıyor beni.Olta halamın kova benim elimde Kuruçeşmeye doğru yürüyoruz.Halam deniz bugün çok bereketli diyor ben üzülüyorum.Balıklar oltanın ucunda çırpındıkça halacım canları çok mu acıyor diye soruyorum.Hadi oltadan çıkar balıkları diyor, çok kere yapmama karşın balıkları oltadan çıkarırken çok tedirgin oluyorum sonra kovaya bırakıyorum.Ama haksızlık bu diyorum içimden halam görmeden birkaçını denize salıyorum tamam bu son balık olsun derken yine azarı işitiyorum.Akşama yemek yokk Ayla bunları yiyeceğiz ama.Bir dolu kova ile evimize dönüyoruz annemde nasibi alıyor tabiki.Balık o kadar çok ki bir tavalık Aysel teyzeye ,bir tavalık Hatice teyzeye götürüyorum.

Yolda babamla karşılaşıyorum işten dönüyor, grev varmış fabrika da yine.Davullar çalıp halay çekmişler yolda onu anlatıyor.Evimize giriyoruz yemeğe oturuyoruz babam biraz sıkıntılı bana dönüyor diyor ki benim tüm dünyamsınız, siz varsınız ya ben herşeyin üstesinden gelirim derken sesler karışıyor birbirine simülasyon bitti diyor yine aldığı yere yani annemin arka bahçesine beni bırakıyor.Sadece bağırıyorum görmediğim o kadar çok kişi var ki hayır bitmesin diyorum,hem daha ipe boncukları dizip kolye yapıp sattığım köşe başına gitmedik, annemden dayak yememek için saklandığım halamın dolabına girmedim,kiraz ağacımızdaki kirazları yiyen kuşlara kızmadım, annemin çiçekleriyle konuştuğunu ve onları nasılda kıskandığımı görmedim..........

Arka bahçeden eve giriyorum tontalağımı alıp sıkıca sarılıyorum.O kadar kötü hissediyorum ki kendimi bu simülasyon bile kendime getiremedi beni.Göremiyorum ortadaki sorunu ı ıhhh bir türlü göremiyorum. Çabalıyorum öyle bir şey ki çabaladıkça batıyorum.Hatayı ben nerede yapıyorum sürekli sorguluyorum. Çaresizlik ne kadar kötü bir duyguymuş diyorum.Biliyorum geçecek ama geçene kadar böyle hissediyorum. İnsanların özellikle de annelerin nasıl yaşlandığını anlıyorum

Keşke herşey küçükken olduğu kadar kolay olsa,keşke tek derdim beyaz bir elbisem olmadığı için olsa, keşke babamın kucağına oturup bana tüm dünyam sensin dese ve yine kendimi güvende hissetsem.

Adını Ece Koydum(k)

2011-11-22T16:20:00.003+02:00

Pis dedikoducu dedim arkasından.Yememiş içmemiş Ay’a tontalak ve ailesi bir gün beni evinde konuk etmiş demiş. Bunu duyan Ay bize gönül koymuş ve bu sebepten Güneşi daha çok seviyorlar diye de kendince çıkarım yapmış. Ay’a ay olur mu böyle birşey dedim biz ailecek aslında seni dolayısıyla geceyi daha çok severiz hatta tontalağım bayılır sana diyerek gönlünü aldım.İçime sinmedi bu durum sevgimizi ispat etmek değil niyetim sadece ne bilim hem tontalağımın en sevdiği Ay’ı yapmak hem de uykusuz gecelerimizde bize yarenlik ettiği için teşekkür etmek istedim.

Şaka bir yana tontalağım epey oldu bir sabah kalktığında pencereden dışarıya baktı anne ay yok dedi.Hımmm nereye gitti ki acaba dediğimde ay uyumaya gitmiş anne dedi.Eeee ne yalan diyeyim bu durum mantıklı geldi bana.Kolay değil tüm gece gökyüzünde nöbet tutmak sonuçta.Hep Ay’ı güneşten daha çok sevdi. Bebeliğinden beri gececi olduğundan mı bilmem tek bildiğim daha çok sevdiği idi. O yüzden bu haftaki faaliyetimizi Ay’a adıyoruz efendim tatataaatammmm...

Hep yağlı boyayı merak ediyordum ya pazar günü gidip tüplerde yağlı boya aldım .Tövbe dedim başkada bir şey demedim.3 yaş 3 aylık çocukla senin neyine yağlı boya ile boya yapmak diye de devam ettim.Bundan sonra ki kısımda küçük çocuklarınıza kötü örnek içeren davranışlar söz konusu olduğu için tontalağın neler yaptığını ve benim nasıl şak diye bayılmak istediğimi anlatmayacağım yoooo yoooo anlatamam.Yağlı boya ile yaptık ama sonra Ay’ı tekrar yaptık çünkü yağlı boya ile boyadıktan sonra yüzü çizemedim. Bu sefer guaj boya kullandık.Guaj boya kıymetini bilemedim insan beşer kuldur şaşar ya ben de insanım sonuçta şaştım halbuki sen ne temiz bir boyamışsın dedim bu boyaya icat edene binlerce kere teşekkür edip yazımıza tabiki devam edelim

Gelelim malzemelerimize; Siyah,sarı ve beyaz fon kağıdı, yağlı boya zinhar kullanmayın da ne kullanırsanız kullanın (ikinci denemede guaj boya kullandık),sünger fırça, yapıştırıcı. Efendim önce yemek tabağını aldık siyah fon kağıdına yuvarlak çizip kestik aynı işlemi aynı tabakla beyaz fon kağıdı ile gerçekleştirdik.Sonra beyaz yuvarlak fon kağıdına Ay çizdik (verdiğim linkte nasıl yapıldığı var)Tontalak bey herzaman ki gibi boya işlemlerini yaptı bende yüzü çizdim gitti bu sefer benim bey bana aferim dedi. Üç tane de yıldız kondurduk. Biri babanın,biri benim ,en küçüğü de tontalağımın yıldızı.Bilmem siz yapar mıydınız küçükken gökyüzüne yıldızlara çok sık bakardım.Herkesin gökyüzünde bir yıldızı olduğuna ve kayan her yıldızın bir insanın ölümünü temsil ettiğini inanmıştım:) Bir de dilek tutardım, unutmadan en ama en parlak yıldız bendim ama

Bir faaliyetin daha sonuna bir türlü gelemedik.Şimdi de eve verilen aile katılımından bahsedeyim:)Faaliyetin adı: Adını Ece koydum.Erol bir kere çok söylendi ne bu ya ne bu ya diye diye.Çoğunlukla tontalak ile ben yaptım yok be tamamiyle tontalak ile ben yaptım. Konu şu :fotoğrafta gördüğümüz kızımıza evdeki ip ve rafya ile saç yapmak.Aile bireylerinin saçları hakkında konuşmak ve sonunda kendisine bir isim koymak.İşte kısaydı, uzundu, kıvırmıcıktı ,pırasa gibiydi,keldi gibi.Yok Erolum kel derken seni kastetmedim bu konuda çok hassassın bizi bunaltın ha:) Önce konuştuk saçlar hakkında sonra başladık yapmaya evde ancak bu ipler vardı.Tontalağım ipleri kesti tabii ne kadar keseceğini ben gösterdim.Sonra yapıştırdık.

Tontalağım bir ara arızaya bağladı ve babasına dedi ki

Baba ten(sen)çok tötüsün(kötüsün) dedi öylece kalakaldım odalarda.Vay bu da mı gelecekti başımıza diye dövünmedim sıra bana gelmesin diye öylece sustum.Sebep mi neydi babası yapıştırıcının hepsini sıkmasına izin vermediği için baba ten çok tötüsün dedi, yeminle bu lafın kaynağı bu sefer ben değildim.Okuldan öğrenip öğrenip eve gelmiş işte:)Neden mi Ece, ara sıra Ece düşüyor aklımıza özellikle de babaannemize gittiğimizde. O yüzden de bu kızın adını Ece koyduk.

Neyse efendim ne diyoruz bir daha ki faaliyetimizde buluşmak üzere esen kalın.

Kaynak:Etkinlik dünyası

Not:Zinhar notsuz olmaz dün annanemiz hani imiş benim torunum demiş. Tontalak cık cık yapıp annane torun dil(değil) oğlum oğlum diyeceksin demiş.Annane de bu hatayı sıkça yapıyor ha....

Gelinlik

2011-11-22T09:32:00.002+02:00

Geçen akşam ablamla eskilerden konuşuyoruz en çok da yukarıdaki fotoğrafı sevdiğini söyledi.Seversin tabii o gün sen değil ben çok ağlamıştım dedim gülüştük.

Çocukluğu anlattığımda bir şey farkettim demiştim ya hani bir önceki yazımda.Hep mutlu olduğum geliyor aklıma evet mutluydum da lakin hiç kötü günüm olmadı benim diye de devam etmiştim.İşte bu fotoğrafın çekildiği gün ben çok ağladım sanki hayal meyal bir şeyler dönüyor ekranda.Bir çocuğun ortada ciddi sorunlar yoksa ne olabilir istediğinin alınmamasıdır annesi kızmıştır en fazla dövmüştür.Ben o gün ablamın üstündeki elbise için ağladım.Ben de beyaz gelinlik istiyorum diye tepinmişim.Halam üç evladından ayırmazdı ya beni dayanamamış gözyaşlarıma hemen üstümdeki elbiseyi dikmiş.Ay senin elbisen daha güzel diye de hep birlikte ikna etmeye çalışmışlar beni.Yahu göz var nizam var çocuksak o kadar değil algılayabiliyormuşum demek:)tabiki benim ki daha güzel değil diye ağlamaya çok ama çok devam etmişim.

Annem o kadar sorunsuz bir çocuktun ki sen derdi ya hep bana çok şaşırmışlar bu tutumuna ve de yaptığım çığırtkanlığıma.Kimbilir belki de o zamana kadar birşeyi o kadar çok istememiştim demek ki.Annem paramız yok derse olay biterdi benim için ikiletmezmişim bile hata minnicikken başlamışım para biriktirmeye alıp paralarımı anneme verirmişim ya neyse

Galiba ikinci çocukların kaderi bu yani en azından benim öyleydi.Ablamın küçülen kıyafetleri yıkanıp hurç ve benzeri bir şeye koyulup dolaba kaldırılmadan ben giyerdim çünkü aramızda sadece 20 ay vardı.O gelinlik bana kaldı ama acaba aynı hevesle giydim mi? Bilmem hiç hatırlayamıyorum şimdi

Şunu hatırlıyorum ama 26 yaşında sıfır km bir gelinliği yani kendime ait bir gelinliği çok büyük heveslerle ve umutlarla giydim ya o zaman nefes almaya devam.....

Not:Kız anne ne güzelmişim çocukken dedim bir akşam.Küçükken güzel olan büyüyünce çirkinleşirler derler dedi bana.Hani kuzguna yavrusu şahin görünürdü hani kirpide yavrusunu pamuğum diye severdi kandırıldım mı ben yoksa?Annem senin için demedim öyle bir laf vardır diyip lafı çevirmeye çalıştıysa da yok nafile yazdım bunu bir yere:))

Fotoğraftaki halam o zamanlar açıktı şimdi kapalı.Geçen sene bir bayram günü dedi ki facebook muydu neydi oralarda açık fotoğrafımı eklersiniz yaşınıza başınıza bakmadan bacaklarınızı ayırırım sizin dedi.Bizi evet evlatlarından ayırmaz ama yaparım derse yapar ne gerek var şimdi.

Teşhis göze gelmiş

2011-11-18T13:43:00.001+02:00

Ne kadar hızlı konuşuyorsunuz ve de uzun cümleler kuruyorsunuz dedi Eray’ın konuşma terapisti ve ben hııı dedim önce sonra sanki biri

-Ahaaaa çocuğun geç konuşmasıyla ilgili suçluyu bulduk,suçlu burada diye avaz avaz bağırmış gibi

Ama ben oğlumla konuşurken hem yavaş konuşurum hem kısa cümleler kurarım hem de gözlerinin teeeeee içine bakarım azcık da dizlerimi kırarım(boy kısa olunca çok diz kırmaya gerek kalmıyor)dedim.Yani bir şekilde savunmaya geçtim.Hımm iyi o zaman dedi tekrar evraklara daldı.Sonra kendi halime güldüm neden savunmaya geçtiysem.Masasında bize verilen ev ödevlerinin üzerinden geçtik, eksikleri belirledik, alışveriş listesi hazırlar gibi eksikleri listeledik.Mesela bu hafta ki konumuz ekler.Yani konuşurken ekleri kullandırmaya çalışın dedi.

-Nereye gidelim Eray
-Okul(a)
-Arabaya neleri koyalım
-Topları(birde çoğul eklerine çalışcağız)

Eylem sözcükleri- di’li geçmiş zaman eklerimizde biraz eksik ona da biraz el atacağız.
-Baba geldi mi Eray
-gel(di) (Normalde geldi derde bu bir örnek dili geçmiş zaman ekine çalışacağız kısacası)....

Bu terapisti seviyorum,enerjisini seviyorum,Eray’a bakışını seviyorum,Eray’a baktıktan sonra ki tepkisini seviyorum,azcık sakarlığını seviyorum,pozitifliğini seviyorum galiba sevdim mi ben eksisi ve artısı ile bir insanı tam seviyorum.

Neşemiz iyiyken terapi sonrasında bir olay geldi başımıza tatsız ve beni çok üzen bir olay.O kadar üzüldüm ve ağladım ki geceye kadar başağrım geçmedi.Erol sürekli güldürmeye çalışıyor,konu değiştiriyor ama nafile dibe daldım bir kere. Bahsetmiyorum çünkü kayıtlara geçsin hiç istemiyorum.Sanki daha kolay unutuyor insan.Çocukluğumu anlattığımda bir şey farkettim.Hiç kötü anılardan bahsetmiyorum.Hep mutlu olduğum geliyor aklıma evet mutluydum da lakin hiç kötü günüm olmadı mı benim?Geziniyorum düşüncelerimin en kuytu köşelerin de tabiki buluyorum, gezdikçe şaşırıyorum aaa bunları da yaşamışım diyorum.Ben kötüyü nedense bir müddet sonra unutuyorum yani unutmuşşş gibi yapıyorum.Onları ellerimle en kuytu yerlere tıkıyorum. Galiba gülmek,devam edebilmek,umutlanabilmek için bu benim için şart.O yüzden dün ki olayı yine en diplere gönderiyorum.

-ayla dün bir şey olmuş galiba,öyle duydum
-Dün mü aaa ne olmuş

Annanem geldi iki gün önce,evimize neşe geldi.En çok da Erayım sevindi.Konuşma terapisi ile ilgili konu açılınca bana kızım Erayım göze gelmiş,bugün okudum ağzım esnemekten yırtılıyordu valla dedi,ha birde gözlerinden yaş da gelmiş.Ben burada olduğum süre okurum,bak gör nasıl da konuşur:)diye de ekledi.Yani bir yandan konuşma terapisi bir yandan dua terapisi ocak ayına kadar Eray anası gibi hem hızlı hem de çok uzun cümleler kurar inşallah .Ondan sonra da çocuğumu arkadaşları anlasın diye yavaş ve kısa cümleler kursun diye terapiye götürürüz maazallah

Her terapi dönüşünde annanenin evinde neler yapılması gerektiği toplantı halinde açıklanır.Çoğul eklerini kullanmamız lazım şöyle lazım böyle lazım diye o kadar teyzemizin kafasını karıştırmışım ki.Teyzemiz soruyor

-Eray nasılsınLAR

Ay dün şu an hatırlayamıyorum galiba bir nedenden dolayı kendimi kötü hissediyordum bu lafa ailecek o kadar güldük ki ailem ,canlarım Allah sizi benim başımdan eksik etmesin hiç..

Not:Eray'a büyük annane gelecek dedik günlerdir merakla bekledi yavrucağım.Büyük annane kapıdan girdi bana döndü aaa anne büyük annane küçük ama dedi(boyu biraz kısada) o kadar şaşırmış bir ifadesi vardı ki:)Çok seviyor büyük annanesi sürekli öpüp öpüp kucağına oturuyor,galiba annesi gibi yaş almış insanları çok ama çok seviyor.

Lan sorunsalı üzerine kısa bir telefon

2011-11-17T16:19:00.000+02:00

Bir türlü içinde bulunduğu soruna çözüm bulamayan hanımiğnesi gözünü karartarak hocayı arar.Çünkü kendisi her zaman bir sorusu olduğunda işin uzmanlarına gitmek konusunda kendisine ilke edinmiştir ve telefon çalar.

-İyi günler hocam,
-İyi günler kızım sana nasıl yardımcı olabilirim
-Hocam ben bir eşeklik ettim
-Ne ettin kızım
-hocam bende her kul gibi bir hata ettim.Bu hatanın kaynağı da açık söylemek gerekirse benim.
-Tamam kızım hatan nedir? Uzunsa eğer ezan okumam lazım,cemaate namaz kıldıracağım istersen sonra ara.
-yok hocam yok uzun değil zaten beni bilen bilir lafı uzatmayı sevmeyen biriyim,çarçabuk toparlarım
-iyi peki oldu o zaman dinliyorum
-Hocam aslında en baştan başlamak istiyorum çünkü ne kadar çaresiz kaldım da ettim o hatayı beni anlayın ve konuyu ona göre yorumlayın,yargılamayın ve soruma ona göre cevap verin
-tamam kızım anladım hadi anlat dinliyorum
-Hocam herşey soğuk bir kasım akşamında
-Kızım bu kadar ayrıntıya girmeye gerek var mı?
-ama hocam sizde hep sözümü kesiyorsunuz sonuçta bu olayın soğuk bir o kadar da kasım akşamında olduğunu bilin istedim.Siz her cümlemde böyle araya girerseniz çarçabuk toparlayamam ki
-tamam kızım seni dinliyorum,ama azcık çabuk ol namaz
-Hocam sizin yardımcınız yok mu?
-Ne yardımcısı
-Ne bilim okullarda bir asıl öğretmen birde yardımcı öğretmen oluyor ya .Hani diyorum böyle durumlarda yardımcı hoca kıldırsa namazı sizde benim ve benim gibilere yardımcı olsanız
-Kızım konuya girecek misin
-Şimdi hocam benim tosunum doğduğundan beri
-Tosunu bahçede mi besliyorsunuz
-hocam ne bahçesi çocuk hiç bahçede beslenir mi?evimizin baş köşesinde benim tosunum. Tosun derken oğlumdan bahsediyordum.Oğlum doğduğundan beri baba araba kullanır bende arkada yanında otururdum. Lakin çocuğum araba koltuğunu bebeliğinden beri sevmedi hep koltuktan çıkmak için mücadele etti
-Kızım bu konuşmayı nereye bağlayacaksın çok merak ettim
-Hocam rahat olun inanın bana ben acayip konu bağlarım.Haa ne diyordum sonra yavaş yavaş koltuğu kanıksadı,rahattık yıllardır.Ama yazdan beri tekrar arıza moduna geçti
-Kızım servisi yok mu ki gösteresiniz
-Hocam elektronik eşya mı bu ki
-Ay tamam tamam
-Sonra benim koçum
-Hee tosun senin oğlun ama koçu siz bahçede besleniyorsunuz o zaman
-Hocam yine yanlış anladınız koç dediğim benim eşim.
-kızım konuyu doğru anlatacak mısın aklımı karıştırdın
-tamam, tekrar araba koltuğunun da oturmamak için sorun çıkarmaya başlayınca eşimde artık sen yanımda otur benim ilgilenilmeyince senin yanına gelmek istemekten vazgeçer dedi. Mantıklı geldi öne geçtim sonra dediği gibi de oldu ve oğlum 1-2 ay hiç sorun çıkarmadı
-eee sorun ne o zaman
-hocam sizde hiç beklemeyi bilmiyorsunuz.Bir gün keyifler tıkır müzikler şıkır şıkır yol alırken anne men geldim dedi bir ses.
-Nereye gelmiş
-Araba koltuğunun kilidini açmış sonrada kulağımın dibinde men geldim diyip öne geçmeye çalıştı.Hemen Erol durdu ben arkaya geçtim aha o günden bu güne araba koltuğuna oturmuyor.Zaten oturtsak bir dakikasını almıyor açması.İşte o günden bu güne yollarda huzurumuz yok
-Aman sen de kucağında taşı, önceden araba koltuğu mu vardı
-Hocam güvenli değil o ayrı bir de neler yapıyor bir bilseniz.Direksiyonu ben sallayacağım diye ağlıyor öne geçmeye çalışıyor....
-eee benden ne istiyorsun anlamadım ki ben
-Hocam iki gün önce akşam eve giderken yine araba koltuğu açtı mecburen kucağıma oturttum.Önce araba kullanan babasına arkadan sarıldı sonra gıdıklamaya başladı,öne geçmeye çalıştı camı yaladı bak anne dondurma yiyorum ben dedi.Yok hocam çocuğu bir türlü zaptedemiyorum.Güzel oğlum, can oğlum bir tanecik oğlum yapma etme oğlum dedim dedikçe daha da yaptı.Artık gücümün kalmadığı bir noktada LAN oğlum bir rahat dur çok bunaltın ama beni dedim
-eeee
-eee si şu onca kullandığım güzel kelimelerden sonra sen çık cızbızla LAN kelimesini çek o bugünden bu yana bana LAN Ayla, babasına da Lan baba demeye başladı.Valla hocam benim bu dünyada en nefret ettiğim kelimelerden biridir ,ağzımdan nasıl kaçtı anlamadım bile.
-Tamam kızım insanlık halidir, doğrudur da bana soracağın soruyu bir türlü anlamadım
-Şimdi hocam bir kere de ağzımdan OHA kaçmıştı yine hemen o kelimeyi öğrendi.Toplum içinde kullandığında o vakitler Tontalakça konuştuğu için
-Kızım tontalakça ne
-Hocam Zimbabwece gibi bir şey
-Kızım Zimbambok ne
-Hocam İngilizce diyin geçin.He ne diyordum tontalakça konuştuğu için kimse anlamıyordu Ogga (oha)anne dediğinde aaaa ne diyor diye sorduklarında şaşırdım gibi bir şey söyledi diyor yırtıyordum ama artık herkesin anlayacağı gibi konuşmaya başladı.
-Tamam kızım artık sorunu soracak mısın
-Hocam tamam durun bi.Hocam şimdi ben çocuğumla toplum içine girince mutlaka bana lan ayla diyecek tamam bu lafı her söylediğinde tepki vermiyoruz dikkatini dağıtıyoruz ama unutana kadar bana Lan ayla mutlaka diyecek diyorum ki ben hedef mi şaşırtsam
-Nasıl yani
-Toplum içinde lan ayla dediğinde arkadaşa’ahhh hemşire ah böyle kelimeleri okuldan öğrenip öğrenip eve geliyor yoksa sen bilmez misin ki anne tarafından saraylıyız biz desem
-yani yalan söylesen
-hocam bakış açısına bağlı bu .Siz dersiniz yalan ben derim hedef şaşırtma
-Neyse kızım soruya gel
-Hocam kısaca bu çocuk böyle konuştuğunda ben hedef şaşırtsam Allah çok mu günah yazar bana
-Kızım gerçekten sorun bu mu
-He hocam doğru söyleyin Allahım günah yazar mı bana
-Kızım
-söyleyin hocam
-Şimdi gideceğim Yaradana sana akıl fikir versin diye bolca dua edeceğim

Dıt dıttt dıttt
-Hocam hocam hocam hay aksi hat kesildi galiba

Hoca akşam namazını kaçırdığı gibi,yatsıyı da kaçırmıştır.
Annemiz ise hoca kızım sakın yapma etme Allah sana günah yazar demediği için günahı hocanın boynuna ben sordum söylemedi diyerek hedef şaşırtma kararı alır ve bunu en yakınlarından bile saklar ve bu sırrı beyninin en kuytu köşesine ölene denk yollar
Tontalak hala Lan Ayla ve Lan baba demeye devam etmektedir
Erol bey mi çocuğu her Lan baba dedikçe karısını bakışlarıyla yemektedir(minik lokmalar halinde ki çok acı ceksin)

Bu hikayedeki karakterler ve olaylar gerçek hayattan alınmıştır(sadece sabırsız hoca hayal ürünüdür)

Bu seri devam etmeli mi bunu yazan bilemedi şimdi

Çifte standart

2011-11-16T09:11:00.001+02:00

-İyi günler ,şey buraya mı şikayet şeytiriliyor
-Gir hanım içeri ,otur önce söyle şikayetin nedir?
-Durun şu paltomu çıkarayım.Ha bir de konuşmaya başlamadan önce bir kahve alabilir miyim.Kahve almadan yazamıyorum da ay konuşamıyorum da.
-olduuu başka bir isteğin(!) var mı?
-çok kibarsınınız istemem kahve yeter, sade olsun lütfen 15 yaşımda şekeri bıraktım da şeker kullanamıyorum.
-hanım hanım sadede gel artık nedir şikayetin
-şey size nasıl hitap etmeliyim,insanlara isimleri ile hitap etmek gibi bir takıntım var da ne bey demeliyim
-offf hanım şikayetine gel artık
-tamam tamam anlatacağım o zaman size memur bey mi diyeyim
-hanımmm
-tamam sustum
-hanım susma şikayetini anlat
-haa doğru ya şikayetim çifte standarta maruz bırakılıyorum memur bey hem de en yakınım tarafından ,artık canıma tak etti.
-Çifte standart mı?Konuyu açar mısınız
-şöyle ki Erol tontalağın yanında hafta da bir kalın kalın kitapları bitiriyor ya ben
-Erol kim
-benim bey
-Tontalak kim
-benim oğlan, ha ne diyordum adam haftada bir kitap bitiyor yani ayda dört hafta var desek ayda dört kitap bitiriyor hem de kalın kalın ,ben ama ben bir sorun kaç kitap okuyorum
-hanım oku sende seni kim tutuyor
-Eray
-hanım Eray kim
-benim oğlan
-senin oğlanın adı tontalak değil miydi
-yok aslında şöyle adı Eray da ben tontalak diyorum
-çıldırtma adamı da devam et hanım
-Tam işlerimi bitirmişim alıyorum bende kitabımı elime,odaya giriyorum.Pencere kenarında ki tekli koltukta ayaklarını uzatmış benim maviş oturuyor.O tekli koltuk benim mavişin yeri söylemiş miydim size
-Maviş kim
-Benim bey
-Hanım devam et,hanım devam et
-Tamam nerede kalmıştım ha benim maviş tam 1 saattir oturmuş kitap okuyor,tontalak ise babasına hiççç karışmıyor kendi halinde oturuyor.Hevesleniyorum sonuçta bende bir insanım bende bilgiye açım.Oturup bir güzel doyurayım diyorum beynimi,fikirlerimi sonra hem ruhuma da iyi gelsin.İkili koltuğunun sağ tarafına geçiyorum söylemiş miydim orası da benim yerim.Kitabın kapağını açıyorum daha tek sayfasını çevirmeye bile nasip olmamışken 'gel anne bıyak onu' diyor.Hatta' uyuncak uynayalım anne' diye de ısrar ediyor.Eraycım biraz okuyayım o zamana kadar babanla oyna olur mu diyorum.Nuh diyor da peygamber demiyor 'hayirrrr anne hayirrr gel nüften' diyor.Sonrada ağlamaya başlıyor.Babası ise kitapları devirmeye devam ediyor bende sonuçta bir insanım kıskançlıktan çatır çatır çatlıyorum
-Hanım sende çocuğun uyuduğunda oku iş mu şimdi bu
-Memur bey siz bilmiyorsunuz tontalak çok az uyur.Sabahın köründe kalkmasına rağmen gece yatar eee o saatten sonra sizde takdir edersiniz ki resmen sızıyorum
-Derdin bu muydu hanım
-Yok nerdeee memur bey tek bu olsa.Bizim yorgun savaşçı televizyon karşısında
-hanım yorgun savaşçı kim
-benim bey
-Allah aşkına devam et
-Ne diyordum he yorgun savaşçı televizyon karşısında uzanır, hastalandığında tontalağın yanında yatabilir hiç sorun değil ama ben öyle miyim lütfen bir sorun
-Sordum say devam et hanım
-Geçenlerde Ağvaya gittik söylemesi ayıp ben git teknenin ucuna otur.Benim bey dedi aslında rüzgar alacaksın Ayla ,üşüyeceksin dedi.
-Hanım konuya gelecek misin?
-Tamam tamam neyse ben git hasta ol.Nasıl üşüyorum ama bir sorun nasıl üşüyorum dişlerim birbirine değiyor.Sonuçta bende bir insanım benimde dinlenmeye ihtiyacım var aldım battaniyemi yastığını uzandım. Dakika 1 gol 1 tontalak yanıma koştu 'kalk anne kalk yatma' dedi. He bu arada benim bey uzanarak televizyon seyrediyor ona hiç ilişmemiş.Hakkını yiyemem benim bey 'annen hasta oğlum gel beraber oynayalım' dedi aslında ı ıhhh Nuh diyor da peygamber demiyor illa bana kalk diyor.Neyse ikna oldu ama bu seferde boyalarını defterini aldı göbeğime oturdu ‘annenin göbeğinde oturup boya yapacağım' dedi o gece vücudum titriyor bir de bir ağırlık geldi oturdu ki hiç sormayın.Artık canıma tak etti memur bey ben farklı bir muamele istemiyorum özel de davranmasın.Sadece evde eşitlik istiyorum memur bey eşitlik hüü hüü hüüüü
-Al şu mendili
-Teşekkür ederim ayy ne güzel mendil eşiniz mi işledi.Hımmm mendili alabilir miyim örnek çıkartırınca söz geri getiririm.Ben sözüne sadık bir insanım
-Hanım al ve bir daha da geri getirme sadece devam et sonra
-Sonrası ne olsun memur bey çalıştığımız için haftasonları güzel bir kahvaltı hazırlıyorum söylemesi ayıp.Oburiks bir başlıyor yemeğe
-Oburiks kim
-Benim bey
-tamam tamam tamam oğlum bana bir ilaç getir
-hayırdır memur bey rahatsızlandınız mı ,yapabileceğim bir şey olursa..
-hayır hanım sadece devam et
-Oburiks bir başlıyor yemeğe 1 saat yiyor rahat rahat salına salına değmeyin keyfine.Ama ben ama ben sorun öyle miyim.Üçüncü lokmadan sonra tontalak arızaya bağlıyor çiğnemeden yutuyorum.Sizde takdir edersiniz ki sonuçta bende bir insanım artık lokmalarımı 20 kere çiğneyip öyle yutmak istiyorum.Hem biliyor musunuz böyle yapınca kilo da almıyormuş insan
-Neyse hanım anladım konuyu gerisini anlatmaya gerek yok,aslında bu şikayet bir ailenin iç işlerine giriyor da neyse imzala bakayım şurayı bir bakalım
-İç işleri haa.Doğru beyinden dayak yiyen hanımları da bu sebepten dolayı şikayetlerinden vazgeçirip saldınız dışarı ertesi gün ölüsünü buldunuz doğru ya
-Hanım kendine gel imzala şurayı
-yok ben vazgeçtim
-Neden vazgeçtin
-Kendi öz oğlumu şikayet edemem ben,hem ohhh anlattım rahatladım ohhh anlattım rahatladım dinlediğiniz için teşekkür ederim
-Günün şakası mısın sen olmaz öyle
-Aaaa zorla mı şikayet ettireceksiniz silinsin kayıtlardan.Hem o daha çocuk annesini tüm gün çok özleyen bir çocuk.Büyünce biliyorum annesine de fırsat verecek Ben vazgeçtim
-Oğlum gel buraya hanımı bir memuru fuzuli yere işgal etmekten at içeri.At içeri de aklı başına gelsin
-Memur bey bir hikaye boyu hanım dediniz bana lüften Ayla ya da namı değer hanımiğnesi der misin uyuz oldum zaten
-oğlum uzaklaştır şu hanımı buradan
-Bu arada içeride internet var mı, yazı yayınlamam lazım blogdakiler merak eder sonra
- Blog kim HANIM?

Memur bey hanım gibi hanımların olmadığı bir yere tayini ister
Hanım birkaç gün sonra serbest bırakılır işlemenin örneğini çıkarmadığı için hırs yapar hemen bir kursa yazılır
Tontalak çifte standart uygulamalarına devam eder
Erol bey mi onun keyfi gıcır ki tam gıcırdır

Bu hikayedeki karakterler ve olaylar gerçek hayattan alınmıştır(sadece tahammülsüz memur bey bir kurmacadır)

Devam edecek....

Böyle bir şeymiş

2011-11-15T09:57:00.003+02:00

Fotoğraf Nisan ayından Emirgan korusu

Dedemiz Eray bu hafta daha iyi dedi yüzümde güller açtı.Hızlı ilerliyoruz bir gün de bile birçok kelime öğrenmiş oluyor.Evet bende gözlemliyorum da başka bir gözün böyle söylemesi ne bilim mutlu etti.Yeni kelimelerimiz,kısa cümlelerimiz,uzun cümlelerimiz var ben en çok uzun cümlelerden ziyade yeni kelimeleri seviyorum.Ha bir de her konuda bir fikri var nedense bu hep bizim düşündüğümüzün tersi yönünde oluyor ya neyse

-Baba U dön U dön
-Oğlum U dönemem ki U dönüşü yasak burada
-Dönersin dönersin(kafasını sallayarak)

Kural tanımamazlık da galiba böyle birşeymiş

-Evet beyler faaliyeti açıklıyorum mavişim sen keseceksin ,ben yüzü çizeceğim, Erayım sen de boyayacaksın tamam mı?
-Yokkkkk yaaaaaa
-Erol yok ya mı dedi bana

anneye kafa tutamak da galiba böyle birşeymiş

-Baba bu ne
-Ballı karışım oğlum annenin ballı karışımı,öksürüğe iyi geliyormuş
-Yok benim değil Aylin’in mucize iksiri
-Eray içmek ister misin?
-Ayyy iğrenççççç bu (sadece kokladı içmedi bile)

herşeye burun kıvırmak da galiba böyle bir şey

Anne hararetli bir şekilde bir konu hakkında konuşuyor
-Erol bir sinirlendim bir şey demedim , aslında ben biliyordum da diyeceğimi demedim bla bla bla
-vay vayy vayyyyyy

105 cm boyla anneyle dalga geçmek ahada böyle bir şeymiş

Anne işe geç kalmamak için çarçabuk oğlunu okula bırakmak istemektedir, bir yandan da oğlunu hafifçe hafifçe itmektedir hadi çabuk git çabuk git der gibi lakin yaptığının farkında bile değildir.
-Anne Eray’ı niye ittin
-yok oğlum seni neden iteyim
-Anne ittin,Eray’ı niye ittin
-itmedim oğlum sadece hızlı yürümen için sana yardımcı olmak istedim
-hayır anne ittin peki Eray’ı niye ittin
-haklısın oğlum ittim özür dilerim
-nanam anne

105 cm boyla kocaman yürekli olmak da böyle birşeymiş

Anne ve baba odadayken Eray beyler dvd yi açar ve yarım bardak suyu boca eder.Baba çok kızar ve karı koca bir süreliğine konuşmama kararı alırlar.Annesinin kaşlarını çatmıştır

-Anne,anne,anne
-Efendim
-Gül anne hihihiiii(kahkaha atıyor) büyle gül anne
-Gülmek istemiyorum çünkü sana çok kızdım
-ama gül anne, gel uyuncak (oyuncak)uynayalım
-oyuncak da oynamak istemiyorum.
-Gül anne büyle gül.
-Eray hiç su oraya dökülür mü ?Sen arabaları nasıl izleyeceksin artık düşündün mü?
-bir daha dökmem anne
-inanmıyorum sana,hep yapmam diyorsun tekrar yapıyorsun
-söz anne, ababaları(Arabaları)açsana anne

politika yapmak da galiba böyle bir şeymiş

Eray iki kere öksürür
-anne hilaç ver anne hilaç ver
-Oğlum hasta değilsin ki
-öhööö öhööö yaptım hilaç ver anne,dodoya götür meni

canın tatlı olması da galiba böyle bir şeymiş

Baba hiçbir tümseği kaçırmamaktadır,zaten yolda öyle bir yoldur
-Baba vaş baba vaş(yavaş)
-yol bozuk oğlum
-yol var baba
-yol yok demedim ki yol bozuk oğlum
-vaş baba vaş Eray bıya(boya)yapamıyor

dünyanın sadece kendi etrafında döndüğü zannetmek de galiba böyle bir şeymiş.

Not:Araba koltuğunu artık açabiliyor ve yolda canımızı yiyor.Araba koltuğuna kesinlikle oturmak istemiyor:(Ha birde bir aydır bana genellikle Ayla diyor.Aaa Ayla gelmiş. Gel Ayla uyuncak uynayalım.Ayla öpeyim.Ayla kek ver bana......

İlk hedefimiz....

2011-11-14T10:05:00.002+02:00

Sıkıldım ama her hafta her hafta artık faaliyet yapmak istemiyorum dedi babamız. Daha yolun başında su koyuvermek yok çabuk küçük masanın başına geç bundan sonra senin

İlk hedefin çocuğunun faaliyetine yardımcı olmak.İleri....

dedim mecbur kalktı offlaya puflaya.Bu haftaki faaliyet konumuz ‘1’ sayısını öğreniyoruz idi 1 ile ne yapılabilir diye makineye çamaşır atarken, ütü yaparken ,çorba karıştırırken düşündüm, düşündüm,düşündüm ahaaa buldum dedim.1 rakamını çizip kes yapıştır yapılabilir, pamuklarla içi doldurulabilir, incik boncukla süslenebilir dedim sonra baklagillerin olduğu rafa takıldı gözüm.Neden baklagilleri kullanmıyoruz.Hem baklagillerin ne olduğunu öğrenir bunun üzerine konuşuruz hem de faaliyetimizi gerçekleştir bir taşla iki kuşu severiz dedim. Hay demez olaydım.Ev battı, tontalak arızaya bağladı.Çünkü o baklagilleri kamyona yükledi,boşaltı bir ara yağmur yağıyor dedi hepsini odaya saçtı,tansiyonum düştü bir ara çıktı:) sıkça gel oğlum iki mercimek de sen yapıştır dedim sonuçta bir faaliyet öyle böyle bitti.

Gerekli malzemeler;kırmızı fon kağıdı, yapıştırıcı, fasulye,kırmızı mercimek,yeşil mercimek (kusura bakmayın evde nohut kalmamış benim adam da gitmedi markete siz nohutta ekleyebilirsiniz),bolca sabır, biraz anlayış,biraz çocuk ruhu, epeyce hayalgücü.Beyaz bir kağıda 1 rakamını çizip kesiyorsunuz, fon kağıdına 1 rakamını yapıştırıyorsunuz sonra da baklagillerle 1 rakamının içini dolduruyorsunuz. Ev bu arada batarken devreye bolca sabır ve anlayış giriyor.Çocuğunuzun onlarla oynarken ne kadar mutlu olduğunu görüp bir çocuğu mutlu etmek aslında ne kadar kolay diyorsunuz keşke mutsuz olanlara azcık çocuk ruhu üfleyebilsek diye içinizden geçiriyorsunuz ve mercimeklerle yağmur yağdırdığında dizlerinizi dövmeyip neyse ki çocuğumun bir hayal gücü var diye şükrediyorsunuz.

Efendim bir faaliyetimizin daha sonuna geldik repliğini söylemeden önce epey bir ders yükümüz var bizim o yüzden bazılarını eğlenceye dönüştürmemiz lazım tontalağımın sıkılmaması için.Yeni terapist verdi dünya dolu evrak, ödev, eski terapistin verdiği eğitim kartları, her hafta faaliyet bir de artık başka ödevler de veriliyor. Mesela dün akşam ki konumuz çantaların işlevleri hakkında konuşun..Sonra görünmeyen bir bezin içine bir eşya saklayın(lego, oyuncak araba gibi)sonra dokundurup bilmesini isteyin.Sonra yer değiştirin.Biz tontalak ile saklayıp babasının bilmesini istediğimizde tontalak babası dokunmadan önce

-Baba içinde ababa var ababa(araba) dedi:)
-Oğlum ama söylemeyeceksin baban bilecek dediğim de
-Nanam anne dedi de sonra yine
-baba içinde kumanda var kumanda:)

Sonra babasıyla oturup bir çanta resmini boyadılar.Haftaya eğlenceli bir faaliyet bulmam lazım yok yok tontalağın sıkılmaması için değil(o eğlenecek bir şey buluyor nasılsa) babamızın sıkılmaması için.....

Ne diyoruz efendim bir sonra ki faaliyetimizde görüşmek umuduyla esen kalın ve bizi izlemeye devam edin.

Not:)Tontalak aslında 1 den 10 a kadar biliyor.Hatta ingilizce van,to,tiri diyor:)Pazar günü babasına topu göstererek İt is a pop(top) dedi.Şaşırdık,demek ki İngilizce derslerinde yarım yamalak da olsa birşeyler öğreniyor.

Aman canım çocuk bu sonuçta

2011-11-11T21:42:00.003+02:00

Bir bayram sabahı baba herzaman ki gibi erkenden kalktı parmak uçlarında yürüyerek evden çıktı.Maksat oğluna yakalanmamaktı.Fedakar anamız da erkenden kalktı parmak uçlarında yürüyerek oğlunun çantasını hazırladı.Maksat bayram sabahı anacağının hazırladığı mükellef kahvaltıya geç kalmamaktı.Giyinip kuşandılar, kokularını sürdüler annesinin kapısına dayandılar ayy kapıyı çaldılar.Mutfaktan öyle kokular geliyordu ki bayramlaşmayı unutup ıspanaklı böreği mutfaktan salondaki masaya kaçırdılar.Haa bayram di mi diyerek annecikle babacığın bir de evin özgür kızının bayramını kutladılar.Annesi damadına

-Aaaaa oğlum tosunumu bayram namazına götürmedin mi dedi

Tosun başka şeylerle uğraşsa da radarlar her daim açık,bir hışımla

-Aaaa baba meni mamiye(camiye)neden götürmedin dedi
-Oğlum en son götürdüğümde neler yaptığını hatırlıyorsun dimi
-ı ıhh baba men mami neden (dudaklar büzüşük halde,ağlamaklı ses tonu)
-söz oğlum seni 5 sene sonra getireceğim tamam mı?

artık beşten ne anladıysa elini beş beş beş yapıp odada koştu sevinç çığlıkları attı

-anne beş beş beş
-evet oğlum beş yıl sonra getirecekmiş dimi baban
-hı hııı

Ayyy ne kadar vicdansız bir baba dediğinizi duyar gibiyim.Aaaa lütfen benim kahramanıma öyle demeyin kahramanız olan baba da kendince haklıydı.Peşin hüküm vermeden önce bir okuyun dimi?

Herşey 2011 Ağustos ayında babamızın babasının yani dedemizin akşam namazına gitmek istemesiyle başladı.Çocuğun annesine tosunumla ben camiye gitmek istiyorum dedi. Anne liste meraklısı bir kadın ya anlıyor kayınpederini sonuçta.Oğluyla yapılacaklar listesi vardı ya elbette dedelerin de olabilir haliyle dedi de uyarmak da onun hakkı

-baba durmaz,huzursuzluk yapar sen bilirsin ama
-yok yok büyüdü durur
-peki uyarmadın deme de

kaşla gözle kahramanız babaya sen de git denir,evin üç erkeği bilinmeye doğru ay camiye doğru yol alır.Fedakar anamız kayınvalidesin camının önünde kemirgen bir aileden gelmese de tırnaklarını kemirmekle meşguldur.Ya namaza durduklarında kapıdan çıkarsa ya şöyle olursa ya böyle olursa diye hikayelerin birini yazar birini kaldırır

zırrrrr sesine hemen kapıya koşar,Allahtan akşam namazıdır da kısa sürmüştür.Oğultoşun yüzünde güller açmaktadır henüz okul,terapi gibi kavramlar hayatlarına girmediği için sadece anne mami anne mami demektedir.Babamız

-Bu oğlun var ya bu oğlun(böyle durumlarda sadece benim oğlum) rezil etti bizi
-aaa ne yaptı ki
-neler yapmadı ki....Tam namaza başladık, namaz kılanların arasında koştu kollarını iki yana açıp avazı çıktığı kadar aaaaaa diye bağırdı.
-Aman canım çocuk bu sonuçta(gür bir ses tonuyla)
-Dur bitmedi Allah günah yazmasın bir gözümle takip ettim,paçama sarıldı baba baba diye
-Aman canım çocuk bu sonuçta( gür sesten bir tık aşağıda bir ses tonuyla)
-Dur bitmedi secdeye gidenlere kalk abi kalk diye bağırdı,adamları kaldırmaya çalıştı
-hııı aman canım çocuk bu sonuçta(artık cılız bir ses tonuyla)
-Durrr bitmedi secdedeyken adamın birinin sırtına atladı,atçılık oynamak istedi

Annede ses yokk hatta

the person you have called can not reached at the moment please try again later

Eksiklik hissi

2011-11-11T14:29:00.002+02:00

Bir süredir peşimde bu his.Tanımlayamadım önceleri sonra sonra belli etti kendini.Birşeyleri sanki eksik yapıyormuşum gibi, tamamlanmamışım işlerim var sanki.Utanmasam checklist hazırlayacağım buzdolabına, işyerimdeki bilgisayarıma, arabanın bir kenarına ...

Erayın çantasını hazırla, kahvaltısını arabada yedirmek için çantaya koy ,çocuğunu ve yedek kıyafetlerini hazırla buzdolabındaki listeye bir tike

Arabada kahvaltısını ettir sonra kartların üzerinden geç arabadaki listeye bir tike,

Müşterilerini ara, dırdırlarını dinle,eğitim dosyasını güncelle vs. bilgisayarın üzerindeki listeye bir tike

İşyerinden çık,alışveriş yap,annenin evine git çocuğunu oradan al bilmem kaç km yol tep arabadaki listeye bir tike

Çamaşır at,ütü yap,mutfağı topla,ev temizle, faaliyet yap buzdolabındaki listeye koca bir tike

Evden çıkarken hep kontrol ederdim camı,kapıyı,ocağı... lakin bu sefer çok başka. Kapıyı kilitlemeden önce uzun uzun bakıyorum bu his en çok o zaman belli ediyor kendini.Uzun uzun boşluğa bakıyorum,bakıyorum ama göremiyorum sanki , duyuyorum ama dinlemiyormuşum gibi, ev dile gelip birşeyler fısıldayacak misali...Son bir hışımla kapı önünde kendimi kontrol ediyorum evde yüreğimi, ruhumu,kolumu,bacağımı mı bıraktım acaba ki der gibi.O boşluğu doldurmak adına zihin sürekli seyir halinde haliyle çok yoruyor beni

Uyumadım düşündüm, yemek yedim düşündüm, yürüdüm düşündüm,metroda kalabalığa karıştım düşündüm, Leventte yıllardır köşe başında parfüm satan adamı gördüm düşündüm,otobüse bindim düşündüm,bu akşam hava ne kadar serin dedim sonra yine düşündüm.Annemin bahçesinde karanlıkta çok düşündüm...Nedenini galiba biliyorum

Hayat insanı ne kadar çok yoruyor derler ya hani yok insanlar ne kadar çok yoruyor birbirini,hayatı zorlaştırmaK adına yemin etmişler sanki.Ama bilerek ama bilmeyerek,ama farkında olarak ama farkında olmayarak bir şekilde yoruyorlar kendilerini.

Bir konuda çözüm bu kadar basit iken bu çözümsüzlük ya da hayatı zorlaştırmak niye diye haykırmak istedim bir an. Hatta heyyyyt be dünyaya kaç kere daha geleceğiz ki diyip yumruğumu masaya vurmak. Yapamadım değil bilerek yapmadım,nasılsa cümlelerim hedefini bulamadan savrulacaktı yine her bir tarafa..Söz vermiştim kendime lakin gözyaşlarıma engel olamadım

Patates baskısından çerçeve

2011-11-10T08:50:00.005+02:00

Türkiye Cumhuriyetinin kurucusu ulu önderimiz Mustafa Kemal Atatürk’ün ölümünün 73’üncü yılında tontalağım ve biz faaliyetimizle anmak istedik.Bu haftadaki faaliyetimizi çerçeve yapıp Atatürkümüzün fotoğrafını koyduk.

Ben her zamanki gibi evin erkeklerini küçük masada topladım ve faaliyeti açıkladım.Karton kesilip çerçeve haline getirilecek krepe kağıdı ile sarılıp incik boncukla süslenecek.Yok bu sefer tontalaktan gelmedi itiraz, babamız benim başka bir fikrim var diyerek faaliyeti dinamitledi.Karton kesilip boyanacak ve patates baskısıyla süslenecek dedi. Ama ben öyle tasarlamamıştım dedim kırgın bir ses tonuyla , babamız faaliyetin beyni bu sefer ben olacağım ben dedi elini masaya vurdu ve nihahaha şeklinde kötü bir gülüş patlattı.Daha fazla itiraz etmedim önceki senelerden tecrübeme dayanarak ne kadar mızıkçı olduğunu biliyordum.Tüm oyunlarda mızıkçılık yapar ,yenilince çamura yatar,kendi istediği gibi olmayınca tamam ben çekiliyorum siz bildiğiniz gibi yapın der biliyorum adamın huyunu kabul ettim. Yani çocuğum faaliyetinde babasız kalmasın diye fedakar bir ananın yapacağı gibi kendi faaliyetimden vazgeçtim.

Neyse konuyu daha fazla uzatmadan malzemeleri sayalım fotoğraf büyüklüğünde bir karton,patates,sulu boya,turuncu fon kağıdı,yapıştırıcı hepsi bu kadar.Kartonun ortasını kesiyoruz.Biz turuncu rengi tercih ettik, kartonu turuncu sulu boya ile boyadık.Erol patateslerden kalp ve çiçek motifi kesti.Kalp sevgimizi,çiçek ise Atatürk’e saygımızı ifade etsin dedi.Karton kuruyunca patatesler boyanıp kartona baskı yaptık.Sonra fotoğrafı yapıştırdık.Çerçevenin arkasındaki kötü görüntüyü yok etmek içinde turuncu fon kağıdı ile çerçevenin arkasını kapladık.Yine bir faaliyetimizin böylece sonuna geldik

Bir dahaki hafta yeni faaliyetlerde buluşmak üzere esen kalın:)

NoT:Cuma akşamı kocaman bir zarf onun içinde 5 adet küçük zarflar vardı.Not yazmışlar arefe gününden başlayanarak her gün bir tanesi açılacak.Açtıkca içinden küçük süprizler çıktı şeker,balon gibi ama yanında mutlaka bir adet ödev.Ya boya ya davranış tablosu vs. vs.Bayramda da bu kadar ödev verilmez ki canım:)Şaka bir yana bu tatil Eray'a yaradı bolca el kasları için makasla kağıt kestik ya da ellerimizde kağıt parçaladık, resim çizdik hepimize çok iyi geldi.

Erol çağırır birazdan bahçeye.10 yıldır bu şirketteyim her 10 Kasımda tüm şirket bahçede 09,00 da buluşur,saygı duruşu için.

Fark

2011-11-04T13:55:00.001+02:00

Konuşma terapistimizi değiştirdik,dün ilk görüşmemizi yaptık.Şimdi ki gittiğimiz doktor daha önce pedagogmuş şu an sadece konuşma-ses terapistliği yapıyor.Bilerek öyle istedim.Konuşma terapisi alırken aklımda bir sürü soru var onlardan da faydalanayım dedim.Bir taşla iki kuş yani.....

Bu aralar sorunlarımız var okulla aslında öğretmenizle.Eray daha önce başka bir sınıftaydı ve eve hiç şikayet gelmedi. Öğretmenimiz zaten çocuk sevgisiyle dolu bir insan.Hep Eray iyi daha iyi olacak derdi.Öğrencileri hakkında konuşurken sanki öğrencilerinin annesi olduğunu düşünürdüm.Sürekli bilgilendirirdi ,bunu yaparken görev olduğu için değil isteyerek yapar bunu karşısındaki insana hissettirdi.Bir şey yanlış ya da eksik mi üslubuna çok dikkat ederdi.Mavi gözlerinin içi çocuklarıyla ilgilenirken ışıldardı ben bunu görürdüm.Kısaca çocuğum öğretmeninin yanındayken gözüm arkada kalmazdı.

Ahretliğim der eğer bir kişi hakkında iyi şeyler hissetmiyorsan sana inanırım,senin hislerine çok güvenirim.Bu yeni öğretmen beni mutsuz ediyor.Yeni öğretmen dediğime bakmayın aslında Eray’ın ilk öğretmeni buydu,ilk gördüğüm saniyeden itibaren negatif elektrik alıyorum kendisinden.Eray’ı tanımasının ilk yarım saati içinde hiperaktif olduğunu bana ima etti, önemsemedim sonuçta kendisi bu konuda otorite değil.Oğlumla uğraşmak istemediği için başka sınıfa gönderdi bir süreliğine.Pazartesi kendi sınıfına geçince tekrar her gün şikayet içeren notlar geldi.Sürekli bizlere birşeyleri ispat etme çabası içinde.

İki gün önce telefonda konuşurken benim otoritemi kabul etmiyor, sürekli itiraz ediyor dedi.Faaliyetlere katılmıyor,zaten onun sınıfına geçtiğinden beri eve faaliyet de gelmiyor.Konuşmanın bütününü yazmayacağım çünkü saçma sapan bir konuşmaydı.İlk günden beri belli bu kadın Eray’ı kendi sınıfında istemiyor bu çok belli.Sebepte hareketli olması.Her lafının başı Eray çok hareketli,zorlanıyorum.Bende bazı müşterilerde çok zorlanıyorum ama küçük bir kız çocuğu gibi mızmızlanmıyorum.Sürekli ekşimik bir suratla geziyor,kesinlikle güldüğünü görmedim.Diğer öğretmeni kapıda iki kollarını açardı Eray onu görünce koşardı öğretmeni yavrum mu gelmiş derdi. Aynısı yapsın istemiyorum ama görür görmez insan çocuğa hafif bir tebessüm edemez mi?Mahkeme duvarı gibi bir yüz.Erol çok haklıymışsın dedi bana geçen gün bu öğretmen ile hissettiklerin ile ilgili duygusal yaklaştığını düşünüyordum ama tespitlerinde çok haklıymışsın.Bu da mesleğini sevmemekten ileri geliyor bence diye de devam etti.

Dün öyle bir yol teptikti sabah 08,30 da yoldaydık işe 14,00 geldim en iyi olsun diye.17,00 de eski öğretmeni aradı nasıldı terapiniz dedi.Biliyordum zaten arayacağını çünkü öyle ilgili bir kadın.Diğeri mi asla aramaz, sormaz,ilgilenmez çevresinde Eray olmasında.Dertleştik iki arkadaş gibi yarım saat konuştuk.Lafa başladı çok üzgünüm Erayımdan ayrıldığım için dedi, çok özlüyorum.Evlat sevgisini bilmiyorum sadece tahmin ediyorum sanki evladımdan ayrılmış gibi bir ruh halimdeyim.Sizin gibi bir veliyi de kaybettiğime çok üzüldüm biliyor musunuz? dedi ağlamaya başladım öğretmeni de üzdüm. İki insan arasında bu kadar mı fark olur.Şimdi ki öğretmende ruhen çocuğumun güvende olmadığını düşünüyorum.

Dün terapiste anlattım herşeyi. Eğer Öykü(diğer terapistimiz olur kendisi, şimdiki doktor eski doktorumuzu iyi tanıyor)çocuğunuzda dikkat eksikliği yada problem yok dediyse endişelenmeyin ben Öyküye çok güvenirim dedi.Öykü çok iyi bir doktordur. Bence ortadaki sorun öğretmenin otoritesini kullanamamasında, Eray sadece bu durumu anlıyor,nabza göre şerbet veriyor,öğretmenin telefonu bana verin kendisiyle görüşeceğim dedi.Bu terapist o kadar ilgili ki herşeyle çok şaşırdım.Yeni ödevler verdi.Annaneyi ve babaanneyi tanımak istedi onlara da anlatacaklarım var onlara da ödevler vereceğim bir hafta birini,diğer hafta birini getirin,gelirler mi diye de sordu Kadın daha bizim aileyi tanımıyor:)Sadece hı hıı gelirler dedim:)Bayram olduğu için 17 kasıma randevu verdi.

Şu an beklemedeyiz, bu durum böyle devam ederse harekete geçeceğiz,bizde kendi tespitlerimizi öğretmenimizle paylaşacağız.

Mutlu bayramlar herkese.

Not:Benim otoritemi kabul etmiyor, laf dinlemiyor bu konuda ne yapacaksınız dediğinde hayret ettim,kalakaldım telefonda.Ben kendime düşen görevi yapıp doktora danışınıp nasıl davranmamız gerektiğini öğreniyorum.Erol keşke bu konuda siz ne yapacaksınız diye sorsaydı ya dedi. Doğru ben çocuğumu sadece okula iki pul yapıştırsın bunu öğrensin diye göndermiyorum.

Güneşi Gördük

2011-11-02T09:03:00.003+02:00

Güneşin gücüne gitmez inşallah aslında sevmem ben güneşi,yaz ayı gelmeye yakın söylenmeye başlarım.Güneş sanki tüm enerjimi bir vakum gibi vücudumdan çeker alır.Sonbahar geldiğinde ise derin bir ohhh çekerim. Şükür bu yazı da atlattık diye.Ama artık eskisi kadar emin değilim bu duygularımdan yani tontalağım kreşe başladığından beri,sabah 07,00 olmadan sabahın o soğuğun da çıktığımızda canım acıdığından beri,dolu dolu parklarda oynayamadığından beri,soğuklarla birlikte hastalıkların arttığından beri.....

Projenin beyni olarak ya faaliyet uydururum ya da bloglardan bakarım. Okul öncesinde etkinlik blogunda bu faaliyeti gördüğüm de tontalağım bayılacak dedim öylede oldu.Kayıtlara geçmeli itiraz etmeden, sıkılmadan, kriz yaratmadan yaptığı ilk faaliyet diyebiliriz bu güneş için. Faaliyet yapılacak akşam küçük masa buluşma yerimiz.Ben yani projenin beyni işbölümünü açıklarım.Hadi beylerrrrr hareketlenin biraz diyerek ellerimi çırpar evin erkeklerine canlılık katarım.Bu güneşi yaparken mesela tontalağım sen boyama işlerini yapacaksın, mavişim sen kesme işlerini halledeceksin, bende güneşin yüzünü çizeceğim dedim.

Erol yemek tabağını alıp beyaz fon kağıdına bir daire çizip kesti.Tontalağım o daireyi sarı guaj boya ile boyadı. Sonra turuncu renkli bir fon kağıdına tontalağım parmak boyası ile 6 el izini bıraktı.Sonra Erol o el izlerini kesti ve güneşe yapıştırdı.Sonra sıra bana geldi. Erol çizme konusundaki kabiliyetimi(!)bildiği için bırak ben yapayım dedi,izin vermedim. Çünkü sadece projenin beyni olarak ya da ufak tefek işler yapmak istemiyorum dedim. Bana fırsat verilmez ise ben kendimi nasıl geliştireceğim diye de söylendim.Ben artık cin Ali çizmekten öteye gitmek istiyordum. O gazla çizdim bittiğinde ayy ağzı çok küçük olmuş ayy olmadı dedim kendi kendime.Sonra Erol gördü suratını sallandırdı bir çocuk gibi, ben sana yapayım dedim ama bak hiç olmuş mu diye kabiliyetimi(!) yerden yere vurdu.Ben ilk deneme için fena sayılmaz,bundan sonrakin de daha iyi olur demesini beklerdim.Küstüm bir yarım saat köşeme çekildim.Balık hafızalı olduğum için hemen unuttum.Bakıyorum da güneşe o kadar da yüzü kötü olmamış di mi? Yani azcık kötü olmuş:)Aslında boyalarım kötüydü bir de azcık yerim dardı....

Babamızın o akşam performansı süperdi:)Eray boya yaparken oğlum sanatçı elinden daha çok boyacı eli var sende dedi. Kesinlikle bu yoruma katılmıyorum.Fotoğrafa bakıyorum,bakıyorum,bakıyorum kesinlikle sanatçı ruhu fışkırıyor:)çocuğumdan.

Bana müsade insan yüzü,kuş yüzü,güneş yüzü.... konusunda çalışma yapmam lazım.Ne diyorduk bir daha ki faaliyetimizde görüşmek üzere efendim esen kalın

Buzdolabında ki yerini aldı bile,o magnet mi o da güneşin tokası olsun:)Bu öğlen unutmadan küçük bir magnet alayım....

Beynime işlemişti resmen

2011-11-01T14:16:00.001+02:00

Her sabah okulun kapısına kadar gidiyorum oğlumla,öğretmenine teslim etmeden önce hep aynı diyalog

-Eraycım yemekleri ye olur mu?
-nanam anne
-tontalağım çişini tutma olur mu, çiş geldiğinde öğretmenine söyle
-nanam anne
-öğretmenini üzme olur mu
-nanam anne

Konuşmayı uzatmamak için bye bye anne bir daha gel diyor.Yani sıkılıyor bu cümlelerden okulun kapısından beni çarçabuk kışkışlıyor. Önce tabii öpüp kokluyor. Her seferinde engel olamayıp gülüyorum ‘bir daha gel anne.....

Oğluma yaptığımın aynısı annem yapardı bana vakti zamanında.Dün o anlar geldi aklıma kendi kendime yol boyu işe gidene kadar tebessüm ettim.Her dönem ama her dönem annem bulurdu bir tembih cümlesi ve her gün o cümleleri duymaktan nefret ederdim.Neler mi bir bakalım.

Annem ev kadınıydı*o yüzden ben hiç kreşe gitmedim(fonda acıların çocuğu çalıyor).

İlkokula gittiğimde sadece okulun bir iki günü annem benimle okula gelmişti.Ondan sonra okula hep kendim gittim.Okul eve çok yakındı mahalleden arkadaşlarla birlikte o mini mini bedenlerimizle gavur ölüsü gibi çantalarla okula giderdik.Herşey o vakitler çok rahat ve kolaydı.Çocuğumu yolladım yollarda acaba başına bir iş gelir mi diye kaygılanılmazdı.Yine de her sabah okula gitmeden kapı önünde aynı cümleyi kurardı annem ‘Yabancılarla konuşma, bir şey alma, onlarla gitme’ beynimi işlemişti resmen.

Ortaokulum eve biraz uzaktı cadde geçiyorduk.Çok şanslıydım çok güzel bir yerde okudum.Denize sıfır bir okulda.Resim hocamız balıkçılara ,gemilere baktırıp resim yapmamızı isterdi. Yalnız mı kalmak istiyorum hemen bahçeye kaçar sote bir banka oturur denizi seyrederdim.Mezuniyet balomuz bile o bahçede olmuştu hatta aileden olmayan bir erkekle yani Orçunla (sınıf arkadaşım) ilk kez o baloda dans etmiştim. Belime kadar saçlarım vardı benim kuaför bunlardan pek bir şey olmaz diyip balık sırtı örmüştü sesimi çıkaramamıştım halbuki hep düz olan saçlarımı ben bukle bukle istemiştim. Aman neyse ne anlatıyordum ben annem her sabah yine kapı önünde aynı cümleyi kullanırdı ‘caddeye geçerken dikkat et,sakın geç kalıyorum diye kırmızı ışıkta geçme’ beynime işlemişti resmen.

Lisem eve çokkk uzaktı.Annem liseye kayıt olacağım ay rahatsızlandı,hastaneye yattı babam başında bekledi hastanelerde. Kuzenim ilgilendi kayıt işleriyle kendi okuluna yaptırdı benim kaydımı bizim semtimize çok uzaktı. Sabahın köründe kalkardı canım annem mükellef bir kahvaltı ettirirdi.O zamanlar mavi kart vardı dıttdıt sesi henüz hayatımıza girmemişti. Ne kadar binersen bin mavi kart bitmezdi:)Şoföre gösterip geçerdik sıkıldık mı inerdik ,bir durak sonra tekrar binerdik.O vakitler kapkaç olayları dönüyordu ya haberlerde her sabah okula gitmeden kapının önünde hep aynı cümleyi söylerdi annem ‘Ayla otobüslerde çantana dikkat et, yolda çantanı mı kaptılar bırak sakın bırakmamazlık yapma senden başka hiçbirşey önemli değil’ beynime işlemişti resmen.....

Üniversite yıllarım çok güzel geçti benim.Keşke bu cümleyi annem için de kurabilseydim. O zamanlar pek cep telefonu hayatımıza girmemişti ancak çalışan insanlar alabilirdi.Annem okulda olaylar çıkınca kaygılanırdı, çok merak ederdi. Babam yeni cep telefonu almıştı siftah bile yapmadan annem benim çantama koymuştu babam şaşırmıştı. Hatta babama kızdı senin iş telefonun var ben bu kıza nasıl ulaşacağım.Arkadaşlarımın yanında cep telefonu taşımaktan utanırdım zaten çıkarmazdım.Bir gün telefon çaldı arkadaş Ayla bu ses senden mi geliyor dedi, evet senin çantandan geliyor dedi arayan tabiki annemdi.Arkadaş öyle bir ağzını eğritti ki cep telefonu mu aldın sen dedi..Şey benim değil, babamın(yalan değil sonuçta), annem şey gak guk şey....Öğrendim sonradan haki yeşili bir palto ve boyna eşarp bağlamakla olmuyormuş bu işler.(eminim o arkadaş şimdi ıpad kullanıyordur)Ha arayan annem demiştim ya gün ortası haber bülteni gibiydi kendisi

-Ayla şurada olay çıkmış okul karışmış,iyi misin?
-Yahu anne arama bizim orayla alakamız bile yok bize çok uzak merak etme

Hatta bir ara işi abartmıştı.(Gün ortası haber bülteni gibi demiştim ya)

-Ayla kızım korkma bir şey diyeceğim sana
-Söyle anne
-Ahmet Taner Kışlalı öldürüldü

Dondum kaldım resmen o günü unutamam ayy ben ne çok üzülmüştüm.

Annem her sabah kapı önünde aynı cümleyi kurardı.’okulda lüften kızım olaylara karışma,senin görevin şu an okumak’ beynime işlemişti resmen.....

Bu cümlelerden çok sıkılırdım o vakitler ama yinede ben masumum bu cümleleri kurmak için anne olmak lazımmış ya inanın bilmiyordum

-Eray okulda yemeği bitir oğlum tamam mı?
-nanam anne
-Erayyyy
-bye bye anne bir daha gel

Oğlumun beynine işledi resmen:)

*Annem evde çalıştı,örgü makinesi vardı örgü kazaklar,pantalonlar yapar satardı.Örgü makinesi kırılınca kazak işledi mesela.Hiç durmadı hiç.O kazandığı parayla bizi sinemaya,tiyatroya götürürdü.Mutfak masrafını çıkarırdı çok çalışkan kadındır çok.Allah bin kere hatta milyon kere razı olsun senden

Ters köşe bir faaliyet

2011-10-31T15:02:00.002+02:00

Uyanığız ya haftasonu evde olmayacağız diye tontalağımın haftalık faaliyetini çarşamba akşamından yaptık. Cuma günü temizliğimizi yaptık saat 23,00 kadar sonra gönül rahatlığı ile ertesi gün yola çıkacaktık.Dur dedim Cumartesi sabah yola çıkmadan şu karneye bir bakayım oyyy dedim hay bakmaz olaydım. Faaliyet için konu belirtmişler(normalde belirtmezler, kendi halimizde takılırız).Fındık,fıstık kabuğundan yani artık materyallerden faaliyet yapılacak denilmiş yani ters köşeye maaile yattık.Ama biz ama biz güneş yapmıştık, Eray o faaliyeti yaparken çok mutlu olmuştu diye söylendim kendi kendime.Neyse gelince düşünürüz dedim. Geldik pazar akşamı araştırmaya da vakit yok biz ne yapacağız diye kafayı yedim durdum titrek halimle.

Sonra bir fikir geldi aklıma.Daha önce başka faaliyette kullanmak üzere bir ağacın çıktısını almıştım evde duruyordu. Yeşil fon kağıdına o ağacı yapıştırdık.Sonra babayı markete yolladık fıstık aldırdık. Aile katılımı ile o fıstıkları yedik,kabuklarını tabağa biriktirdik.Karadenizli bir aile olmamız sebebiyle fındık her daim evde mevcuttur.Yine aile katılımı ile fındıkları kütür kütür kütlettik fındıkları mideye yolladık, kabuklarını tabağa biriktirdik. Sulu boya ve fırçaları elimize aldık kabukları boyamaya başladık.Babamız kabukları yapıştırdı.Bunların hepsini dişlerim takır takır birbirine vururken yaptık.Eray sıkıldı benimde artık ayakta duracak halim yoktu.Aklımdakilerin hepsini uygulayamadığım için fındıklar kaldı. Eeee o zaman ağacı da guaj boya ile boyayıp faaliyetimizi sonlandıralım dedik.Aklımdakilerini uygulayabilseydik 10 numara bir faaliyet olacaktı ya neyse bu da idare etti:)(bulut yapacaktık mesela, ağacın yanına çiçekler....)

Bir dahaki faaliyetimizde görüşmek ümidiyle efendim kendinize iyi bakın...

Not: Bu hafta verilmesi için düşünülen ve yapılan Güneşi gördük faaliyetimiz kısa süre sonra eklenecek bloga:)Lütfen bizi izlemeye devam edin

Geçen hafta pazartesi okulda Babalarla Kahvaltı programı vardı Erol gitti.Yarın annelerle çay programı var işten izin aldım kısmetse gideceğim.

Ağva'da bir haftasonu

2011-10-31T11:12:00.002+02:00

Evlilik yıldönümü hediyemi haftasonu geze geze harcadım.Eray doğduğundan beri ilk defa (kısa da olsa) bir tatile onsuz çıktık.Hatırlıyorum daha bebeyken , henüz yürümüyorken,bir yaşında bile yokken kasım ayında vurmuştuk sırtımıza Kapadokya’yı gezmiştik.Erol bu kez Eray olmadan gideceğiz dediği zaman itiraz ettim ‘banane ben oğlumu bırakmam dedim. Alışkanlık,belki de suçluluk artık adı her ne ise ne bilim kimselere bırakmak istemedim,düşüncesi bile kendimi kötü hissettirdi.Son dakikaya kadar Erol’u ikna etmeye çalıştım. Aslında o da haklıydı,söyledikleri çok mantıklıydı.

Bir arkadaşım ‘çok yoğun bir tempomuz var bizim demişti haklıydı. 06,10 da kalk önce kendin hazırlan Eray’ın yumurtası koy, Erol tostları hazırlasın 06,30 da Eray’ı çığlık kıyamet kaldır(en zor kısmı bu, ruhen öyle yorucu ki çocuğunu o saatte kıyıp kaldırmak),çocuğunun çantasını hazırla, 06,55 de yola çık arabada çocuğunun kahvaltısını ettir, vakit kalırsa terapistin verdiği eğitim kartlarından biraz çalıştır .07,30 da okulun önüne gel, can oğlunla vedalaş işe 07,45 de git ve kaportayı topla.Tüm gün çalış.18,20 gibi işten çık annaneye git yemek yiyip oğlunu al tekrar 30 km fazla yol tep eve gel.Babası eğitim kartlarının üzerinden bir iki tur geçsin anne ütü idi artık o gün yapılacak her ne ise onları yapsın sonra baba ile oğluşun yanına ilişip resim çizsin vakit geçirsin yatış kesinlikle 00,00 bulsun.(Eray daha erken yatıyor tabii)O saatte yatıp 06,10 kadar deliksiz uyunduğu sakın zannedilmesin.Çocuğun süt içesi gelir,su içesi gelir, huysuzluğu tutar 3-4 kere gece kalk sonra bir şekilde sabah olsun tekrar 06,10 da kalk bu kısır döngü uzayıp gitsin.

Erol çok yorgunum Ayla dedi hem kendimize hem de birbirimize zaman ayırmaya ihtiyacımız var dedi.Peki dedim annane saolsun ben bakarım dedi.Cumartesi sabahtan çıktık yola gittimiz yer Kurfalı köyünde bir otel idi .Erol eliyle koymuş gibi buldu yeri, işletme sahibi şaşırdı buraya gelen 10 kere arar bizi, siz bir kere bile aramadınız dedi.(sote bir yer)Çok gezenti bir ailesiyiz,alışığız yollara demedik hafifçe gülümsedik. Ihlamuru yeni demlemişlerdi hemen bir fincan ıhlamur içtik, sonra odaya eşyalarımızı koyar koymaz attık kendimizi Ağvanın merkezine aslında daha önce Göksu nehrinde 45 dakika motor ile gezdik.

Erol sürekli Ayla üşüyeceksin motoronun arka kısmına gel dedi durdu.Peki dinledim mi ?Tabiki hayır. Hiç üşümüyorum ki dedim durdum.Ağvanın merkezine gittik,orada gezdik

Bir saat vardır herhalde üşüme faslını geçip direkt titremeye başladım.Motorda ben çok rüzgar almışım.Bir cafede soba gördüm mekana bile bakmadan daldım içeriye sobanın sıcağı hiçbiryerde yok sonuçta.Kemiklerime kadar ısındığımı hissettim.Yemek yedik,hiç kalkmak istemedim:)))

Köy evlerini çektim mesela

Bir tatili de bu şekilde bitirdik.

Erol artık zaman ayıracağız kendimizi, belki öbür ayda bir Abant yaparız dedi.Bakalım kısmet.Dün akşam sürekli titredim çok üşümüşüm çok şu an saç dibimden ayak tırnağı kadar her yerim ağrıyor.Resmen dökülüyorum ben dökülüyor:))

Hanımignesi Ağva'dan bildiriyor

2011-10-29T22:35:00.000+03:00

Hani yabancı filmlerde turistleri gezdirmek için üstü açık tur otobüsleri olur sonra rehber konuşur işte burası Arnold Schwarzenegger'in evi der şak şak şak fotoğraf makinesinin sesi herkes çeker.Rehber tekrar konuşur burası da George Clooney'in evi şak şak şak fotoğraf makinesinin sesi ......bu böyle uzayıp gider.

Bugün Ağvaya geldik Göksu Nehrinde motor ile gezmeden olmaz dedik.Nehirde gezerken Allahım bu nasıl bir güzelliktir diye düşünürken motor kullanan kişi konuşmaya başladı burası da Unutulmaz dizinin çekildiği yer, geçenlerde de Fatmagül şurada yemek yedi:)Ayıp olmasın dedim adam can hıraş anlatıyor tatatarrrr motor sesi eşliğinde bir iki pozcuk çektim.Güzel bir gündü,hem de çok güzel.

Not:Şu an ekolojik otelimizde televizyon yok,hiçbirşey yok(internet bağlantısı dışında)sessizliğin tadını çıkarıyoruz.Dönüş yarın, ayrıntılar çok sonra

Öğretmenim ben bir meleğim

2011-10-28T10:07:00.007+03:00

Merhabalar Eray ben 3 yaşımı 29 ağustos günü bitirdim.Nermin Öğretmenim anneme oğlunuzu anlatan bir mektup yazın demiş.En iyi ben anlatırım anne diyerek mektubu yazma konusunda inat ettim. Her zaman ki gibi kıramadı annem beni o zaman vira bismillah diyerek başlangıç yapalım.

Uzmanlar tam da bulunduğum yaşa neler demiş neler.Birinci kaprisler çağı, 3 yaş bunalım dönemi, özgürlüğe karşı birinci atılım, Egosantrik dönem yani anlayın ne kadar kafa ağrıtan bir dönem.Annem babama derken duydum olsa olsa bu dönem dediğim dedik öttüğüm düdük dönemi olur diye ne yalan söyleyeyim en çok ben bu ismi tuttum.

En sevdiğim iki kelime Ahi(hayır) ve Men(ben).Herşeyin en güzelini ,en iyisini ben bilirim.Ev mi süpürülecek ben süpürmeliyim, babam evde tamirat mı yapacak tamir takımının başına önce ben geçerim.Asansörün düğmesine bile ben basmalıyım boşta mı bulundular benden habersiz bastılar ortalığı yıkarım.Mutlaka ailemin dediklerinin tam tersini yaparım. Dışarıya mı çıkılacak çıkmam diye ayak direrim, çıkmam dedim ya sonrada eve girmem diye tepinirim Mantıklı hiçbir açıklamayı dinlemeden ahi derim.İnanmadınız di mi? Ahi Nermin öğretmenim Ahi.

Bezden Haziran başında kurtuldum.Kakamı hiç zorluk çıkarmadan söylerim.Ama çiş olayına gelince mutlaka tutarım.Varsa bile yok derim.Yok yalancı biri değilim yani en azından annem öyle diyor bu yaştaki çocuklar yalan söylemeyi bilmezlermiş olsa olsa hata yaparmış, Yok derim çünkü hata yapmayı severim.Annem çişini yaparsan eksilmezsin oğlum diyor ama ya eksilirsem diye çokkk korkarım.

Sosyal bir çocuğum,yeni ortamlara hemen akar kimseleri yabancılamaz hemen arkadaş bulurum.Annem diyor ki bu kadar sosyal olma ama….Parka gittiğim de hemen bulurum ağabeyler.Abi bak anne, anne bak abi der hiç tanımadığım insanlarla annemi tanıştırırım.Ne yapsın kadıncağız mecburen kafasıyla abiyi selamlar abiyi eve davet ettiğimde annem beni kaptığı gibi vınnnn diye eve kaçar.Utandırıyorum kadını galiba aman neyse.

Sanatçı kişiliğim resim defterlerini aşıyor.Boyalarla resim yapmaya bayılırım.Bir iki dakika defteri boyarım sonra halılar ve duvarlara geçerim.Bilmez misiniz ki sanatçı ve yaratıcı kişilik ayrıcalık ister.

Bebekliğimden beri az uyurum.Bu konuda doktor doktor gezdik,annem çok üzüldü zamanında.Annaneme derken duyardım annem çocuklar uyuyarak büyür derdin,benim çocuğum çok az uyuyor, büyümeyecek mi diye ağlardı. Güzel annem ağladığına değdi mi bak büyüdüm ,büyüdüm koca adam oldum da okullara başladım.Artık az uyumamı herkes kanıksadı.Haa uyku demişken yastığı kafamın altına alıp yatamıyorum ben,yastığı yüzüme kapatıp öyle uyurum,annem bu huyumdan inanılmaz tedirdin olur.Offf anneleri anlamak zor hep tedirgin olacakları bir konuları olur.

Yaramazlık konusunda Top 5 listelerini zorlasamda annem çok hassas ve duyarlı olduğumu söyler.Çevreyi,hayvanları,tabiatı korur kollarım,ağlayan bir insan görürsem hiç dayanamam teselli ederim.Geçen gün babaannemin yazlığında komşu ağaçları buduyormuş budamakta her ne ise sonuçta gördüm ya ağaçları keserken çok bağırdım ağaçları tıkırt(kesmek) yapma abi diye galiba abi sağırdı duymadı beni ağaçları kesmeye devam ederek çok üzdü beni. Akşamları çay içmeye ailecek gideriz biryerlere hoş bana çay içirmezler ya neyse otoparka giderken bir kedinin sesini duydum.Baktım herkes de bir koşturmaca ,herkes kendi halinde anneme bağırdım anne miyav miyav diye sonra koştum bir arabanın altına eğildim küçük bir kedicik sıkışmış, annem dedi ki gurur denilen hissiyat da böyle bir şeymiş.

Kimseye vurmayı da kendimi de kollamayı da bilmem ben.Bana vurulursa da karşılık vermem.Bana vuran arkadaşımın annesine giderim oğluna kızmasını söylerim hatta işaret parmağını sallayarak ıııı yapmasını gerektiğini gösteririm.Sonra konu benim için kapanır arkadaşımla kaldığım yerden oynamaya devam ederim.Annem akşam babama derken duydum kendini savunmasını bilmiyor okulda ya dayak yerse.

Beslenme alışkanlığıma gelirsek bak burada duralım. Bu konuda annemi hiç üzmedim ben. Balık, patlıcan yemekleri ve peynir dışında her şeyi yerim. Özellikle sebzeye bayılırım yani annem gibi otoburum. Brokoli, karnabahar ,brüksel lahasını elimle ımmm ımmm yaparak bir yerim ki sebze sevmeyen adamın bile iştahını kabartırım. Sadece kendim yemekten hoşlanmam,ayak ayak üstüne atarım, yemeklerim ağzıma düşmesini beklerim. Annem okulda kendi yemezse aç kalacak bu çocuk diye endişeleniyor.Ahhhh bu anneler endişe edecek bir konuları illaki bulunur

Fiziksel aktivitelerime gelirsek tazı gibi koşar, pire gibi atlarım.Her akşam koltuk tepelerinden bir atlamam var ki hiç sormayın.Ha bu arada anneme göre tembel, kendime göre uyanığım. Babam basket potası almış hem de kayulu.Biraz yükseğe asmış ki zıplayayım.Hemen getiriyorum bir sandalye hiç boş atmıyorum yani görüldüğü üzere biraz çakalım.

Dil gelişimime gelirsek kendime ait bir lisanım var benim sadece ailem anlıyor. Annem bu lisana tontalakça diyor. Konu komşu neden hala konuşmuyor bu çocuk diye annemi üzüyor .Üzülme anneciğim okula başladım ben yakında koca bir sürpriz yapıp seni çok seviyorum diyeceğim

Şimdilik benden bu kadar annem beni çağırıyor yarın okul var,sabah kalkamayacaksın diyor nasılsa zamanla birbirimizi tanıyacağız son söz olarak Nermin Öğretmenin yazının bütününden de anlaşıldığı gibi ben bir meleğim:)

Not:Tontalağın öğretmeni Eray'a mektup yazmıştı karşılığında da oğlunuzu anlatan bir mektup yazın dedi.Kendini en iyi kendi anlatır mantığından yola çıkarak tontalağın ağzından kaleme bir süre önce alınmıştı:)Kayıtlarda bulunsun istedim

Fotoğraf okulun sitesinden özenle tırtıklanmıştır.

Aslında mektup da öğretmeninin anlaması için bir sürü şifre gizledim,anlamış kendisi:)

Mutfağa girip yemek yapmak değil mesele...

2011-10-25T09:38:00.002+03:00

Birde utanmadan poz mu verdi dedim Erol’a.Evet verdi dedi.Hatta öğretmeni sordu

-Eray bayrağı kim yaptı
-men yaptım men

Araya girdim tabii
-Eray gerçekten bayrağı sen mi yaptın oğlum.
-Annem,babam ve men yaptım

şeklinde düzeltti dedi.Hadi oradan deseydin bu hafta ki ödevi bize yıktı deseydin, elinden geleni ardına koymadı deseydin,o ödevin başına neler geldi neler deseydin ya dedim.Yok demedim dedi.Madem sen öğretmene demedin ben blogumda anlatırım o zaman.

29 ekim haftasında olduğumuz için bu haftanın anlam ve önemine istinaden pullarla bayrak yapalım dedik hay nereden dedik.Kurulduk Erayımın masasına dizildik sıra sıra ve nasıl yapılacağını bir bir bir anlattık.Dakika 1 gol 1 adam itiraz etti hemen.Boş kağıda pul yapıştıramazmış onun yerine boya kitabını aldı oradan bir ayı buldu ayıyı allayıp pullamaya başladı.Önce hevesini alsın dedik karışmadık.Oğlum gel buraya bunu süsleyelim dedik öyle tötü(kötü)oluyor dedi.Annenin 33 yaşında olduğuna bakmayın çocuğundan daha çocuk olduğu için asıl senin yaptığının gibi olmuyor dedi oğluna küstü.Tontalak durur mu ‘böyle oldu oldu dedi annesini ikna etmeye çalıştı.Kah pul yapıştırdı, kah yapılana tırnak attı ,kah yaptığımız ile dalga geçti bir ödevde böylece bitti.

Bu sene en zor sene diyorlardı haklıymışlar:)Ödevlerimiz çok ağır ,çok çalışmamız lazım çok.

Geçen haftanın faaliyeti de yaprak baskısıydı.Şekil şekil toplanan yaprakları parmak boyası ile boyadık hep birlikte kağıda bastık,çocuklarla zaman geçirmek için çok güzel faaliyetler bence.Dün sadece öğretmene ne yapacağımı şaşırıyorum dedim. Yapmak,Eray'ı ikna etmek sorun değilde geçenlerde bir yorumum da yazmıştım ne yapacağına karar vermek zor. Yani mutfağa girip yemek yapmak değil mesele,mesele her gün yarın ne pişireceğine karar vermek(bu Ramiz dayının repliğine mi benzedi ne).Yoksa karar verdikten sonra yapmak çok kolay..

Niye

2011-10-24T15:01:00.000+03:00

Akşam televizyon kapalı tontalağın yanında açmak istemiyoruz canımız acıyor merak da ediyoruz.Küçük masaya üç kişi sığışmışız birşeyler yapıyoruz arkası televizyona dönük olduğu için dikkat etmez diyoruz iki dakikalığına televizyonu açıyoruz.Ben görüntüler içinde kaybolmuşum, Erayımın sesiyle irkiliyorum.

-Aaaa ev pommm(yıkılmış demek istiyor)olmuş anne ama
-Evet oğlum ev yıkılmış
-Niye(o kadar tedirgindi ki gözleri)

Koşup televizyonu kapatıyorum, Erol dikkatini dağıtıyor ,Eray sorusunu unutuyor iyi ki de unutuyor çünkü bu soruya verilecek bir cevabım yok.‘Niye’ tüm gece başımda uğulduyor.

Enkaz altında Kürt-Türk,Alevi-Sunni,Müslüman-gayr-i müslim kimin olduğunun ne önemi var sonuçta enkaz altında bir insan evladı var bir insan.O yığın altında senin benim gibi bir anne yatıyor belki, belki de dünyanın en kıymetlisi bir evlat ,gölgesinde dinlendiğimiz bir baba,can yoldaşımız dediğimiz bir kardeş,birlikte elele yürümeye and içtiğimiz bir eş,tek derdi okumak olan gurbet ellere gitmiş bir öğrenci,bu dünyayı idealist insanlar kurtaracak dediğim idealist bir öğretmen...

Yapılan tartışmaları duyunca kanım donuyor,kabul edemiyorum millet olarak bu noktaya gelmiş olamayız diyorum.Biz ki kimliği ne olursa olsun komşusu aç iken aç uyumayan bir millet değil miydik.Dünden beri ben buna inanmak istiyorum.Derim ki şimdi kenetlenme ve yardım zamanı.

NOT:Gerçekten üzüldük mü diyenlere....İnsanları ideolojilerinden,etnik kimliklerinden şunundan bunundan ayırıp sadece insan olarak bakabildiğim için şahsım adıma gerçekten ben çok üzüldüm,çok içim yandı.İnşallah sizin gibi zihniyet yok denecek kadar azdır.

Sözün bittiği yer

2011-10-20T13:40:00.001+03:00

Aslında ben daha güzel ölürdüm

arka bahçede askercilik oynarken

tahta tüfeğimle toprağa uzanır

annemin sesiyle doğrulurdum hemen

-Çabuk kalk üstün kirlenecek hınzır!

Yerdeyim yine bak anneciğim

n'olur kızma adımı çağır

Sunay Akın(Cephede)

Sözün bittiği yerdeyiz çözüm istiyoruz, sonuç bekliyoruz. İntikam yeminleri herzaman ki gibi edildi.Bu yeminleri gidin dün evladını kaybeden, dün hayallerini kaybeden,dün umutlarını kaybeden ,dün can sularını kaybeden yani dün geleceğini kaybeden annenin-babanın gözlerinin içine bakında söyleyin.

Okuyamıyorum gazete,seyredemiyorum haberleri.Dünki evlatların hikayelerini duyunca gözyaşlarıma engel olamıyorum.Seyretmemek, okumamakta çözüm değil beynim üretiyor bu sefer.Belki okulunu bitirecekti, sevdiği kızla evlenecekti, çocuğunun ilk adımlarını görecekti,çocuğuyla patates baskısı yapacaktı öyle yapılmaz ki diye inatlaşacaktı.Dün çok fazla hikaye yarım kaldı...

İlk proje faaliyeti

2011-10-19T10:10:00.002+03:00

Efendim evinizdeki patatesler patates oturtması, kızartması ya da herhangi bir yemek için değil de faaliyet için kullanılmaya başlanıyorsa evde bir tane küçük çocuğuz var demektir.Her hafta Salı günü teslim edilmesi gereken bir proje faaliyetimiz var bizim.İnternette aradım taradım çok güzel şeyler buldum lakin öğretmen sakın ödevi siz yapıp göndermeyin Eray’ın yapacağı şeyler olsun dediği için daha basit faaliyetlerle başladık.Eray’ın kendi yapabileceği ne olabilir diye düşündüğümüzde eskiden bizimde yaptığımız patates baskısı geldi aklımıza.

Oyun hamurlarının kalıplarını kullandı Erol patateslere şekil çıkarmak için.Kesti sonra Eray sulu boya ile boyadı patatesleri sonra kağıda bastırdı.Bu kadar basitmiş gibi anlattığıma bakmayın 5-6 kere deneme yaptık.Çünkü tontalak patates ile basınca sonra sulu boyayı alıp üzerlerini boyadı

-böyle oldu
-oğlum böyle olmaz ki,patatesi bastıktan sonra boyamayacaksın
-anne oldu oldu(kafasını sallıyor bir de)

Uzun süre ikna olmadı beyefendi, neyse sonra insafa geldi patatesleri bastıktan sonra boyamamaya ikna oldu.Bu bizim ilk okul için faaliyetimiz:)kayıtlara geçsin istedim.

Bu geçen haftanın ödevi gecikmeli olarak verdik.Bu haftanın ödevini vermek için kolları dün akşam maaile sıvadık.Parlak bir fikir gelmişti aklıma onu yapalım dedim.Parmak boyası ile el izlerimizi çıkarıp benim el izime gözlük-saç-rujlu dudaklar,babanın el izine top sakal azcık saç(malum saçlarının çoğunu yitirdi garibim) erayın el izini de basıp bu bir aile fotoğrafıdır başlığı atacaktık. Parmak boyasıyla ellerimizi boyadık o ara Erol ‘Ayla birimizin eli temiz kalsın sırayla yapalım’ dedi.Yoo benim oğlum alışık babası çabucak yapıp bitiririz dedim mi.Butona basıp cevap hakkımı kullanıyorum evet dedim. Tam herkes ellerini boyadı Eray bir kere kağıda bastı el izini sonra koşmaya başladı tabi peşinde ben.Eray sakın oğlum o koltuğu elleme, oğlum sakın kapıyı elleme diye eller havada koşturan bir anne yani bendeniz. Erol el izini basıp ellerini yıkadı,sonra ben el izimi çıkardım sonra tontalak kaş ile göz arası bizim el izimize kendi ellerini bastırıp yaptığımız faaliyeti bozdu.Başlarım faaliyetine diyip tüm malzemeleri kaldırdım. Hevesimiz kursağımızda kaldı:)Ha bu arada saat 21,00 sularında çatlak bir sesle(3 gündür hasta olduğum için ses bir garipleşti) verdiğim rahatsızlıktan ötürü tüm apartman sakinlerinden özür dilemeyi bir borç bilirim.

Aslında başta kızdım ne yalan söyleyeyim.Ben her hafta yapmak için ne bulacağım dedim,kendi kendime söylendim.Şimdi bir itiraf geliyor bence çok güzel bir uygulama.Eray’ın küçük masasına üç kişi kuruluyoruz kah itişme kakışma şeklinde, kah kahkaha atarak kah ıhhh işte öyle değil diyip kolları bağlayıp arkaya dönmece şeklinde zaman gerçekten güzel geçiyor.Dün akşam ki faaliyet fiyaskosundan sonra öğlen çıkıp yaprak toplayacağım yok yok dolma sarmak için değil onu geçen hafta hallettik bu arada öğretmenler dolmayı çok beğendi.Yaprakları toplayacağım çünkü akşam yaprak baskısı yapmayı deneyeceğiz.Dikkat ediniz lütfen yapacağız lafını zinhar kullanmıyorum,deneyeceğiz diyorum.Ne diyelim haydi hayırlısı

Öğretmenler demişken cumartesi günü bize geldiler.Epey oturdular bir ara Eray’ın çişi geldi.Öğretmenine yanaştı kısık bir sesle abla(öğretmenim diyemiyor)çiş geldi dedi. Tamam oğlum gel gidelim dedim ı ıhh ablam götürecek abla çiş geldi dedi yine.Aaaa bir bozuldum ben ananım senin anan diyesim geldi demedim,makus talihime küsüp kös kös oturdum.

Bir daha ki proje faaliyetimizde görüşmek ümidiyle esen kalın....

Belki de çok sevdiğin için çok sevdim seni

2011-10-13T17:35:00.002+03:00

Belki de çok sevdiğin için çok sevdim seni...

Bazı şeyleri senden öğrendim bir öğrenci gibi.

Kimi zaman kırdık birbirimizi ,üzüldük,gözyaşı döktük,yıprattık,öfkelendik,incindik,küstük.

Gözlerimiz tekrar görmeye başlayıp,kulaklarımız dinleyince yani birbirimizin yüreğine tekrar dokunmaya başlayınca, silkelendik

Kırgınlıklarımıza merhem olduk,gözyaşlarımızı kahkahaya çevirdik, onardık,yatıştık,affedip barıştık,birlikte dolu dolu nefes aldık,aldırdık..

Belki de çok sevdiğin için çok sevdim seni.

İyi doğdun aşkım

İyi varsın

Neden

2011-10-12T16:18:00.005+03:00

Terapi bitiminde bana soracağınız bir soru var mı? dedi.Tutamadım kendimi, sormayacaktım halbuki.Geçmişe gidip sorgulamayacaktım hiçbirşeyi sadece önümüzdeki maçlara bakacaktım.

Neden dedim anlamayan gözlerle bana baktı.Neden bazı çocuklar 2 yaşından önce konuşmaya başlarken neden bazı çocuklar 3,5 yaşında konuşmaya başlıyor.Biz bir yerde hata mı yaptık ya da ne bilim genetik faktörler mi bunda belirleyici ya da ne bilim siz söyleyin bana NEDEN.Bu soru hep aklımda seyir halinde. Sadece çok kısa bir süre sustu ve konuşmaya başladı.Ayla hanım bazı durumlarda gerçekten çok sorgulamak lazım.Özellikle nörolojik sorun şüphesi var ise.Bıkmadan,usanmadan,yılmadan sürekli sorgulamak, sorgulamak, sorgulamak.... Sizin durumuzda yani sadece konuşma geçişmesinde bunun yapılmasını doğru bulmuyorum.Evet genetik faktörlerde belirleyici olmuş olabilir bir çocuk iki farklı insanın genetiğinden meydana geliyor, başka sebeplerde olabilir.Sizin durumunda yapılacak tek şey ben bu durumda ne yapabilirim.Yani bunu demişsiniz ki gelmişsiniz, bundan sonra neler yapacaklarımıza bakacağız dedi.

Terapi çok güzel geçti kuzumun.Bu sefer bizi odaya almadılar yan odaya aldılar.Siz Eray'ı görebilirsiniz ama o sizi göremez lakin duyabilir lütfen terapi esnasında sessiz olun dediler.Minik minik nefes aldım,Erol’a terapi boyunca çimdik atıp durdum kımıldama çocuğumun konsantresini sakın bozma....

Hep merak ederdim nasıl yapacak,nasıl öğretecek diye.Bizim işimiz gücümüz oyun dedi terapi sonunda.Bir kocaman kutu içinde dünya kadar oyun.Şaşırdım kuzumun performansına çünkü hayatta o masada 10 dakikadan uzun oturmaz dediğim oğlum 45 dakika boyunca oturdu,evet ara sıra kalkmak istedi ama terapist öyle güzel yönlendiriyor ki hatta otur dediği zaman lafı ikiletmedi.Kuzum nasıl ikiletsin bir ara o kadar sert dedi ki otur diye camın arkasında ben tırstım yerime bende oturdum:)

Hayatta o kelimeyi tekrarlamaz dediğim kelimeyi terapist ile birlikte çok güzel tekrar edip bana şok üzerine şok yaşattı.45 dakika terapi 15 dakika aile ile görüşme şeklinde olduğu için son 15 dakika da bizi içeri aldılar.İlk geldiğinizde Eray da sıkıntı yaşarız kural tanımaz bir çocuk olarak gözlemlemiştim ama yanılmışım dedi.Kuralları çok çabuk kapıyor o yüzden evde de bu konuda kararlı durun dedi. Gördüğünü çok çabuk alan bir çocuk olduğu için hızlı ilerleriz dedi(inşallah tabii)Her hafta gelmenize gerek yok size bir eğitim seti vereceğim nasıl yaptığımı gördünüz aynı şekilde evde her gün uygulayın dedi.Uygularız uygulamasına da öncelikle ben çok şaşırdım aslında 45 dakika orada oturması mucize evde bu kadar süre oturmaz dediğimde kesinlikle haklısınız oturmaz. 15-20 dakika yeter size araya oyun koyun sonra tekrar biraz daha çalışırsınız dedi.İki hafta sonra tekrar görüşelim o hafta bakarız siz evden yürütebiliyor musunuz. Baktım gelişmeler var sonraki haftalarda bana gelmenize gerek yok dedi. İki hafta sonrasına sözleştik o odadan ben o saat umutla çıktım.

Ha birde yapmam dediğimi yine yaptım.İki gece önce bir türlü uyku moduna geçemeyip sürekli konuşan oğluma ‘oğlum senin hiç çenen durmaz mı dedim’ Hem de yolun taaaaa başında. İki ay önce bize misafirliğe gelen arkadaş anlatıyordu.Oğlu Eray dan 6 ay küçük ve maşallah kuzuya inanılmaz güzel,akıcı konuşuyor.Ay Ayla dedi bir arkadaşım var çocuğu dört yaşında konuşamıyor diye üzülüyor hem de nasıl üzülüyor dedim ki kızım ne diye üzülüyorsun elbet bir gün konuşacak bak bizimkine hiç susmuyor bugünlerin tadını çıkar,konuşmaya başlayınca azcık susun diye bakacaksın, oğlum senin hiç çenen durmaz mı diyeceksin o yüzden boşverrrrr dedim’ dedi.Gülümsedim ve sadece senin oğlun konuştuğu için öyle düşünüyorsun dediğimde buz gibi bir hava esti odada.Savunmaya geçti hemen ama Eray konuşuyor biraz, ama onun ki hiç konuşmuyor ki ,ama Eray da birşeyler var ,ama onda yok ki gak guk kem küm kısaca ne diyeceğini bilemedi.Halbuki laf çarpmadım sadece fikrimi söyledim ve o gün dedim ki ben o lafı hiç kullanmayacağım asla.....

İki gece önce ağzımdan çıktığında o kelime zınk diye kaldım.Ama arkadaşlar yorgundum, uyku sersemiydim ,Eray’ın 06,30 da kalkması için uyuması lazımdı,bu aralar salondan mutfağa gidecek vaktim yok yoğunum ağzımdan bilinçsizce kaçtı yani ben herzaman ki gibi masumum.

Not:Dün akşam o mutlulukla Eray'a mont almak için (eksik hiç bitmiyor ki)Cevahire gittik, artık çıkacağız kafamı bir çevirdim ne göreyim sabun hem de minik minik kokulu sabun.Kayınpederim iki kere gittim Ayla yok demişti, gözünden kaçırmış meğerse.Bir çığlık attım alışveriş merkezinde nasıl koşuyorum bunlar sabun bu?(aslında görüyorum sabun)Evet hanımefendi sabun. gerçekten sabun mu? evet hanımefendi ?ne güzel sabun bunlar diye seviyorum sabunları ara da çığlık üzerine çığlık atıyorum.Kadın vah vahhh ne kadar da genç (gencim di mi ben bu arada)akli melekelerini yitirmesi için bakışı atıyor, hissediyorum halime üzülüyor.Ben oğlumun çantasına o sabunları koymuşum ya umrumda mı o bakış sadece o bakışı hatırladıkça gülüyorum,gülüyorum,gülüyorum haaa birde söyledim mi bilmem çok gülüyorum.

Çokca aldım sabunlardan zor buldum ya akşam bir ara yarısı evde kalsın dedim sonra silkelendim hanım hanımmm kişisel zevklerin çocuğunun başarısının önüne geçmesin lütfen dedim hepsini çantaya koydum.Sabah öğretmeni aradı Ayla hanım unutanlar, bulamayanlar var sizin sabunlardan kullanabilir miyiz dedi.Tabiki kullanabilirsiniz dedim,iyi ki koymuşum hepsini ben de unutabilirdim sonuçta insanlik hali bugün bana, yarın sana:)

Not:Eray beye mont giydiriyoruz kendisi dedi ki' aaa anne bu büükkk(büyük) ama..Haklısın oğlum büyükmüş gerçekten dedim,küçüğü ile değiştirdim.

Veli Olmak

2011-10-11T09:12:00.003+03:00

Ben zannettim ki tontalağım okula başlayınca tüm gün okulda kalacak, sonra akşam ‘oğlum okulda bugün ne yaptın’ diyeceğim yaptıklarını bana gösterecek sonra hep birlikte yatağa girip mışıl mışıl uyacağız.Yok öyle değilmiş cumartesi günün ki veli toplantısında bunu iyice anladım.

Cumartesi bireysel toplantı olduğu için bizim randevu saatimiz 12,00 idi. Herkes randevusunu iptal ettirmiş o gün bir tek biz görüştük öğretmeniyle. Öncelikle tontalağın okulda ki durumun da iyiye hem de çok iyiye doğru bir gidiş varmış.Ne yalan diyeyim korkmuştum hiç laf dinlemeyecek,hiç kuralları öğrenmeyecek, aktivitelere katılmayacak zannetmiştim meğersem tontalağımın biraz zamana ihtiyacı varmış. Öğretmenimizi çok seviyoruz:)Aslında bu öğretmen Eray’ın ikinci ve geçici öğretmeni.Keşke bu öğretmeniyle yola devam edebilse ama mümkün değil.Bir kere Eray hakkında konuşurken çocuğum, çocuğuma diye bahsediyor ya neyse.Arkadaşlarını çok seviyor,çok öpüyor, çok sarılıyor derken sözünü kestim ama canlarını yakıyordur severken dedim.Güldü evet çok sıkı sarılıyor çünkü dedi.Ağlıyorlar çocuğum onları ağlarken görünce inanılmaz üzülüyor hemen özür diliyor barışıyorlar dedi.Biraz Eraydan bahsettikten sonra yıl içinde okulun yapacaklarını anlattı mesela birgün dedeler,annaneler ,babaanneler partisi düzenlenecekmiş bu fikir hoşuma gitti.Sonra aileler olarak bizim ödevlerimizi açıkladı. Karnede bir kitap tavsiye etmişlerdi bende zannediyorum ki ister alın ister almayın seçim bize kalmış.Yok öyle değilmiş evde kitap okuma saatinde okuyup birde kaç sayfa okuduğumuzu yazacakmışız:)Sürpriz günü varmış ben zannediyorum ki okul da Eray’a sürprizler yapacaklar o gün evlatçığım sevinecek yok o da öyle değilmiş sıramız gelince biz şeker, çikolata vs alıp sınıftaki öğrenci sayısınca okula gönderecekmişiz.Eray dağıtacakmış maksat paylaşmayı öğrenmekmiş.Her hafta bir kere evde aile katılımını teşvik etmek için sanat etkinliği yapılıp okula gönderilecekmiş,şok geçirdim çünkü bu konuda ben kabiliyetsizim.En çok başıma gelmesinden korktuğum şey başıma geldi,tedirginim:)

Bir de dediler ki haftasonu çalışmıyorsanız eğer bir öğretmenim ile birlikte Eray’ı evinde ziyaret etmek isteriz.Daha önceden bazı okullarda böyle uygulama olduğunu bildiğim için şaşırmadım tabiki bekleriz dedim.Ama Erol şaşırdı arabaya binince Ayla acaba evimizde sorun olduğunu mu düşünüyorlar o yüzden mi gelmek istiyorlar dedi. Olabilir Erol dedim mesela kendine ait odası yoksa,kötü şartlar altındaysa oyyy bir de duvarlar dile gelirse çocuğumuzu bizden koparırlar Allah korusun dedim ama daha fazla dayanamadım güldüm.Okul orası Erol sosyal hizmetler kurumu değil ki dedim,anlattım adamın yüreciğine su serptim.Sonra düşündüm .

Veli olmak sadece oğlum bugün okulda ne yaptın demek değilmiş.Veli olmak mesela

- Çarşamba yapılacak koku keseleri için renkli küçük sabunlar aramakmış(bir milyoncu, elli milyoncu,büyük marketler,zara home,mudo home hepsini taradım çıldıracağım bulamadım)
-Her çarşamba evde sanat etkinliğini yapmakmış(tabiki henüz yapmadık)
-Cumartesi için dolma sarmakmış(şimdi öretmenler ne beceriksiz anne demesinler)
-Evi dip kıyı temizlemekmiş(Şimdi öretmenler ne kadar dağınık kadın demesinler)
-Kitap okuyup ne kadar okuduğunu yazmakmış
-Serbest kıyafet günü için oğluna birkaç pılı pırtı almak için dolaşmakmış

Yani veli olmak çok çalışmakmış

Not: Küçük renkli sabunları nereden bulabilirim , bir de etkinlik-aktivite yapan bloglar oluyor ,biliyorsanız isim lüftennnnn

Not:Bugün konuşma terapistinde randuvumuz var bakalım neler söyleyecek.Aslında Eray da 10 gündür ciddi anlamda gelişmeler var .Dün akşam mesela dedi ki Ama annanenin evine gidelim anne ama dedi herkesin anlayacağı dilde hemiiideee.Diğerlerini söylemem sonra buraya yazıyorum kendi çocuğuma kendim nazar değdiriyorum:)

İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası Açılış Konseri

2011-10-10T10:17:00.003+03:00

Eskiden yani Erayım doğmadan önce ne çok giderdik.Bale, opera,tiyatro,müzikal hiç farketmez kışın 10 günde bir mutlaka AKM de mesken tutardık.Ahretliğim, Dileğim ile bazen ikili bazen üçlü giderdik çok eğlenirdik.Bir gösteriye üç kere gittiğimiz bile olurdu.Sonra Erol da dahil oldu programlarımıza bir tek baleyi sevmedi.

Perşembe günü bir link attı Erol 'senin bana hediye alacağın yok kendi hediyemi kendim alıyorum' dedi.Daha doğum gününe bir hafta var hediyeleşme faslı şimdiden başladı.Bir hafta boyu der şimdi bunu alalım benim hediyem olsun, şunu alalım benim hediyem olsun:)Geçen senelerden biliyorum yükte hafif pahada ağır bir hediye seçtiğinde bu doğum günü, evlilik yıl dönümü, yılbaşı yani tüm özel günleri topla hepsine sayılsın olmaz mı Ayla.Olurdu da.Sonra bana hep borç takardı.Unuturdu dediğini bak bu benim babalar günü hediyem olsun olmaz mı?Olur derdim gülerek farkında mısın önümüzde ki senelerden ödünç aldın yine sakın unutma.

İstanbul Devlet Senfoni Orkestrasının Açılış konseri var cuma günü üç senedir gitmek istiyordum dedi.Eeee o zaman ne diye söylemedin giderdik dedim.Doğum günü bahanesiyle hemen biletler alındı ve gidildi.Çok güzeldi ,çok beğendim.Konser önce bir protesto ile başladı.Şef yani Andrew Grennwood tam başlayacakken ezan başladı.Solistlerden biri başlama diye kaşıyla gözüyle uyardı.Bu sefer salonda bir grup bekliyor diye alkışla protesto etti.Bir kişi ezan bitene kadar alkışını sürdürdü.Şef tereddüt etti başlayıp başlamama konusunda o ara bir gerginlik oldu onun dışında konser harika idi.

Yer:Aya İrini

Şef: Andrew Greenwood

Solistler:Burak Bilgili(Bas Bariton)

Esen Demirci (Mezzo Soprano)-Sesine hayran kaldım:)

Tolga Salman(Bandoneon).Bandoneonu müthiş çaldı,büyülendim,büyülendim,büyülendim

Ankara Devlet Çok Sesli Müzik Korosu

Koro Şefi: Cem'i Can Deliorman

Program

A.Copland Fonfare for a Common Man

L.Bacalov Misa Tango(Bölümler Kyrie,Gloria, Credo-Bu bölümde koro coştu enerjisi ile harikaydı-,Sanctus-karamsar ve hüzünlü bir düet ile açıldı,Agnus Dei, Son bölümde dünyanın günahlarını yok eden Yüce Tanrım ah!Bize merhamet göster ,bize huzuru bağışla yakarışıyla giriş yaptı

A.Borodin Prens İgor

Bir daha bu kadar ara verilmemesi konusunda karar alındı, böyle geceler daha sık tekrarlanacak yani inşallah.

Not:O akşam da çellist olmak istedim iyi mi:)( Laf aramızda sadece o akşam değil aklıma vurur ara sıra)

Sıra

2011-10-06T15:33:00.003+03:00

Annem hep anlatırdı senin veli toplantına gittiğim zaman sıranın en önüne,ablanın veli toplantısına gittiğimde ise sıranın en arkasına otururdum.Sorunsuz bir çocuktun, okul döneminde de öyleydi sürekli övgü dolu cümleler alırdım senin hakkında.Ama ablan yok mu hep şikayet ederlerdi,yerin dibine sokardı beni derdi.Öyle bir okul hayatı olmuştur ki ablamın otur roman yaz o derece yani.Sahte veli bile getirdiler arkadaşlarıyla zamanında:)

Karne günü yokuşun başında bizi gören eniştem seslenirdi ablama ‘kaç tane apartman* diktin bu sene’. Benim getireceğim belli suratımı sallandırmışsam teşekkür, gülüyorsam takdir sormazlardı bile. Öğrendim ki zamanla okulda ki başarı kriter değilmiş.Ablam çok güzel bir firma da çok başarılı bir yönetici ,ya ben....Derim ki Allah insanı hayat okulundan başarılı bir şekilde mezun etsin.

Cumartesi tontalağımın 1.dönem veli toplantısı var,çok heyecanlıyım.Bakalım annesinin can suyu bizleri sıranın hangi tarafına oturtacak:)

*kırık not

Not:Bu arada tontalak bey bugün babaannesinde.Efendim resmi tatil ya, okula gitmedi çok sevindi çok.Yakında çocuğum kar yağmasını beklemeye başlarsa hiç şaşırmayın

Torunum şişman olduğu için mi......

2011-10-05T08:54:00.005+03:00

Sen ne yaparsan yap Ayla gün gelecek benim için ne yaptınız diye yüzümüze haykıracak biliyorsun değil mi dedi Erol.Gülümsedim.Eğer babasına ve teyzesine çekerse evet bu lafı kesinlikle bize söyleyecek yok annesine çekerse asla bu sözler ağzından dökülmeyecek.Söylemedim hem de asla.Peki düşündüm mü en çaresiz kaldığımda bakın bunu hatırlamıyorum.Hatırladığım sadece ablam bu lafı her anneme söylediğinde benim canım inanılmaz yanardı ben böyle oluyorsam eğer acaba annemin içini bu laf nasıl dağlardı.Bence anneye-babaya edilecek en ağır söz bu ‘bugüne kadar benim için ne yaptınız’.O yüzden ergenliğin dibine vurduğum dönemde bile etmedim ben bu lafı.

Herkes kadar bende oğlum için en iyisini istiyorum.Araştırıyorum,okuyorum,bir bilene soruyorum aklımda soru işaretleri kaldıysa eğer uzmanına gidiyorum.Bunun nesi kötü.Bazı insanları bu özelliğim bilmiyorum neden rahatsız ediyor neyse konumuz onlar değil, biz onları rahatsızlıkları ile yalnız bırakıp yazımıza devam edelim.

Bir süre önce yazmıştım bir karar verdik ve konuşma terapisine gideceğiz diye.Evet dün 11,00 de randevumuz vardı saat 09,45 da yola çıktık.Biliyorum o semti trafik inanılmaz kalabalık(tır).Öyle de oldu trafik felç randevuya geç kaldık.

Durun durun olmadı baştan anlatayım.Erol siz inin yürüyerek benden önce gidersiniz dedi.Ama ben ama ben diye diye tontalak ile arabadan indim.Resmen çocuğumla yalnız kalmaktan korktum çünkü ben başıma geleceğini adım kadar biliyordum.Çok az yürüdükten sonra demez mi offf anne ben çok yoruldum.Kucağına al diye tepindi, oğlum olmaz diyorum çocuk Nişantaşı’nın orta yerinde nasıl tepiniyor.Aldım evet 19 kilo 105 cm çocuğu kucağıma yürüyorum hem yürüyorum hem kendime kızıyorum.Sen çocuğu doktora getiriyorsun kadın kimsenin gün içinde seni podyumlara çıkaracak halleri de yok eeee ne diye giyersin böyle elbise ,böyle topuklu ayakkabı diye.Tarif edilen alışveriş merkezine geldik bir ayakkabı mağazasının karşısı demişlerdi ama o yok ee ne yaptım merkezi arayacağıma çok akıllıca bir iş yapıp bir insan evladına danıştım.Aaaaa apla ters yoldasın o kapandı şuradan gitcen buradan gitcen biraz yol var ama dedi mi beni yolumdan etti mi. Sorgulamadım hiç zaten tontalak canımı burnuma getirmiş kuzu kuzu tarif edilen yola gitmeye başladım. Tontalak hala kucakta bu sefer hafif yokuş yukarı çıkıyorum yok ben ömrü hayatımda böyle terlediğimi bilmedim.Dere tepe düz gittikten bir süre sonra yahu dedim dur ben şu merkezi arayayım.Aradım geç oldu ama aradım sekreter hanım demez mi siz o alışveriş merkezine kadar geldiniz de o ayakkabı firmasını görmediniz mi?Gerçekten mi?gerçekten mi? bilmem kaç kere tekrarladı .Meğersem ben ilk gittiğimde alışveriş merkezinin arka kapısına gelmişim, doğal olarak görmedim hayda şimdi yine aşağıya.Durdum önce Eray’ı kucağımdan indirdim.Şimdi şuracıkta bir höykürsemmm imdatttt diye acaba kim tanır beni aslında hiç kimse ama yok dedim Erayımı korkutmayayım.Yine aldım kucağıma gerisin geriye ön kapıya geldim koca koca harflerle yazılı ayakkabıcıyı gördüm peki kiminle karşılaştım tabiki Erol’la .Benden önce gidersin dedi ya aynı anda girdik, yukarıya çıkana kadar sana ben inanamıyorum Ayla, sana ben inanamıyorum Ayla dedi durdu.Yani bana savunma hakkı bile tanımadı.Tanısa diyeceğim sayın hakim bey ben herzaman ki gibi masumum arka kapıda durmuşum sonra benden çok daha akıllı biri geldi rotamı çevirdi diyeceğim ama yok adam mır mır mırr

Girdik kayıt bile yapmadan apar topar yallah terapistin odasına attılar bizi.(sebebi sonra belli oldu).Kadın hızlıca giriş yaptı.Bir yandan Eray’ın önüne oyunlar koyup konuşturuyor bir yandan bizden bilgiler alıyor ama ben o ara iptal.Öyle terledim öyle yoruldum ki doktor hanım bana peçetenin kutusunu verdi anlayın yani.Kuzum da her sorulana nasıl da cevap veriyor kısa cevap veriyor ama veriyor maşallah yavruma.

Kadın her seferinde soruyor bunu yapıyor muydu ?evet.Peki bunu yapıyor muydu?evet :) 35 dakika sonra dedi ki terapi bitti aynı filmlerde ki saatine baktı siz geç kaldınız dedi terapi saatini uzatamıyoruz.Aynen cezalandırır gibi. Müşteri mi desem, hasta mı desem bilemedim aslında bir sonraki randevu sahipleri de geç kalmıştı,uzatabilirdi ama uzatmadı.Bir de diyorum ki içten içe ahhh o kadıncağızın başına kimbilir neler geldi de geç kaldı (iç ses der ki; empati denen şeyi sen mi icat ettin be kadın).Neyse dedi saatine baktı yine şöyle bir toparlayalım.Eray da nörolajik,işitsel,algısal,cartsal,curtsal bir problem olduğunu düşünmüyorum hatta algısı çok iyi(iç ses der ki zaten bunu biliyorduk size söyledik ne yani onca parayı bunu bize demeniz için mi verdik).Yaptığım gözleme göre Eray’ın evet ifade edici dilde sorunu var ama beklenebilir,terapi alacak kadar değil dedi. Yani bakkal Hüsmen amcanın ,bujiterici Nebahat hanımın, manav Abdülrezzak bey’in yani konunun komşunun kısaca uçan kuşun söylediğini doktor bize söyledi 'biraz daha beklenebilir’.Gel buradan yak şimdi.Sonra devam etti şimdi ben size terapi alması gerekiyor desem hem paranızdan hem zamanından kayıplar olacak hiç etik olmaz dedi.Şöyle yapalım geç kaldığınızdan ötürü(iç ses der ki ;her seferinde dam dam dam kafamıza vurmasa olmaz)bazı yapmam gerekenleri yapamadım bir kere daha gelin onları yapalım sonra oturup ne yapabiliriz konuşalım.Ya arada bir terapi yaparız ya da hiç yapmayız eve egzersiz veririm bunların egzersizleri var onlar üzerinde çalışırsınız çünkü sürekli bir terapi desem inanın etik olmaz dedi(iç ses der ki;görende kadına yalvarıyoruz ne olurrr çocuğuma terapilerini bahşet diye)Ama bir yandan da diyor ki bazı uygulayacağım oyunlar vardı onları yapamadım yine de belli olmaz.(iç ses der ki; ben bu işten anladıysam Arap olayım)

Haftaya gitmek konusunda anlaştık doktordan çıkarken dedim ki eee ne oldu şimdi Erol diye.Yani kalkıp biri sorsa bu konuşma terapisti ne yapar dese kem küm eder inşallah bu sorunuzu haftaya cevaplayabilirim diye geçiştiririm ya neyse

Not:Latife bir yana kadın ne yapacak hiç tanımadığı bir çocuk tabiki önce ilk seferde onu tanıyacak,veriler toplayacak artık haftaya önümüzdeki maça bakacağız:)

Not:Erayımın dedesi yani babam doktordan çıkışta sorar ‘kızım ne yaptınız ne dediler’.Ayla cevaplar ‘baba yaaa vallahi bende bilmiyorum bence bekleyelim dediler ama egsersizleri varmış onları yapacak mışız demeye kalmadan ne yani torunum şişman mıymış ki egzersiz veriyorlarmış.Şişman olduğunu düşündükleri için mi oluyormuş? Yok öyle bir şey torunum şişman değil diye konuşurken o ara gülmekten ben off oldum:)

Politika nasıl yapılır?Ders 1

2011-10-04T14:54:00.002+03:00

Anne yavrusuna kavuşmak için işten çıktığı gibi koşa koşa anneciğinin evine gider.Oğlunu görür görmez yavrummm diye sarılır.Herzaman ki soruyu sorar anne oğlum okulda ne yaptın?

-ağladım(alt dudak üst dudaktan açık ara önde ve omuzlar düşmüş vaziyette küçük emrahtan daha küçük bir halde)
-aaaa neden ama ağladın
-anne bukkkk(yok) diye ağladım der

Anne yavrucağına sarılır,sarılır, sarılır sonra annesine bakar.Kendisinin ve annanenin gözleri nemlenmiştir tam çeşmeleri açmak üzereyken baba girer odaya hemen oğlunu kucağına alır eee oğlum anlat okulda ne yaptın?

-ağladım(alt dudak üst dudaktan açık ara önde ve omuzlar düşmüş vaziyette küçük emrahtan daha küçük bir halde)
-neden ağladın
-baba bukkk diye ağladım

artık kaç dakika kahkaha atıldı onlar bile saate bakmadılar

Not:Okulda annesi merak edip sordu çok mu ağladı Eray, yoooo ne ağlaması Eray okulda ağlamıyor ki,sizi sormuyor bile:)))Aslında Eraydan annenin acil şekilde ders alması lazım zira işyerinde çok işe yarar bu politika dersi çokkk

Not:Bugün konuşma terapistine gittik, ayrıntılar çok sonra.....

Haftalık İlk Karne

2011-10-03T09:32:00.004+03:00

Haftalık ilk karnesini tontalak bey Cuma günü aldı.Annem Cuma günü işyerimi aradığında karne vermişler dediğinde ne karnesi dedim sonra hatırladım müdürümüz kayıt olurken demişti ‘haftalık karne vereceğiz’ diye ancak çocukların alışması, derslerin-etkinliklerin yeni yeni başlaması sebebiyle geçen hafta alındı ilk karne.Telefon da annem öğrencime özel diye bir kısım var ve orada ‘canım öğrencim Eray bu haftamızda göstermiş olduğun olumlu davranışlarından dolayı tebrik ederim' diye yazmışlar dediğinde anne gözlüklerini takıp mı okuyorsun yoksa takmadan sallıyor musun dedim. Sonra Erol’a ilk karnesinden bahsettim böyle böyle olmuş Erol dediğimde kesin öğrencileri karıştırmışlardır dedi:)

Yok gerçekten annem doğru okumuş evde kikirdedik ailecek ne bilim olumlu davranış ve Eray aynı cümle içerisinde kullanılmış ya galiba hoşumuza gitti ne yalan diyeyim.Sonra davranışlar kısmı gözüme ilişti.Bebeklerden bazıları gülüyor bazıları gülmüyordu.Tam da tahmin ettiğim şeyler surat asıyordu bir şey hariç.Selamlaşma (günaydın-iyi akşamlar vs).Aslında tontalak bey teyzeden ötürü adab-ı muaşaret kanunlarını iyi bilir ama demek okulda selamlamıyor kimseleri:) Zaten asık suratlılar bizim öğretmenin bize sürekli söylediği şeylerdi o yüzden biliyorduk yani derse katılım- dersi dinleme ve sınıf anayasasına uyum sağlamıyor bizim tontalak bey ,inşallah zamanla yapacak diyoruz bizde.

Bu karne işi hoşuma gitti çok bir hafta boyunca neler yapacaklarını yazıyorlar, en çok hoşuma giden kısmı bizler için kitap önermeleri.Haftasonu hemen aldım önerdikleri kitabı 'Beni duyuyor musun' güzel bir kitaba benziyor bakalım.Ve bu postu tontalak beyin okulda yaptığı bir çalışmasıyla bitirelim.Her şeyi ama herşeyi saklıyorum bir iki yıl içinde evimiz çöp evine dönmez umarım:)

Not:Eray bey dün akşamdan başladı anne okul yok diye nasıl yalayıp öpüyor beni göndermeyeyim diye.Peki okulun olmadığına ben inandım mı sizce?

Karar

2011-09-28T15:46:00.010+03:00

En büyük hayallerimden biridir en iyi sohbet arkadaşım olman.Dertlerimi açabileceğim,kaygılarımı paylaşabileceğim,sevinçlerimde birlikte coşabileceğim aynı düşünmesek bile hatta bazen birbirimizi anlayamasak da fikirlerime saygı duyabileceğin biri ol isterim.İnşallah olacaksın da yani öyle umut ediyorum.Üzüntülü anımda elinle göğsünle vurarak sadece Eya var Eya dediğinde tüm hüznümü bedenimden çekip almıştın ya tek cümlenle bunu başarmıştın ya acaba o an sohbet etsek birlikte neler hissederdim.

Yaşamayan anlamıyor oğlum o yüzden bugün bu satırlar sadece sana.Boşver dediler ,herşey olacağına varır dediler, heee taktığın bu muydu deyip hüznümü minicik bıraktılar.Kendimi yalnız hissettim bu günlerde, aslında yalnızlığı bu sebepten kendim seçtim sırt çevirdim her olaya.Hiç bu kadar suskun olmamıştım ben lal oldu dilim her bir tanıdığa.Sanki tüm dünya karşıydı bana.Yani tüm dünyada ki insanların işi gücü yokmuş gibi kol kola girmiş önümüze kim gelirse gelsin Ayla’ya tekme der gibiydi.Tüm dünya yetmezmiş gibi duvarlarda geldi üzerime üzerime....

Büyüdüğünde hata yapmana izin vereceğim bunu bil.Annanen ve deden de izin vermişti bana.Sabaha kadar bazen konuştular bazı seçimlerimin ileride beni mutsuz edebileceğini dilleri döndüğünce anlattılar ama yine de hep aynı sözle bitirdiler ‘bu hayat senin yine kararı kendin vereceksin'. Böyle diyeceğim ben de sana hiç anlatmamak olmaz,kendi fikirlerimi söyleyip bu hayat senin diyip kararına saygı göstereceğim .Belki kararlarından sebep canım acıyacak elimden geldiğince belli etmemeye çalışacağım.Bir gün yanıma gelip de haklıymışsın anne dediğinde eee ben sana dememiş miydim de demeyeceğim sadece başını göğsüme yaslayıp saçlarını okşayıp,hüznünü paylaşacağım.Biliyorum çünkü kelimeler böyle durumlarda kifayetsiz kalıyor yaşayarak öğreniliyor herşey aynı yollardan biz çoktan geçtik.O gün gelene kadar maalesef bazı konularda senin adına karar vermek durumundayız babanla.Bazen tıkanıyorum yalan yok doğru-yanlış konusunda.İnsanın kendi adına karar vermek inan çok kolay ama konu evladın adına karar vermek olunca milyon kere milyon düşünmek zorunda kalıp kayışları sıyırıyorsun haberin ola.

İyiliğin için Allahın izniyle bir konuyu hızlandırma kararı aldık ve ilk adımı attık.İnşallah senin için hayırlı olur.Seni seviyorum ve bu kararla birlikte yakında bu sözleri senden duymayı umut edip sırt çevirdiğim güneşe tekrar yüzümü dönüyorum.

Not:Tontalağım bugün bir testin vardı senin.Gelişim testi ve ilk testin.Alıcı dil,kelime testi,algılama bla bla bla kendi yaşının üstünde perfonsman sergilemişsin aslında etik olarak yaş söylemiyorlarmış da bilirsin anneni bana söylediler 6 yaşa yakın dediler.Tek sorun ifade edici dil yani tontalakca konuşman.İnşallah bunu da en yakın zamanda halledeceğiz, yani babanla öyle umut ediyoruz....

doktor doktor kalksana Tontalağın ışşş'larına baksana

2011-09-26T16:33:00.005+03:00

Çok zor bir haftasonuydu bizim için hatta birkaç günümüz daha ,zor geçecek anlaşılan.Erayımın ateşi düştü şükürler olsun doktora gerek duymadan lakin ağzının 3-4 yerinde aftlar çıktı canını çok ama çok acıtan.Gece uykusu neredeyse hiç yok sürekli ağlıyor anne ışşşşş lar acıyor diyor.Işşşş ‘yara’ demek bebemiz yani babaannemiz küçükken Eray ışşş mı oldu derdi ya bu ışşşşlar bize bebekliğimizden armağan.

Cumartesi gecesi hiç ama hiç uyumadık. Mater’ın abartılı hikayelerini sabaha kadar tekrar tekrar seyrettik.Bu esnada Mater’ın şimşek McQueen den daha karizmatik olduğuna karar verdik yani karar verdim. Hatta bir ara uyku sersemi galiba ben bu Mater’a aşık olacağım bile dedim (bu olaydan Erol’un haberi yok sakın ha)

Ağzını saran aftlardan yemek yiyemiyor kuzum yemeği bırakın sütünü içmek istiyor sütü bile içemiyor hatta canı o kadar çok acıyor ki su bile içmiyor.Pazar sabah erkenden başladı anne meni dodoya(doktor) götür diye.Bilemedik aft için doktora gitmeye gerek var mı dedik. Elimizde bir aft kremi vardı onu sürdük ve her zaman ki gibi bu kremler işe yaramadı.Anne dodoya götür beni dedi.Yine bilemedik aft için doktora gitmeye gerek var mı dedik.Taaa ki midesine eliyle bastırana kadar....

Anne men açım dedi, resmen kuzum haykırdı. Işşşları gösterdi yiyemiyormuş' anne dodoya götür meni açım' dedi. Erolla birbirimize baktık,götürelim mi bile demedik,canımız o lafla bir yandı ki hemen hazırlanmaya başladık.Neler düşündüm neler Somali de aç kalan çocuklar da annesine de öyle demiş miydi. Anne ben açım dediğinde bir çare bulabilmiş miydi. Uzaklara gitmeye gerek yok sokağımızda, semtimizde anne ben açım diyerek uyuyan çocuklar var mıydı?Anneleri bu çaresizliklerine çare olabilmiş miydi.

Arabaya binince rahatladı, doktora küçücük bedeniyle ne umutlar bağladı.Kaydımızı yaptık doktor şikayetiniz nedir dedi haliyle.Biz açız dedik doktor da şaşırdı.Eeee o zaman bir lokantaya gideydiniz ya buraya niye geldiniz Allah için demedi.Sonra açıkladık ateşi,kusması geçti lakin bedenimizde aftlarımız kaldı hastalığımızdan arta kalan.Doktor ne dediyse harfiyen uyguladı kara kuzum.Birde doktora şikayetini bir anlatması var ki oyyy oyyy dillere destan.Midesine bastırıyor açım diyor, ışşşlar çok acıyormuş,yemek yiyemiyormuş,süt içemiyormuş.Tabii her seferinde doktor bize döndü 'ne dedi' dedi tontalakça konuşuyor ya haklı doktor da anlamıyor haliyle.Ben tercüme ediyorum doktor gülüyor hatta neredeyse kahkaha atacak ama Eraya da saygısızlık etmek istemiyor.Eraycığım ışşşşlar geçecek diyor doktorumuz ama Eray motora bağlamış hiç dinlemiyor o elleri kolları hareket ettire ettire sitemli bir biçimde anlatması bir var ki hiç sormayın.

Doktor rahatlatması için Zinco ve Aerıus(alerjik döküntülerimizde var) yazdı ,calpol de birkaç gün verin ağrısını azaltır dedi .Tam kapıdan çıkacakken ellerini iki yana açtı dodo dodo ışşşlar geçmedi dedi bir görseniz nasılda kızgın. Sen bilmem kaç yıl tıp oku, emek ver bu mesleğe 4 yaşına girmiş bir velet bir gün gelsin mesleğini nasıl yapıyorsun diye sana hesap sorsun.Doktor gülüyor bir yandan da ışşşlar geçecek Eraycım annen sana ilaç verecek geçecek tamam mı diyor da bizim ki hiç dinlemiyor

Dodo dodo ışşşşlar geçmedi dedi ta ki otoparka gidip arabaya binene kadar

Eray kızdı bize ışşşlar geçmedi başka doktora gidelim dedi.Babamız konuşmaya başladı.Oğlum yaralar geçecek ama yemek yemelisin, ilaçlarını içmelisin ki geçsin.Oğlum dedi ki büyüyünce lafları ile bizlere kök söktürecek oğlum babasına dedi ki, yaramazlık konusunda listeleri zorlayan oğlum babasına dedi ki , aftları yüzünden yemek yiyemeyip aç gezen bu yüzden süzülen oğlum babasına dedi ki ‘babanın ışşş yok Eyanın va(var).Vücut dili aslında herşeyi açıklıyordu. Başını kızgın kızgın sallıyor sen ne anlarsın baba ,dışarıdan konuşmak kolay senin yaran yok benim var diyordu.Erol dikiz aynasından bana baktı bu lafa verilecek cevap var mı sizce sonuçta ateş düştüğü yeri yakardı.

Ha doktordayken bir şey farkettim,güldüm.Eray dan bahsederken ‘açız’ dedim. Yani asla yapmam dediğimi yaptığımı farkettim..Hani anneler yaparlar ya çişimiz geldi, karnımız açıktı,terledik, uyuduk....Yoo yoo asla kimseyi eleştirmedim,kınamadım sadece ben yapmam bunu diye içimden geçirmiştim. Belki de ne zamandır yapıyorum farkında bile değilim.

Aman ağzımdan ara sıra kaçsa da doğru değil mi sonuçta:)Çocuğum açsa bende açım,çocuğum mutluysa bende mutluyum, çocuğum biraz daha iyise bugün o zaman bende bugün biraz daha beyazım.

Arınmak istiyorum

2011-09-24T12:59:00.007+03:00

Sene kendi fikirlerimi anneme söyleyebildiğim yıllar. Hep eleştirdim annemi biraz da kendi hayatını yaşa diye. Hayatın bizlerden ibaret değil bizim hayatımıza göre şekillendirme hayatını siz ne istiyorsunuz değil bugün ben ne istiyorum de mesela.Bugün Ayla pırasa sevmez pişirmeyeyim yerine ıspanak pişireyim deme pırasayı ben seviyorum de kendin için de pişirebilirsin pekala.Bir gün olsun sana sunulan hayatı reddet.O gün sen hayata bir alternatif sun dedim yıllarca.Yapmadı, yapamadı yapamadıkça onu öyle gördükçe üzüldüm .Sonra ben de alıştım hatta daha kötüsü yaptıkları üzerine yapıştı, görev olarak algıladım.Hani işyerinde olur ya birine yardım edersin bir işi yaparsın haaa bundan sonra bu raporu sen yap olur hahhh tam da o hesap işte

Sene anne olduğum yıllar, tam da annem gibi anne olma yolunda ilerliyorum.Erayım patlıcan sevmez dur başka bir şey pişireyim derken yakaladım kendimi geçen gün, halbuki ben patlıcana bayılırım.Bu meziyet değil ya değişmeye çabalıyorum.Bugün ben ne istiyorum demeye çalışıyorum, kendim için alternatifler sunmak için uğraşıyorum.Yani annemin yapamadığını yapmaya çalışıyorum.Galiba başarılı olamıyorum ya da durun ya ben aslında bunu şu an başarmak istemiyorum.Sahi ya ben başarmak istemiyorum. Ne yani böyle mutlu olunamaz mı? Ben annemi eleştirirken bir şeyi atlamışım.Ben böyle mutluyum derken annemi dinlememişim. Çünkü saçma gelirdi bana insan çocuklarının hayatını yaşarken nasıl mutlu olabilir ki?Mutlu olabiliyormuş be blog vallaha da yanılmışım.Patlıcanı görünce yüzündeki memnuniyetsizlik yerine ne bilim tavuğu gördüğünde ki ifade mutlu edebiliyormuş bir insanı, kocasıyla başbaşa Ağvaya gitmek yerine okulunun ilk günlerinde çocuğunun yanında olmak mutlu edebiliyormuş bir insanı, çık gez çok yorgunsun sinemaya git denildiğinde onun yerine legolarla ev yapmak da mutlu edebiliyormuş bir insanı....

En yakınımdakiler eleştirmeye başladı beni annene benzemeye başladın farkında mısın diye hem de en yakınımdakiler.Serbest ol, pimpirikli olma,kafaya takma,ince düşünme,abartma,her şey olacağına varır,biraz da kendini düşün bla bla bla. Bakın ben bu konuda anneme benzemeye başladığımı tüm blog aleminde kabul ettim, bu önemli bir itiraftır.Şunu da siz kabul edin ben böyleyim ve bu şekilde mutluyum siz de beni bu şekilde kabul edin olur mu?Kime ne zararım var ki olursa da eğer bir zarar kendime hem bundan kime ne.

Ağlamak istiyorum ama öyle böyle değil höyküre höyküre,dolu dolu. Ağlamak için bile yalnız kalamıyorum,o kadar insan var çevremde.Birine kahkaha atarken kahkaha atma nasıl denilmiyorsa ağlarken ağlama denilmesin istiyorum bana.Arkadaşım ağladığında sırtını sıvazlarım ben ağla derim ağla ve arın.Bana da öyle denilsin istiyorum akıla ihtiyacım gerçekten yok benim.O durumda zaten kimse kimseyi dinlemez ki evrende kelimeler boş yere heba olmasın. Ağlamak acizlik, çaresizlik değildir benim için. Bir arınma yöntemi. Beynimde rotasız savrulan düşüncelerden, yüreğime saplanan nefes almamı zorlaştıran acıdan arınma yöntemi. Oğlum dün ateşlendi abartıyorsun diyecekler hoplatacaklar sinirimi ya onun için bile ağlayamadım. Ağlayamadığım için doldum yükümü boşaltamadım.

Canım acıyor dün akşamdan beri blog sadece ya sadece ağlamak ve arınmak istiyorum.Keşke yürekteki acıyı giderebilecek bir merhem olsa ,olsa da kimseleri dinlemek zorunda kalmasam

Dün akşam 17,00 de ateşlenmiş ve kusmuş ya annanenin evinde, ortalık batmış annene temizlemiş ortalığı.Hasta yatağında kalkmış annesinin kuzusudur o annanesin sırtını sıvazlamış gılı gılı annane demiş. Gılı gılı teşekkür etmek demek yani evi batırdı ya annanesine temizlediği için teşekkür etmiş. Seni bizlere armağan eden yaradana şükürler olsun bir kez daha.Sebep sadece oğlumun ateşlenmesi değil elbet artık bunu niye açıklama gereği duyuyorsam.

Çukurları dolduralım

2011-09-22T12:47:00.003+03:00

Herkese ve herşeye cevap vermemeyi ya da kendimi birilerine anlatmamayı öğrendim ben O kişiyi arkadaş haneme atmasam da olur .Karşı taraf fütursuzca bir laf ettiğinde fütursuzluğu ile başbaşa bırakırım kendilerini.Tatlı bir tebessümüm vardır benim o tebessümü takınırım, gözlerimi hafiften kısarım yani bilenen tüm yapmacık hareketleri takıp takıştırırım karşımdakini sessizliğimle boğarım.Ben öğretmeni,meleği ,annesi değilim o kişi için, bu saatten sonra insanlığı öğretmem kimselere.Nasıl da laf çarptım ama diyerek egoyu da tatmin etmeye gerek yok, başka tatmin yolları da bulurum kendim için.Yorgunum kimselerle uğraşamam. Ne yani dünyanın enayisi ben miyim

Sevdiklerim, değer verdiklerim, nefes almamı kolaylaştıranlar,seslerini duymadan duramadıklarım için tabi ki bu durum geçerli değil. Sinirler, kırgınlıklar yatışınca zaman olarak da pek soğutmadan konuşmaktan yanayım.

Hatırlıyorum Erol’a flört dönemimizde bir sorun olduğunda susardı,içine atardı, anlardım ya konuşturmak için canını daha çok yakardım, yeter ki konuşsun ,yeter ki içindekilerini döksün bana.Bilirim kaybetmekten korkardı.Beşiktaş sahilinde cafede otururken aaaaa bu böyle olmaz Erol bey dedim, bu böyle gitmez. Lütfen çukurları dolduralım. Ne çukuru dedi.Şöyle ki dedim anlatmaya başladım hayat bazen düz, bazen yokuşlu ,bazen asfalt ,bazen çakıllı bazen kimisi için uzun, kimisi için kısa bir yol .Bir sorunla karşılaştığımızda o yola çukur açıyoruz sonuçta. Konuşmak çukurları doldurmak için koca bir adım. Konuşmamak ise gözleri boyayan aldatıcı bir örtü. Karşı tarafı kırmamak, kaybetmemek ,üzmemek için yani her ne nedenle olursa olsun susup yola devam edince çukuru bir örtü ile kapatıyoruz.

Hayat devam ediyor ya yolda da yürümeye devam ediyoruz örtüler hazır her çukurda.Örtüp devam ediyoruz, örtüp devam ediyoruz. Hayat tekerrürden ibaret ya bu herkesçe biline.Geçilen yollardan tekrar geçiyoruz. Unuttuğumuz örtü ile örtülmüş çukurların içine cumburloppp düşüyoruz. Sevgilimiz, dostumuz, canımız ciğerimiz yanımızda boru değil ya birbirimize yardım edip çıkıyoruz o çukurdan yine örtü ile örtüp devam ediyoruz.Demiş miydim hayat devam ediyor diye.Yine yürümeye devam ediyoruz cumburloopppp bu sefer başka bir çukurun içine yanımızda ki boru değil ya birbirimize yine yardım edip çıkıyoruz .Konuşmuyoruz örtülerimizi örtmeye devam ediyoruz. Amanın acayip yoruluyoruz. Yanındakini bırak kendini bile zaman geliyor o çukurdan çıkaramıyorsun yolda yürümek zorlaşıyor,korkular çoğalıyor ,tahammülsüz baş gösteriyor.Sorguluyorsun dostunla,arkadaşınla ilişkini herşey bu kadar zor olmamalı diyorsun eskiden ne kadar çok eğlenirdik herşey ne kadar da kolaydı, peki şimdi niye böyle diyorsun. NEDEN.Kendince sorularına cevaplar buluyorsun ben değiştim, canım ciğerim değişti, beklentilerimiz farklılaştı,zaman yok iş çok oooo dünya kadar sayabilirim.Hepsi koca bir yalan.Ne yani değişim olsa bile, beklentiler farklılaşsa bile,dünya görüşü 180 derece dönse bile o kişiyle o yolda yürüyemez misin?

Ben konuştum genelde çukurları örtmek,hayatı kolaylaştırmak adına. Herşeyde olduğu gibi hiçbirşey tek taraflı olmaz yani hepsi bir yere kadar. O koca çukuru tek başına örtemezsin kendine de çok büyük haksızlık olur bu. Yorulursun ama çok yorulursun..Sen çukurları can hıraş örtmeye çalışırken birileri yola devam edince gerçekten çok yorulursun

Galiba ben çok yorgunum

Paket evde

2011-09-21T09:20:00.007+03:00

Bizi içeri alacaklar bu gidişle yeminle.Bazen farkında olmadan annemle öyle telefon görüşmelerimiz oluyor ki telefonlarımız dinlenirse sonumuz Allah korusun Fenerbahçenin sonu gibi yılan hikayesine dönecek diye tırsıyoruz.Zırrr telefon

Anne:Ayla beyazı gördü, beyaz istiyor

Ben:anne sakın verme alışmasın sonra nasıl bıraktırırız

Anne:alışmış zaten alışacağa kadar nerde alıştı bu çocuk beyaza anlamadım

Ben :bilmiyorum, unutturmaya bak

beyaz: küp şeker, görürse bir tane yiyene kadar ister, hatırlatmamak içinde yanında kendisinden beyaz diye bahsederiz

Ayla : Anne paket eve sağ sağlim teslim edilince bir tel aç

Anne: ok

20 dakika sonra mesaj gelir anneden paket evde:)

paket evde demek tontalağımı, kuşumu, biricik kuzumu servis annaneye teslim etmiş demek.15,50 başlıyorum huzursuzlanmaya işyerinde ta ki 16,20 de paket eve ulaşana kadar:) Heyttt dedim geçen akşam annelik denilen his sen nasıl birşeysin

Anaokulunda durumumuz vahim.Yemek konusunda hiç sorun yaşamadığımız çocuğumuz yemek yemiyor, pek sorun etmemeye çalışıyoruz ama sabah 07,30-16,00 arası aç kalması canımı sıkmaya başladı.Öğretmenimiz alışacak şu an yeni dese de ben pek bir umutsuzum.

Sabah kahvaltısı için yarım yedi demişler merak edip sordum yarım yemek ne demek diye bir dilim ekmeğin yarısının üzerine bal sürmüş o kadar.Ben de zannettim ki listede bulunan kahvaltılıkların yarısını yedi.Öğlen zaten inmiyormuş bile yemekhaneye, ikindi kahvaltısını işaretlemeye bile gerek duymamışlar artık.Yani tüm gün çocuk aç.Sabah biraz daha erken kalkıp(06,30 da kalkıyordum 06,10 kalkıyorum şimdi) kahvaltı hazırlıyoruz Eray'a .Sabahın 07,00 de arabada yediriyorum dediğim gibi yeme konusunda sıkıntı yaşamadığımız için o saate olsa bile eder kahvaltısını.Ama neden okulda yemiyor.

Eray öğretmenini sevmediğini söyledi ben çok şaşırdım.Hemen herkesi sever, sevmemek hatta Erayımın lügatında yok bile derdim şu ana kadar.Sevmemek, hoşlanmamak gibi kelimeleri Erayın yanında pek zikretmedik.Nasılsa vakti gelince bir şekilde öğrenecek.İnsanların mutsuzlukları ile mutlu olanlar, kalplerinde nefret tohumlarını filizlendirip onu her gün sulayanlar,insanı insan yapan özelliklerden mahrum olanlarla nasılsa karşılacak hatta karşılaşmayıp onun canını bile yakacaklar.İnşallah onlarla annesi gibi geç karşılaşır tontalağım.Hiç karşılaşmamak mümkün mü? bence değil. Hayat sadece bizim tercihlerimizden ibaret değil belli noktadan sonra. Okul zamanı hoşlanmadığım insanlar olduğu zaman tavrım netti benim. O insanlarla aramda kalın hiçbir zaman yıkılamayacak duvar örerdim.O yüzden kafa rahattı,pek mutsuz hissetmezdim kendimi. Sonra çalışmaya başlıyorsun, evleniyorsun. İşyerinde nefret tohumlarını kalplerinde filizlendiren insanlarla çalışmak ve her gün yüzlerini görmek zorundasın ya da eşinin akrabalarından- arkadaşlarından biri ile bazen aynı ortamlara girmek durumundasın.Nasılsa karşılacaktı bu tip kelimelerle de sevgisizliği, hoşgörüsüzlüğü, nefret denilen tüylerimi diken diken eden kelimeleri bizlerden öğrenmesin

Konumuza dönersek öğretmeninin kötü davrandığı düşünmüyorum iyi birine benziyor, çocuklar için çabalıyor, elinde geldiğince bizleri bilgilendirmeye çalışıyor. Peki neden sevmiyor. Çünkü öğretmeni kurallar koyuyor, bu yasak diyor ,Eray'ı yönlendirmeye çalışıyor.Yaramazlık konusunda TOP5 listelerini zorlayan,kural tanımaz oğlum tabii bunlardan hoşlanmıyor.Çocuk alışmış tabii annanenin-babaannenin düzenine ay pardon düzensizliğine.Düzen denilen kavram bünyeye ters geliyor.Ben biraz aceleciyim galiba ya da beklentilerimi büyük tutuyorum.Öğretmenimiz yavaş yavaş olacak herşey , hatta Eray hergün daha iyiye gidiyor dedi.

Keşke hayat çok kolay olsa, aynı eski gibi

NoT: Canım sıkkın biraz bugün babamızın 11,00 de ucağı var ,Antalya yolcusu.3 gün yanımızda yok.Sabah annanenin evine taşındık yine. Sabah öyle bir çıktık ki evden kimseyle nasılsa karşılaşmayız dedik ya karşılaştık komşu şaşırdı Ayla hanım göç nereye diye soracaktı da geç kalıyorduk telaşımızı gördü vazgeçti bence.Babamız evde olmayınca ben pek bir boynu bükük kalıyorum.İç ses diyor ki 'Ne yapacaksin mirim ekmek davası işte' ben de bununla teselli buluyorum.

Soru: İçeride internet var mı? Ben blog okumadan, yazmadan duramam canım çok sıkılır benim çokkkkk

İstanbul'u hiç 236 metre yükseklikten seyrettiniz mi?

2011-09-20T09:22:00.003+03:00

Erol sevdiklerini mutlu etmeyi ve süprizleri sever .Aslında pazar ve pazartesi Ağvada olmamız gerekiyordu malum Erayımın okulda tüm gün olarak ilk günü olduğu için rahat edemezdim kendimi biliyorum, ekime ertele dedim saolsun erteledi.Herşeyde bir hayır olduğuna inanırım ben zaten pazar günü de yola çıkamayacakmışız çünkü Erol hastalandı, kalkamadı yataktan tüm gün dinlendi.İçine sinmemiş gezdiremedi ya karısını dur ben bir program daha yapayım demiş benden habersiz. Akşam sana bir süprizim daha var dedi sadece ben kıpır kıpır.

İstanbul'u hiç 236 metre yükseklikten seyrettiniz mi?Ben dün akşam seyrettim hem de hiç uzaklara gitmeden.Sonra bir helikoptere bindirdi beni kemerlerimizi taktık.Pıırıl pırıl görünen boğaz da yol aldık önce ,deniz de o kadar güzeldi ki sonra Kız kulesinin üstünden geçtik.Ayasofyaya uğradı ben dışarıdan seyredeceğiz derken içine girdik tekrar o güzellikleri yaşadık, Topkapı da harem bölüme bile girdik.İhtişamlı Sultanahmet camine gittik içine girince tüh ya yine artizz gibiyim bir örtü yok yanımda dedim:)Yerebatan sarnıcında ayaklarımızı ıslattık, ateş dansını seyrettik ,semazenleri seyretmek için yol alırken çığlık çığlığa kaldık yarasalar üzerimize geldi korktum ne yalan diyeyim hemen Erol'un ellerine sarıldım.Taksimde turladık helikopterle yine herzaman ki gibi çok kalabalıktı.Galatayı görmeden de geçmedik.10 dakika süren kısa bir yolculuktu sonra helikopter bizi aldığı yere yani Sapphire'nin terasına bıraktı. Tabi bunların hepsini 4D simulasyonu ile yaşadık:)

Kalplerimiz birmiş o gün Erolla.13 Ekimde doğum günü olduğu için ben de süpriz yapmak istemiştim dün bir şirketi aradım helikopter ile(bu sefer sahici)İstanbul'u gezmek için fiyat aldım çüşş demek istemiyorum bu blogda ama yok dayanamayacağım çüşünüz yani o fiyat da neydi öyle.Teşekkür edip kapadım.Akşam da simülasyonla bile olsa helikopterle gezdim ya İstanbul'u Erol'a yine benden önce davrandım dedşim.Süpriz bırakmıyor bu adam bana:)

Terasa çıktık hasta olacağımızı bile bile,çünkü acayip rüzgar yedik,üzerimde sadece ince bir elbise.Aman dedim öyle de öleceğiz böyle de..Anneme sorarsak çocuklu kadın kendine dikkat etmek zorunda, onun rüzgar yemeye bile hakkı yok ya neyse.İstanbul'u epey seyrettik o vaziyette.

Artık gittiğimiz yerlerden dikkat edilecek hususlar diye notlarım vardır benim yine öyle yapayım; Fotoğraf makinesi alıyorsunuz, hırka yok yok hırka yetmez bir mont alıyorsunuz, saçlarınız uzunsa saçlarınızı topluyorsunuz o rüzgarda yüzünüze çarpıp can yakıyor çünkü,her türlü sorunu terasın kapısının önünde bırakıp o güzelliklerin tadına varıyorsunuz.Unutmadan en sonrada kocanıza teşekkür ediyorsunuz.

Teşekkür ederim aşkım iyi ki varsın.

Not:) Bana bir süpriz lazım öyle pılı pırtı, takı makı, tek taş ,beş taş değil onlar karı koca olarak bizi mutlu etmez.Bir erkeğe doğum gününde yapılacak bir süpriz:) Yardım lütfen...

Devir Teslim

2011-09-19T08:45:00.003+03:00

'Senin görevin 33 ,tabii kabul edersen hanımiğnesine bir yıl boyunca mutlu,huzurlu ve başarılı dolu bir yıl geçirtmek.Eğer başına birşey gelirse ve görevi başaramazsan 32 ve diğer yıllar olarak seni tanımayacağız.'

Bu kayıt beş saniye içinde kendi kendini yok edecektir.

Hanımiğnesi 19 Eylül sabahı tam da bu sabah saatlerinde doğdu:)

Birazcık zaman

2011-09-18T16:15:00.001+03:00

Ama öğretmenim ben ona ne yaptım konuşmak istiyorum konuşmuyor,soru soruyorum cevap vermiyor ama öğretmenim ben ona ne yaptım demiş ağlayarak Selin.

Öğretmen henüz o sizin anlayacağınız gibi konuşmuyor dememiş annemin gözlerine bakmış ve sonra konuşur neden konuşmasın ama şu an Eray meşgul demiş.

Annem cuma anlattı yüreğim titredi, ağladım. Çocukların iç dünyalarında ne fırtınalar kopuyor.Ah be Selinim senin gibi güzel, akıllı kızla tontalağım neden konuşmasın diyebilmek isterdim.

Sadece konuşabilmek için biraz daha zamanı var.